Το Ramira της Κω ήταν το πρώτο κεφάλαιο μιας ιστορίας που γράφεται ακόμη στην Αφάντου

Πενήντα χρόνια μετά το πρώτο ξενο­δο­χείο στην Κω το 1976, η δια­δρομή του Κώστα Μήτση από το Κρυο­νέρι της Ηπείρου και ένα πλε­κτή­ριο στην Αθήνα μέχρι έναν όμιλο με πάνω από 5.500 εργα­ζο­μέ­νους λέει κάτι ουσια­στικό για το πώς χτί­στηκε ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός. Δεν χτί­στηκε από σχέδια υπουρ­γείων αλλά από ανθρώ­πους που έβλεπαν το νησί πριν γίνει προ­ο­ρι­σμός και επέν­δυαν πριν το ρίσκο γίνει βεβαιό­τητα. Το all inclusive, που εισή­γαγε πρώτος στην Ελλάδα, άλλαξε το προϊόν των νησιών μας και σήμερα απο­τε­λεί το μοντέλο που τρο­φο­δο­τεί ολό­κληρη τη Ρόδο και την Κω, με όσα θετικά και όσα αμφι­λε­γό­μενα κου­βα­λάει.

Η ουσία της παρα­κα­τα­θή­κης δεν είναι ο αριθμός των κλινών αλλά η επιμονή στη φιλο­ξε­νία ως ανθρώ­πινη σχέση, από τον σερ­βι­τόρο μέχρι την καμα­ριέρα. Αυτή η αντί­ληψη είναι που δοκι­μά­ζε­ται τώρα στη 2η και 3η γενιά, με τη μεγάλη επέν­δυση της Αφάντου να απο­τε­λεί το πραγ­μα­τικό τεστ για το αν η ιδέα του 1976 μπορεί να μετα­φρα­στεί σε έναν τόπο που ζητά πλέον ισορ­ρο­πία ανάμεσα στην ανά­πτυξη και στη φέρουσα ικα­νό­τητά του.

Ένας επι­χει­ρη­μα­τίας κρί­νε­ται από όσα έχτισε, μια οικο­γέ­νεια από όσα θα κρα­τή­σει όρθια όταν το όνομα γίνει βάρος και όχι μόνο εγγύηση.