Φοιτητική Στέγη: Αυξήσεις ενοικίων έως 164% την τελευταία δεκαετία

Ιδιαί­τερα “τσου­χτε­ρός” θα είναι και φέτος ο “λογα­ρια­σμός” της ενοι­κί­α­σης φοι­τη­τι­κής κατοι­κίας, πιέ­ζο­ντας σημα­ντικά τα οικο­νο­μικά πολλών νοι­κο­κυ­ριών. Όπως προ­κύ­πτει από την φετινή ετήσια έρευνα της Geoaxis, εται­ρείας πιστο­ποι­η­μέ­νων εκτι­μη­τών ακι­νή­των, οι τιμές ενοι­κί­α­σης δια­με­ρι­σμά­των μικρής επι­φά­νειας (έως 50-60 τ.μ.) κοντά στα μεγάλα πανε­πι­στη­μιακά ιδρύ­ματα της χώρας (Αθήνα, Θεσ­σα­λο­νίκη, Πάτρα, Ηρά­κλειο, Βόλος και Κομο­τηνή) έχουν αυξηθεί κατά 7,3% τον τελευ­ταίο χρόνο, με τις μεγα­λύ­τε­ρες αυξή­σεις να παρα­τη­ρού­νται φέτος σε Πάτρα και Θεσ­σα­λο­νίκη με 8,1%.

Στο πλαίσιο αυτό, η μέση τιμή αγγίζει τα 11,3 ευρώ/τ.μ. στην Πάτρα και 10,9% στη Θεσ­σα­λο­νίκη. Αντί­στοιχα, αύξηση κατά 7,9% σε 9,7 ευρώ/τ.μ. κατα­γρά­φουν και τα ενοίκια στον Βόλο, ενώ έπεται η Κομο­τηνή με ετήσια αύξηση κατά 6,9% σε 9,1 ευρώ/τ.μ. Ασφαλώς, τα υψη­λό­τερα ενοίκια με 12,8% κατα­γρά­φο­νται στην Αττική, όπου πάντως η φετινή αύξηση δεν ξεπερνά το 5,9%. Παρόλα αυτά, είναι προ­φα­νές ότι ένα δια­μέ­ρι­σμα 30-40 τ.μ. απαιτεί πλέον από 330 έως 435 ευρώ σε μηνιαία βάση, χωρίς να υπο­λο­γί­ζο­νται τα υπό­λοιπα έξοδα (κοι­νό­χρη­στα, ΔΕΚΟ, επί­πλωση και οικια­κός εξο­πλι­σμός).

Ακόμα πιο απο­κα­λυ­πτικά είναι τα συγκρι­τικά στοι­χεία της τελευ­ταίας 10ετίας. Με βάση τα στοι­χεία της Geoaxis από το 2017 μέχρι και φέτος, η μέση αύξηση των ενοι­κίων φοι­τη­τι­κής στέγης στις παρα­πάνω πόλεις αγγίζει το 128%. Στην Αττική μάλιστα, η αύξηση φτάνει το 164% κατά την περίοδο αυτή, δείγμα των τερά­στιων αλλαγών που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στην αγορά κατοι­κίας από την έξοδό της από την κρίση και μέχρι σήμερα. Πρό­κει­ται για την περίοδο εκτό­ξευ­σης του φαι­νο­μέ­νου των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων, που ανα­πό­φευ­κτα απορ­ρό­φησε ένα σημα­ντικό απόθεμα κατοι­κιών, παρότι συνέ­βαλλε και στην προ­σθήκη νέων κατοι­κιών, που μέχρι πρό­τι­νος παρέ­με­ναν κλει­στές. Το μεγα­λύ­τερο ζήτημα όμως είναι η αδυ­να­μία των νέων νοι­κο­κυ­ριών να αγο­ρά­σουν κατοι­κία, με απο­τέ­λε­σμα το σύνολο της ζήτησης να στρέ­φε­ται σε ενοι­κιά­σεις, περιο­ρί­ζο­ντας ριζικά την προ­σφορά και προ­κα­λώ­ντας την έκρηξη των ενοι­κίων κι ενώ δεν υπάρχει σημα­ντική δια­φο­ρο­ποί­ηση από το “μέτωπο” των κλει­στών δια­με­ρι­σμά­των.

Στελέχη της αγοράς επι­ση­μαί­νουν ότι εκτός από τους φοι­τη­τές, τα δια­με­ρί­σματα μικρής επι­φά­νειας ζητού­νται πλέον και από μια σειρά από ενδια­φε­ρό­με­νους, από νέους εργέ­νη­δες και νέα ζευ­γά­ρια, μέχρι μονο­γο­νεϊ­κές οικο­γέ­νειες, δια­ζευγ­μέ­νους, αλλά και ψηφια­κούς νομάδες, ή στελέχη επι­χει­ρή­σεων. Την ίδια στιγμή, το δια­θέ­σιμο οικι­στικό απόθεμα δεν είναι ακόμα προ­σαρ­μο­σμένο στην ζήτηση αυτή, καθώς τα προ­σφε­ρό­μενα προς ενοι­κί­αση σπίτια, σε πολλές περιο­χές είναι μεγα­λύ­τε­ρης επι­φά­νειας, συχνό­τερα άνω των 60 τ.μ. Έτσι, τα λιγοστά μικρής επι­φά­νειας ακίνητα απορ­ρο­φώ­νται πολύ γρήγορα, ειδικά αν είναι μια έστω απο­δε­κτής ποιό­τη­τας.

Εν τω μεταξύ, όπως τονί­ζε­ται στην έρευνα της Geoaxis, “καθώς οι φοι­τη­τές αρχί­ζουν και επι­λέ­γουν το αντι­κεί­μενο των σπουδών τους με βάση την έδρα του Πανε­πι­στη­μίου και όχι το γνω­στικό αντι­κεί­μενο, η ζήτηση στο μέλλον ανα­μέ­νε­ται να ενταθεί κοντά στα μεγάλα Πανε­πι­στή­μια και να μειωθεί στην επαρχία. Η πλειο­ψη­φία επι­λέ­γει να ενοι­κιά­σει όσο το δυνατόν παλαιό­τερα δια­με­ρί­σματα, ενώ κατα­γρά­φε­ται αύξηση των φοι­τη­τών που επι­λέ­γουν να συγκα­τοι­κή­σουν για να επι­με­ρί­ζο­νται τα έξοδα”.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της Geoaxis, από πλευράς ηλικιών, όπως είναι ανα­με­νό­μενο, τα μεγα­λύ­τερα σε ηλικία προ­σφε­ρό­μενα φοι­τη­τικά δια­με­ρί­σματα κατα­γρά­φο­νται στη Θεσ­σα­λο­νίκη (Κέντρο) με διάμεση ηλικία τα 56 έτη. Ακο­λου­θεί η Αθήνα με διάμεση ηλικία τα 51 έτη, η Πάτρα με 29 έτη, η Κομο­τηνή με 27 έτη και ο Βόλος με 23 έτη. Την μικρό­τερη διάμεση ηλικία κατα­γρά­φει το Ηρά­κλειο Κρήτης με 20 έτη. Συμπε­ρα­σμα­τικά, ένα τυπικό φοι­τη­τικό δια­μέ­ρι­σμα έχει μέση ηλικία από 30 μέχρι 50 έτη. Αντί­στοιχα, τα μεγα­λύ­τερα σε επι­φά­νεια φοι­τη­τικά δια­με­ρί­σματα κατα­γρά­φο­νται στη Θεσ­σα­λο­νίκη, στο Ηρά­κλειο Κρήτης και στην Κομο­τηνή με διάμεση επι­φά­νεια τα 40τμ. Ακο­λου­θεί η Αθήνα και ο Βόλος με 34τμ. και η Πάτρα με 33τμ. Συμπε­ρα­σμα­τικά, ένα τυπικό φοι­τη­τικό δια­μέ­ρι­σμα έχει μέση επι­φά­νεια από 30 μέχρι 40 τμ.

Παράλ­ληλα, δεν προ­βλέ­πε­ται και κάποια άμεση “ανα­κού­φιση” της ζήτησης από την πλευρά των δημό­σιων φοι­τη­τι­κών εστιών. Τα ακίνητα αυτά έχουν παρα­με­λη­θεί επί δεκα­ε­τίες, πολλά εξ αυτών δεν είναι καν κατοι­κή­σιμα και επι­πλέον δεν μπορούν σε καμία περί­πτωση να καλύ­ψουν τις τρέ­χου­σες ανάγκες. Ειδι­κό­τερα, σήμερα στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοι­χεία της Εθνικής Στρα­τη­γι­κής Φοι­τη­τι­κής Στέ­γα­σης (2026– 2035) του Υπουρ­γείου Παι­δείας, Θρη­σκευ­μά­των και Αθλη­τι­σμού (ΥΠΑΙΘΑ), οι δημό­σιες φοι­τη­τι­κές εστίες δια­θέ­τουν περίπου 9.200 λει­τουρ­γι­κές κλίνες. Η υφι­στά­μενη δυνα­μι­κό­τητα καλύ­πτει μόλις το 4,6% των περίπου 200.000 φοι­τη­τών που σπου­δά­ζουν μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοι­κίας τους, ποσοστό σημα­ντικά χαμη­λό­τερο από τον ευρω­παϊκό μέσο όρο, ο οποίος εκτι­μά­ται μεταξύ 15% και 18%. Στο ποσοστό αυτό δεν περι­λαμ­βά­νο­νται οι νέες κλίνες που προ­βλέ­πε­ται να δημιουρ­γη­θούν μέσω έργων Σύμπρα­ξης Δημό­σιου και Ιδιω­τι­κού Τομέα (ΣΔΙΤ).

Πήγή: capital.gr