Αμετάκλητη η καταδίκη κυβερνήτη και πλοιοκτήτη για πλαστό και εικονικό ναυλοσύμφωνο

• Το Ανώτατο Ακυ­ρω­τικό απέρ­ριψε την αίτηση αναί­ρε­σης κατά της από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, με την οποία είχαν επι­βλη­θεί ποινές φυλά­κι­σης 18 μηνών με τριετή ανα­στολή σε 60χρονο κυβερ­νήτη και 80χρονο πλοιο­κτήτη επαγ­γελ­μα­τι­κού ιστιο­φό­ρου, για ναύλωση που ξεκί­νησε από μια ανώνυμη καταγ­γε­λία και μια εκδρομή τεσ­σά­ρων Γάλλων του­ρι­στών που δεν έγινε ποτέ

Ορι­στικό τέλος έλαβε, ύστερα από 8 χρόνια, μια υπόθεση που είχε ξεκι­νή­σει το καλο­καίρι του 2018 από έναν έλεγχο του Λιμε­νι­κού σε επαγ­γελ­μα­τικό ιστιο­φόρο σκάφος ημε­ρή­σιων εκδρο­μών. Με την υπ’ αριθμ. 993/2026 απόφασή του, που εκδό­θηκε την 1 Σεπτεμ­βρίου 2026, το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρ­ριψε την αίτηση αναί­ρε­σης που είχαν ασκήσει οι δύο κατα­δι­κα­σθέ­ντες κατά της υπ’ αριθμ. 187/2024 από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου. Με την απόρ­ριψη της αναί­ρε­σης, η κατα­δι­κα­στική απόφαση του δευ­τε­ρο­βάθ­μιου δικα­στη­ρίου καθί­στα­ται αμε­τά­κλητη και οι ποινές που είχαν επι­βλη­θεί τον Ιούλιο του 2024 παρα­μέ­νουν ως έχουν.

Η υπόθεση αφορά έναν 60χρονο σήμερα ημεδαπό, κυβερ­νήτη του σκάφους, και έναν 80χρονο ημεδαπό, πλοιο­κτήτη και ιδιο­κτήτη της ναυ­τι­λια­κής εται­ρείας πλοίων ανα­ψυ­χής στην οποία ανήκει το ιστιο­φόρο. Ο πρώτος είχε κριθεί ένοχος για αποδοχή πλαστού και εικο­νι­κού ναυ­λο­συμ­φώ­νου και ο δεύ­τε­ρος για ηθική αυτουρ­γία στην ίδια πράξη. Και οι δύο δρα­στη­ριο­ποιού­νται επί δεκα­ε­τίες στον θαλάσ­σιο του­ρι­σμό, ο δε πλοιο­κτή­της, σύμφωνα με όσα ακού­στη­καν στο ακρο­α­τή­ριο, από τις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1990, όταν το σκάφος του ήταν το μονα­δικό στο λιμάνι που εκτε­λούσε τέτοιου είδους εκδρο­μές.

Το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα, εξε­τά­ζο­ντας την αίτηση, την απέρ­ριψε, χωρίς να μετα­βά­λει το δια­τα­κτικό της προ­σβαλ­λό­με­νης από­φα­σης. Πρα­κτικά, η εξέλιξη αυτή σημαί­νει ότι η ποινή φυλά­κι­σης των 18 μηνών για κάθε έναν από τους δύο κατη­γο­ρου­μέ­νους, με τριετή ανα­στολή εκτέ­λε­σης, καθώς και τα δικα­στικά έξοδα ύψους 1.200 ευρώ που είχαν επι­βλη­θεί σε βάρος καθενός, παρα­μέ­νουν σε ισχύ, ενώ η κατα­δίκη κατα­χω­ρί­ζε­ται πλέον αμε­τά­κλητα στο ποινικό τους μητρώο.

Πώς ξεκί­νησε η υπόθεση

Η υπόθεση ανά­γε­ται στο πρωινό της 22 Αυγού­στου 2018, όταν κλι­μά­κιο του Λιμε­νι­κού μετέβη στο σκάφος στο πλαίσιο των καθιε­ρω­μέ­νων καλο­και­ρι­νών ελέγχων στα του­ρι­στικά σκάφη, ύστερα από ανώνυμη καταγ­γε­λία ότι είχε πραγ­μα­το­ποι­η­θεί παρά­νομη ναύλωση.

Η καταγ­γε­λία, όπως κατέ­θεσε στο ακρο­α­τή­ριο ο λιμε­νι­κός που διε­νήρ­γησε τον έλεγχο, ανέφερε ότι αντί να συνα­φθεί ναυ­λο­σύμ­φωνο για ολική ναύλωση, είχαν ουσια­στικά «κοπεί εισι­τή­ρια» σε μεμο­νω­μέ­νους επι­βά­τες, κάτι που το συγκε­κρι­μένο σκάφος δεν δικαιού­νταν να κάνει με βάση την άδειά του.

Τα στελέχη του Λιμε­νι­κού ζήτησαν τη λίστα επι­βα­τών και το ναυ­λο­σύμ­φωνο. Από τη λίστα ξεχώ­ρι­σαν το άτομο που ανα­γρα­φό­ταν ως ναυ­λω­τής, έναν Γάλλο του­ρί­στα, και τον ρώτησαν εάν οι 10 έως 12 επι­βά­τες που βρί­σκο­νταν εκεί απο­τε­λού­σαν μία ενιαία παρέα.

Ο Γάλλος, όπως προ­κύ­πτει από την κατά­θεση του λιμε­νι­κού, απά­ντησε ότι γνώριζε μόνο ορι­σμέ­νους από αυτούς. Όταν του επι­ση­μάν­θηκε ότι είχε υπο­γρά­ψει ναυ­λο­σύμ­φωνο με τίμημα 200 ευρώ, φέρεται να δήλωσε ότι δεν γνώριζε τίποτα για ναυ­λο­σύμ­φωνο, ότι δεν είχε υπο­γρά­ψει το συγκε­κρι­μένο έγγραφο και ότι η συμ­φω­νία με την παρέα του ήταν να πλη­ρώ­σουν 50 ευρώ το άτομο μετά το τέλος της εκδρο­μής.

Ακο­λού­θησε η μετα­φορά των επι­βα­τών στο Λιμε­ναρ­χείο για τη λήψη κατα­θέ­σεων, ενώ το ναυ­λο­σύμ­φωνο δεν θεω­ρή­θηκε ποτέ από τη λιμε­νική αρχή και η εκδρομή ματαιώ­θηκε.

Οι αλλο­δα­ποί του­ρί­στες δεν κρα­τή­θη­καν, καθώς δεν είχαν την ιδιό­τητα του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Όπως κατέ­θε­σαν τόσο ο λιμε­νι­κός όσο και οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι, η εται­ρεία πρό­σφερε στη συνέ­χεια στους ίδιους επι­βά­τες την ίδια εκδρομή δωρεάν, με πλη­ρω­μένη μετα­φορά από τα ξενο­δο­χεία τους, ενώ ο πλοιο­κτή­της ανέφερε ότι τους κέρασε σε καφε­τέ­ρια όσο διαρ­κούσε η δια­δι­κα­σία μέσα στον καύσωνα του Αυγού­στου. Ο πλοιο­κτή­της ισχυ­ρί­στηκε μάλιστα ότι οι ίδιοι οι πελάτες ζήτησαν συγ­γνώμη από το πλήρωμα για την ταλαι­πω­ρία.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο

Σύμφωνα με το δια­τα­κτικό της εφε­τεια­κής από­φα­σης, το ναυ­λο­σύμ­φωνο που έφερε ημε­ρο­μη­νία 21 Αυγού­στου 2018 κρίθηκε πλαστό, καθώς η υπο­γραφή στη θέση του ναυλωτή δεν ήταν η ιδιό­χειρη υπο­γραφή του Γάλλου που ανα­γρα­φό­ταν ως ναυ­λω­τής, αλλά άγνω­στου προ­σώ­που. Κρίθηκε επίσης εικο­νικό ως προς το αντάλ­λαγμα, διότι το συνο­λικό τίμημα δεν ανερ­χό­ταν στα 200 ευρώ που ανα­γρά­φο­νταν για ολική ναύλωση, αλλά στα 500 ευρώ, δηλαδή 10 επι­βαί­νο­ντες επί 50 ευρώ ο καθένας.

Ο κυβερ­νή­της κατα­δι­κά­στηκε διότι, ενερ­γώ­ντας με πρόθεση και γνω­ρί­ζο­ντας τα παρα­πάνω, απο­δέ­χθηκε το έγγραφο υπο­γρά­φο­ντάς το στη θέση του πλοιο­κτήτη. Ο πλοιο­κτή­της κατα­δι­κά­στηκε ως ηθικός αυτουρ­γός, διότι, κατά το δικα­στή­ριο, έπεισε τον κυβερ­νήτη να το υπο­γρά­ψει αντ’ αυτού. Η πράξη προ­βλέ­πε­ται από τη νομο­θε­σία για τα πλοία ανα­ψυ­χής, ήτοι τον νόμο 4256/2014 και ήδη τον νόμο 4926/2022, σε συν­δυα­σμό με τις γενικές δια­τά­ξεις του Ποι­νι­κού Κώδικα.

Στην ίδια υπόθεση είχε αρχικά συμπε­ρι­λη­φθεί ως κατη­γο­ρού­με­νος και ο πωλητής της εται­ρείας, ο υπάλ­λη­λος δηλαδή που από το περί­πτερο στο λιμάνι δια­πραγ­μα­τευό­ταν με τους του­ρί­στες και είχε συντά­ξει το ναυ­λο­σύμ­φωνο και τη λίστα επι­βα­τών από το προη­γού­μενο βράδυ.

Ο πωλητής, όπως προ­κύ­πτει από τα πρα­κτικά, αθω­ώ­θηκε πρω­το­δί­κως για την πλα­στο­γρα­φία, γεγονός που ο κυβερ­νή­της επι­κα­λέ­στηκε με πικρία στην απο­λο­γία του, διε­ρω­τώ­με­νος πώς ο άνθρω­πος που έκανε τη συνεν­νό­ηση με τους πελάτες απαλ­λά­χθηκε, ενώ εκείνος και ο πλοιο­κτή­της βρέ­θη­καν στο εδώλιο.