Καταδίκη Ροδίτη σε αποζημίωση 15.000 ευρώ για ψευδείς ισχυρισμούς περί «απατών» σε βάρος εμπόρων λεωφορείων

• Η αντιδικία ξεκίνησε από την αγορά τουριστικού λεωφορείου αξίας 188.000 ευρώ, το οποίο αφαιρέθηκε από την αγοράστρια εταιρεία επειδή δεν εξοφλήθηκε το υπόλοιπο του τιμήματος • Το Πολυμελές Πρωτοδικείο έκρινε ότι οι αναρτήσεις σε 2 επαγγελματικές ομάδες με χιλιάδες μέλη διέδωσαν εν γνώσει ψευδή γεγονότα και διέταξε τη διαγραφή τους, καθώς και την αποχή του εναγομένου από κάθε μελλοντική δημόσια αναφορά στους ενάγοντες

Μια εμπορική διαφορά για την πληρωμή ενός τουριστικού λεωφορείου μετατράπηκε σε πολυετή δικαστική περιπέτεια, όταν ο ένας από τους εμπλεκόμενους μετέφερε την αντιπαράθεση από τα δικαστήρια στο Facebook. Με απόφαση που δημοσιεύθηκε στις 5 Αυγούστου 2026, το Πολυμελές Πρωτοδικείο έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή 3 μελών οικογένειας ημεδαπών που δραστηριοποιούνται στο εμπόριο τουριστικών λεωφορείων και καταδίκασε τον εναγόμενο, επίσης ημεδαπό, να καταβάλει 5.000 ευρώ σε καθέναν από αυτούς ως χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη. Οι ενάγοντες παραστάθηκαν με την πληρεξούσια δικηγόρο τους κ. Τσαμπίκα Δουβή, ενώ ο εναγόμενος με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κ. Σταύρο Σκάρο.
Η πώληση του λεωφορείου και η αφαίρεσή του
Οι 3 ενάγοντες, πατέρας και τα 2 τέκνα του, ασχολούνται με την αγοραπωλησία τουριστικών λεωφορείων μέσω 2 εταιρειών οικογενειακών συμφερόντων. Το καλοκαίρι του 2019 η εταιρεία της κόρης πώλησε σε ομόρρυθμη εταιρεία, εταίροι της οποίας είναι τα 2 τέκνα του εναγομένου, ένα τουριστικό λεωφορείο γνωστού γερμανικού εργοστασίου. Το συμβόλαιο, με παρακράτηση κυριότητας, υπογράφηκε στις 2 Ιουλίου 2019 και το τίμημα ορίστηκε στις 188.000 ευρώ. Η αγοράστρια κατέβαλε τις 160.000 ευρώ, ενώ οι υπόλοιπες 28.000 ευρώ πιστώθηκαν και έπρεπε να καταβληθούν ατόκως έως τις 2 Αυγούστου 2019.
Το λεωφορείο παραλήφθηκε ανεπιφύλακτα, όμως το υπόλοιπο δεν καταβλήθηκε ποτέ. Η πωλήτρια, κάνοντας χρήση όρου του συμβολαίου που το καθιστούσε εκτελεστό τίτλο, προχώρησε στις 21 Οκτωβρίου 2019 σε βίαιη αφαίρεση του οχήματος με έκθεση δικαστικού επιμελητή.
Οι αναρτήσεις στις επαγγελματικές ομάδες
Τον Ιούνιο του 2022 ο εναγόμενος προχώρησε σε σειρά αναρτήσεων σε 2 κλειστές ομάδες του Facebook όπου συμμετέχουν ιδιοκτήτες τουριστικών λεωφορείων, η μία με 202 μέλη και η δεύτερη, πανελλαδικής εμβέλειας, με 17.100 μέλη.
Στις 8 Ιουνίου 2022 ζήτησε από τους «συναδέλφους» να είναι «ιδιαίτερα προσεκτικοί» αν σκόπευαν να αγοράσουν όχημα από τη συγκεκριμένη οικογένεια, ισχυριζόμενος ότι τα μέλη της είχαν προβεί σε παραβίαση εγγράφων λεωφορείων, παραποίηση στοιχείων σε συμβόλαια, πωλήσεις χωρίς τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών και απόκρυψη δεσμεύσεων οχημάτων σε πιστωτικό ίδρυμα. Στις 11 Ιουνίου 2022 επανήλθε στη μεγάλη ομάδα με πλήρη αναφορά ονομάτων, κάνοντας λόγο για παραβάσεις «κακουργηματικού χαρακτήρα» και για έλεγχο σε εξέλιξη από συναρμόδια υπουργεία. Ο διαχειριστής διέγραψε την ανάρτηση μετά από παρέμβαση των εναγόντων, αλλά ο εναγόμενος επέστρεψε την επόμενη ημέρα, γράφοντας ότι «αν νομίζουν ότι έτσι θα με φιμώσουν είναι γελασμένοι» και ότι κάποιοι «θα τρίβουν τα μάτια τους». Στις 15 Ιουνίου 2022 μίλησε πλέον ευθέως για «απάτες» της οικογένειας «σε πολλά επίπεδα» και προέτρεψε όσους είχαν αγοράσει λεωφορεία από αυτούς να ελέγξουν «τις πραγματικές χρονολογίες».
Το σκεπτικό του δικαστηρίου
Με αγωγή που κατατέθηκε στις 8 Μαΐου 2023, οι ενάγοντες ζήτησαν διαγραφή των αναρτήσεων, απαγόρευση κάθε μελλοντικής αναφοράς, δημοσίευση ανάκλησης σε εφημερίδες και 40.000 ευρώ σε καθέναν ως χρηματική ικανοποίηση. Η υπόθεση, αφού παραπέμφθηκε από την τακτική στην ειδική διαδικασία, συζητήθηκε τελικά στις 15 Μαΐου 2025.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ουδόλως αποδείχθηκε πως οι ενάγοντες εξαπάτησαν κάποιον αντισυμβαλλόμενο, παραποιούν στοιχεία λεωφορείων ή ότι έχει ξεκινήσει οποιοσδήποτε έλεγχος σε βάρος τους, αφού ο εναγόμενος δεν προσκόμισε κανένα σχετικό στοιχείο. Αντίθετα, η αφαίρεση του λεωφορείου κρίθηκε νόμιμη άσκηση δικαιώματος, καθώς το τίμημα δεν εξοφλήθηκε, γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε ούτε από τον ίδιο. Οι αναρτήσεις, κατά την απόφαση, έγιναν εν γνώσει του ψεύδους τους, ως αντίδραση στην αφαίρεση του οχήματος.
Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στο ό,τι ο εναγόμενος, μολονότι διατεινόταν ότι εξαπατήθηκε, δεν υπέβαλε ποτέ έγκληση ούτε προσέβαλε την έκθεση αφαίρεσης. Η μόνη νομική ενέργεια της αγοράστριας εταιρείας ήρθε 1 χρόνο μετά τις αναρτήσεις, με αγωγή ενώπιον Πολυμελούς Πρωτοδικείου άλλης πόλης για ακύρωση του επίμαχου όρου και επιστροφή των 160.000 ευρώ, η οποία απορρίφθηκε ως αβάσιμη το 2025. Το δικαστήριο δέχθηκε επίσης ότι οι αναρτήσεις έγιναν γνωστές σε μεγάλο αριθμό επαγγελματιών του κλάδου και πελατών, ορισμένοι από τους οποίους διέκοψαν τη συνεργασία τους, με αποτέλεσμα μείωση πωλήσεων για την εταιρεία των εναγόντων.
Τα μέτρα που επιβλήθηκαν
Η χρηματική ικανοποίηση ορίστηκε στα 5.000 ευρώ για καθέναν από τους 3 ενάγοντες, δηλαδή συνολικά 15.000 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Ο εναγόμενος υποχρεώθηκε να διαγράψει τις αναρτήσεις εντός 10 ημερών από την επίδοση της απόφασης και να απέχει στο μέλλον από κάθε δημόσια αναφορά στους ενάγοντες, με απειλή χρηματικής ποινής 300 ευρώ και προσωπικής κράτησης 1 μηνός για κάθε παραβίαση. Απορρίφθηκαν το αίτημα δημοσίευσης ανάκλησης σε εφημερίδες, καθώς κρίθηκε μη αναγκαίο, και το αίτημα προσωρινής εκτελεστότητας. Ο εναγόμενος καταδικάστηκε και σε δικαστικά έξοδα 500 ευρώ.
Η απόφαση αποτελεί τον δεύτερο κρίκο μιας αλυσίδας δικαστικών αντιπαραθέσεων ανάμεσα στις 2 οικογένειες, με ρίζες στο συμβόλαιο του 2019. Ενώ η εταιρεία των τέκνων του εναγομένου έχασε τη δική της αγωγή για την επιστροφή των χρημάτων, η οικογένεια των εμπόρων δικαιώθηκε, έστω εν μέρει, για τις προσβολές που δέχθηκε δημόσια. Η απόφαση επιβεβαιώνει, εξάλλου, την πάγια θέση της νομολογίας ότι κάθε ανάρτηση στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων του Facebook, εμπίπτει στην έννοια της προσβολής της προσωπικότητας διά του τύπου, ενώ διευκρίνισε ότι η προηγούμενη εξώδικη πρόσκληση απαιτείται μόνο όταν ενάγεται ο διαχειριστής της σελίδας και όχι ο συντάκτης της ανάρτησης.