Στις 24 Σεπτεμβρίου 2026 δικάζονται οι εφέσεις για τον πνιγμό σε πισίνα 2 αδελφών από τη Γαλλία

Οι εφέσεις που ασκή­θη­καν στην υπόθεση του πνιγμού δύο παιδιών από τη Γαλλία σε πισίνα ξενο­δο­χείου στη Ρόδο προσ­διο­ρί­στηκε να εξε­τα­στούν στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου την 24η Σεπτεμ­βρίου 2026. Η υπόθεση είχε κριθεί σε πρώτο βαθμό από το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, το οποίο επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στολή σε 5 ημε­δα­πούς, που κρί­θη­καν ένοχοι για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια δια παρα­λεί­ψεως.

Στο επί­κε­ντρο της δικο­γρα­φίας βρί­σκε­ται το περι­στα­τικό της 31ης Ιουλίου 2019, όταν δύο αδελφές υπήκοοι Γαλλίας, ηλικίας 17 και 19 ετών, έχασαν τη ζωή τους από πνιγμό σε πισίνα ξενο­δο­χείου.

Οι 5 ημε­δα­ποί που κατα­δι­κά­στη­καν πρω­το­δί­κως, είχαν δια­φο­ρε­τι­κούς ρόλους στη λει­τουρ­γία και διοί­κηση του ξενο­δο­χείου και της ιδιο­κτή­τριας εται­ρείας. Πρό­κει­ται για ναυα­γο­σώ­στη, τον διευ­θυ­ντή του ξενο­δο­χείου, τον αντι­πρό­ε­δρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο της ιδιο­κτή­τριας ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, την πρόεδρο και ένα μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου.

Η πρω­τό­δικη κρίση τους απέδωσε ευθύνη σε επίπεδο παρά­λει­ψης ενερ­γειών που κατά την κατη­γο­ρία ήταν ανα­γκαίες για την απο­τροπή του μοι­ραίου.

Το Αστυ­νο­μικό Τμήμα Ιαλυσού ενη­με­ρώ­θηκε τηλε­φω­νικά από το κέντρο του ΕΚΑΒ στις 18.25 της 31ης Ιουλίου 2019, ότι από την πισίνα ξενο­δο­χείου είχε ανα­συρ­θεί χωρίς τις αισθή­σεις της μια νεαρή αλλο­δαπή. Η 17χρονη υπήκοος Γαλλίας, Anais Traore του Amadou, εντο­πί­στηκε ανά­σκελα στο μέσο της πισίνας, σε τμήμα όπου το βάθος προσ­διο­ρί­ζε­ται στα 1,20 μέτρα.

Μετα­φέρ­θηκε από το ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, όπου δια­πι­στώ­θηκε ο θάνατός της.

Παράλ­ληλα, σε άλλο σημείο της πισίνας, στον πάτο, εντο­πί­στηκε η αδελφή της, Carla Traore του Amadou, 19 ετών, η οποία επίσης ανα­σύρ­θηκε χωρίς να υπάρξει τελικά θετική εξέλιξη για τη ζωή της.

Η συνο­λική εικόνα που περι­γρά­φε­ται στο υλικό της υπό­θε­σης ανα­δει­κνύει ως καθο­ρι­στικό στοι­χείο το χρονικό διά­στημα μέσα στο οποίο οι 2 αδελφές βρέ­θη­καν μέσα στην υδα­το­δε­ξα­μενή χωρίς να εντο­πι­στούν εγκαί­ρως.

Όπως εκθέτει η πλευρά των Γάλλων, στις 31 Ιουλίου 2019, μετά το μεση­με­ριανό γεύμα που έλαβε χώρα στις 14.00 και ανά­παυση περίπου μιας ώρας, η οικο­γέ­νεια μετέβη στον χώρο της δεύ­τε­ρης πισίνας και ξάπλωσε στις ξαπλώ­στρες που την περι­βάλ­λουν.

Σε χρονικό σημείο μεταξύ 17.15 και 18.00, οι δύο κόρες τους, Αναΐς και Κάρλα, έχοντας εισέλ­θει μέσα στην υδα­το­δε­ξα­μενή στο τμήμα ενη­λί­κων, έχασαν τη ζωή τους λόγω πνιγμού από εισ­ρό­φηση ύδατος, σε μη εξα­κρι­βω­μένο σημείο βάθους.

Η δια­πί­στωση του πνιγμού της 17χρονης έγινε, κατά την περι­γραφή, μεταξύ 18.00 και 18.20 από παρευ­ρι­σκό­με­νους λουο­μέ­νους, οι οποίοι προ­χώ­ρη­σαν στην ανά­συρση και επι­χεί­ρη­σαν παροχή πρώτων βοη­θειών χωρίς απο­τέ­λε­σμα.

Το ΕΚΑΒ ειδο­ποι­ή­θηκε στις 18.21 και έφθασε στο σημείο μεταξύ 18.35 και 18.38. Στη συνέ­χεια, το ασθε­νο­φόρο παρέ­λαβε τη 17χρονη μαζί με τη μητέρα της και έναν άνδρα αγνώ­στων στοι­χείων, ο οποίος, όπως ανα­φέ­ρε­ται, συμ­με­τείχε στη δια­δι­κα­σία ανά­νη­ψης. Η άφιξη στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου κατα­γρά­φε­ται στις 18.50 και, μετά ανε­πι­τυ­χείς προ­σπά­θειες ανά­νη­ψης, δια­πι­στώ­θηκε ο θάνατος.

Στις 18.40, παρευ­ρι­σκό­με­νοι λουό­με­νοι αλλά και ο γιος της οικο­γέ­νειας, Αλάν, εντό­πι­σαν τη 19χρονη αδελφή να κείται στον πυθμένα της ίδιας υδα­το­δε­ξα­με­νής, στο σημείο με το μεγα­λύ­τερο βάθος, 2,90 μέτρα.

Η 19χρονη ανα­σύρ­θηκε από τον ναυα­γο­σώ­στη, έναν από τους κατα­δι­κα­σθέ­ντες. Στην ίδια ενότητα της υπό­θε­σης απο­τυ­πώ­νε­ται ισχυ­ρι­σμός ότι ο ναυα­γο­σώ­στης ήταν απών καθόλη τη διάρ­κεια της ανά­συρ­σης και της προ­σπά­θειας ανά­νη­ψης της πρώτης αδελφής, ενώ παρείχε πρώτες βοή­θειες μόνο στη δεύτερη.

Η απο­τί­μηση του ρόλου του ναυα­γο­σώ­στη, όπως και των διοι­κη­τι­κών στε­λε­χών, συν­δέ­ε­ται με το κρίσιμο ερώτημα για το αν υπήρχε επαρκής επι­τή­ρηση, αν τηρού­νταν οι προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σίες και αν υπήρξε αλυσίδα παρα­λεί­ψεων που επέ­τρεψε να εξε­λι­χθεί το περι­στα­τικό χωρίς έγκαιρη παρέμ­βαση.

Η θέση της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας και οι αντι­κρουό­με­νοι ισχυ­ρι­σμοί

Από την πλευρά της, η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι το ξενο­δο­χείο διέθετε όλες τις απαι­τού­με­νες αδειο­δο­τή­σεις, ότι υπήρχε σήμανση στην κολυμ­βη­τική δεξα­μενή για τις ώρες λει­τουρ­γίας, καθώς και ανα­γραφή των βαθών της πισίνας. Επι­πλέον, προ­βάλ­λει ότι οι 2 νεαρές δεν γνώ­ρι­ζαν κολύμπι και ότι οι γονείς τις άφησαν ανε­πι­τή­ρη­τες να εισέλ­θουν στην κολυμ­βη­τική δεξα­μενή, την οποία, σύμφωνα με τις κατα­θέ­σεις τους, δεν είχαν επι­σκε­φθεί ποτέ έως τότε, καθώς χρη­σι­μο­ποιού­σαν την κολυμ­βη­τική δεξα­μενή Νο 1 με ενιαίο βάθος 1,20 μέτρα.

Στο ίδιο πλαίσιο ανα­φέ­ρε­ται ο ισχυ­ρι­σμός ότι οι 2 νεαρές είχαν πάρει μαζί τους πιάτα με φαγητό, ότι έφαγαν, και ότι δεν υπήρξε ενη­μέ­ρωση προς αυτές ότι δεν επι­τρέ­πε­ται η κολύμ­βηση μετά το φαγητό. Τα στοι­χεία αυτά συν­δέ­ο­νται με την ευρύ­τερη αντι­πα­ρά­θεση για το ποιοι παρά­γο­ντες συνέ­βα­λαν στην εξέλιξη των γεγο­νό­των και ποια ήταν η πραγ­μα­τική δυνα­τό­τητα απο­τρο­πής.

Τους Γάλλους εκπρο­σω­πούν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Κώστας Ταμπά­κης, Ευαγ­γε­λία Ταμπάκη και Φίλιπ­πος Εμμ. Τσα­λα­χού­ρης, ενώ τη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Άκης Δημη­τριά­δης.