Στις 4 Σεπτεμβρίου η δίκη του 27χρονου Αιγύπτιου για την προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκων στην Σύμη

• Μετά από αναβολή, η δίκη για το δεύτερο και σοβα­ρό­τερο σκέλος της υπό­θε­σης προσ­διο­ρί­στηκε για την ερχό­μενη Παρα­σκευή. Λίγες ημέρες νωρί­τερα, το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου είχε απορ­ρί­ψει ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη την έφεση των δύο Αιγυ­πτίων κατά των πρω­τό­δι­κων κατα­δι­κα­στι­κών απο­φά­σεων, καθώς αμφό­τε­ροι έχουν απε­λα­θεί από τη χώρα

Νέα δικο­νο­μική τροπή παίρνει η υπόθεση που συγκλό­νισε την τοπική κοι­νω­νία της Σύμης την περα­σμένη άνοιξη. Η δίκη του 27χρονου Αιγυ­πτίου, έχει πλέον προσ­διο­ρι­στεί για τις 4 Σεπτεμ­βρίου 2026. Πρό­κει­ται για το δεύτερο και σοβα­ρό­τερο σκέλος της υπό­θε­σης, στο οποίο ο κατη­γο­ρού­με­νος καλεί­ται να απο­λο­γη­θεί για το αδίκημα της προ­σβο­λής γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας κατά συρροή και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με φερό­μενα θύματα περισ­σό­τε­ρους ανη­λί­κους.

Η νέα δικά­σι­μος ορί­στηκε σε μια συγκυ­ρία που κάθε άλλο παρά ουδέ­τερη είναι για την πορεία της υπό­θε­σης.

Στις 29 Ιουλίου 2026, το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου απέρ­ριψε ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη την έφεση που είχαν ασκήσει οι δύο Αιγύ­πτιοι κατά των πρω­τό­δι­κων κατα­δι­κα­στι­κών απο­φά­σεων, καθώς κανείς από τους δύο δεν εμφα­νί­στηκε στο ακρο­α­τή­ριο για να την υπο­στη­ρί­ξει. Η απουσία τους δεν ήταν τυχαία.

Αμφό­τε­ροι έχουν ήδη απε­λα­θεί από την Ελλάδα, γεγονός που καθιστά αβέβαιη και τη φυσική παρου­σία του 27χρονου στη δικά­σιμο του Σεπτεμ­βρίου. Για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας, εκπρο­σω­πώ­ντας τις οικο­γέ­νειες των ανη­λί­κων, παρέ­στη­σαν στη δίκη της έφεσης οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μιχάλης Καντι­δε­νός, Μηνάς Τσέρκης και Στε­φα­νία Κου­λου­μπρή. Την υπε­ρά­σπιση των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων είχε ανα­λά­βει ο κ. Κώστας Αβδελ­λής.

Οι κατη­γο­ρίες που εκκρε­μούν

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», οι πράξεις που απο­δί­δο­νται στον 27χρονο φέρεται να τελέ­στη­καν στη Σύμη σε δύο δια­φο­ρε­τι­κές ημε­ρο­μη­νίες, στις 26 Απρι­λίου 2026 και την 1 Μαΐου 2026, σε βάρος περισ­σό­τε­ρων ανη­λί­κων. Ορι­σμέ­νοι από αυτούς φέρεται να μην είχαν συμπλη­ρώ­σει το δωδέ­κατο έτος της ηλικίας τους, στοι­χείο που προσ­δί­δει στην κατη­γο­ρία επι­βα­ρυ­ντικό χαρα­κτήρα και εξηγεί γιατί η δίωξη ασκή­θηκε κατά τις παρα­γρά­φους 1 και 2 του άρθρου 337 του Ποι­νι­κού Κώδικα.

Όπως προ­κύ­πτει, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να απηύ­θυνε σε ομάδα ανη­λί­κων προ­τά­σεις με χρη­μα­τικό αντάλ­λαγμα, συνο­δευό­με­νες από χει­ρο­νο­μίες γενε­τή­σιου χαρα­κτήρα. Σε δεύτερο περι­στα­τικό, λίγες ημέρες αργό­τερα, φέρεται να εξύ­βρισε και να απεί­λησε λεκτικά ανήλικο με φράσεις γενε­τή­σιου περιε­χο­μέ­νου. Ο φάκελος για το σκέλος αυτό σχη­μα­τί­στηκε μετά την υποβολή δεύ­τε­ρης μήνυσης από ημεδαπή, εξέλιξη που είχε οδη­γή­σει τότε στην εκ νέου σύλληψη των δύο Αιγυ­πτίων. Στο πλαίσιο της ίδιας υπό­θε­σης έχουν ληφθεί κατα­θέ­σεις σειράς ανή­λι­κων μαρ­τύ­ρων, χωρίς όρκο όπως προ­βλέ­πε­ται, καθώς και ενη­λί­κων.

Οι πρω­τό­δι­κες κατα­δί­κες

Το πρώτο σκέλος της υπό­θε­σης έχει ήδη κριθεί σε πρώτο βαθμό. Στις 7 Μαΐου 2026, το Αυτό­φωρο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου κατα­δί­κασε τον 27χρονο σε ποινή φυλά­κι­σης 22 μηνών χωρίς ανα­στέλ­λουσα δύναμη, με μερική έκτιση 60 ημερών, για τα αδι­κή­ματα της απειλής και της παρα­βί­α­σης προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων. Ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νός του, Αιγύ­πτιος ηλικίας 26 ετών, κατα­δι­κά­στηκε σε ποινή φυλά­κι­σης 18 μηνών, επίσης χωρίς ανα­στέλ­λουσα δύναμη, με μερική έκτιση 30 ημερών, για προ­σβολή γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας και απειλή.

Οι απο­φά­σεις εκείνες στη­ρί­χθη­καν σε σειρά μαρ­τυ­ρι­κών κατα­θέ­σεων. Ανάμεσά τους, οι κατα­θέ­σεις δύο ανή­λι­κων μαρ­τύ­ρων ηλικίας 14 και 16 ετών, οι οποίες ελή­φθη­σαν χωρίς όρκο σύμφωνα με τα προ­βλε­πό­μενα για τους ανη­λί­κους, καθώς και οι ένορκες κατα­θέ­σεις ενη­λί­κων, μεταξύ των οποίων ημε­δα­πού 45 ετών και δύο μητέρων ηλικίας 42 ετών. Η έφεση κατά των απο­φά­σεων αυτών είχε προσ­διο­ρι­στεί σε χρόνο ρεκόρ, μέσα σε διά­στημα μικρό­τερο των 3 μηνών από την πρω­τό­δικη κρίση, γεγονός που απο­τύ­πωσε τη βαρύ­τητα με την οποία αντι­με­τώ­πισε η δικαιο­σύνη την υπόθεση. Με την απόρ­ριψή της ως ανυ­πο­στή­ρι­κτης, οι κατα­δί­κες παρα­μέ­νουν σε ισχύ χωρίς η υπόθεση να κριθεί εκ νέου επί της ουσίας.

Το παρα­σκή­νιο μιας υπό­θε­σης που ξεσή­κωσε τη Σύμη

Η υπόθεση είχε ξεκι­νή­σει με καταγ­γε­λίες για άσεμνες χει­ρο­νο­μίες και απειλές σε βάρος ανη­λί­κων, πράξεις που φέρεται να έλαβαν χώρα σε δύο δια­φο­ρε­τικά σημεία του νησιού, στο πάρκο «Παντέλ» και πλησίον κατα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος. Η ανα­στά­τωση που προ­κά­λε­σαν στη μικρή νησιω­τική κοι­νω­νία χαρα­κτη­ρί­στηκε πρω­το­φα­νής. Η αρχική αναβολή της πρώτης εκδί­κα­σης και η προ­σω­ρινή επι­στροφή του 27χρονου στη Σύμη, αφού είχε αφεθεί ελεύ­θε­ρος, πυρο­δό­τη­σαν έντονες αντι­δρά­σεις, με δεκάδες κατοί­κους, κατά πλη­ρο­φο­ρίες έως και 150 άτομα, να συγκε­ντρώ­νο­νται έξω από το αστυ­νο­μικό τμήμα του νησιού. Η ένταση εκτο­νώ­θηκε μόνο μετά την παρέμ­βαση της δημο­τι­κής αρχής και την απο­μά­κρυνση των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων από τη Σύμη.

Παράλ­ληλα, η υπόθεση απέ­κτησε και πολι­τική διά­σταση. Ο υπουρ­γός Μετα­νά­στευ­σης και Ασύλου έδωσε εντολή στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες να εξε­τά­σουν την άρση του καθε­στώ­τος νομι­μό­τη­τας των δύο Αιγυ­πτίων, στο πλαίσιο της πάγιας γραμμής του υπουρ­γείου για ανά­κληση αδειών δια­μο­νής ή καθε­στώ­τος προ­στα­σίας σε περι­πτώ­σεις εμπλο­κής αλλο­δα­πών σε πράξεις που συνι­στούν απειλή για τη δημόσια τάξη. Η απέλαση που ακο­λού­θησε ήρθε ως πρα­κτική κατά­ληξη αυτής της κατεύ­θυν­σης.

Το ερώτημα που πλέον τίθεται είναι με ποιον τρόπο θα διε­ξα­χθεί η δίκη της 4ης Σεπτεμ­βρίου στο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, δεδο­μέ­νου ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος βρί­σκε­ται εκτός της χώρας. Από τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται αν έχει οριστεί συνή­γο­ρος για να τον εκπρο­σω­πή­σει ή αν η δια­δι­κα­σία θα διε­ξα­χθεί ερήμην. Σε κάθε περί­πτωση, η τοπική κοι­νω­νία της Σύμης παρα­κο­λου­θεί στενά τις εξε­λί­ξεις, ζητώ­ντας η υπόθεση να φτάσει στο τέλος της με δικα­στική κρίση και για το σοβα­ρό­τερο σκέλος των κατη­γο­ριών.