Από τον βυθό του Αιγαίου 30 χρόνια δύτης, στον πάγκο των Λειψών

• Από το 1969 έως το 1999 ο Γιάννης Μπουλαφέντης βρισκόταν στα 70 μέτρα στα βάθη της θάλασσας σε Ελλάδα, Ιταλία και Λιβύη • Έχασε δύο αδέλφια από το δύσκολο επάγγελμα του δύτη και ο πατέρας του ασθένησε από τη νόσο των δυτών

Τριάντα ολόκληρα χρόνια έζησε με τη θάλασσα, κυριολεκτικά «τρώγοντάς την με το κουτάλι». Από το 1969 έως το 1999, ο 77χρονος σήμερα Γιάννης Μπουλαφέντης έζησε τη δύσκολη και επικίνδυνη ζωή του δύτη, κατεβαίνοντας ακόμη και σε βάθη 70 μέτρων, έχοντας ως καθημερινό σύντροφο τη θάλασσα και γνωρίζοντας από κοντά τις χαρές, αλλά και τους κινδύνους του επαγγέλματος.
Σήμερα, μπορεί να έχει αποσυρθεί από τις καταδύσεις, όμως δεν έχει απομακρυνθεί από τη θάλασσα. Όποιος επισκέπτεται τους Λειψούς μπορεί να τον συναντήσει στο λιμάνι, μπροστά στην παραλιακή ζώνη του νησιού, πίσω από τον μικρό του πάγκο.
Εκεί, έχοντας στήσει τη δική του μικρή υπαίθρια επιχείρηση, διαθέτει σφουγγάρια και αναμνηστικά της θάλασσας, κοχύλια, όστρακα και άλλα μικρά αντικείμενα, προσπαθώντας καθημερινά να εξασφαλίσει το μεροκάματο.
Πίσω όμως από τον πάγκο και τα θαλασσινά αναμνηστικά κρύβεται μια ολόκληρη ζωή. Μια ζωή δεμένη με τη θάλασσα, γεμάτη ταξίδια, καταδύσεις, κινδύνους, απώλειες και δύσκολες στιγμές.
Ο ίδιος συναντά τον κόσμο πάντα με χαμόγελο, παρά τις δυσκολίες που έζησε και απολαμβάνει την κάθε ημέρα, έχοντας πλέον όλο τον «πλούτο» στη στεριά, τα παιδιά, τα εγγόνια και τη δισέγγονή του…
«Πήγαινα 70 μέτρα κάτω στον βυθό»
Μιλώντας στη «δ», ο Γιάννης Μπουλαφέντης θυμάται τα χρόνια που περνούσε κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας σε Ελλάδα, Ιταλία και Λιβύη, ξέροντας τις δυσκολίες του επαγγέλματος. «Εγώ είχα δικό μου καΐκι καταδυτικό. Πήγαινα 70 μέτρα κάτω στον βυθό της θάλασσας ως δύτης. Έχω δουλέψει σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, στην Ιταλία και στη Λιβύη. Τώρα είμαι απόμαχος», λέει, ανατρέχοντας στα χρόνια της ενεργού δράσης του. Ήταν ένας άνθρωπος που γνώριζε τη θάλασσα όσο λίγοι και δεν δίσταζε να αντιμετωπίσει τις δύσκολες συνθήκες και τα μεγάλα βάθη.
Όμως το επάγγελμα του δύτη είχε και το πιο σκληρό του πρόσωπο. Για την οικογένεια του Γιάννη Μπουλαφέντη, η θάλασσα δεν ήταν μόνο βιοπορισμός. Ήταν και αιτία ανείπωτου πόνου. «Ήμουν δεινός δύτης. Δυστυχώς έχασα δύο αδέλφια, 23 και 49 ετών, από αυτό το επάγγελμα, ενώ ο πατέρας μου έμεινε ανάπηρος από τη νόσο των δυτών. Ήταν 25 ετών παλικάρι και στα 62 του χρόνια πέθανε», περιγράφει με συγκίνηση και δάκρυα στα μάτια.
Τα λόγια του κουβαλούν όλο το βάρος μιας ζωής που σημαδεύτηκε από την απώλεια ανθρώπων της οικογένειάς του εξαιτίας ενός επαγγέλματος που απαιτούσε δύναμη, αντοχή και μεγάλο τίμημα. Και παρά τις δύσκολες αναμνήσεις, ο ίδιος αισθάνεται ευγνωμοσύνη που κατάφερε να βγει ζωντανός από αυτή τη σκληρή διαδρομή. «Και πάλι καλά λέω, δόξα τω Θεώ, που είμαι ζωντανός και βλέπω τα παιδιά και τα εγγόνια μου», αναφέρει.
Από τα βάθη της θάλασσας, στον αγώνα για το μεροκάματο
Σήμερα, η ζωή του είναι διαφορετική. Ο Γιάννης Μπουλαφέντης δεν κατεβαίνει πλέον στα βάθη της θάλασσας. Η καθημερινότητά του, όμως, εξακολουθεί να είναι συνδεδεμένη με αυτήν. Στους Λειψούς, στο λιμάνι του νησιού, συνεχίζει να εργάζεται με τον δικό του τρόπο, έχοντας στον πάγκο του μικρά κομμάτια της θάλασσας, που θυμίζουν στους επισκέπτες τον πλούτο και την ομορφιά του Αιγαίου.
Παρά την ηλικία του, παραμένει καθημερινά στη θέση του, προσπαθώντας να συμπληρώσει το εισόδημά του και να ανταποκριθεί στις ανάγκες της ζωής.
Ωστόσο, όπως λέει, η φετινή τουριστική περίοδος δεν έχει την κίνηση που περίμενε. «Σήμερα ο κόσμος δεν ξοδεύει και η αγοραστική κίνηση δεν είναι καλή. Η κίνηση είναι πολύ μειωμένη σε σχέση με πέρυσι. Κατά 50% είναι η πτώση από την προηγούμενη τουριστική σεζόν, γιατί ο κόσμος δεν έχει λεφτά να ξοδέψει», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Έπειτα από τριάντα χρόνια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ο Γιάννης Μπουλαφέντης εξακολουθεί να βρίσκεται δίπλα της. Μόνο που σήμερα δεν την αντικρίζει μέσα από τη μάσκα του δύτη και στα δεκάδες μέτρα βάθος, αλλά από το λιμάνι των Λειψών σε απόσταση αναπνοής, εκεί όπου συνεχίζει να δίνει τη δική του καθημερινή μάχη για το μεροκάματο.
Μια ζωή ολόκληρη με τη θάλασσα, από τα βάθη της μέχρι την ακτή. Μια ιστορία ενός ανθρώπου που γνώρισε τη θάλασσα στις πιο δύσκολες και επικίνδυνες στιγμές της και σήμερα, στα 77 του χρόνια, εξακολουθεί να αντλεί από αυτήν δύναμη για να συνεχίσει.