Τα πάνω-κάτω φέρνει ο νέος εκλογικός νόμος με 7 περιφέρειες σε όλη τη χώρα και τη μισή Βουλή μονοεδρικές χωρίς σταυρό!

•Αντι­δρά­σεις για το προ­τει­νό­μενο σύστημα που φέρνει…διο­ρι­σμέ­νους βου­λευ­τές! • Τι δηλώ­νουν στη «δ» οι «γαλά­ζιοι» βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου Μάνος Κόν­σο­λας, Μίκα Ιατρίδη και Βασίλης Υψη­λά­ντης

Με αφορμή τις ευρύ­τα­τες τομές στο εκλο­γικό σύστημα που σχε­διά­ζει η κυβέρ­νηση με σαρω­τική αλλαγή των εκλο­γι­κών περι­φε­ρειών, σημα­ντική μείωση των βου­λευ­τι­κών εδρών και μερική κατάρ­γηση του σταυρού προ­τί­μη­σης, τοπο­θε­τού­νται μιλώ­ντας στη «δ», οι «γαλά­ζιοι» βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου, Μάνος Κόν­σο­λας, Μίκα Ιατρίδη και Βασίλης Υψη­λά­ντης.

Από τη συζή­τηση που έχει ανα­πτυ­χθεί γύρω από τον νέο εκλο­γικό νόμο που σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες θα προ­βλέ­πει ως 250 βου­λευ­τές, με τη μισή Βουλή σε μονο­ε­δρι­κές χωρίς σταυρό και επτά περι­φέ­ρειες σε όλη τη χώρα – με την περι­φέ­ρεια Αιγαίου σε συνέ­νωση των νησιω­τι­κών νομών να περι­λαμ­βά­νει: Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κυκλά­δες και Δωδεκάνησα- σε ένα γερ­μα­νικό μοντέλο, που θα συζη­τη­θεί τώρα, αλλά η επόμενη Βουλή θα πάρει τις τελικές απο­φά­σεις (εφαρ­μογή πιθανώς από το 2031). Το νέο εκλο­γικό σύστημα επε­ξερ­γά­στηκε ο υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών Θ. Λιβά­νιος και απο­κα­λύ­πτει σε δημο­σί­ευμά της η εφη­με­ρίδα «Πρώτο Θέμα». Κεντρική προ­τει­νό­μενη τομή απο­τε­λεί ο δια­χω­ρι­σμός της επι­κρά­τειας σε 7 μεγάλες εκλο­γι­κές περι­φέ­ρειες (από 60 που είναι σήμερα), οι οποίες ακο­λου­θούν τα γεω­γρα­φικά όρια των απο­κε­ντρω­μέ­νων διοι­κή­σεων της χώρας (Αττικής, Κεντρι­κής Μακε­δο­νίας – Θράκης, Κρήτης, Ηπείρου – Δ. Μακε­δο­νίας, Πελο­πον­νή­σου – Δ. Ελλάδας – Ιον. Νήσων, Αιγαίου, Θεσ­σα­λίας – Στ. Ελλάδας). Σε κάθε εκλο­γική περι­φέ­ρεια αντι­στοι­χεί ένας συγκε­κρι­μέ­νος αριθμός βου­λευ­τών ανάλογα με τον νόμιμο πλη­θυ­σμό της χώρας, όπως αυτός έχει κυρωθεί από την απο­γραφή της ΕΛΣΤΑΤ.

Ο νέος εκλο­γι­κός νόμος: Έως 250 οι βου­λευ­τές, η μισή Βουλή μονο­ε­δρι­κές χωρίς σταυρό, επτά περι­φέ­ρειες σε όλη τη χώρα

– Η νέα Περι­φέ­ρεια Αττικής περι­λαμ­βά­νει τις σημε­ρι­νές εκλο­γι­κές Περι­φέ­ρειες Α’ Αθήνας, Νότιας – Βόρειας – Δυτικής Αθήνας, Ανα­το­λι­κής και Δυτικής Αττικής, Α’ και Β’ Πειραιά.

– Η Δυτικής Μακε­δο­νίας – Ηπείρου περι­λαμ­βά­νει: Κοζάνης, Γρε­βε­νών, Καστο­ριάς, Φλώ­ρι­νας, Ιωαν­νί­νων, Αρτας, Θεσπρω­τίας και Πρέ­βε­ζας.

– Η Αιγαίου περι­λαμ­βά­νει: Λέσβου, Χίου, Σάμου, Κυκλά­δων, Δωδε­κα­νή­σου.

– Η Κεντρι­κής Μακε­δο­νίας – Θράκης περι­λαμ­βά­νει: Εβρου, Ροδόπης, Ξάνθης, Δράμας, Σερρών, Κιλκίς, Α’ και Β’ Θεσ­σα­λο­νί­κης, Χαλ­κι­δι­κής, Πέλλας, Ημαθίας, Πιερίας.

– Η Πελο­πον­νή­σου – Δ. Ελλάδας – Ιον. Νήσων περι­λαμ­βά­νει: Αιτω­λο­α­καρ­να­νίας, Αχαΐας, Ηλείας, Κορίν­θου, Αργο­λί­δας, Αρκα­δίας, Λακω­νίας, Μεσ­ση­νίας, Κέρ­κυ­ρας, Λευ­κά­δας, Κεφαλ­λο­νιάς, Ζακύν­θου.

– Η Κρήτης περι­λαμ­βά­νει: Ηρα­κλείου, Χανίων, Ρεθύ­μνου, Λασι­θίου.

– Η Θεσ­σα­λίας – Στ. Ελλάδας περι­λαμ­βά­νει: Λάρισας, Καρ­δί­τσας, Μαγνη­σίας, Τρι­κά­λων, Φθιώ­τι­δας, Βοιω­τίας, Εύβοιας, Ευρυ­τα­νίας και Φωκίδας.

Δύο σενάρια για τη δια­δι­κα­σία επι­λο­γής των βου­λευ­τών

Ο νέος εκλο­γι­κός νόμος: Έως 250 οι βου­λευ­τές, η μισή Βουλή μονο­ε­δρι­κές χωρίς σταυρό, επτά περι­φέ­ρειες σε όλη τη χώρα

Ο νέος εκλο­γι­κός νόμος: Έως 250 οι βου­λευ­τές, η μισή Βουλή μονο­ε­δρι­κές χωρίς σταυρό, επτά περι­φέ­ρειες σε όλη τη χώρα.

Μάνος Κόν­σο­λας, Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ΝΔ-πρ. υφυ­πουρ­γός Του­ρι­σμού:

Όπως τονίζει μιλώ­ντας στη «δ» ο Μάνος Κόν­σο­λας, Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ΝΔ-πρ. υφυ­πουρ­γός Του­ρι­σμού: «Δεν υπάρχει κάτι επίσημο ή δεδο­μένο ή να έχει δια­μορ­φω­θεί ένα πλαίσιο δια­βού­λευ­σης για αλλαγές στον εκλο­γικό νόμο με πρω­το­βου­λία της κυβέρ­νη­σης. Γι’ αυτό και θα κατα­θέσω κάποιες προ­σω­πι­κές μου θέσεις και απόψεις που πιστεύω ότι μπορούν να συμ­βάλ­λουν σε ένα δημόσιο διάλογο.

Η Ελλάδα, γεω­γρα­φικά, κοι­νω­νικά και μορ­φο­λο­γικά, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από μια ασυ­νέ­χεια. Για αυτό και είναι δύσκολη εξίσωση ο χωρι­σμός της σε μονο­ε­δρι­κές περι­φέ­ρειες, χρειά­ζε­ται σοβαρή μελέτη και κυρίως συναί­νεση. Ιδιαί­τερα σε ό, τι αφορά στις νησιω­τι­κές περι­φέ­ρειες. Τίθεται, επίσης, και το ζήτημα της αντι­προ­σώ­πευ­σης, αφού οι μονο­ε­δρι­κές περι­φέ­ρειες θα είναι υπόθεση των δύο μεγάλων κομ­μά­των, είναι απίθανο να διεκ­δι­κή­σουν τις έδρες αυτές τα μικρό­τερα κόμματα. Άρα, χρειά­ζε­ται ανα­λυ­τική συζή­τηση, μελέτη. Πιστεύω ότι το πρό­βλημα αξιο­πι­στίας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος, αλλά και η κρίση εμπι­στο­σύ­νης και αντι­προ­σώ­πευ­σης δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται μόνο με τεχνι­κούς όρους και διευ­θε­τή­σεις. Και δεν είναι μόνο ζήτημα ενός νέου εκλο­γι­κού νόμου.

Το ζήτημα της συνταγ­μα­τι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης, είναι για εμένα, ο κατα­λυ­τι­κός παρά­γο­ντας τομών στο πολι­τικό σύστημα, αλλά και ενδυ­νά­μω­σης των θεσμών. Είναι κατα­λυ­τι­κός παρά­γο­ντας για να απο­κτή­σουμε ένα σύγ­χρονο Κράτος, ένα κράτος ευθύνης απαλ­λαγ­μένο από τις παθο­γέ­νειες του χθες, αλλά και για να απο­κα­τα­στα­θεί η εμπι­στο­σύνη των πολιτών απέ­να­ντι στη πολι­τική. Ο εκλο­γι­κός νόμος πρέπει να απο­τε­λέ­σει μέρος αυτής της συνταγ­μα­τι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης, να θωρα­κι­στεί συνταγ­μα­τικά και να απο­συν­δε­θεί από κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες. Χρεια­ζό­μα­στε ένα πάγιο εκλο­γικό σύστημα που θα δια­σφα­λί­ζει τον σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης και έναν υψηλό δείκτη αντι­προ­σώ­πευ­σης και αντι­στοι­χίας με την ψήφο των πολιτών.

Θα ήταν απλου­στευ­τικό να θεω­ρή­σουμε τον σταυρό προ­τί­μη­σης ως τη γενε­σιουργό αιτία για την κρίση που βιώ­νουμε σήμερα, για τα προ­βλή­ματα της δημό­σιας διοί­κη­σης, τη δια­φθορά, αλλά και για το χαμηλό δείκτη απο­δο­χής και αντι­προ­σώ­πευ­σης του πολι­τι­κού συστή­μα­τος.

Στις εκλογές του 2004 ψήφισαν 7.571.600 πολίτες και στις εκλογές του Ιουνίου του 2023 ψήφισαν 5.273.699 πολίτες. Μέσα σε 19 χρόνια, ο αριθμός όσων ψηφί­ζουν μειώ­θηκε κατά 2,3 εκα­τομ­μύ­ρια πολίτες. Πιστεύει κανείς ότι αν είχε καταρ­γη­θεί ο σταυρός προ­τί­μη­σης, που δίνει τη δυνα­τό­τητα στον πολίτη να επι­λέ­ξει αυτός ποιος θα τον εκπρο­σω­πεί, θα υπήρχε μεγα­λύ­τερη συμ­με­τοχή των πολιτών ή ακόμα μικρό­τερη;

Πρέπει να δούμε τα πραγ­μα­τικά προ­βλή­ματα που είναι η κρίση αντι­προ­σώ­πευ­σης, αλλά και η δυσπι­στία των πολιτών απέ­να­ντι στο πολι­τικό σύστημα και τα κόμματα, που εκφρά­ζε­ται με την αποχή.

Έχει ακου­στεί ότι ο σταυρός προ­τί­μη­σης συν­δέ­ε­ται με την ανά­πτυξη πελα­τεια­κών σχέσεων. Οι πολίτες, όμως, ξέρουν ότι ο βου­λευ­τής δεν μπορεί, πλέον, να τους διο­ρί­σει στο δημόσιο. Δεν πρέπει να υπο­τι­μούμε τους πολίτες, οι περισ­σό­τε­ροι έχουν έναν υψηλό δείκτη ωρι­μό­τη­τας. Τα κρι­τή­ρια των ψηφο­φό­ρων έχουν αλλάξει. Οι πολίτες είναι, πλέον, πιο πραγ­μα­τι­στές, μας κρίνουν από τις θέσεις που δια­τυ­πώ­νουμε, από την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και την εμβέ­λεια των πρω­το­βου­λιών και της δρα­στη­ριό­τη­τάς μας, από την ειλι­κρί­νειά μας. Σε κάθε περί­πτωση, προτιμώ την επιλογή να την κάνει ο πολίτης. Κατά την άποψη κάποιων, οι πολίτες μπορεί να κάνουν λάθος, ψηφί­ζο­ντας έναν Βου­λευτή που δεν το αξίζει. Είναι καλύ­τερο, όμως, για τη δημο­κρα­τία, να κάνουν λάθος οι πολίτες εκλέ­γο­ντας έναν βου­λευτή, γεγονός που μπορούν να διορ­θώ­σουν στις επό­με­νες εκλογές, παρά να διο­ρί­ζο­νται βου­λευ­τές από μηχα­νι­σμούς και άτυπες παρα­καμ­πτή­ριους», σημειώ­νει κατα­λή­γο­ντας ο κ. Κόν­σο­λας.

Μίκα Ιατρίδη, βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ΝΔ

Η Μίκα Ιατρίδη, βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της Νέας Δημο­κρα­τίας επι­ση­μαί­νει από την πλευρά της ότι «η συζή­τηση για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό του εκλο­γι­κού νόμου είναι χρήσιμη και ανα­γκαία, ιδιαί­τερα όταν γίνεται με ανοι­χτούς όρους και με στόχο την ενί­σχυση της αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τη­τας και της στα­θε­ρό­τη­τας του πολι­τι­κού μας συστή­μα­τος. Σε κάθε περί­πτωση, στη δια­βού­λευση που θα ακο­λου­θή­σει χρειά­ζε­ται να ληφθεί υπόψη ότι η νησιω­τι­κό­τητα έχει ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά, που συν­δέ­ο­νται άμεσα με την εκπρο­σώ­πηση και τη φωνή των τοπικών μας κοι­νω­νιών.

Εκτιμώ ότι ο διά­λο­γος που ανοίγει θα είναι ουσια­στι­κός, με σεβασμό στις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε περιο­χής και με γνώμονα την ενί­σχυση της δημο­κρα­τι­κής εκπρο­σώ­πη­σης για όλους τους πολίτες», σημειώ­νει κατα­λή­γο­ντας.

Βασίλης Υψη­λά­ντης, Κοσμή­το­ρας – βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ΝΔ

Ο Βασίλης Υψη­λά­ντης, Κοσμή­το­ρας του Κοινοβουλίου- βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της ΝΔ, κληθείς να σχο­λιά­σει στη «δ» το δημο­σί­ευμα του Π.Θ. για αλλαγή του εκλο­γι­κού νόμου με μείωση εδρών και συγ­χώ­νευση μιας Περι­φέ­ρειας Αιγαίου, τονίζει από την πλευρά του ότι: «η συζή­τηση για την αλλαγή του εκλο­γι­κού νόμου, τη μείωση του αριθμού των βου­λευ­τών και τη συγ­χώ­νευση εκλο­γι­κών περι­φε­ρειών, όπως αυτών του Αιγαίου, δεν είναι μια απλή τεχνική άσκηση, αλλά αγγίζει τον ίδιο τον τρόπο λει­τουρ­γίας της Δημο­κρα­τίας μας. Το Σύνταγμα προ­βλέ­πει αυστη­ρές δια­δι­κα­σίες και ειδικές εγγυ­ή­σεις τόσο για την ανα­θε­ώ­ρησή του όσο και για τη ρύθμιση του εκλο­γι­κού συστή­μα­τος, ακριβώς για να απο­τρέ­πο­νται ευκαι­ρια­κές παρεμ­βά­σεις και να δια­σφα­λί­ζε­ται η στα­θε­ρό­τητα και η δια­φά­νεια των θεσμών. Ειδικά για τον εκλο­γικό νόμο, οφεί­λουμε να θυμό­μα­στε ότι δεν είναι ένα ουδέ­τερο τεχνικό εργα­λείο, αλλά ο μηχα­νι­σμός μέσω του οποίου εκφρά­ζε­ται η λαϊκή βούληση και συγκρο­τεί­ται η Βουλή. Οι αλλαγές πρέπει να σέβο­νται απο­λύ­τως τις συνταγ­μα­τι­κές αρχές της ισό­τη­τας της ψήφου, της αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τη­τας και της κυβερ­νη­σι­μό­τη­τας, λαμ­βά­νο­ντας παράλ­ληλα υπόψη τις γεω­φυ­σι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες και την ιστο­ρική εμπει­ρία της χώρας μας.

Στην περί­πτωση του Αιγαίου, η νησιω­τι­κό­τητα, οι απο­στά­σεις, οι ιδιαί­τε­ρες κοι­νω­νι­κές και οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες δεν μπορούν να αντι­με­τω­πι­στούν λογι­στικά, μόνο με κρι­τή­ριο τη μείωση εδρών ή τη συγ­χώ­νευση περι­φε­ρειών. Σε κάθε περί­πτωση, είμαι σταθερά υπέρ μιας διαρκώς βελ­τιού­με­νης ποιο­τικά δημο­κρα­τίας, με ουσια­στική ενί­σχυση του νομο­θε­τι­κού και πολι­τι­κού ρόλου του βου­λευτή. Επιθυμώ τον βου­λευτή να έχει ευρύ ενερ­γειών χώρο στη δια­δι­κα­σία νομο­θέ­τη­σης, να ελέγχει πιο ουσια­στικά την εκτε­λε­στική εξουσία και να βρί­σκε­ται σε διαρκή, άμεση επαφή με τους πολίτες της περι­φέ­ρειάς του, και όχι έναν βου­λευτή εγκλω­βι­σμένο σε μηχα­νι­σμούς εκλο­γι­κής δια­χεί­ρι­σης ή εξαρ­τή­σεις από κέντρα ισχύος.

Η ενί­σχυση του ρόλου του βου­λευτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να περνά μέσα από ρυθ­μί­σεις που, έστω και άθελά τους, διευ­κο­λύ­νουν κάθε μορφή πολι­τι­κής δια­πλο­κής ή εξάρ­τη­σης – αντί­θετα, πρέπει να θωρα­κί­ζει τη δια­φά­νεια, την προ­σω­πική λογο­δο­σία και την καθαρή σχέση αντι­προ­σώ­πευ­σης.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι κάθε παρέμ­βαση στον εκλο­γικό νόμο και στον εκλο­γικό χάρτη της χώρας οφείλει να γίνεται με ευρεία πολι­τική συναί­νεση, με ουσια­στική δημόσια δια­βού­λευση και με απόλυτο σεβασμό στις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες περιο­χών όπως το Αιγαίο και κυρίως της τελευ­ταίας περιο­χής που ενσω­μα­τώ­θηκε στον Εθνικό κορμό, τα Δωδε­κά­νησα, με δια­φο­ρε­τι­κές βαθ­μί­δες νησιω­τι­κό­τη­τας, εθνικές προ­κλή­σεις και βεβαίως νομικές δεσμεύ­σεις από την περίοδο της Ενσω­μά­τω­σης. Οι ανα­γκαίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις για ένα πιο λει­τουρ­γικό και σύγ­χρονο πολι­τικό σύστημα πρέπει να υπη­ρε­τούν την καλύ­τερη Δημο­κρα­τία – όχι να δημιουρ­γούν σκιές, δεν θα δίνουν την αίσθηση ότι εξυ­πη­ρε­τούν συγκυ­ριακά κομ­μα­τικά συμ­φέ­ρο­ντα αλλά προ­έρ­χο­νται μέσα από τις δια­δι­κα­σίες που ανέ­πτυξα. Μόνο έτσι οι αλλαγές θα είναι όχι μόνο τυπικά σύμ­φω­νες με το Σύνταγμα, αλλά και ουσια­στικά δίκαιες, δια­φα­νείς και ακλό­νητα νομι­μο­ποι­η­μέ­νες στη συνεί­δηση των πολιτών. Και θεωρώ η πρόταση που τελικά θα κατα­θέ­σει η Νέα Δημο­κρα­τία θα κινεί­ται στο πλαίσιο αυτά», σημειώ­νει κατα­λή­γο­ντας ο κ. Υψη­λά­ντης.