Ψήφος εμπιστοσύνης στη Ρόδο από τις εταιρείες κρουαζιέρας παρά τις 15 ακυρώσεις του Απριλίου

• Οκτώ δρο­μο­λό­για την εβδο­μάδα “βγαί­νουν” από το πρό­γραμμα των προ­σεγ­γί­σεων στο του­ρι­στικό λιμάνι • 12.000 περίπου επι­σκέ­πτες της μιας ημέρας λιγό­τε­ροι στην εκκί­νηση της σεζόν • Το κρίσιμο ορόσημο της 30ής Απρι­λίου για την ανά­καμψη του Μαΐου

Η έναρξη της φετινής του­ρι­στι­κής περιό­δου για τη Ρόδο βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με τις πρώτες σοβαρές παρε­νέρ­γειες των πολε­μι­κών συρ­ρά­ξεων στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της «δημο­κρα­τι­κής», η γεω­πο­λι­τική αστά­θεια οδήγησε σε μια ανα­γκα­στική και επώδυνη ανα­θε­ώ­ρηση του προ­γράμ­μα­τος κρουα­ζιέ­ρας για τον μήνα Απρίλιο.

Ο απο­λο­γι­σμός κατα­γρά­φει ήδη 15 ακυ­ρώ­σεις προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νων προ­σεγ­γί­σεων στο του­ρι­στικό λιμάνι του νησιού, προ­κα­λώ­ντας εύλογο προ­βλη­μα­τι­σμό στην τοπική αγορά, η οποία προσ­δο­κούσε σε μια δυνα­μική και ανε­μπό­δι­στη εκκί­νηση.

Η εξέλιξη αυτή μετα­φρά­ζε­ται σε μια καθαρή απώλεια της τάξης των 10.000 έως 12.000 επι­σκε­πτών μέσα στον πρώτο κιόλας μήνα αιχμής του του­ρι­σμού κρουα­ζιέ­ρας.

Πρό­κει­ται για έναν αριθμό διόλου ευκα­τα­φρό­νητο, αν ανα­λο­γι­στεί κανείς ότι οι επι­βά­τες αυτοί απο­τε­λούν σημα­ντική τονω­τική ένεση για τα κατα­στή­ματα της Μεσαιω­νι­κής Πόλης και του κέντρου, των ξεναγών και των του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων, που παρα­δο­σιακά περι­μέ­νουν την κρουα­ζιέρα για να δώσουν την απα­ραί­τητη ρευ­στό­τητα στην αγορά μετά τον μακρύ χειμώνα.

Η καρδιά του προ­βλή­μα­τος, όπως προ­κύ­πτει από το ρεπορ­τάζ, δεν εντο­πί­ζε­ται στη Ρόδο αλλά χιλιά­δες ναυτικά μίλια μακριά. Η αιτία των μαζικών ακυ­ρώ­σεων είναι ο επι­χει­ρη­σια­κός «εγκλω­βι­σμός» τεσ­σά­ρων μεγάλων κρουα­ζιε­ρό­πλοιων. Συγκε­κρι­μένα, πρό­κει­ται για τα πλοία της εται­ρείας Celestyal και δύο πλοία της Mein Schiff, τα οποία λόγω της ανά­φλε­ξης των πολε­μι­κών μετώπων στην ευρύ­τερη περιοχή αδυ­να­τούν να εξέλ­θουν από τον Κόλπο και να προ­σεγ­γί­σουν τη λεκάνη της Μεσο­γείου.

Η αδυ­να­μία αυτή των πλοίων να εκτε­λέ­σουν τα προ­γραμ­μα­τι­σμένα δρο­μο­λό­γιά τους δημιούρ­γησε ένα «ντόμινο» ακυ­ρώ­σεων που έπληξε άμεσα το νησί μας.

Η συχνό­τητα των προ­σεγ­γί­σεων που χάνο­νται είναι ενδει­κτική του μεγέ­θους της ζημιάς.

Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι ακυ­ρώ­νο­νται περίπου οκτώ δρο­μο­λό­για εβδο­μα­διαίως, τέσσερα από τη μία εται­ρεία και τέσσερα από την άλλη. Αυτή η «εμπλοκή» στερεί από τη Ρόδο μια σταθερή ροή επι­σκε­πτών υψηλής αγο­ρα­στι­κής δύναμης, τη στιγμή ακριβώς που το νησί έμπαινε σε πλήρη του­ρι­στική τροχιά.

Παρά την αριθ­μη­τική αυτή κάμψη και τη δεδο­μένη οικο­νο­μική απώλεια, η εικόνα που μετα­φέ­ρε­ται από τις αρμό­διες αρχές ασφα­λείας του λιμένα εκπέ­μπει ένα μήνυμα ανθε­κτι­κό­τη­τας και ψυχραι­μίας.

Οι ακυ­ρώ­σεις του Απρι­λίου, όσο επώ­δυ­νες κι αν είναι για τον τζίρο της αγοράς, απο­δί­δο­νται απο­κλει­στικά σε τεχνι­κούς και γεω­πο­λι­τι­κούς λόγους που αφορούν στη θέση των πλοίων μακριά από τη Μεσό­γειο και όχι σε κάποια υπο­βάθ­μιση του αισθή­μα­τος ασφά­λειας που προ­σφέ­ρει ο προ­ο­ρι­σμός.

Η Ρόδος συνε­χί­ζει να απο­λαμ­βά­νει μια άτυπη «ψήφο εμπι­στο­σύ­νης» από τις διε­θνείς εται­ρείες κρουα­ζιέ­ρας. Σε αντί­θεση με άλλους αντα­γω­νι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου που βιώνουν πολύ εντο­νό­τε­ρους κρα­δα­σμούς και μαζικές απο­χω­ρή­σεις πλοίων, η Ρόδος δια­τη­ρεί το «μοτίβο» του ασφα­λούς λιμένα.

Οι εται­ρείες δεν φεύγουν από τη Ρόδο απλώς δεν μπορούν να φέρουν τα πλοία τους σε αυτήν κι αυτή η διά­κριση είναι εξαι­ρε­τικά σημα­ντική για το μέλλον της σεζόν, καθώς δείχνει ότι το του­ρι­στικό προϊόν του νησιού παρα­μέ­νει αλώβητο και ελκυ­στικό, παρά τις εξω­γε­νείς δυσκο­λίες που προ­κα­λεί ο πόλεμος.

Η τρέ­χουσα κατά­σταση αντι­με­τω­πί­ζε­ται από τους εμπλε­κό­με­νους φορείς ως μια «παρέν­θεση» ανα­μο­νής και επα­να­σχε­δια­σμού. Το βλέμμα όλων είναι πλέον στραμ­μένο στο τέλος Απρι­λίου, το οποίο απο­τε­λεί το κρίσιμο χρονικό ορόσημο για τη συνο­λική επα­να­ξιο­λό­γηση των δεδο­μέ­νων. Ανα­λό­γως των εξε­λί­ξεων στα πολε­μικά μέτωπα, οι εται­ρείες κρουα­ζιέ­ρας θα κληθούν να λάβουν ορι­στι­κές απο­φά­σεις για το πώς θα δια­μορ­φω­θεί το υπό­λοιπο πρό­γραμμα της χρονιάς.

Υπάρχει μια συγκρα­τη­μένη αισιο­δο­ξία ότι η «εμπλοκή» αυτή θα παρα­μεί­νει περιο­ρι­σμένη στον μήνα Απρίλιο.

Η επα­να­ξιο­λό­γηση θα δείξει αν οι εται­ρείες θα κατα­φέ­ρουν να απε­γκλω­βί­σουν τα πλοία τους και να τα οδη­γή­σουν στη Μεσό­γειο, ίσως μέσω εναλ­λα­κτι­κών και ασφα­λέ­στε­ρων δια­δρο­μών, ώστε από τον Μάιο η ροή να ομα­λο­ποι­η­θεί πλήρως.

Είναι σαφές ότι η απώλεια 12.000 επι­βα­τών μέσα σε έναν μήνα απο­τε­λεί πλήγμα, όμως η σύγκριση με το παρελ­θόν δίνει μια δια­φο­ρε­τική οπτική. Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά επι­ση­μαί­νουν κύκλοι της ασφά­λειας του λιμένα, «το κακό είναι μικρό» αν ανα­λο­γι­στεί κανείς τις «νεκρές» περιό­δους που βίωσε η Ρόδος κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας. Εκείνη η περί­ο­δος, όπου η κρουα­ζιέρα είχε μηδε­νί­σει παντε­λώς, απο­τε­λεί το μέτρο σύγκρι­σης που δείχνει ότι η σημε­ρινή κρίση, αν και σοβαρή, είναι δια­χει­ρί­σιμη.

Η Ρόδος δια­θέ­τει πλέον ισχυρά… αντι­σώ­ματα και μια εδραιω­μένη φήμη στα­θε­ρό­τη­τας. Η τοπική οικο­νο­μία καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί αυτή την προ­σω­ρινή κάμψη, ποντά­ρο­ντας στην ποιο­τική υπεροχή και το αίσθημα ασφά­λειας που προ­σφέ­ρει το νησί.

Το κρίσιμο ερώτημα που μένει να απα­ντη­θεί στην επα­να­ξιο­λό­γηση της 30ης Απρι­λίου είναι αν οι εται­ρείες θα επι­λέ­ξουν τον δαπα­νηρό περί­πλου της Αφρικής για να φέρουν τα πλοία στη Μεσό­γειο ή αν θα παρα­τεί­νουν την ανα­στολή των δρο­μο­λο­γίων τους.

Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδο­μένα, η απώλεια των 8 προ­σεγ­γί­σεων την εβδο­μάδα (4 από τη Celestyal και 4 από τη Mein Schiff) στερεί από την αγορά της Ρόδου ένα σημα­ντικό αριθμό επι­σκε­πτών υψηλής αγο­ρα­στι­κής δύναμης, οι οποίοι παρα­δο­σιακά «ανοί­γουν» τη σεζόν του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού.

Αν οι εξε­λί­ξεις στη Μέση Ανατολή επι­τρέ­ψουν τον απε­γκλω­βι­σμό τους εντός του επό­με­νου δεκα­πεν­θη­μέ­ρου, η Ρόδος ανα­μέ­νε­ται να ανα­κτή­σει το χαμένο έδαφος των 12.000 επι­βα­τών από τις αρχές Μαΐου.

Σε δια­φο­ρε­τική περί­πτωση, το του­ρι­στικό λιμάνι θα κληθεί να δια­χει­ρι­στεί μια παρα­τε­τα­μένη περίοδο ανα­μο­νής, με την τοπική οικο­νο­μία να ποντά­ρει πλέον στις εται­ρείες που πλέουν ήδη εντός Μεσο­γείου.