Εκδήλωση σήμερα στην Ιερά Μονή Παναγίας Αμάρτου

Σή­με­ρα Λα­μπρή Τρίτη, στην Ιερά Μονή Πα­να­γί­ας Αμάρ­του βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη θρη­σκευ­τι­κή εκ­δή­λω­ση που ξε­κί­νη­σε το πρωί με τον όρθρο και την θεία λει­τουρ­γία και συ­νε­χί­ζε­ται με γλέ­ντι από μου­σι­κή ορ­χή­στρα.

Γρά­φει ο Χρή­στος Μυ­στι­λιά­δης – enlefko

Η Πα­να­γία Άμαρ­τος είναι ένα μικρό ξω­κλή­σι, σε μια πε­ριο­χή απα­ρά­μιλ­λης ομορ­φιάς με υπέ­ρο­χη θέα ανά­με­σα στα χωριά Κρη­τη­νία και Έμπω­να.

Η θε­με­λί­ω­ση του χρο­νο­λο­γεί­ται κατά τον Με­σαί­ω­να (1942). Την ονο­μα­σία πι­θα­νό­τα­τα την έχει λάβει από τον Γάλλο ευ­πα­τρί­δη Αμαρ­τώ που είχε τον πύργο του σε εκεί­νη την πε­ριο­χή, πλη­σί­ον της Μονής. Τα ερεί­πια του πύρ­γου υπάρ­χουν ακόμα στο ση­μείο, κα­τε­στραμ­μέ­να από το πέ­ρα­σμα των αιώ­νων. Μια άλλη εκ­δο­χή είναι πως το όνομα της Πα­να­γί­ας είναι από την Αγία Μάρθα, στην οποία ήταν αφιε­ρω­μέ­νη η εκ­κλη­σία.

Μια γρα­πτή ανα­φο­ρά στην Μονή της Πα­να­γιάς Αμάρ­του έχου­με σε ένα ιστο­ρι­κό διά­ταγ­μα των Ιπ­πο­τών, σύμ­φω­να με το οποίο ο Με­γά­λος Μά­γι­στρος Piere D ‘Aubusson στις 24 Φε­βρουα­ρί­ου 1493, δίνει άδεια σε δέκα οι­κο­γέ­νειες από τη Χάλκη, και 42 άτομα εγκα­θί­στα­νται στην πε­ριο­χή. Οι λόγοι της αποί­κη­σης τους είναι άγνω­στοι.

Στο προ­αύ­λιο της εκ­κλη­σί­ας υπάρ­χει ένα μαρ­μά­ρι­νο θραύ­σμα θυ­ρε­ού των Ιπ­πο­τών που ήταν εν­σω­μα­τω­μέ­νο στον τοίχο του πύρ­γου. O πύρ­γος έχει κα­τα­στρα­φεί κυ­ρί­ως επει­δή οι πέ­τρες του έχουν χρη­σι­μο­ποι­η­θεί κατά και­ρούς σαν οι­κο­δο­μι­κό υλικό για νε­ό­τε­ρα κτί­σμα­τα της μονής.

Για την θαυ­μα­τουρ­γή ει­κό­να της Πα­να­γί­ας της Αμάρ­του υπάρ­χει με­γά­λη ιστο­ρία που κυ­κλο­φο­ρεί από στόμα σε στόμα. Κοντά στο εκ­κλη­σά­κι της Αμάρ­του, αφού ανέ­βεις 150 σκα­λιά φτά­νεις στο σπή­λαιο της Αγιό­πε­τρας. Εκεί βρέ­θη­κε από Χαλ­κί­τες η θαυ­μα­τουρ­γή ει­κό­να της Πα­να­γί­ας. Από τους βρά­χους της μέσα στη μικρή σπη­λιά στά­ζει συ­νε­χώς αγί­α­σμα, το οποίο με ευ­λά­βεια παίρ­νουν οι προ­σκυ­νη­τές ως ευ­λο­γία.

Η ει­κό­να με­τα­φέρ­θη­κε λίγα χρό­νια αρ­γό­τε­ρα από την εύ­ρε­ση της στο εκ­κλη­σά­κι που υπάρ­χει σή­με­ρα και απο­τε­λεί προ­σκύ­νη­μα για τα χωριά της πε­ριο­χής.

Η χάρη της γιορ­τά­ζε­ται κάθε Λα­μπρή Τρίτη και κάθε 8 Σε­πτεμ­βρί­ου με πα­νη­γυ­ρι­κές θείες λει­τουρ­γί­ες, εσπε­ρι­νούς και πα­ρα­δο­σια­κό γλέ­ντι.

Αξί­ζει μια επί­σκε­ψη στην πε­ριο­χή δίπλα στο πρά­σι­νο σε φύση που ορ­γιά­ζει και ανά­με­σα σε αμπέ­λια όπου καλ­λιερ­γού­νται πα­ρα­δο­σια­κά οι φη­μι­σμέ­νες ποι­κι­λί­ες Μαν­δη­λα­ριά (Αμορ­για­νό), Αθήρι, αλλά και διότι προ­σφέ­ρει μια πα­νο­ρα­μι­κή θέα στη θά­λασ­σα με το νησί της Χάλ­κης, καθώς και τα νη­σά­κια Αλι­μιά, Μάκρη, Στρογ­γύ­λη στο βάθος.