ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δέσμευση του ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ και του Σωτήρη Βαγιανού από τον Δήμο Ρόδου!

Δαμιανός Αθανασίου 8 λεπτά ανάγνωση
ΔΕΥΑΡ ΕΥΡΩ

Aνοιξε μέτωπο για χρέη εκα­τομ­μυ­ρίων που επι­διώ­κε­ται να ρυθ­μι­στεί • Από τις 3 Δεκεμ­βρίου 2025 ο Δήμος Ρόδου εμφα­νί­ζε­ται να έχει προ­χω­ρή­σει σε δέσμευση έναντι οφειλών, με τις επι­πτώ­σεις να βαραί­νουν κυρίως τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, την ώρα που κλι­μα­κώ­νε­ται η αντι­πα­ρά­θεση με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου για απαι­τή­σεις και τιμο­λό­για

Η εικόνα που ανα­δύ­ε­ται από τις τελευ­ταίες δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο και από τα στοι­χεία που δια­κι­νού­νται στην τοπική συζή­τηση, παρα­πέ­μπει σε ένα σύνθετο οικο­νο­μικό και διοι­κη­τικό παζλ, όπου ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑΡ βρί­σκο­νται δεμένοι μεταξύ τους με σχέσεις εγγυητή, χρη­μα­το­δο­τή­σεων και αλλη­λο­ο­φει­λών που κου­βα­λούν βάρος πολλών ετών.

Στην καρδιά της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται η απο­κά­λυψη ότι ο Δήμος Ρόδου έχει δεσμεύ­σει το ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ από τις 3 Δεκεμ­βρίου 2025, ενέρ­γεια που συν­δέ­ε­ται με οφειλές της επι­χεί­ρη­σης προς τον Δήμο.

Το στοι­χείο που δίνει πολι­τικό και πρα­κτικό βάθος στο θέμα δεν είναι μόνο η ίδια η δέσμευση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αυτή λει­τούρ­γησε στην πράξη, οι επι­πτώ­σεις που περι­γρά­φο­νται, το γιατί δεν είχε ανα­δει­χθεί δημόσια για μήνες και το πώς συν­δέ­ε­ται με το παράλ­ληλο μέτωπο αντι­πα­ρά­θε­σης με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ειδικά γύρω από το κόστος λει­τουρ­γίας του φράγ­μα­τος του Γαδουρά και τις αμοι­βαίες χρε­ώ­σεις.

Η απο­κά­λυψη στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο και το χρο­νο­διά­γραμμα της δέσμευ­σης

Σύμφωνα με όσα ανα­φέρ­θη­καν στην ειδική συνε­δρί­αση λογο­δο­σίας, ο αντι­δή­μαρ­χος Οικο­νο­μι­κών κ. Γιώργος Παυλούς και ο προ­κά­το­χός του κ. Κώστας Χαλκιάς παρα­δέ­χθη­καν ότι ο Δήμος Ρόδου έχει δεσμεύ­σει το ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ από τον περα­σμένο Δεκέμ­βριο και συγκε­κρι­μένα από τις 3 Δεκεμ­βρίου 2025, έναντι οφειλών της επι­χεί­ρη­σης προς τον Δήμο Ρόδου. Η παρα­δοχή αυτή, όπως μετα­φέρ­θηκε, δεν συνο­δεύ­τηκε από πρό­σθε­τες λεπτο­μέ­ρειες, γεγονός που άφησε ανοιχτά κρίσιμα ερω­τή­ματα για το εύρος, τη δια­δι­κα­σία, τους ακρι­βείς λόγους και το πρα­κτικό απο­τέ­λε­σμα της ενέρ­γειας.

Η χρονική από­σταση από τη δέσμευση έως τη δημόσια παρα­δοχή της, δημιουρ­γεί έναν πυρήνα συζή­τη­σης γύρω από το γιατί δεν είχε γίνει ουσια­στικά γνωστή νωρί­τερα, ιδίως σε μια περίοδο που η ΔΕΥΑΡ και ο Δήμος Ρόδου, όπως έχει κατα­γρα­φεί στη δημόσια αντι­πα­ρά­θεση, έστρε­φαν το βάρος των δηλώ­σεών τους κυρίως προς την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, για τις ενέρ­γειες διεκ­δί­κη­σης οφειλών.

Τι σημαί­νει πρα­κτικά η δέσμευση και γιατί εμφα­νί­ζε­ται να “χτυπά” αλλού

Το κομβικό σημείο που προ­κύ­πτει είναι ότι η δέσμευση του ΑΦΜ δεν φαί­νε­ται να “παγώνει” τη λει­τουρ­γία της ΔΕΥΑΡ ως επι­χεί­ρη­σης, καθώς προ­βλέ­πε­ται η δυνα­τό­τητα να συνε­χί­ζει συναλ­λα­γές με έκδοση ενταλ­μά­των και είσπραξη. Έτσι, το παρά­δοξο της υπό­θε­σης είναι ότι ενώ η δέσμευση έχει βαρύ θεσμικό απο­τύ­πωμα, το άμεσο επι­χει­ρη­σιακό κόστος δεν απο­τυ­πώ­νε­ται με τρόπο που να ακυ­ρώ­νει την καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία της.

Αντί­θετα, το πρό­βλημα εμφα­νί­ζε­ται να εντο­πί­ζε­ται πρω­τί­στως στο επίπεδο της διοί­κη­σης και ειδι­κό­τερα στον πρόεδρο κ. Σωτήρη Βαγιανό. Η κατά­σταση αυτή, λόγω του ότι είναι υπό­λο­γος με την προ­σω­πική του περιου­σία, τον εμπο­δί­ζει να εκδώσει φορο­λο­γική ενη­με­ρό­τητα. Με άλλα λόγια, η οικο­νο­μική αντι­δι­κία μεταξύ δύο συν­δε­δε­μέ­νων φορέων, αποκτά χαρα­κτη­ρι­στικά που περνούν και στο πεδίο της προ­σω­πι­κής ευθύνης των προ­σώ­πων που διοι­κούν.

Σε αυτό το σημείο δια­μορ­φώ­νε­ται και η πολι­τική ουσία. Όταν μια δημο­τική επι­χεί­ρηση συνε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί, αλλά η διοί­κηση εμφα­νί­ζε­ται να εγκλω­βί­ζε­ται σε αδυ­να­μία έκδοσης βασικών πιστο­ποι­η­τι­κών και σε φόβο προ­σω­πι­κού κιν­δύ­νου, τότε το πρό­βλημα παύει να είναι απλώς λογι­στικό και γίνεται κρίση διοι­κη­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, με αλυ­σι­δω­τές συνέ­πειες στις απο­φά­σεις, στους χει­ρι­σμούς και στις σχέσεις με άλλους θεσμούς.

Ο Δήμος ως εγγυ­η­τής, οι πλη­ρω­μές και οι αριθμοί που περι­γρά­φουν την “αιμορ­ρα­γία”

Στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο δόθηκαν συγκε­κρι­μέ­νοι αριθμοί για τη σχέση εγγυητή που έχει ο Δήμος Ρόδου στα δάνεια της ΔΕΥΑΡ από το 2011 μέχρι σήμερα. Όπως ειπώ­θηκε, το ποσό που έχει πλη­ρώ­σει ο Δήμος ως εγγυ­η­τής ανέρ­χε­ται σε 7.572.000 ευρώ. Επι­πλέον, ανα­φέρ­θηκε ότι το 2020 ο Δήμος είχε ενι­σχύ­σει τη ΔΕΥΑΡ με ποσό 3.000.000 ευρώ προς εξυ­πη­ρέ­τηση του δανείου της. Με βάση αυτή την παρου­σί­αση, το συνο­λικό άθροι­σμα που τέθηκε στη συζή­τηση οδηγεί σε 10.700.000 ευρώ.

Από το πρώτο ποσό, ανα­φέρ­θηκε ότι η ΔΕΥΑΡ έχει επι­στρέ­ψει 2.230.000 ευρώ, με τελευ­ταία κατα­βολή να τοπο­θε­τεί­ται χρονικά στο 2020. Παράλ­ληλα, ειπώ­θηκε ότι “πάντα γίνο­νται παρα­κρα­τή­σεις από τους ΚΑΠ” και ότι η υπη­ρε­σία προχωρά σε συμ­ψη­φι­στικά εντάλ­ματα.

Η αναφορά στους ΚΑΠ και στους συμ­ψη­φι­σμούς δείχνει ότι, πέρα από το “ποιος χρω­στάει σε ποιον”, υπάρχει και ένα διαρκές πεδίο τεχνι­κής δια­χεί­ρι­σης, όπου οι υπο­χρε­ώ­σεις δεν απο­τυ­πώ­νο­νται μόνο ως άμεσες πλη­ρω­μές αλλά και ως ροές παρα­κρα­τή­σεων και λογι­στι­κών συμ­ψη­φι­σμών. Αυτό όμως δεν αναιρεί την κεντρική πραγ­μα­τι­κό­τητα που παρου­σιά­στηκε: ότι ο Δήμος κουβαλά πλη­ρω­μές πολλών εκα­τομ­μυ­ρίων ως εγγυ­η­τής, ενώ η επι­στροφή που περι­γρά­φε­ται έχει στα­μα­τή­σει εδώ και χρόνια.

Ένα ακόμη κρίσιμο στοι­χείο ήταν η αναφορά ότι από το 2021 μέχρι το 2024 η ΔΕΥΑΡ δεν πλήρωνε για τη σύμβαση με την Περι­φέ­ρεια, γεγονός που συνδέει ευθέως το εσω­τε­ρικό μέτωπο Δήμου και ΔΕΥΑΡ με το εξω­τε­ρικό μέτωπο ΔΕΥΑΡ και Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Τέλος, ειπώ­θηκε ότι το υπό­λοιπο των δανείων είναι “γύρω στα 2.000.000” και ότι υπάρχει “λογική να βοη­θή­σουν τον δήμο για την απο­πλη­ρωμή του”, με τη φράση “είμαστε σε μία πορεία εξυ­γί­αν­σης” να συνο­ψί­ζει το αφήγημα που παρου­σιά­στηκε ως στόχος.

Το παρα­σκή­νιο του Νοεμ­βρίου 2025 και η απαί­τηση

Στο παρα­σκή­νιο, όπως απο­κα­λύ­πτει σήμερα η «δημο­κρα­τική», τον Νοέμ­βριο 2025, μετά από έγγρα­φες οχλή­σεις τα έτη 2020 και 2021, ο Δήμος Ρόδου ενη­μέ­ρωσε εγγρά­φως τη ΔΕΥΑΡ ότι απαι­τεί­ται πλέον έγκαιρη εξό­φληση της οφειλής του προς το Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων, καθώς η ετήσια τοκο­χρε­ο­λυ­τική δόση του 2025 ανερ­χό­ταν σε 415.000 ευρώ.

Παράλ­ληλα, από έλεγχο των οικο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών φέρεται να προ­έ­κυψε ότι ο Δήμος Ρόδου είχε συνο­λική απαί­τηση από τη ΔΕΥΑΡ ύψους περίπου 8.500.000 ευρώ. Η απαί­τηση αυτή προ­έρ­χε­ται από οφειλή ως εγγυ­η­τής σε δάνεια στο Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων ύψους 7.500.000 ευρώ, για τα οποία κατέ­βαλε ως το 2020 2.300.000 ευρώ και επι­πλέον από κεφά­λαιο οικο­νο­μι­κής ενί­σχυ­σης στον covid ύψους 3.200.000 ευρώ.

Η δημόσια αντι­πα­ρά­θεση με την Περι­φέ­ρεια και η σκιά της “ισο­σκέ­λι­σης”

Εδώ το θέμα αποκτά δεύτερο επίπεδο. Για μεγάλο διά­στημα η πολε­μική της ΔΕΥΑΡ στρε­φό­ταν κυρίως κατά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, σχετικά με τη διεκ­δί­κηση απαι­τή­σεων που αφορούν στο κόστος λει­τουρ­γίας του φράγ­μα­τος Γαδουρά.

Στο ίδιο πεδίο εντάσ­σε­ται και το ζήτημα ενός τιμο­λο­γίου ύψους 9.500.000 ευρώ προς την Περι­φέ­ρεια, για κατα­νά­λωση νερού που απο­δί­δε­ται σε άρδευση νησίδων στην Εθνική Οδό Ρόδου – Λίνδου. Σε αυτό το σημείο κατα­γρά­φη­καν σοβαρές δημό­σιες καταγ­γε­λίες από τον κ. Στέργο Στάγκα, μέχρι πρό­τι­νος λαϊκό μέλος του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ.

Σύμφωνα με όσα μετα­φέρ­θη­καν από τον κ. Στάγκα, αμφι­σβη­τή­θηκε ευθέως η νομι­μό­τητα και η βάση του ποσού, με τον ίδιο να υπο­στη­ρί­ζει ότι προ­κύ­πτει από λαν­θα­σμένη τιμο­λό­γηση κατα­νά­λω­σης νερού, η οποία ενώ αφορά άρδευση, τιμο­λο­γή­θηκε ως δημόσιο κτήριο.

Ειδι­κό­τερα, ανέφερε ότι αντί η τιμο­λό­γηση να γίνει ως νερό άρδευ­σης με 0,25 ευρώ ανά κυβικό, τιμο­λο­γή­θηκε με 1,10 ευρώ ανά κυβικό. Επι­πλέον ανέφερε ότι σε περι­πτώ­σεις στάγδην άρδευ­σης η τιμή θα μπο­ρούσε να είναι 0,15 ευρώ ανά κυβικό. Περιέ­γραψε επίσης επιβολή τέλους έργων 80%, πρό­σθε­τες χρε­ώ­σεις απο­χέ­τευ­σης και ομβρίων, καθώς και επι­πλέον ποσά που σχε­τί­ζο­νται με φερό­με­νες παρα­βά­σεις, ως μηχα­νι­σμό δια­δο­χι­κών επι­βα­ρύν­σεων που διο­γκώ­νει το τελικό ποσό. Κατά τους υπο­λο­γι­σμούς που παρέ­θεσε, για περίπου 3.000.000 κυβικά νερού, το κόστος της ύδρευ­σης φτάνει περίπου 3.500.000 ευρώ, ενώ με την προ­σθήκη των λοιπών τελών το συνο­λικό ποσό εκτι­νάσ­σε­ται στο επίπεδο που οδηγεί στο τιμο­λό­γιο των 9.500.000 ευρώ.

Από την πλευρά της δια­δι­κα­σίας, ο κ. Στάγκας έθεσε ζήτημα εγκυ­ρό­τη­τας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι για να κατα­στεί απαι­τητή μια τέτοια οφειλή θα έπρεπε να έχουν απο­δο­θεί εγκαί­ρως οι σχε­τι­κοί φόροι και τέλη, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του ΦΠΑ που υπο­λό­γισε περί τα 2.000.000 ευρώ. Με βάση τη συγκε­κρι­μένη τοπο­θέ­τηση, υπο­στη­ρί­χθηκε ότι εφόσον αυτό δεν έχει απο­δο­θεί, το τιμο­λό­γιο δεν έχει ισχύ.

Παράλ­ληλα, η Περι­φέ­ρεια προ­σέ­βαλε το τιμο­λό­γιο ως εικο­νικό και δεν το ανα­γνω­ρί­ζει, ενώ έχει τεθεί δημόσια η εκτί­μηση ότι το συγκε­κρι­μένο τιμο­λό­γιο κατα­σκευά­στηκε ώστε να δημιουρ­γη­θεί μια επι­κοι­νω­νιακή ισορ­ρο­πία απέ­να­ντι στην οφειλή της ΔΕΥΑΡ προς την Περι­φέ­ρεια.

Ο δρόμος των συμ­ψη­φι­σμών και η προ­σπά­θεια “τακτο­ποί­η­σης”

Μέσα στο ίδιο περι­βάλ­λον, ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον αποκτά η περι­γραφή του σχεδίου δια­χεί­ρι­σης των χρεών μέσω συμ­ψη­φι­σμών. Ο πρό­ε­δρος κ. Σωτήρης Βαγια­νός, όπως ανα­φέ­ρε­ται, έχει τονίσει ότι επι­διώ­κει εκκα­θά­ριση οφειλών ένθεν κακεί­θεν ώστε να μπει τάξη. Στο πλαίσιο αυτό, περι­γρά­φε­ται ότι ξεκί­νησε να τιμο­λο­γεί το κόστος πώλησης νερού και να κινεί δια­δι­κα­σίες είσπρα­ξης και από τον Δήμο Ρόδου.

Εδώ ανα­δει­κνύ­ε­ται ένα ακόμη κρίσιμο στοι­χείο. Οι λογα­ρια­σμοί χαρα­κτη­ρί­ζο­νται τερά­στιοι και ανά­γο­νται σε απαι­τή­σεις του παρελ­θό­ντος. Η λογική που περι­γρά­φε­ται είναι να υπάρξει συμ­ψη­φι­σμός ανάμεσα στις αμοι­βαίες απαι­τή­σεις, ώστε να προ­κύ­ψει ένα καθαρό υπό­λοιπο. Αν μείνει ποσό, αυτό να ρυθ­μι­στεί από τη ΔΕΥΑΡ, ώστε αφενός με τον συμ­ψη­φι­σμό να υπάρξει δια­γραφή σε επίπεδο αμοι­βαίων χρε­ώ­σεων και αφε­τέ­ρου να απο­δε­σμευ­τούν τα ΑΦΜ τόσο της ΔΕΥΑΡ όσο και του ίδιου του προ­έ­δρου, που βρί­σκε­ται στο κέντρο των συνε­πειών.

Το ύψος των οφειλών του Δήμου Ρόδου προς τη ΔΕΥΑΡ, δεν έχει γίνει επι­σή­μως γνωστό. Ωστόσο, η ύπαρξη τόσο μεγάλης συζή­τη­σης γύρω από συμ­ψη­φι­σμούς δείχνει ότι οι αλλη­λο­χρε­ώ­σεις δεν είναι οριακές αλλά δυνη­τικά καθο­ρι­στι­κές για την τελική εικόνα.

Το κοινό νήμα: από το εσω­τε­ρικό μέτωπο Δήμου ΔΕΥΑΡ στο εξω­τε­ρικό μέτωπο με την Περι­φέ­ρεια

Η σύμ­πτωση των δύο δια­δι­κα­σιών είναι αυτή που φέρνει τη συζή­τηση σε νέο επίπεδο. Από τη μια πλευρά υπάρχει η δέσμευση του ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ από τον Δήμο Ρόδου από τις 3 Δεκεμ­βρίου 2025 και η ανα­γνώ­ριση ότι ο Δήμος έχει πλη­ρώ­σει ως εγγυ­η­τής μεγάλα ποσά, διεκ­δι­κώ­ντας επι­στρο­φές. Από την άλλη πλευρά υπάρχει η σύγκρουση με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, όπου η ΔΕΥΑΡ εμφα­νί­ζε­ται να επι­διώ­κει ρυθ­μί­σεις και συμ­ψη­φι­σμούς για το κόστος λει­τουρ­γίας του φράγ­μα­τος Γαδουρά, ενώ ταυ­τό­χρονα εμφα­νί­ζο­νται καταγ­γε­λίες που αμφι­σβη­τούν τη βάση τιμο­λό­γη­σης ενός ποσού 9.500.000 ευρώ.

Το κρίσιμο σημείο που μένει ανοικτό: δια­φά­νεια, τεκ­μη­ρί­ωση και σαφές ισο­ζύ­γιο

Με τα δεδο­μένα που έχουν τεθεί δημόσια, η υπόθεση φαί­νε­ται να οδη­γεί­ται σε μια ανάγκη για καθαρό ισο­ζύ­γιο, τόσο μεταξύ Δήμου Ρόδου και ΔΕΥΑΡ όσο και μεταξύ ΔΕΥΑΡ και Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Η κου­βέ­ντα για συμ­ψη­φι­σμούς προ­ϋ­πο­θέ­τει συγκε­κρι­μένα και αδιαμ­φι­σβή­τητα στοι­χεία, ξεκά­θα­ρες κατη­γο­ρίες τιμο­λό­γη­σης, απο­τυ­πω­μέ­νες ροές πλη­ρω­μών, απο­δό­σεις φόρων και πλήρη εικόνα για το ποια ποσά είναι απαι­τητά, ποια αμφι­σβη­τού­νται και ποια έχουν ήδη ρυθ­μι­στεί.

Το γεγονός ότι η δέσμευση του ΑΦΜ ανα­φέρ­θηκε ότι βαραί­νει κυρίως τον πρόεδρο κ. Σωτήρη Βαγιανό και ότι τίθεται ζήτημα προ­σω­πι­κής έκθεσης, προ­σθέ­τει έναν ακόμη παρά­γο­ντα πίεσης. Όταν η οικο­νο­μική αντι­δι­κία μεταξύ φορέων αγγίζει την προ­σω­πική δυνα­τό­τητα ενός διοι­κού­ντος να κινεί­ται θεσμικά, τότε η ανάγκη για ταχεία και τεκ­μη­ριω­μένη διευ­θέ­τηση δεν είναι απλώς επι­θυ­μητή αλλά κρίσιμη για τη λει­τουρ­γική στα­θε­ρό­τητα.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.