Συλλυπητήριο του δημάρχου Νισύρου για τον θάνατο του Γιάννη Χαρτοφύλη

Με αι­σθή­μα­τα βα­θύ­τα­της οδύ­νης και απέ­ρα­ντης ευ­γνω­μο­σύ­νης, απο­χαι­ρε­τού­με μια εμ­βλη­μα­τι­κή μορφή της Νι­σύ­ρου, τον Γιάν­νη Χαρ­το­φύ­λη. Η εί­δη­ση της εκ­δη­μί­ας του σκόρ­πι­σε θλίψη όχι μόνο στο νησί μας, αλλά σε ολό­κλη­ρη τη Νι­συ­ρια­κή ομο­γέ­νεια, σε κάθε γωνιά της γης όπου υπάρ­χει καρ­διά που χτυ­πά­ει για τη Νί­συ­ρο.

Ο Γιάν­νης Χαρ­το­φύ­λης υπήρ­ξε επί δε­κα­ε­τί­ες ο ακού­ρα­στος θε­μα­το­φύ­λα­κας της ιστο­ρι­κής μας μνή­μης και ο ακα­τα­πό­νη­τος υπη­ρέ­της του πο­λι­τι­σμού μας. Για 32 ολό­κλη­ρα χρό­νια, δεν ήταν απλώς ο συ­ντά­κτης ή ο εκ­δό­της των «ΝΙ­ΣΥ­ΡΙΑ­ΚΩΝ ΝΕΩΝ», ήταν η καρ­διά και η ψυχή αυτής της εφη­με­ρί­δας. Μέσα από τις σε­λί­δες της, με πέννα μεστή, με ήθος και ανυ­πο­χώ­ρη­το πάθος, κα­τέ­γρα­φε τα τε­κται­νό­με­να του τόπου μας, ανέ­δει­ξε τα προ­βλή­μα­τα, ύμνη­σε τις ομορ­φιές, στή­ρι­ξε τους αγώ­νες και κρά­τη­σε ζω­ντα­νή την επι­κοι­νω­νία ανά­με­σα σε όλους εμάς που κου­βα­λά­με τη Νί­συ­ρο στην ψυχή μας. Η εφη­με­ρί­δα του δεν ήταν απλό δελ­τίο ει­δή­σε­ων, ήταν δε­σμός ζωής, ήταν το γράμ­μα που πε­ρί­με­ναν χι­λιά­δες Νι­σύ­ριοι της δια­σπο­ράς για να νιώ­σουν ότι το νησί τους ανα­πνέ­ει.

Το απο­τύ­πω­μά του όμως είναι εξί­σου ανε­ξί­τη­λο και στον Σύλ­λο­γο «ΓΝΩ­ΜΑ­ΓΟ­ΡΑΣ». Ως Πρό­ε­δρος για πάρα πολλά χρό­νια, υπήρ­ξε ο εμπνευ­στής και ο συ­ντο­νι­στής πλή­θους πο­λι­τι­στι­κών δρά­σε­ων που ανέ­δει­ξαν την πα­ρά­δο­ση, την ιστο­ρία και την ταυ­τό­τη­τά μας. Η αφο­σί­ω­σή του ήταν τέ­τοια, που δι­καί­ως και ομό­φω­να ανα­κη­ρύ­χθη­κε «Επί­τι­μος Πρό­ε­δρος», μια διά­κρι­ση που απο­δει­κνύ­ει το ανε­ξί­τη­λο ση­μά­δι που άφησε στα δρώ­με­να του τόπου. Υπήρ­ξε άν­θρω­πος της προ­σφο­ράς χωρίς όρια, της τα­πει­νό­τη­τας και της συ­νέ­πειας.

Η γνώμη του ήταν πάντα πο­λύ­τι­μη, η στάση του πάντα στα­θε­ρή, το χα­μό­γε­λό του πάντα ζεστό. Στε­κό­ταν με σε­βα­σμό απέ­να­ντι σε κάθε άποψη, αλλά και με παρ­ρη­σία υπε­ρα­σπι­ζό­ταν αυτό που πί­στευε ότι είναι καλό για τον τόπο.

Προ­σω­πι­κά, είχα την τύχη και την τιμή να συ­νερ­γα­στώ μαζί του και να γνω­ρί­σω από κοντά έναν άν­θρω­πο βαθιά πα­τριώ­τη, καλ­λιερ­γη­μέ­νο, με ανοι­χτούς ορί­ζο­ντες και ανε­ξά­ντλη­τη αγάπη για τη Νί­συ­ρο. Είχα την τιμή να του απο­νεί­μω το «Αρι­στεί­ον Τιμής» του Δήμου Νι­σύ­ρου για την με­γά­λη του προ­σφο­ρά στη Νί­συ­ρο.Σή­με­ρα, η Νί­συ­ρος νιώ­θει φτω­χό­τε­ρη. Έχασε έναν από τα πιο γνή­σια και δρα­στή­ρια τέκνα της. Όμως, η πα­ρα­κα­τα­θή­κη που αφή­νει πίσω του είναι τε­ρά­στια: μια ολό­κλη­ρη ζωή αφιε­ρω­μέ­νη στα κοινά, μια δη­μο­σιο­γρα­φι­κή κλη­ρο­νο­μιά δε­κα­ε­τιών, μια πο­λι­τι­στι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη που θα εμπνέ­ει τις επό­με­νες γε­νιές.

Στην πο­λυα­γα­πη­μέ­νη του σύ­ζυ­γο Ελένη, στα παι­διά του, στα εγ­γό­νια του, σε όλους τους συγ­γε­νείς και στους οι­κεί­ους του, εκ­φρά­ζω τα πιο εγκάρ­δια και ει­λι­κρι­νή συλ­λυ­πη­τή­ρια, τόσο εγώ προ­σω­πι­κά όσο και ολό­κλη­ρος ο Δήμος Νι­σύ­ρου. Εύ­χο­μαι να βρουν δύ­να­μη και πα­ρη­γο­ριά στη μνήμη του έντι­μου και δη­μιουρ­γι­κού βίου του.

Καλό τα­ξί­δι, δά­σκα­λε, συ­ντά­κτη, πρω­τερ­γά­τη. Η προ­σφο­ρά σου θα μεί­νει για πάντα ζω­ντα­νή στις καρ­διές όλων μας. Ας είναι ελα­φρύ το χώμα που θα σε σκε­πά­ζει.

Με τιμή και βαθιά θλίψη

Ο Δή­μαρ­χος Νι­σύ­ρου

Χρι­στο­φής Κο­ρω­ναί­ος