Η εταιρεία δεν ασκεί έφεση και κινεί ήδη τη διαδικασία καταβολής της δικαστικής δαπάνης των 5.500 ευρώ που επιδικάστηκαν υπέρ του εναγομένου, μετά την απόρριψη της αγωγής
Το οριστικό τέλος σε μια ένδικη διαφορά που απασχόλησε έντονα τη δημόσια συζήτηση στη Ρόδο, με φόντο την εξέλιξη και την επέκταση του Τουριστικού Λιμένα, επήλθε με απόφαση της νέας διοίκησης της εταιρείας «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.». Αρμοδίως γνωστοποιήθηκε ότι η εταιρεία δεν θα ασκήσει έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 2/2026 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, ενώ παράλληλα έχει ήδη κινηθεί η διαδικασία για την καταβολή της προβλεπόμενης δικαστικής δαπάνης που επιδικάστηκε υπέρ του εναγομένου.
Με τον τρόπο αυτό ολοκληρώνεται, σε θεσμικό και δικαστικό επίπεδο, ένας κύκλος αντιπαράθεσης που ξεκίνησε από δημόσιες αναφορές και παρεμβάσεις σχετικά με τον σχεδιασμό και τις επιλογές γύρω από τη μαρίνα, εξελίχθηκε σε πολυεπίπεδη δικαστική σύγκρουση και κατέληξε σε καθαρό αποτέλεσμα με πλήρη απόρριψη της αγωγής και επιδίκαση δικαστικών εξόδων ύψους 5.500 ευρώ.
Η απόφαση 2/2026 και η τελική επιλογή να μην υπάρξει συνέχεια
Η υπ’ αριθμ. 2/2026 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή που είχε καταθέσει η ανώνυμη εταιρεία «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΙΝΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» με διακριτικό τίτλο «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» κατά του πολιτικού μηχανικού Ιάκωβου Γρύλλη, στο πλαίσιο της ειδικής διαδικασίας περιουσιακών διαφορών και διαφορών από δημοσιεύματα.
Το δικαστήριο, πέρα από την ουσία των ισχυρισμών, αποτύπωσε με εκτενές σκεπτικό και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το διαδικαστικό φίλτρο σε υποθέσεις που συνδέονται με δημοσιεύσεις και δημόσιες αναφορές, αλλά και τη στάθμιση ανάμεσα στην προστασία της φήμης ενός νομικού προσώπου και στην ελευθερία της έκφρασης, όταν η δημόσια συζήτηση αφορά έργα που επηρεάζουν την πόλη.
Η νέα διοίκηση της εταιρείας, επιλέγοντας να μην συνεχίσει τη δικαστική διαδρομή στο επόμενο βαθμό, ουσιαστικά κλείνει το θέμα οριστικά, αποδεχόμενη τη δικαστική κατάληξη και προχωρώντας στις αναγκαίες ενέργειες για τη συμμόρφωση στο σκέλος της δικαστικής δαπάνης.
Τι ζητούσε η αγωγή και πώς διαμορφώθηκε το οικονομικό αίτημα
Σύμφωνα με όσα περιλαμβάνονται στην απόφαση, η εταιρεία υποστήριξε ότι ο Ιάκωβος Γρύλλης προέβη, κυρίως μέσω αναρτήσεων στο Facebook και δηλώσεων σε τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά και έντυπα μέσα, σε ψευδείς, συκοφαντικούς και δυσφημιστικούς ισχυρισμούς, με αποτέλεσμα να προκληθεί βλάβη στη φήμη της και να επηρεαστούν δυσμενώς επιχειρηματικές διαπραγματεύσεις.
Το διεκδικούμενο ποσό έφτανε τις 700.000 ευρώ. Ωστόσο, κατά τη διαδικασία, το δικαστήριο καταγράφει ότι έγινε παραδεκτός περιορισμός του αιτούμενου ποσού χρηματικής ικανοποίησης και τελικά ζητήθηκαν 300.000 ευρώ, με τόκο από την επίδοση, αίτημα προσωρινής εκτελεστότητας και καταδίκη του εναγομένου στα δικαστικά έξοδα της ενάγουσας.
Η εταιρεία εκπροσωπήθηκε από τον νόμιμο εκπρόσωπό της κ. Θωμά Τριανταφύλλου και τον πληρεξούσιο δικηγόρο κ. Ιωάννη Κοντούλα. Ο εναγόμενος κ. Ιάκωβος Γρύλλης παραστάθηκε με τους πληρεξουσίους δικηγόρους του κ.κ. Γεώργιο Μαυρομμάτη, Χριστόδουλο Μαλιαράκη και Πέτρο Σταυριανό.
Οι 3 ενέργειες που τέθηκαν σε δικαστική κρίση
Η αγωγή, όπως αναπαράγεται στην απόφαση, στηρίχθηκε σε 3 συγκεκριμένα χρονικά και επικοινωνιακά σημεία. Πρώτον, σε ανάρτηση στο δημόσιο προφίλ του Ιάκωβου Γρύλλη στο Facebook στις 03.02.2024. Δεύτερον, σε ανάρτηση δημοσιεύματος σε ιστοσελίδα στις 16.03.2024. Τρίτον, σε τηλεοπτική εκπομπή στις 11.04.2024.
Στην καρδιά της δικαστικής κρίσης βρέθηκαν αφενός το ζήτημα του παραδεκτού και της ορθής προδικασίας, αφετέρου το αποδεικτικό υλικό που προσκομίστηκε, αλλά και το αν το περιεχόμενο των επίμαχων αναφορών μπορούσε να θεωρηθεί ότι προσβάλλει συγκεκριμένα και αποδεδειγμένα την επαγγελματική πίστη, το κύρος και τη φήμη της εταιρείας.
Ένα από τα πλέον καθοριστικά σημεία της απόφασης 2/2026 ήταν ότι το δικαστήριο έκρινε απαράδεκτο το μέρος της αγωγής που αφορούσε στην ανάρτηση στο Facebook. Η κρίση δεν ήταν αξιολογική ως προς το περιεχόμενο, αλλά διαδικαστική και συνδέθηκε με την υποχρεωτική προδικασία που προβλέπεται από τη διάταξη της παρ. 5 του άρθρου μόνου του Ν. 1178/1981, όπως τροποποιήθηκε με τον Ν. 4356/2015.
Σύμφωνα με το σκεπτικό, πριν από την άσκηση αγωγής για προσβολή από δημοσίευμα, απαιτείται έγγραφη εξώδικη πρόσκληση προς τον ιδιοκτήτη, εκδότη ή υπεύθυνο, ώστε να υπάρξει δυνατότητα αποκατάστασης μέσω ανάκλησης με συγκεκριμένο κείμενο και σαφή αναφορά των φράσεων που θεωρούνται προσβλητικές. Η παράλειψη αυτής της προδικασίας οδηγεί σε απόρριψη ως απαράδεκτη.
Με βάση αυτή τη λογική, το δικαστήριο δέχτηκε ότι, εφόσον η φερόμενη προσβολή προερχόταν από τον ίδιο τον χρήστη και διαχειριστή του λογαριασμού, όφειλε να έχει προηγηθεί από την εταιρεία εξώδικη πρόσκληση προς τον Ιάκωβο Γρύλλη για αποκατάσταση, κάτι που δεν συνέβη. Έτσι, το σκέλος αυτό αποκόπηκε διαδικαστικά και δεν εξετάστηκε επί της ουσίας.
Κομβικό σημείο για το σκέλος που αφορούσε στην τηλεοπτική εκπομπή στις 11ης.04.2024 ήταν ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το USB που προσκομίστηκε από την ενάγουσα και στο οποίο αποτυπωνόταν η συνέντευξη σε τηλεοπτικό σταθμό. Η αιτιολογία ήταν ότι δεν συνοδευόταν από έγγραφο κείμενο που να περιέχει το περιεχόμενο του ακουστικού, με πιστοποίηση αρμόδιου οργάνου ως προς την ακρίβεια της μεταφοράς.
Ως αποτέλεσμα, κρίθηκε ότι προσκομίζεται απαραδέκτως και δεν αποδείχθηκε δικαστικά τι ακριβώς ειπώθηκε στην εκπομπή.
Η κρίση του δικαστηρίου, όπως αποτυπώνεται στην απόφαση, ήταν ότι από το συνολικά εκτιμώμενο περιεχόμενο της δημοσίευσης, αλλά και από την ειδική αξιολόγηση των συγκεκριμένων φράσεων, δεν προκύπτει μομφή για το κύρος και την επαγγελματική πίστη της εταιρείας. Το σκεπτικό θεμελιώθηκε σε 2 δεδομένα που το δικαστήριο αντιμετώπισε ως κρίσιμα.
Πρώτον, ότι ο εναγόμενος δεν αναφερόταν ευθέως, ονομαστικά, στην εταιρεία, ούτε προκύπτει σαφής στοχοποίησή της μέσω των συγκεκριμένων διατυπώσεων. Δεύτερον, ότι οι αναφορές συνιστούσαν σχόλια και κρίσεις για τον σχεδιασμό του έργου και για τη στάση του ΤΕΕ Δωδεκανήσου, διατυπωμένες με ευπρέπεια και ήπιο τρόπο, χωρίς προκλήσεις και χωρίς μομφή για ενέργειες που αποδίδονται στην εταιρεία.
Η δημόσια διάσταση μετά τη δημοσιοποίηση της απόφασης
Μετά τη δημοσιοποίηση της υπ’ αριθμ. 2/2026 απόφασης, ακολούθησε συνέντευξη τύπου από τον κ. Ιάκωβο Γρύλλη και τους δικηγόρους του κ.κ. Γιώργο Μαυρομμάτη και Χριστόδουλο Μαλιαράκη. Στις δηλώσεις που έγιναν, επαναφέρθηκε στο επίκεντρο η θέση ότι η αγωγή, όπως παρουσιάστηκε από την πλευρά του εναγομένου, συνδέθηκε με την ένταση της δημόσιας αντιπαράθεσης για τη μαρίνα και με την ευρύτερη θεσμική διαδρομή που αφορά στις σχετικές αποφάσεις.
Παράλληλα, κατά τη διάρκεια της δίκης, υπέρ του Ιάκωβου Γρύλλη κατέθεσε ο πρώην δήμαρχος Ρόδου κ. Στάθης Κουσουρνάς, ενώ με ένορκες καταθέσεις υπέρ του παρενέβησαν επίσης ο πρώην δήμαρχος κ. Γιώργος Γιαννόπουλος, ο μηχανικός κ. Φιλήμονας Κωνσταντινίδης και ο συνταξιούχος μηχανικός κ. Πάνος Βενέρης.
