Η νέα διοίκηση των Μαρίνων Ρόδου κλείνει οριστικά τη δικαστική διαμάχη με τον Ιάκωβο Γρύλλη

Η εται­ρεία δεν ασκεί έφεση και κινεί ήδη τη δια­δι­κα­σία κατα­βο­λής της δικα­στι­κής δαπάνης των 5.500 ευρώ που επι­δι­κά­στη­καν υπέρ του ενα­γο­μέ­νου, μετά την απόρ­ριψη της αγωγής

Το ορι­στικό τέλος σε μια ένδικη διαφορά που απα­σχό­λησε έντονα τη δημόσια συζή­τηση στη Ρόδο, με φόντο την εξέλιξη και την επέ­κταση του Του­ρι­στι­κού Λιμένα, επήλθε με απόφαση της νέας διοί­κη­σης της εται­ρείας «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.». Αρμο­δίως γνω­στο­ποι­ή­θηκε ότι η εται­ρεία δεν θα ασκήσει έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 2/2026 από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ενώ παράλ­ληλα έχει ήδη κινηθεί η δια­δι­κα­σία για την κατα­βολή της προ­βλε­πό­με­νης δικα­στι­κής δαπάνης που επι­δι­κά­στηκε υπέρ του ενα­γο­μέ­νου.

Με τον τρόπο αυτό ολο­κλη­ρώ­νε­ται, σε θεσμικό και δικα­στικό επίπεδο, ένας κύκλος αντι­πα­ρά­θε­σης που ξεκί­νησε από δημό­σιες ανα­φο­ρές και παρεμ­βά­σεις σχετικά με τον σχε­δια­σμό και τις επι­λο­γές γύρω από τη μαρίνα, εξε­λί­χθηκε σε πολυ­ε­πί­πεδη δικα­στική σύγκρουση και κατέ­ληξε σε καθαρό απο­τέ­λε­σμα με πλήρη απόρ­ριψη της αγωγής και επι­δί­καση δικα­στι­κών εξόδων ύψους 5.500 ευρώ.

Η απόφαση 2/2026 και η τελική επιλογή να μην υπάρξει συνέ­χεια

Η υπ’ αριθμ. 2/2026 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απέρ­ριψε στο σύνολό της την αγωγή που είχε κατα­θέ­σει η ανώνυμη εται­ρεία «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΙΝΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» με δια­κρι­τικό τίτλο «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» κατά του πολι­τι­κού μηχα­νι­κού Ιάκωβου Γρύλλη, στο πλαίσιο της ειδικής δια­δι­κα­σίας περιου­σια­κών δια­φο­ρών και δια­φο­ρών από δημο­σιεύ­ματα.

Το δικα­στή­ριο, πέρα από την ουσία των ισχυ­ρι­σμών, απο­τύ­πωσε με εκτενές σκε­πτικό και τον τρόπο με τον οποίο λει­τουρ­γεί το δια­δι­κα­στικό φίλτρο σε υπο­θέ­σεις που συν­δέ­ο­νται με δημο­σιεύ­σεις και δημό­σιες ανα­φο­ρές, αλλά και τη στάθ­μιση ανάμεσα στην προ­στα­σία της φήμης ενός νομικού προ­σώ­που και στην ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης, όταν η δημόσια συζή­τηση αφορά έργα που επη­ρε­ά­ζουν την πόλη.

Η νέα διοί­κηση της εται­ρείας, επι­λέ­γο­ντας να μην συνε­χί­σει τη δικα­στική δια­δρομή στο επόμενο βαθμό, ουσια­στικά κλείνει το θέμα ορι­στικά, απο­δε­χό­μενη τη δικα­στική κατά­ληξη και προ­χω­ρώ­ντας στις ανα­γκαίες ενέρ­γειες για τη συμ­μόρ­φωση στο σκέλος της δικα­στι­κής δαπάνης.

Τι ζητούσε η αγωγή και πώς δια­μορ­φώ­θηκε το οικο­νο­μικό αίτημα

Σύμφωνα με όσα περι­λαμ­βά­νο­νται στην απόφαση, η εται­ρεία υπο­στή­ριξε ότι ο Ιάκωβος Γρύλλης προέβη, κυρίως μέσω αναρ­τή­σεων στο Facebook και δηλώ­σεων σε τηλε­ο­πτικά, ραδιο­φω­νικά και έντυπα μέσα, σε ψευδείς, συκο­φα­ντι­κούς και δυσφη­μι­στι­κούς ισχυ­ρι­σμούς, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κλη­θεί βλάβη στη φήμη της και να επη­ρε­α­στούν δυσμε­νώς επι­χει­ρη­μα­τι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις.

Το διεκ­δι­κού­μενο ποσό έφτανε τις 700.000 ευρώ. Ωστόσο, κατά τη δια­δι­κα­σία, το δικα­στή­ριο κατα­γρά­φει ότι έγινε παρα­δε­κτός περιο­ρι­σμός του αιτού­με­νου ποσού χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης και τελικά ζητή­θη­καν 300.000 ευρώ, με τόκο από την επίδοση, αίτημα προ­σω­ρι­νής εκτε­λε­στό­τη­τας και κατα­δίκη του ενα­γο­μέ­νου στα δικα­στικά έξοδα της ενά­γου­σας.

Η εται­ρεία εκπρο­σω­πή­θηκε από τον νόμιμο εκπρό­σωπό της κ. Θωμά Τρια­ντα­φύλ­λου και τον πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο κ. Ιωάννη Κοντούλα. Ο ενα­γό­με­νος κ. Ιάκωβος Γρύλλης παρα­στά­θηκε με τους πλη­ρε­ξου­σί­ους δικη­γό­ρους του κ.κ. Γεώργιο Μαυ­ρομ­μάτη, Χρι­στό­δουλο Μαλια­ράκη και Πέτρο Σταυ­ριανό.

Οι 3 ενέρ­γειες που τέθηκαν σε δικα­στική κρίση

Η αγωγή, όπως ανα­πα­ρά­γε­ται στην απόφαση, στη­ρί­χθηκε σε 3 συγκε­κρι­μένα χρονικά και επι­κοι­νω­νιακά σημεία. Πρώτον, σε ανάρ­τηση στο δημόσιο προφίλ του Ιάκωβου Γρύλλη στο Facebook στις 03.02.2024. Δεύ­τε­ρον, σε ανάρ­τηση δημο­σιεύ­μα­τος σε ιστο­σε­λίδα στις 16.03.2024. Τρίτον, σε τηλε­ο­πτική εκπομπή στις 11.04.2024.

Στην καρδιά της δικα­στι­κής κρίσης βρέ­θη­καν αφενός το ζήτημα του παρα­δε­κτού και της ορθής προ­δι­κα­σίας, αφε­τέ­ρου το απο­δει­κτικό υλικό που προ­σκο­μί­στηκε, αλλά και το αν το περιε­χό­μενο των επί­μα­χων ανα­φο­ρών μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί ότι προ­σβάλ­λει συγκε­κρι­μένα και απο­δε­δειγ­μένα την επαγ­γελ­μα­τική πίστη, το κύρος και τη φήμη της εται­ρείας.

Ένα από τα πλέον καθο­ρι­στικά σημεία της από­φα­σης 2/2026 ήταν ότι το δικα­στή­ριο έκρινε απα­ρά­δε­κτο το μέρος της αγωγής που αφο­ρούσε στην ανάρ­τηση στο Facebook. Η κρίση δεν ήταν αξιο­λο­γική ως προς το περιε­χό­μενο, αλλά δια­δι­κα­στική και συν­δέ­θηκε με την υπο­χρε­ω­τική προ­δι­κα­σία που προ­βλέ­πε­ται από τη διάταξη της παρ. 5 του άρθρου μόνου του Ν. 1178/1981, όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε με τον Ν. 4356/2015.

Σύμφωνα με το σκε­πτικό, πριν από την άσκηση αγωγής για προ­σβολή από δημο­σί­ευμα, απαι­τεί­ται έγγραφη εξώδικη πρό­σκληση προς τον ιδιο­κτήτη, εκδότη ή υπεύ­θυνο, ώστε να υπάρξει δυνα­τό­τητα απο­κα­τά­στα­σης μέσω ανά­κλη­σης με συγκε­κρι­μένο κείμενο και σαφή αναφορά των φράσεων που θεω­ρού­νται προ­σβλη­τι­κές. Η παρά­λειψη αυτής της προ­δι­κα­σίας οδηγεί σε απόρ­ριψη ως απα­ρά­δε­κτη.

Με βάση αυτή τη λογική, το δικα­στή­ριο δέχτηκε ότι, εφόσον η φερό­μενη προ­σβολή προ­ερ­χό­ταν από τον ίδιο τον χρήστη και δια­χει­ρι­στή του λογα­ρια­σμού, όφειλε να έχει προη­γη­θεί από την εται­ρεία εξώδικη πρό­σκληση προς τον Ιάκωβο Γρύλλη για απο­κα­τά­σταση, κάτι που δεν συνέβη. Έτσι, το σκέλος αυτό απο­κό­πηκε δια­δι­κα­στικά και δεν εξε­τά­στηκε επί της ουσίας.

Κομβικό σημείο για το σκέλος που αφο­ρούσε στην τηλε­ο­πτική εκπομπή στις 11ης.04.2024 ήταν ότι το δικα­στή­ριο δεν έλαβε υπόψη το USB που προ­σκο­μί­στηκε από την ενά­γουσα και στο οποίο απο­τυ­πω­νό­ταν η συνέ­ντευξη σε τηλε­ο­πτικό σταθμό. Η αιτιο­λο­γία ήταν ότι δεν συνο­δευό­ταν από έγγραφο κείμενο που να περιέ­χει το περιε­χό­μενο του ακου­στι­κού, με πιστο­ποί­ηση αρμό­διου οργάνου ως προς την ακρί­βεια της μετα­φο­ράς.

Ως απο­τέ­λε­σμα, κρίθηκε ότι προ­σκο­μί­ζε­ται απα­ρα­δέ­κτως και δεν απο­δεί­χθηκε δικα­στικά τι ακριβώς ειπώ­θηκε στην εκπομπή.

Η κρίση του δικα­στη­ρίου, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στην απόφαση, ήταν ότι από το συνο­λικά εκτι­μώ­μενο περιε­χό­μενο της δημο­σί­ευ­σης, αλλά και από την ειδική αξιο­λό­γηση των συγκε­κρι­μέ­νων φράσεων, δεν προ­κύ­πτει μομφή για το κύρος και την επαγ­γελ­μα­τική πίστη της εται­ρείας. Το σκε­πτικό θεμε­λιώ­θηκε σε 2 δεδο­μένα που το δικα­στή­ριο αντι­με­τώ­πισε ως κρίσιμα.

Πρώτον, ότι ο ενα­γό­με­νος δεν ανα­φε­ρό­ταν ευθέως, ονο­μα­στικά, στην εται­ρεία, ούτε προ­κύ­πτει σαφής στο­χο­ποί­ησή της μέσω των συγκε­κρι­μέ­νων δια­τυ­πώ­σεων. Δεύ­τε­ρον, ότι οι ανα­φο­ρές συνι­στού­σαν σχόλια και κρίσεις για τον σχε­δια­σμό του έργου και για τη στάση του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου, δια­τυ­πω­μέ­νες με ευπρέ­πεια και ήπιο τρόπο, χωρίς προ­κλή­σεις και χωρίς μομφή για ενέρ­γειες που απο­δί­δο­νται στην εται­ρεία.

Η δημόσια διά­σταση μετά τη δημο­σιο­ποί­ηση  της από­φα­σης

Μετά τη δημο­σιο­ποί­ηση της υπ’ αριθμ. 2/2026 από­φα­σης, ακο­λού­θησε συνέ­ντευξη τύπου από τον κ. Ιάκωβο Γρύλλη και τους δικη­γό­ρους του κ.κ. Γιώργο Μαυ­ρομ­μάτη και Χρι­στό­δουλο Μαλια­ράκη. Στις δηλώ­σεις που έγιναν, επα­να­φέρ­θηκε στο επί­κε­ντρο η θέση ότι η αγωγή, όπως παρου­σιά­στηκε από την πλευρά του ενα­γο­μέ­νου, συν­δέ­θηκε με την ένταση της δημό­σιας αντι­πα­ρά­θε­σης για τη μαρίνα και με την ευρύ­τερη θεσμική δια­δρομή που αφορά στις σχε­τι­κές απο­φά­σεις.

Παράλ­ληλα, κατά τη διάρ­κεια της δίκης, υπέρ του Ιάκωβου Γρύλλη κατέ­θεσε ο πρώην δήμαρ­χος Ρόδου κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς, ενώ με ένορκες κατα­θέ­σεις υπέρ του παρε­νέ­βη­σαν επίσης ο πρώην δήμαρ­χος κ. Γιώργος Γιαν­νό­που­λος, ο μηχα­νι­κός κ. Φιλή­μο­νας Κων­στα­ντι­νί­δης και ο συντα­ξιού­χος μηχα­νι­κός κ. Πάνος Βενέρης.