Έως 300.000 ακίνητα που ανήκουν σε Δήμους ανά την επικράτεια παραμένουν “αόρατα”

Σε έως 300.000 υπο­λο­γί­ζο­νται τα ακίνητα που ανήκουν στην τοπική αυτο­διοί­κηση στο σύνολο της χώρας, τα οποία μέχρι και σήμερα παρα­μέ­νουν αδήλωτα στην φορο­λο­γική διοί­κηση και ως εκ τούτου, προ­σφέ­ρουν “πεδίο δόξης λαμπρόν” για φαι­νό­μενα κακο­δια­χεί­ρι­σης, έλλει­ψης λογο­δο­σίας από τους δημο­τι­κούς άρχο­ντες και φυσικά για περι­στα­τικά δια­φθο­ράς, τα οποία μένουν ατι­μώ­ρητα. Σε μια περίοδο μάλιστα, που η στε­γα­στική κρίση στα μεγάλα αστικά κέντρα έχει “χτυ­πή­σει κόκκινο” και η έλλειψη πόρων και δια­θέ­σι­μων κατοι­κιών, δοκι­μά­ζουν τις αντοχές πολλών νοι­κο­κυ­ριών που υπο­χρε­ώ­νο­νται να δαπα­νούν ένα πολύ υψηλό ποσοστό των εισο­δη­μά­των τους για να καλύ­ψουν στε­γα­στι­κές ανάγκες, η αδια­φο­ρία πολλών δήμων, ακόμα και να κατα­γρά­ψουν τα ακίνητά τους, συνιστά πρό­κληση, πρώτα απ’όλα έναντι των δημοτών τους και στη συνέ­χεια και στο κοι­νω­νικό σύνολο.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, υπο­λο­γί­ζε­ται ότι μόλις το 10% της ακί­νη­της περιου­σίας των δήμων όλης της χώρας είναι δηλω­μένο και κατα­γε­γραμ­μένο όπως θα έπρεπε, προ­κει­μέ­νου όχι μόνο να αξιο­ποιεί­ται σωστά, αλλά να υπάρχει και η απαι­τού­μενη δια­φά­νεια και φυσικά λογο­δο­σία. Όπως αντι­λαμ­βά­νε­ται κανείς, η απουσία κατα­γρα­φής και συνεπώς και ελέγχου, συχνά προ­κα­λεί φαι­νό­μενα δια­φθο­ράς. Σύμφωνα με καταγ­γε­λίες, δήμος των βορείων προ­α­στίων έχει ανε­γεί­ρει δημο­τικό κτίριο, που μάλιστα έλαβε και χρη­μα­το­δό­τηση από κοι­νο­τικά κον­δύ­λια, σε οικό­πεδο που δεν του ανήκε. Το απο­τέ­λε­σμα είναι το ακίνητο να μην μπορεί ρυθ­μι­στεί νομικά, ούτε φυσικά να αξιο­ποι­η­θεί. Σε άλλο δήμο της Δυτικής Ελλάδας, που τα τελευ­ταία χρόνια κατα­γρά­φει σημα­ντική του­ρι­στική άνθηση, υπάρ­χουν ανα­φο­ρές πολιτών ότι δεν είναι εφικτή η πρό­σβαση στα στοι­χεία της δημο­τι­κής ακί­νη­της περιου­σίας, επειδή ο αρμό­διος υπάλ­λη­λος έχει κλει­δώ­σει τους σχε­τι­κούς φακέ­λους σε ερμάριο, του οποίου τα κλειδιά κατέχει μόνο ο ίδιος, που όμως λείπει με εξάμηνη αναρ­ρω­τική άδεια!

Ξεχω­ρι­στό κεφά­λαιο απο­τε­λούν και τα ακίνητα αγνώ­στου ιδιο­κτη­σίας, δηλαδή εκτά­σεις ή ορι­ζό­ντιες ιδιο­κτη­σίες, που δεν έχουν κατα­γρα­φεί σωστά (ή και ποτέ) και δεν έχουν ξεκά­θαρο ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς. Παρόλα αυτά, δια­πι­στώ­νε­ται ότι τα ακίνητα αυτά απο­τε­λούν αντι­κεί­μενο εκμε­τάλ­λευ­σης, δηλαδή απο­δί­δουν έσοδα…

Ακόμα πιο ανη­συ­χη­τικά είναι τα φαι­νό­μενα κακο­δια­χεί­ρι­σης των ακι­νή­των που έχουν περιέλ­θει στην κατοχή των δήμων από κλη­ρο­δο­τή­ματα. Συχνά μάλιστα, οι δωρεές αυτές έχουν γίνει για πολύ συγκε­κρι­μέ­νους σκοπούς, π.χ. να δημιουρ­γη­θεί ένα πάρκο, μια παιδική χαρά, ένα πολι­τι­στικό κέντρο. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα, σύμφωνα με πηγές της αγοράς, είναι ότι πολλά (αν όχι τα περισ­σό­τερα από αυτά τα ακίνητα), είναι ανε­νεργά, μη κατα­γε­γραμ­μένα και σίγουρα δεν έχουν εκπλη­ρω­θεί οι επι­θυ­μίες των δωρητών. Ακόμα χει­ρό­τερα, σε κάποιες περι­πτώ­σεις, έχουν αξιο­ποι­η­θεί για άλλους σκοπούς, ακόμα και εξυ­πη­ρέ­τηση ιδιω­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων.

Τα ερω­τή­ματα είναι πολλά, αλλά το σημα­ντι­κό­τερο είναι το πώς καταρ­τί­ζο­νται οι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί των δήμων κάθε χρόνο, χωρίς να υπάρχει κατα­γραφή των πιο σημα­ντι­κών τους παγίων, δηλαδή των ακι­νή­των; Την ίδια στιγμή, οι πολίτες και δημότες τους, καλού­νται να δηλώ­νουν κάθε χρόνο στο Ε9 κάθε αλλαγή της περιου­σια­κής τους κατά­στα­σης και από φέτος, μέσω του Μητρώου Ιδιο­κτη­σίας και Δια­χεί­ρι­σης Ακι­νή­των (ΜΙΔΑ), θα πρέπει να δηλώ­νο­νται και πρό­σθε­τες λεπτο­μέ­ρειες, όπως η χρήση των ακι­νή­των αυτών, το αν απο­δί­δουν έσοδα κτλ. Στον αντί­ποδα, το ίδιο το Δημόσιο και οι Οργα­νι­σμοί Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης (ΟΤΑ) συνε­χί­ζουν να απου­σιά­ζουν από την σχετική δια­δι­κα­σία, παρότι απο­τε­λούν τους μεγα­λύ­τε­ρους ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των της χώρας, μαζί φυσικά με τις τρά­πε­ζες και τις εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σεων.

Σε πρό­σφατη ανάλυσή της, η εται­ρεία BluPeak Estate Analytics, ανέφερε ότι “στην πράξη η δημο­τική ακίνητη περιου­σία είναι συχνά κατα­νε­μη­μένη σε δια­φο­ρε­τι­κές υπη­ρε­σίες, με αρχεία που δεν επι­κοι­νω­νούν μεταξύ τους. Τεχνι­κές υπη­ρε­σίες, οικο­νο­μι­κές διευ­θύν­σεις και νομικά τμήματα δια­τη­ρούν ξεχω­ρι­στά στοι­χεία, χωρίς ενιαία βάση δεδο­μέ­νων. Πολλά ακίνητα συντη­ρού­νται χωρίς σαφή γνώση της χρήσης ή της κατά­στα­σής τους, ενώ άλλα παρα­μέ­νουν κλειστά ή ανα­ξιο­ποί­ητα, απλώς επειδή δεν υπάρχει συνο­λική εικόνα. Παρόλα αυτά, πάνω σε αυτή τη θολή πραγ­μα­τι­κό­τητα καλού­νται οι Δήμοι να προ­βλέ­ψουν έσοδα, να εγγρά­ψουν δαπάνες και να σχε­διά­σουν επεν­δύ­σεις. Το απο­τέ­λε­σμα είναι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί που βασί­ζο­νται περισ­σό­τερο σε γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες και λιγό­τερο σε πραγ­μα­τικά δεδο­μένα της αγοράς”.

Έτσι, δυνη­τικά έσοδα από μισθώ­σεις, ή αξιο­ποί­ηση ακι­νή­των δεν απο­τυ­πώ­νο­νται ποτέ. Έξοδα συντή­ρη­σης εγγρά­φο­νται χωρίς προ­τε­ραιο­ποί­ηση και χωρίς συνο­λική απο­τί­μηση κόστους–οφέλους. Την ίδια στιγμή, οι Δήμοι δηλώ­νουν αδυ­να­μία να χρη­μα­το­δο­τή­σουν βασικές λει­τουρ­γίες ή κοι­νω­νι­κές πολι­τι­κές. Έτσι, ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός παύει να λει­τουρ­γεί ως εργα­λείο διοί­κη­σης και μετα­τρέ­πε­ται σε τυπική λογι­στική υπο­χρέ­ωση, απο­κομ­μένη από τον πραγ­μα­τικό δημόσιο πλούτο που δια­θέ­τει ο κάθε Δήμος”, επι­ση­μαί­νει η ανάλυση της εται­ρείας.

Πηγή: capital.gr