Έως 300.000 ακίνητα που ανήκουν σε Δήμους ανά την επικράτεια παραμένουν “αόρατα”

Σε έως 300.000 υπο­λο­γί­ζο­νται τα ακί­νη­τα που ανή­κουν στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση στο σύ­νο­λο της χώρας, τα οποία μέχρι και σή­με­ρα πα­ρα­μέ­νουν αδή­λω­τα στην φο­ρο­λο­γι­κή διοί­κη­ση και ως εκ τού­του, προ­σφέ­ρουν “πεδίο δόξης λα­μπρόν” για φαι­νό­με­να κα­κο­δια­χεί­ρι­σης, έλ­λει­ψης λο­γο­δο­σί­ας από τους δη­μο­τι­κούς άρ­χο­ντες και φυ­σι­κά για πε­ρι­στα­τι­κά δια­φθο­ράς, τα οποία μέ­νουν ατι­μώ­ρη­τα. Σε μια πε­ρί­ο­δο μά­λι­στα, που η στε­γα­στι­κή κρίση στα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα έχει “χτυ­πή­σει κόκ­κι­νο” και η έλ­λει­ψη πόρων και δια­θέ­σι­μων κα­τοι­κιών, δο­κι­μά­ζουν τις αντο­χές πολ­λών νοι­κο­κυ­ριών που υπο­χρε­ώ­νο­νται να δα­πα­νούν ένα πολύ υψηλό πο­σο­στό των ει­σο­δη­μά­των τους για να κα­λύ­ψουν στε­γα­στι­κές ανά­γκες, η αδια­φο­ρία πολ­λών δήμων, ακόμα και να κα­τα­γρά­ψουν τα ακί­νη­τά τους, συ­νι­στά πρό­κλη­ση, πρώτα απ’όλα ένα­ντι των δη­μο­τών τους και στη συ­νέ­χεια και στο κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, υπο­λο­γί­ζε­ται ότι μόλις το 10% της ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας των δήμων όλης της χώρας είναι δη­λω­μέ­νο και κα­τα­γε­γραμ­μέ­νο όπως θα έπρε­πε, προ­κει­μέ­νου όχι μόνο να αξιο­ποιεί­ται σωστά, αλλά να υπάρ­χει και η απαι­τού­με­νη δια­φά­νεια και φυ­σι­κά λο­γο­δο­σία. Όπως αντι­λαμ­βά­νε­ται κα­νείς, η απου­σία κα­τα­γρα­φής και συ­νε­πώς και ελέγ­χου, συχνά προ­κα­λεί φαι­νό­με­να δια­φθο­ράς. Σύμ­φω­να με κα­ταγ­γε­λί­ες, δήμος των βο­ρεί­ων προ­α­στί­ων έχει ανε­γεί­ρει δη­μο­τι­κό κτί­ριο, που μά­λι­στα έλαβε και χρη­μα­το­δό­τη­ση από κοι­νο­τι­κά κον­δύ­λια, σε οι­κό­πε­δο που δεν του ανήκε. Το απο­τέ­λε­σμα είναι το ακί­νη­το να μην μπο­ρεί ρυθ­μι­στεί νο­μι­κά, ούτε φυ­σι­κά να αξιο­ποι­η­θεί. Σε άλλο δήμο της Δυ­τι­κής Ελ­λά­δας, που τα τε­λευ­ταία χρό­νια κα­τα­γρά­φει ση­μα­ντι­κή του­ρι­στι­κή άν­θη­ση, υπάρ­χουν ανα­φο­ρές πο­λι­τών ότι δεν είναι εφι­κτή η πρό­σβα­ση στα στοι­χεία της δη­μο­τι­κής ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας, επει­δή ο αρ­μό­διος υπάλ­λη­λος έχει κλει­δώ­σει τους σχε­τι­κούς φα­κέ­λους σε ερ­μά­ριο, του οποί­ου τα κλει­διά κα­τέ­χει μόνο ο ίδιος, που όμως λεί­πει με εξά­μη­νη αναρ­ρω­τι­κή άδεια!

Ξε­χω­ρι­στό κε­φά­λαιο απο­τε­λούν και τα ακί­νη­τα αγνώ­στου ιδιο­κτη­σί­ας, δη­λα­δή εκτά­σεις ή ορι­ζό­ντιες ιδιο­κτη­σί­ες, που δεν έχουν κα­τα­γρα­φεί σωστά (ή και ποτέ) και δεν έχουν ξε­κά­θα­ρο ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς. Πα­ρό­λα αυτά, δια­πι­στώ­νε­ται ότι τα ακί­νη­τα αυτά απο­τε­λούν αντι­κεί­με­νο εκ­με­τάλ­λευ­σης, δη­λα­δή απο­δί­δουν έσοδα…

Ακόμα πιο ανη­συ­χη­τι­κά είναι τα φαι­νό­με­να κα­κο­δια­χεί­ρι­σης των ακι­νή­των που έχουν πε­ριέλ­θει στην κα­το­χή των δήμων από κλη­ρο­δο­τή­μα­τα. Συχνά μά­λι­στα, οι δω­ρε­ές αυτές έχουν γίνει για πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νους σκο­πούς, π.χ. να δη­μιουρ­γη­θεί ένα πάρκο, μια παι­δι­κή χαρά, ένα πο­λι­τι­στι­κό κέ­ντρο. Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, σύμ­φω­να με πηγές της αγο­ράς, είναι ότι πολλά (αν όχι τα πε­ρισ­σό­τε­ρα από αυτά τα ακί­νη­τα), είναι ανε­νερ­γά, μη κα­τα­γε­γραμ­μέ­να και σί­γου­ρα δεν έχουν εκ­πλη­ρω­θεί οι επι­θυ­μί­ες των δω­ρη­τών. Ακόμα χει­ρό­τε­ρα, σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις, έχουν αξιο­ποι­η­θεί για άλ­λους σκο­πούς, ακόμα και εξυ­πη­ρέ­τη­ση ιδιω­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων.

Τα ερω­τή­μα­τα είναι πολλά, αλλά το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο είναι το πώς κα­ταρ­τί­ζο­νται οι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί των δήμων κάθε χρόνο, χωρίς να υπάρ­χει κα­τα­γρα­φή των πιο ση­μα­ντι­κών τους πα­γί­ων, δη­λα­δή των ακι­νή­των; Την ίδια στιγ­μή, οι πο­λί­τες και δη­μό­τες τους, κα­λού­νται να δη­λώ­νουν κάθε χρόνο στο Ε9 κάθε αλ­λα­γή της πε­ριου­σια­κής τους κα­τά­στα­σης και από φέτος, μέσω του Μη­τρώ­ου Ιδιο­κτη­σί­ας και Δια­χεί­ρι­σης Ακι­νή­των (ΜΙΔΑ), θα πρέ­πει να δη­λώ­νο­νται και πρό­σθε­τες λε­πτο­μέ­ρειες, όπως η χρήση των ακι­νή­των αυτών, το αν απο­δί­δουν έσοδα κτλ. Στον αντί­πο­δα, το ίδιο το Δη­μό­σιο και οι Ορ­γα­νι­σμοί Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης (ΟΤΑ) συ­νε­χί­ζουν να απου­σιά­ζουν από την σχε­τι­κή δια­δι­κα­σία, πα­ρό­τι απο­τε­λούν τους με­γα­λύ­τε­ρους ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των της χώρας, μαζί φυ­σι­κά με τις τρά­πε­ζες και τις εται­ρεί­ες δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σε­ων.

Σε πρό­σφα­τη ανά­λυ­σή της, η εται­ρεία BluPeak Estate Analytics, ανέ­φε­ρε ότι “στην πράξη η δη­μο­τι­κή ακί­νη­τη πε­ριου­σία είναι συχνά κα­τα­νε­μη­μέ­νη σε δια­φο­ρε­τι­κές υπη­ρε­σί­ες, με αρ­χεία που δεν επι­κοι­νω­νούν με­τα­ξύ τους. Τε­χνι­κές υπη­ρε­σί­ες, οι­κο­νο­μι­κές διευ­θύν­σεις και νο­μι­κά τμή­μα­τα δια­τη­ρούν ξε­χω­ρι­στά στοι­χεία, χωρίς ενιαία βάση δε­δο­μέ­νων. Πολλά ακί­νη­τα συ­ντη­ρού­νται χωρίς σαφή γνώση της χρή­σης ή της κα­τά­στα­σής τους, ενώ άλλα πα­ρα­μέ­νουν κλει­στά ή ανα­ξιο­ποί­η­τα, απλώς επει­δή δεν υπάρ­χει συ­νο­λι­κή ει­κό­να. Πα­ρό­λα αυτά, πάνω σε αυτή τη θολή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα κα­λού­νται οι Δήμοι να προ­βλέ­ψουν έσοδα, να εγ­γρά­ψουν δα­πά­νες και να σχε­διά­σουν επεν­δύ­σεις. Το απο­τέ­λε­σμα είναι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί που βα­σί­ζο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο σε γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες και λι­γό­τε­ρο σε πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να της αγο­ράς”.

Έτσι, δυ­νη­τι­κά έσοδα από μι­σθώ­σεις, ή αξιο­ποί­η­ση ακι­νή­των δεν απο­τυ­πώ­νο­νται ποτέ. Έξοδα συ­ντή­ρη­σης εγ­γρά­φο­νται χωρίς προ­τε­ραιο­ποί­η­ση και χωρίς συ­νο­λι­κή απο­τί­μη­ση κό­στους–οφέ­λους. Την ίδια στιγ­μή, οι Δήμοι δη­λώ­νουν αδυ­να­μία να χρη­μα­το­δο­τή­σουν βα­σι­κές λει­τουρ­γί­ες ή κοι­νω­νι­κές πο­λι­τι­κές. Έτσι, ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός παύει να λει­τουρ­γεί ως ερ­γα­λείο διοί­κη­σης και με­τα­τρέ­πε­ται σε τυ­πι­κή λο­γι­στι­κή υπο­χρέ­ω­ση, απο­κομ­μέ­νη από τον πραγ­μα­τι­κό δη­μό­σιο πλού­το που δια­θέ­τει ο κάθε Δήμος”, επι­ση­μαί­νει η ανά­λυ­ση της εται­ρεί­ας.

Πηγή: capital.gr