Στο εδώλιο για απόπειρα βιασμού 48χρονος μασέρ μετά από καταγγελία 41χρονης Γερμανίδας τουρίστριας

• Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών έκρι­νε ότι υπάρ­χουν σο­βα­ρές εν­δεί­ξεις ενο­χής, υιο­θέ­τη­σε την απο­δει­κτι­κή ει­κό­να της δι­κο­γρα­φί­ας και δια­τή­ρη­σε τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους μέχρι την ορι­στι­κή εκ­δί­κα­ση

Υπό­θε­ση που σχη­μα­τί­στη­κε στη Ρόδο για κα­ταγ­γε­λία σε­ξουα­λι­κής επί­θε­σης κατά τη διάρ­κεια συ­νε­δρί­ας μασάζ σε ξε­νο­δο­χείο, περνά πλέον στην επό­με­νη και κρι­σι­μό­τε­ρη φάση της, με το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών να απο­φα­σί­ζει την πα­ρα­πο­μπή ενός 48χρο­νου ημε­δα­πού μασέρ στο ακρο­α­τή­ριο του αρ­μό­διου Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου για από­πει­ρα βια­σμού 41χρο­νης Γερ­μα­νί­δας του­ρί­στριας σε ξε­νο­δο­χείο.

Η δι­κο­γρα­φία και το χρο­νο­λό­γιο που οδή­γη­σε στην πα­ρα­πο­μπή

Η πράξη φέ­ρε­ται να τε­λέ­στη­κε στις 27/07/2025 στη Ρόδο και ει­δι­κό­τε­ρα σε χώρο μασάζ εντός ξε­νο­δο­χεί­ου στην πε­ριο­χή Κο­λυ­μπί­ων, περί ώρα 16.15. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ερ­γα­ζό­ταν ως χει­ρο­μα­λά­κτης και απα­σχο­λού­νταν με σύμ­βα­ση ορι­σμέ­νου χρό­νου από 25/04/2025 έως 31/08/2025 σε εται­ρεία δια­χεί­ρι­σης κέ­ντρων ευ­ε­ξί­ας που λει­τουρ­γού­σε στον ξε­νο­δο­χεια­κό χώρο.

Η ποι­νι­κή δίωξη ασκή­θη­κε στις 29/07/2025 για από­πει­ρα τέ­λε­σης γε­νε­τή­σιας πρά­ξης χωρίς συ­ναί­νε­ση, με πα­ραγ­γε­λία κύ­ριας ανά­κρι­σης. Στον κα­τη­γο­ρού­με­νο επι­βλή­θη­καν πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι στις 31/07/2025, συ­γκε­κρι­μέ­να απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα και υπο­χρέ­ω­ση αυ­το­πρό­σω­πης εμ­φά­νι­σης μία φορά μέσα στο πρώτο πεν­θή­με­ρο κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

Γιατί κα­τη­γο­ρεί­ται και ποια είναι  η πε­ρι­γρα­φή της κα­ταγ­γελ­λό­με­νης πρά­ξης

Η κα­τη­γο­ρία αφορά από­πει­ρα βια­σμού, δη­λα­δή από­πει­ρα τέ­λε­σης γε­νε­τή­σιας πρά­ξης χωρίς τη συ­ναί­νε­ση της πα­θού­σας, πράξη κα­κουρ­γη­μα­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο και στο δια­τα­κτι­κό της πα­ρα­πο­μπής.

Το κρί­σι­μο στοι­χείο που ανα­δει­κνύ­ε­ται στη δι­κο­γρα­φία είναι ότι, κατά την πε­ρι­γρα­φή, η πα­θού­σα εξέ­φρα­ζε με τρόπο σαφή τη μη συ­ναί­νε­σή της, ενώ η πράξη δεν ολο­κλη­ρώ­θη­κε εξαι­τί­ας εξω­τε­ρι­κών εμπο­δί­ων και συ­γκε­κρι­μέ­να της αντί­δρα­σης της πα­θού­σας.

Κατά το πε­ριε­χό­με­νο που αξιο­λο­γή­θη­κε, η πα­θού­σα, υπή­κο­ος Γερ­μα­νί­ας, είχε προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη συ­νε­δρία μασάζ διάρ­κειας 1 ώρας. Αρ­χι­κά, για πε­ρί­που 30 λεπτά, η δια­δι­κα­σία πε­ρι­γρά­φε­ται ως ομαλή, με την πα­θού­σα ξα­πλω­μέ­νη μπρού­μυ­τα. Στη συ­νέ­χεια, όταν της ζη­τή­θη­κε να γυ­ρί­σει ανά­σκε­λα, της δό­θη­κε πε­τσέ­τα για κά­λυ­ψη του στή­θους και δεύ­τε­ρη πε­τσέ­τα το­πο­θε­τή­θη­κε στα μάτια της. Λίγα λεπτά μετά, κατά την κα­ταγ­γε­λία, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πλη­σί­α­σε τα χέρια του στην πε­ριο­χή των γεν­νη­τι­κών ορ­γά­νων της. Μετά από πα­ρα­τή­ρη­ση της πα­θού­σας, φέ­ρε­ται να υπα­να­χώ­ρη­σε στιγ­μιαία.

Η δι­κο­γρα­φία συ­νε­χί­ζει με πε­ρι­γρα­φή κλι­μά­κω­σης. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να αφαί­ρε­σε την πε­τσέ­τα από το στή­θος και να προ­έ­βη σε θώ­πευ­ση. Η πα­θού­σα φέ­ρε­ται να τον απέ­τρε­ψε και να επα­νέ­φε­ρε την πε­τσέ­τα. Ακο­λού­θως, ενώ συ­νέ­χι­ζε το μασάζ, πε­ρι­γρά­φε­ται επαφή του γεν­νη­τι­κού του ορ­γά­νου, σε στύση, με το μπρά­τσο της πα­θού­σας, με την πα­θού­σα να με­τα­κι­νεί το χέρι της εκ­φρά­ζο­ντας εκ νέου αντί­θε­ση σε οτι­δή­πο­τε ερω­τι­κό.

Κατά την ίδια πε­ρι­γρα­φή, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος κι­νή­θη­κε προς το κάτω μέρος του σώ­μα­τος, άγ­γι­ξε επι­φα­νεια­κά τα από­κρυ­φά της, διέρ­ρη­ξε το ει­δι­κό εσώ­ρου­χο μασάζ και πλη­σί­α­σε με το πρό­σω­πό του. Εκεί­νη τη στιγ­μή η πα­θού­σα τον απώ­θη­σε. Στη συ­νέ­χεια, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να είπε ότι θα χάσει τη δου­λειά του και να απο­χώ­ρη­σε τρέ­χο­ντας από το ξε­νο­δο­χείο, αφού αντι­λή­φθη­κε από τη στάση της ότι θα υπάρ­ξει κα­ταγ­γε­λία.

Τι υπο­στη­ρί­ζει ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και πώς πε­ρι­γρά­φει ο ίδιος τα γε­γο­νό­τα

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, πα­ρου­σία του συ­νη­γό­ρου του κ. Σπύ­ρου Σα­λα­μα­στρά­κη, τόσο στην προ­α­να­κρι­τι­κή δια­δι­κα­σία όσο και ενώ­πιον του ανα­κρι­τή, αρ­νεί­ται ότι τέ­λε­σε την απο­δι­δό­με­νη πράξη και υπο­στη­ρί­ζει ότι τα κα­ταγ­γελ­λό­με­να είναι ανα­λη­θή. Η βα­σι­κή εκ­δο­χή που προ­βάλ­λει είναι ότι η συ­νε­δρία δια­κό­πη­κε επει­δή η πα­θού­σα απο­χώ­ρη­σε αιφ­νι­δια­στι­κά μετά από επα­νει­λημ­μέ­νες κλή­σεις στο κι­νη­τό της τη­λέ­φω­νο, στοι­χείο που, κατά τον ίδιο, εξη­γεί τη δια­κο­πή χωρίς να έχει συμ­βεί οποια­δή­πο­τε αξιό­ποι­νη συ­μπε­ρι­φο­ρά.

Πα­ράλ­λη­λα, επι­κα­λεί­ται δια­δι­κτυα­κές κρι­τι­κές για τον επαγ­γελ­μα­τι­σμό του ως θε­ρα­πευ­τή, επι­χει­ρώ­ντας να ενι­σχύ­σει την αξιο­πι­στία του.

Ση­μα­ντι­κό μέρος της υπε­ρα­σπι­στι­κής του γραμ­μής, όπως κα­τα­γρά­φε­ται, αφορά ερω­τή­μα­τα για τη στάση της πα­θού­σας, με τη λο­γι­κή γιατί δεν ση­κώ­θη­κε να φύγει νω­ρί­τε­ρα ή γιατί δεν το ανέ­φε­ρε αμέ­σως στον υπεύ­θυ­νο.

Στο βού­λευ­μα αυτή η προ­σέγ­γι­ση αξιο­λο­γεί­ται ως από­πει­ρα με­τα­τό­πι­σης ευ­θύ­νης προς το θύμα. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος επί­σης προ­τεί­νει τη διε­νέρ­γεια ανα­πα­ρά­στα­σης, προ­κει­μέ­νου, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, να ελεγ­χθεί πρα­κτι­κά πώς θα μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει η επαφή που κα­ταγ­γέλ­λε­ται, ιδίως ως προς την επαφή του γεν­νη­τι­κού του ορ­γά­νου με το μπρά­τσο της πα­θού­σας, ενώ τα χέρια της ήταν πάνω στο τρα­πέ­ζι μασάζ.

Τα στοι­χεία που στάθ­μι­σε η προ­δι­κα­σία και η ει­κό­να των εν­δεί­ξε­ων

Στον πυ­ρή­να της απο­δει­κτι­κής ει­κό­νας που ανα­δει­κνύ­ε­ται, βρί­σκε­ται η ένορ­κη κα­τά­θε­ση της πα­θού­σας, η οποία αξιο­λο­γεί­ται ως συ­νε­κτι­κή, χωρίς αντι­φά­σεις και χωρίς υπερ­βο­λές, με έντο­νη συ­ναι­σθη­μα­τι­κή φόρ­τι­ση κατά την αφή­γη­ση των γε­γο­νό­των. Πα­ράλ­λη­λα, η δι­κο­γρα­φία πε­ρι­λαμ­βά­νει ψυ­χο­λο­γι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη με ημε­ρο­μη­νία 28/07/2025, στην οποία απο­τυ­πώ­νε­ται ότι η αντι­λη­πτι­κή κα­τά­στα­ση της πα­θού­σας ήταν φυ­σιο­λο­γι­κή, χωρίς εν­δεί­ξεις ψυ­χο­πα­θο­λο­γί­ας ή πα­ρα­λη­ρη­μα­τι­κών ιδεών, ενώ κα­τα­γρά­φε­ται ει­κό­να σοκ και εν­δε­χό­με­νο με­τα­τραυ­μα­τι­κού στρες.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή αξιο­λό­γη­ση, δίνει έμ­φα­ση στο ό,τι το πε­ρι­στα­τι­κό, όπως πε­ρι­γρά­φε­ται, δεν εξα­ντλεί­ται σε αό­ρι­στη ή ήσ­σο­νος ση­μα­σί­ας πα­ρε­νό­χλη­ση, αλλά κο­ρυ­φώ­νε­ται σε ενέρ­γειες που εμ­φα­νί­ζο­νται ως άμεση προ­σέγ­γι­ση για γε­νε­τή­σια πράξη, με ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά στο σχί­σι­μο του ει­δι­κού εσω­ρού­χου και την προ­σέγ­γι­ση του προ­σώ­που προς τα από­κρυ­φά της. Κατά την ίδια λο­γι­κή, η απο­χώ­ρη­ση του κα­τη­γο­ρού­με­νου μετά την απώ­θη­ση και η ανα­φο­ρά ότι θα χάσει τη δου­λειά του αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως συ­μπε­ρι­φο­ρά που συ­νά­δει με φόβο συ­νε­πειών και όχι με μια απλή πα­ρε­ξή­γη­ση.

Τι έκρι­νε το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο και γιατί απο­φά­σι­σε πα­ρα­πο­μπή

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, αφού με­λέ­τη­σε τη δι­κο­γρα­φία, έκρι­νε ότι από το σύ­νο­λο του απο­δει­κτι­κού υλι­κού προ­κύ­πτουν επαρ­κείς και σο­βα­ρές εν­δεί­ξεις ενο­χής που δι­καιο­λο­γούν την πα­ρα­πο­μπή στο ακρο­α­τή­ριο. Στο σκε­πτι­κό του πα­ρα­πέ­μπει στην ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση και υιο­θε­τεί την πε­ρι­γρα­φή των πραγ­μα­τι­κών πε­ρι­στα­τι­κών, κρί­νο­ντας ότι η υπό­θε­ση πρέ­πει να κρι­θεί από το αρ­μό­διο Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο.