Στο τραπέζι η ματαίωση της διάλυσης της σύμβασης για την Νέα Αγορά

• Σή­με­ρα θα εξε­τα­στεί η απο­δο­χή της από­φα­σης του ανα­δό­χου για να μην δια­λυ­θεί η σύμ­βα­ση με βάση το άρθρο 162 του ν. 4412/2016

Η υπό­θε­ση της Νέας Αγο­ράς στη Ρόδο επι­στρέ­φει σή­με­ρα στο επί­κε­ντρο της θε­σμι­κής δια­δι­κα­σί­ας, όχι με ένα ευρύ πα­κέ­το θε­μά­των αλλά με ένα και μόνο ζή­τη­μα που συ­μπυ­κνώ­νει μήνες διοι­κη­τι­κών κι­νή­σε­ων, εν­στά­σε­ων και απο­φά­σε­ων.

Η δη­μο­τι­κή επι­τρο­πή κα­λεί­ται σε 2η έκτα­κτη συ­νε­δρί­α­ση να εξε­τά­σει απο­κλει­στι­κά την απο­δο­χή της από­φα­σης του ανα­δό­χου του έργου «Απο­κα­τά­στα­ση και ανα­βάθ­μι­ση λει­τουρ­γί­ας Νέας Αγο­ράς» για τη μα­ταί­ω­ση της διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης, σύμ­φω­να με την πα­ρά­γρα­φο 3 του άρ­θρου 162 του ν. 4412/2016.

Το στοι­χείο που έχει ση­μα­σία στη ση­με­ρι­νή συ­νε­δρί­α­ση είναι ο πε­ριο­ρι­σμός της ατζέ­ντας. Το θέμα της απο­ζη­μί­ω­σης έχει ήδη απα­σχο­λή­σει προη­γού­με­νη συ­νε­δρί­α­ση του ορ­γά­νου. Στην νέα συ­νε­δρί­α­ση, όπως προ­κύ­πτει από την πρό­σκλη­ση και την ημε­ρή­σια διά­τα­ξη, η συ­ζή­τη­ση και η από­φα­ση θα κι­νη­θούν μόνο γύρω από τη μα­ταί­ω­ση της διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης, δη­λα­δή γύρω από το αν το έργο συ­νε­χί­ζει θε­σμι­κά με το ίδιο συμ­βα­τι­κό πλαί­σιο ή αν ανοί­γει ξανά ο δρό­μος μιας πιο αβέ­βαι­ης τρο­χιάς.

Στην ουσία, η δη­μο­τι­κή επι­τρο­πή κα­λεί­ται να απο­φα­σί­σει αν απο­δέ­χε­ται την επι­λο­γή του ανα­δό­χου να προ­χω­ρή­σει στη μα­ταί­ω­ση της διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης. Πρό­κει­ται για μια από­φα­ση που αφορά στον κορμό της συμ­βα­τι­κής σχέ­σης, γιατί όταν τί­θε­ται θέμα διά­λυ­σης σε δη­μό­σιο έργο, το επό­με­νο διά­στη­μα συχνά κα­θο­ρί­ζε­ται από αβε­βαιό­τη­τες, κα­θυ­στε­ρή­σεις και αλυ­σι­δω­τές δια­δι­κα­σί­ες. Η μα­ταί­ω­ση της διά­λυ­σης λει­τουρ­γεί ως θε­σμι­κός τρό­πος να κλεί­σει το εν­δε­χό­με­νο κα­τάρ­ρευ­σης της σύμ­βα­σης και να πα­ρα­μεί­νει η σχέση σε τρο­χιά συ­νέ­χι­σης, υπό τους όρους που προ­βλέ­πει ο νόμος.

Η πα­ρά­γρα­φος 3 του άρ­θρου 162 του ν. 4412/2016 είναι η νο­μι­κή βάση στην οποία εδρά­ζε­ται το θέμα της συ­νε­δρί­α­σης. Προ­βλέ­πει ότι η μα­ταί­ω­ση της διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης και η σχε­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση εγκρί­νο­νται με από­φα­ση της προϊ­στα­μέ­νης αρχής και ότι η έγκρι­ση της μα­ταί­ω­σης γί­νε­ται μετά από προη­γού­με­νη γρα­πτή απο­δο­χή του ύψους της απο­ζη­μί­ω­σης από τον ανά­δο­χο. Προ­βλέ­πει επί­σης ότι η απο­ζη­μί­ω­ση δεν μπο­ρεί να είναι ανώ­τε­ρη από αυτή που έχει εκτι­μή­σει η αρ­μό­δια επι­τρο­πή, εκτός αν πρό­κει­ται για διόρ­θω­ση ή συ­μπλή­ρω­ση των στοι­χεί­ων, ενώ δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα, με την έγκρι­ση της μα­ταί­ω­σης, να εγκρι­θούν και ανα­γκαί­ες προ­σαρ­μο­γές στις προ­θε­σμί­ες του έργου.

Η ει­σή­γη­ση της Διεύ­θυν­σης Με­σαιω­νι­κής Πόλης και Μνη­μεί­ων χτί­ζε­ται πάνω σε 20 ση­μεία που απο­τυ­πώ­νουν ένα πλή­ρες διοι­κη­τι­κό απο­τύ­πω­μα της υπό­θε­σης.

Το ίδιο όρ­γα­νο σε προη­γού­με­νη συ­νε­δρί­α­ση του είχε εγκρί­νει απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 35.928,45€ ως θε­τι­κές ζη­μί­ες της ανα­δό­χου εται­ρεί­ας.

Στις 10.12.2025 η Διευ­θύ­νου­σα Υπη­ρε­σία προ­σκά­λε­σε τον ανά­δο­χο να υπο­βά­λει κό­στος θε­τι­κών ζη­μιών, όπως προ­βλέ­πε­ται από το άρθρο 162. Στις 12.12.2025 κα­τα­τί­θε­ται εκτί­μη­ση κό­στους, με συ­νο­λι­κό ποσό 269.549,47€. Η εκτί­μη­ση αυτή απο­τυ­πώ­νει τη λο­γι­κή μιας ερ­γο­λη­πτι­κής ανά­γνω­σης της δια­κο­πής, όπου επι­χει­ρεί­ται να απο­δο­θούν στον χρόνο αδρά­νειας γε­νι­κά έξοδα, ασφα­λι­στι­κές επι­βα­ρύν­σεις, κόστη εγ­γυ­η­τι­κών, προ­σω­πι­κό και απο­λο­γι­στι­κές ερ­γα­σί­ες.

Η δη­μο­τι­κή επι­τρο­πή όρισε επι­τρο­πή εκτί­μη­σης κό­στους θε­τι­κών ζη­μιών, η οποία ζή­τη­σε διευ­κρι­νί­σεις και πρό­σθε­τα στοι­χεία στις 30.12.2025 και έλαβε απα­ντή­σεις την ίδια ημέρα.

Το απο­τέ­λε­σμα απο­τυ­πώ­νε­ται σε εκτί­μη­ση που δια­βι­βά­ζε­ται στις 07.01.2026 και κα­τα­λή­γει σε ποσό 35.928,45€. Πρό­κει­ται για ποσό που στη συ­νέ­χεια κοι­νο­ποιεί­ται στον ανά­δο­χο, με αί­τη­μα γρα­πτής απο­δο­χής, ώστε να μπο­ρεί να ενερ­γο­ποι­η­θεί η δια­δι­κα­σία της πα­ρα­γρά­φου 3 του άρ­θρου 162.