• Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου ανέβαλε χθες την εκδίκαση, λόγω κωλύματος σε άλλη εν εξελίξει δίκη στην Αθήνα ενός εκ των συνηγόρων υπεράσπισης
Χθες η πολύκροτη υπόθεση της ανθρωποκτονίας του Τζάνη Τοπάλυ θα άνοιγε ξανά, αυτή τη φορά σε εφετειακό επίπεδο και από μηδενική βάση, χωρίς το ασφαλιστικό όριο που είχε επιβάλει το πρωτοβάθμιο αποτέλεσμα. Αντί όμως για έναρξη εξέτασης μαρτύρων, ανάγνωσης εγγράφων και αντιπαράθεσης των ιατροδικαστικών πορισμάτων, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου προχώρησε χθες σε αναβολή της υπόθεσης και όρισε νέα ημερομηνία για 4/5/2026.
Η υπόθεση επρόκειτο να εξεταστεί από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο με πλήρη επανεκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, των πραγματογνωμοσυνών και της συνολικής εικόνας της υπόθεσης, όχι μόνο ως προς την τέλεση της ανθρωποκτονίας, αλλά κυρίως ως προς τα ελαφρυντικά που είχαν κρίνει καθοριστικά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο.
Υπενθυμίζεται ότι πρωτοδίκως είχαν καταδικαστεί ένας 53χρονος Ροδίτης και ο 20χρονος γιος του, με ποινή κάθειρξης 15 ετών έκαστος, για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση κατά συναυτουργία.
Το εφετειακό δικαστήριο δεν δεσμεύεται από το πρωτοβάθμιο αποτέλεσμα ως προς το ύψος της ποινής, εφόσον η έφεση αμφισβητεί την ορθότητα των ελαφρυντικών και ζητεί πλήρη επαναξιολόγηση. Η πρακτική συνέπεια είναι ότι η υπόθεση δεν επιστρέφει απλώς για μια τυπική επιβεβαίωση, αλλά για μια συνολική αναμέτρηση με τα δεδομένα της δικογραφίας.
Στον πυρήνα της εισαγγελικής προσβολής βρίσκεται η θέση ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο εσφαλμένα αναγνώρισε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου.
Η έφεση επισημαίνει, με αναφορές σε στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία, ότι από την ακροαματική διαδικασία είχαν προκύψει ενέργειες ασύμβατες με την έννοια του συννόμου βίου.
Στο σκεπτικό, όπως έχει αποτυπωθεί, περιλαμβάνεται η παράδοση στο θύμα 3 πλαστών επιταγών συνολικού ύψους 80000 ευρώ και η ύπαρξη ανεξόφλητης εργολαβικής οφειλής 100000 ευρώ, με τα συγκεκριμένα δεδομένα να συνδέονται με έγγραφα και πραγματογνωμοσύνη γραφολόγου. Γίνεται επίσης αναφορά σε φορολογικές παραβάσεις, με την εισαγγελική θέση να θεωρεί ότι το συνολικό πλαίσιο συμπεριφοράς δεν δικαιολογεί την εφαρμογή του ελαφρυντικού, άρα ούτε τη μείωση που οδήγησε στην ποινή των 15 ετών.
Σε αυτό το σημείο, το εφετείο καλείται να αποφασίσει αν το ελαφρυντικό στηρίχθηκε σε επαρκή και ορθά σταθμισμένα δεδομένα ή αν αποτέλεσε αστοχία με συνέπεια μια ποινή που, κατά την εισαγγελική θεώρηση, βρίσκεται σε δυσαναλογία με τη βαρύτητα της πράξης.
Κομβικό ρόλο στην επανεξέταση, όπως προκύπτει από το υλικό που έχει τεθεί στο επίκεντρο, παίζουν τα ιατροδικαστικά πορίσματα. Η έκθεση νεκροψίας του ιατροδικαστή Ρόδου και η γνωμοδότηση του επίκουρου καθηγητή ιατροδικαστικής καταγράφουν 2 πανομοιότυπα εμπιεσματικά κατάγματα στο ινιακό τμήμα της κεφαλής, διαμέτρου 3,5 έως 4 εκατοστών, ευρήματα που κατά την επιστημονική αξιολόγηση δεν συμβιβάζονται με πτώση εξ ιδίου ύψους.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στο ό,τι ακόμη και πραγματογνώμονας της υπεράσπισης, σύμφωνα με όσα έχουν παρουσιαστεί, συντάσσεται με το συμπέρασμα ότι πρόκειται για πλήξη κεφαλής από θλων όργανο. Οι διαπιστώσεις αυτές συνδέονται με τη θέση ότι για την επίτευξη του θανατηφόρου αποτελέσματος απαιτήθηκε σύμπραξη τουλάχιστον 2 ατόμων, στοιχείο που, εφόσον αξιολογηθεί εκ νέου, επηρεάζει ευθέως τον τρόπο που θα εκτιμηθεί η συναυτουργία.
Η υπόθεση αφορά στη δολοφονία του εργολάβου οικοδομών Τζάνη Τοπάλυ, 46 ετών, περιστατικό που, σύμφωνα με το παραπεμπτικό και τα αποδεικτικά στοιχεία που έγιναν δεκτά πρωτοδίκως, εκτυλίχθηκε το βράδυ της 28/8/2022 στο Φαληράκι Ρόδου. Το θύμα μετέβη στην επιχείρηση του πρώτου κατηγορούμενου για να διεκδικήσει οφειλή.
Ακολούθησε επεισόδιο και, κατά τις παραδοχές της απόφασης, ο πρώτος κατηγορούμενος ακινητοποίησε τον Τοπάλυ με σχοινί και του κατάφερε τα θανατηφόρα χτυπήματα.
Από εκεί και μετά, το χρονικό δεν σταματά στη βία του συμβάντος, αλλά επεκτείνεται στη μεταγενέστερη διαχείριση. Η σορός μεταφέρθηκε με φορτηγάκι Mitsubishi L200 και εγκαταλείφθηκε σε ορεινή περιοχή της Ψίνθου, ενώ το αυτοκίνητο του θύματος μετακινήθηκε στις Καλυθιές, κίνηση που αποδίδεται σε προσπάθεια αποπροσανατολισμού.
Στη συνέχεια, περιγράφονται ενέργειες αλλοίωσης βιντεοληπτικού υλικού με κλήση τεχνικού την επόμενη ημέρα και δημόσιες αναφορές που, κατά την εισαγγελική κρίση, στόχευαν στη δημιουργία αφηγήματος περί εξαφάνισης.
Σε μια εφετειακή δίκη, τέτοιες κινήσεις μετά το συμβάν λειτουργούν συχνά ως καθρέφτης της πρόθεσης και της συνολικής στάσης των κατηγορουμένων. Δεν κρίνουν μόνες τους το αδίκημα, όμως επηρεάζουν την αξιολόγηση της μεθοδικότητας, της ψυχικής κατάστασης και της αξιοπιστίας των ισχυρισμών.
Για την υποστήριξη της κατηγορίας παρίστανται οι δικηγόροι Μηνάς Τσέρκης, Μαρίνα Κρανίτη Τσέρκη και Νίκος Πατεράκης. Την υπεράσπιση των κατηγορουμένων έχουν οι δικηγόροι Νίκος Αλετράς και Δημήτρης Βερβέρης, με το κώλυμα σε άλλη εν εξελίξει δίκη στην Αθήνα να αφορά, σύμφωνα με τα δεδομένα της αναβολής, τον κ. Αλετρά και να οδηγεί στη μετάθεση της διαδικασίας.
