Εφεση στον Άρειο Πάγο για να «μπλοκάρει» η έκδοση του 26χρονου στην Τουρκία

• Μετά την από­φα­ση 187/2025 του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου που άναψε το πρά­σι­νο φως, η υπε­ρά­σπι­ση ανε­βά­ζει τον πήχη με αιχ­μές για κα­λυμ­μέ­νη πο­λι­τι­κή δίωξη, εκ­κρε­μές άσυλο και κίν­δυ­νο πα­ρα­βί­α­σης της αρχής της ει­δι­κό­τη­τας

Η από­φα­ση του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου υπέρ της έκ­δο­σης ενός 26χρο­νου υπη­κό­ου Τουρ­κί­ας, ο οποί­ος συ­νε­λή­φθη στη Ρόδο κα­τό­πιν Ερυ­θράς Αγ­γε­λί­ας, με­τέ­τρε­ψε μια πο­λύ­μη­νη εκ­κρε­μό­τη­τα σε δια­δι­κα­σία με σαφή, σχε­δόν προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη κα­τεύ­θυν­ση.

Ωστό­σο, η υπό­θε­ση δεν κλεί­νει εδώ. Η υπε­ρά­σπι­ση περνά στην αντε­πί­θε­ση, με έφεση που κα­τα­τέ­θη­κε ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου του Αρεί­ου Πάγου, επι­χει­ρώ­ντας να ανα­τρέ­ψει το σκε­πτι­κό που οδή­γη­σε στο «ναι» της ελ­λη­νι­κής δι­καιο­σύ­νης για την πα­ρά­δο­ση του εκ­ζη­του­μέ­νου στις τουρ­κι­κές αρχές .

Οι δι­κη­γό­ροι Ρόδου κ.κ. Μαρία Ελένη Αυδή και Μαρία Κρι­κο­πού­λου ανέ­λα­βαν την εκ­προ­σώ­πη­ση του 26χρο­νου κατά τη συ­ζή­τη­ση στο Συμ­βού­λιο Εφε­τών και πλέον υπο­γρά­φουν τη νέα, κρί­σι­μη κί­νη­ση της έφε­σης.

Το δια­κύ­βευ­μα είναι διπλό. Από τη μία, η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά αξιο­λο­γεί ένα αί­τη­μα έκ­δο­σης που εμ­φα­νί­ζε­ται να στη­ρί­ζε­ται σε κα­τα­δί­κη για από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας. Από την άλλη, η υπε­ρά­σπι­ση επι­μέ­νει ότι πίσω από τη «βι­τρί­να» του κοι­νού ποι­νι­κού δι­καί­ου υπο­κρύ­πτε­ται πο­λι­τι­κή στο­χο­ποί­η­ση και κίν­δυ­νος να ενερ­γο­ποι­η­θεί στην πράξη μια δια­φο­ρε­τι­κή, πα­λαιό­τε­ρη κα­τα­δι­κα­στι­κή εκ­κρε­μό­τη­τα που συν­δέ­ε­ται με «τρο­μο­κρα­τι­κή ορ­γά­νω­ση».

Η από­φα­ση που άνοι­ξε τον δρόμο για την πα­ρά­δο­ση

Η από­φα­ση 187/2025 του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου εκ­δό­θη­κε μετά από συ­νε­δρί­α­ση στις 18.12.2025 και κα­τέ­λη­ξε υπέρ της έκ­δο­σης. Στο κεί­με­νο της έφε­σης πε­ρι­γρά­φε­ται ότι το Συμ­βού­λιο έκρι­νε πως ο 26χρο­νος είναι το πρό­σω­πο στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται το αί­τη­μα των τουρ­κι­κών αρχών, και γνω­μο­δό­τη­σε υπέρ της πα­ρά­δο­σής του προ­κει­μέ­νου να εκτί­σει υπό­λοι­πο ποι­νής 5 ετών, 2 μηνών και 23 ημε­ρών από συ­νο­λι­κή ποινή κά­θειρ­ξης 8 ετών, 5 μηνών και 7 ημε­ρών για αδί­κη­μα από­πει­ρας αν­θρω­πο­κτο­νί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, δια­τά­χθη­κε η σύλ­λη­ψη και η κρά­τη­σή του μέχρι την πα­ρά­δο­ση, εξέ­λι­ξη που στην πράξη ση­μαί­νει ότι η από­φα­ση δεν είχε μόνο γνω­μο­δο­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα, αλλά και άμεσο απο­τύ­πω­μα στην ελευ­θε­ρία του εκ­ζη­του­μέ­νου.

Ο 26χρο­νος εντο­πί­στη­κε στη Ρόδο στις 08.12.2025, σε κε­ντρι­κό ξε­νο­δο­χείο, και συ­νε­λή­φθη με εντο­λή της Ει­σαγ­γε­λί­ας Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου στο πλαί­σιο εκτέ­λε­σης αι­τή­μα­τος έκ­δο­σης. Οι τουρ­κι­κές αρχές του απο­δί­δουν από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας σε επει­σό­διο σε πα­ρα­θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Μού­γλας, με ανα­φο­ρές σε χρήση πυ­ρο­βό­λου και τραυ­μα­τι­σμούς, ενώ στον φά­κε­λο γί­νε­ται λόγος για τε­λε­σί­δι­κη ποινή από δι­κα­στή­ριο της Μού­γλας. Η ύπαρ­ξη συ­γκε­κρι­μέ­νης ποι­νής, σε συν­δυα­σμό με την τυ­πι­κή δια­τύ­πω­ση του αι­τή­μα­τος, είναι στοι­χείο που πα­ρα­δο­σια­κά βα­ραί­νει στη δι­κα­στι­κή αξιο­λό­γη­ση, καθώς ενερ­γο­ποιεί τη λο­γι­κή της δι­πλής ποι­νι­κο­ποί­η­σης, δη­λα­δή της δια­πί­στω­σης ότι μια πράξη θα ήταν αξιό­ποι­νη και στο ελ­λη­νι­κό δί­καιο.

Ωστό­σο, η υπε­ρά­σπι­ση επι­χει­ρεί να με­τα­φέ­ρει τη συ­ζή­τη­ση από τη στενή πε­ρι­γρα­φή της πρά­ξης σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο πλαί­σιο κιν­δύ­νων, σκο­πι­μο­τή­των και δυ­νη­τι­κής κα­τα­στρα­τή­γη­σης δι­καιω­μά­των.

Η έφεση στον Άρειο Πάγο και ο στό­χος της ανα­τρο­πής

Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της υπε­ρά­σπι­σης, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, στη­ρί­ζε­ται σε δύο βα­σι­κούς άξο­νες.

Ο πρώ­τος άξο­νας αφορά στην αξιο­λό­γη­ση των πραγ­μα­τι­κών στοι­χεί­ων, με την αιχμή ότι το Συμ­βού­λιο Εφε­τών δεν συ­νε­κτί­μη­σε ου­σιώ­δη έγ­γρα­φα που προ­σκο­μί­στη­καν και, κατά την υπε­ρά­σπι­ση, απο­κα­λύ­πτουν πο­λι­τι­κό υπό­βα­θρο της δί­ω­ξης. Ο δεύ­τε­ρος άξο­νας αφορά στην εφαρ­μο­γή του δι­καί­ου, με επί­κλη­ση δια­τά­ξε­ων του ΚΠΔ για την έκ­δο­ση και της Ευ­ρω­παϊ­κής Σύμ­βα­σης, ιδίως στις προ­βλέ­ψεις που «φρε­νά­ρουν» την έκ­δο­ση όταν υπάρ­χουν σο­βα­ρές εν­δεί­ξεις πο­λι­τι­κής δί­ω­ξης ή κιν­δύ­νου απάν­θρω­πης με­τα­χεί­ρι­σης, καθώς και στην αρχή της ει­δι­κό­τη­τας που πε­ριο­ρί­ζει για ποιον σκοπό μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί η πα­ρά­δο­ση.

Σε απλά λόγια, το αί­τη­μα προς τον Άρειο Πάγο είναι να ακυ­ρω­θεί η κρίση που άνοι­ξε τον δρόμο για την πα­ρά­δο­ση, με την υπε­ρά­σπι­ση να ζητά από το ανώ­τα­το επί­πε­δο της δι­καιο­σύ­νης να κοι­τά­ξει όχι μόνο αν τα χαρ­τιά «βγαί­νουν», αλλά και αν το πραγ­μα­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο της υπό­θε­σης κρύ­βει πα­γί­δες.

Το εκ­κρε­μές άσυλο ως κόμ­βος της αντι­πα­ρά­θε­σης

Κομ­βι­κό στοι­χείο της έφε­σης είναι ότι ο 26χρο­νος έχει αι­τη­θεί διε­θνή προ­στα­σία στην Ελ­λά­δα και, κατά την υπε­ρά­σπι­ση, η δια­δι­κα­σία δεν έχει κλεί­σει ορι­στι­κά. Το επι­χεί­ρη­μα που προ­βάλ­λε­ται είναι πως όσο εκ­κρε­μεί η προ­σφυ­γή και μέχρι να υπάρ­ξει τε­λι­κή κρίση από τα αρ­μό­δια όρ­γα­να, η επι­στρο­φή ή απο­μά­κρυν­ση προς την Τουρ­κία δεν μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει, αφού ενερ­γο­ποιού­νται προ­στα­τευ­τι­κές συ­νέ­πειες του πλαι­σί­ου ασύ­λου .

Η υπε­ρά­σπι­ση επι­χει­ρεί να συν­δέ­σει το εκ­κρε­μές άσυλο με το βα­σι­κό αφή­γη­μα περί κιν­δύ­νου δί­ω­ξης λόγω πο­λι­τι­κών φρο­νη­μά­των, δη­λα­δή να πα­ρου­σιά­σει την έκ­δο­ση ως κί­νη­ση που θα ακυ­ρώ­σει στην πράξη την ανα­ζή­τη­ση διε­θνούς προ­στα­σί­ας.

Το επι­χεί­ρη­μα της κα­λυμ­μέ­νης πο­λι­τι­κής δί­ω­ξης και η σκιά της «τρο­μο­κρα­τί­ας»

Ο 26χρο­νος υπο­στη­ρί­ζει ότι είναι πο­λι­τι­κός αντί­πα­λος του τουρ­κι­κού κα­θε­στώ­τος και ότι στο πα­ρελ­θόν υπέ­στη εξευ­τε­λι­στι­κή και βίαιη με­τα­χεί­ρι­ση λόγω των πε­ποι­θή­σε­ών του. Η έφεση πε­ρι­γρά­φει πως, κατά τον ίδιο, υπάρ­χει προη­γού­με­νη κα­τα­δι­κα­στι­κή εμπλο­κή που συν­δέ­ε­ται με χα­ρα­κτη­ρι­σμούς περί «τρο­μο­κρα­τι­κής ορ­γά­νω­σης» και ότι η ση­με­ρι­νή προ­σπά­θεια έκ­δο­σης εμ­φα­νί­ζε­ται να πατά σε αδί­κη­μα κοι­νού ποι­νι­κού δι­καί­ου ώστε να ξε­πε­ρα­στούν τα εμπό­δια που τί­θε­νται όταν μια υπό­θε­ση θε­ω­ρεί­ται πο­λι­τι­κή.

Η αν­θρώ­πι­νη διά­στα­ση και οι ανα­φο­ρές σε ΕΣΔΑ

Ο 26χρο­νος προ­βάλ­λει φόβο απάν­θρω­πης με­τα­χεί­ρι­σης και έλ­λει­ψης δί­και­ης δίκης. Οι ανα­φο­ρές στα άρθρα 3, 5 και 6 της ΕΣΔΑ εντάσ­σο­νται σε ένα μο­τί­βο που συχνά εμ­φα­νί­ζε­ται σε αι­τή­μα­τα έκ­δο­σης προς χώρες όπου αμ­φι­σβη­τού­νται οι εγ­γυ­ή­σεις δι­καί­ου. Η υπε­ρά­σπι­ση επι­χει­ρεί να δέσει τις αι­τιά­σεις με τη δική του δια­δρο­μή, την προη­γού­με­νη εμπλο­κή του με τις αρχές και το γε­γο­νός ότι έχει ανα­ζη­τή­σει διε­θνή προ­στα­σία.