Στην τελική ευθεία το νέο χωροταξικό για εγκατάσταση ανεμογεννητριών

Την δια­μόρ­φωση των τελικών κρι­τη­ρίων που θα διέπουν το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας (ΑΠΕ) εξε­τά­ζει το ΥΠΕΝ με στόχο να προ­χω­ρή­σει σε δημόσια δια­βού­λευση του σχεδίου τον Φεβρουά­ριο και στην έκδοση της σχε­τι­κής Κοινής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης μέχρι τον Ιούνιο του 2026.

Ως γνωστόν, το ΥΠΕΝ έχει στα χέρια του εδώ και μήνες το προ­σχέ­διο που έχουν συντά­ξει οι μελε­τη­τές με την τρέ­χουσα επε­ξερ­γα­σία, όπως ανα­φέ­ρουν αρμό­διες πηγές, να εστιά­ζει στο κομμάτι των κρι­τη­ρίων.

Ειδι­κό­τερα, η αρμόδια Διεύ­θυνση του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας φέρεται να εξε­τά­ζει τον καθο­ρι­σμό του αιο­λι­κού δυνα­μι­κού (αν δηλαδή μια περιοχή έχει πολύ ή λίγο αέρα) ως βασικό κρι­τή­ριο στη χωρο­θέ­τηση των περιο­χών, χωρίς ωστόσο αυτό να αναιρεί τις υφι­στά­με­νες απο­φά­σεις για ζώνες απο­κλει­σμού, όπως κατα­γρά­φο­νται στην πρω­το­βου­λία «Απάτητα Βουνά» ή άλλες σχε­τι­κές πρω­το­βου­λίες.

Η ανά­δειξη του αιο­λι­κού δυνα­μι­κού σε βασικό κρι­τή­ριο «προ­τε­ραιό­τη­τας» σε συν­δυα­σμό με την ενσω­μά­τωση του κρι­τη­ρίου για το «υψό­με­τρο» δύναται να ανοίξει δρόμο για την προ­ώ­θηση νέων αιο­λι­κών έργων στην Ελλάδα στο βαθμό και στη διά­σταση που αυτό υπη­ρε­τεί τις στο­χεύ­σεις του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέρ­γεια και το Κλίμα.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι το κρι­τή­ριο του «υψο­μέ­τρου» (δηλαδή μια ορι­ζό­ντια φόρ­μουλα που θα ορίζει την δυνα­τό­τητα εγκα­τά­στα­σης ενός αιο­λι­κού πάρκου από ένα υψό­με­τρο και κάτω), υπήρχε στα σχέδια και τις προ­τά­σεις των μελε­τη­τών κατά την αρχική επε­ξερ­γα­σία του νέου ειδικού χωρο­τα­ξι­κού των ΑΠΕ, χωρίς ωστόσο να δοθεί τότε η ανάλογη προσοχή.

Σε κάθε περί­πτωση, όπως διευ­κρι­νί­ζουν πηγές με γνώση της όλης δια­δι­κα­σίας θα προ­κύ­ψει μια γενική «φόρ­μουλα» που αφενός δεν θα θίγει υφι­στά­μενα αδειο­δο­τη­μένα έργα, όπως έχει άλλωστε δεσμευ­θεί σχετικά και ο Υπουρ­γός Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας Σταύρος Παπα­σταύ­ρου, αφε­τέ­ρου θα κατα­λή­γει σε ορι­ζό­ντια μέτρα χωρίς «ήξεις αφήξεις» που δίνουν «πάτημα» για δικα­στι­κές δια­μά­χες και προ­στρι­βές με τις τοπικές κοι­νω­νίες, κατα­λή­γο­ντας να «ναρ­κω­θε­τούν» εν συνόλω την ανά­πτυξη του κλάδου στη χώρα.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι και ο κλάδος από την πλευρά του ανα­γνω­ρί­ζει επί της αρχής ως βασικό κρι­τή­ριο το αιολικό δυνα­μικό, όταν μάλιστα η πρόοδος της τεχνο­λο­γίας επι­τρέ­πει την αξιο­ποί­ηση του αιο­λι­κού δυνα­μι­κού με μικρό­τε­ρης έκτασης εγκα­τα­στά­σεις.

Ενδει­κτικά, όπως επι­ση­μαί­νουν παρά­γο­ντες του κλάδου, από οικο­νο­μική άποψη έχει πολύ μεγα­λύ­τερο νόημα να προ­χω­ρή­σει ένα έργο μικρό­τε­ρης ισχύος σε μια περιοχή με υψηλό αιολικό δυνα­μικό παρά ένα έργο μεγα­λύ­τε­ρης ισχύος σε περιοχή με χαμηλό αιολικό δυνα­μικό, όταν μάλιστα, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, η τεχνο­λο­γία των ανε­μο­γεν­νη­τριών έχει προ­ο­δεύ­σει σημα­ντικά τα τελευ­ταία χρόνια, φέρ­νο­ντας στην «πρώτη γραμμή» μικρό­τε­ρου μεγέ­θους τουρ­μπί­νες με πολύ μεγα­λύ­τερη απόδοση και παρα­γωγή.

Ως προς το δια­δι­κα­στικό κομμάτι, ο υφι­στά­με­νος σχε­δια­σμός του ΥΠΕΝ προ­βλέ­πει την ολο­κλή­ρωση του τελικού draft μέσα στον Ιανουά­ριο, προ­κει­μέ­νου να ακο­λου­θή­σει η δια­δι­κα­σία της δημό­σιας δια­βού­λευ­σης τον Φεβρουά­ριο με ορί­ζο­ντα την νομο­θέ­τηση του σχεδίου με την έκδοση Κοινής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης από τα συναρ­μό­δια Υπουρ­γεία μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026, δεδο­μέ­νου ότι η θέσπιση του νέου ΕΧΠ συν­δέ­ε­ται με τα «προ­α­παι­τού­μενα» του RRF και επο­μέ­νως διέ­πε­ται από τα ανάλογα χρο­νο­δια­γράμ­ματα του Ταμείου Ανά­καμ­ψης.

Τα σχόλια και οι παρα­τή­σεις που θα προ­κύ­ψουν από την δημόσια δια­βού­λευση θα εξε­τα­στούν από αρμόδια επι­τροπή που θα συστα­θεί για τον σκοπό αυτό υπό την ευθύνη του ΥΠΕΝ.

Η εν λόγω επι­τροπή σε συνερ­γα­σία προ­φα­νώς με την πολι­τική ηγεσία του ΥΠΕΝ θα κατα­λή­ξει στο τελικό σχέδιο που θα κατα­τε­θεί για έλεγχο στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας για να ακο­λου­θή­σει εν συνε­χεία η επι­κύ­ρωση με την έκδοση της Κοινής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης.

Πηγή: news247.gr