Παναγιώτης Εγγλέζος: «Οι αριθμοί ευημερούν στη Ρόδο, οι εργαζόμενοι υποφέρουν»

Τον προ­βλη­μα­τι­σμό του για την πορεία των εργα­σια­κών συν­θη­κών και όπως αυτές δια­μορ­φώ­θη­καν το 2025, εξέ­φρασε με δηλώ­σεις του προς την ‘δ’ ο πρό­ε­δρος του Εργα­τι­κού Κέντρου Ρόδου, κ. Πανα­γιώ­της Εγγλέ­ζος.

«Απο­χαι­ρε­τώ­ντας το 2025, όπως είναι ήδη γνωστό, ο του­ρι­σμός στην Ρόδο, κατέ­γραψε ‘ρεκόρ’ σε αφίξεις. Ακόμη μια χρονιά που πλημ­μυ­ρί­σαμε από κόσμο, αλλά και πάλι οι ελλεί­ψεις σε εργα­τικό δυνα­μικό ήταν αυξη­μέ­νες. Φέτος, οι ελλεί­ψεις έφτασαν τις 3.000. Ωστόσο, οι ανάγκες σε εργα­τικό δυνα­μικό αυξά­νο­νται χρόνο με τον χρόνο –όχι μόνον επειδή η πλειο­ψη­φία γυρίζει την πλάτη στα εποχικά επαγ­γέλ­ματα, για πάρα πολλούς λόγους που είναι γνωστοί, αλλά κι επειδή κάθε χρόνο προ­στί­θε­νται νέες κλίνες στα ξενο­δο­χεία ή ανε­γεί­ρο­νται νέες μονάδες. Συνεπώς, και την επόμενη σεζόν, του 2026, περι­μέ­νουμε το ίδιο πρό­βλημα στην εργα­σιακή ατζέντα. Ήταν μια δύσκολη σεζόν για τους εποχικά εργα­ζό­με­νους: οι αριθμοί μπορεί να ευη­με­ρούν, αλλά οι εργα­ζό­με­νοι υπο­φέ­ρουν. Κι αυτό γιατί λόγω των ελλεί­ψεων, προ­στέ­θη­καν περισ­σό­τε­ρες ώρες απα­σχό­λη­σης στους συνα­δέλ­φους οι οποίοι προ­σπά­θη­σαν να αντα­πε­ξέλ­θουν με όλες τους τις δυνά­μεις για να καλύ­ψουν τα κενά σε όλες τις επι­χει­ρή­σεις. Αυτό είναι ένα γεγονός το οποίο, προ­φα­νώς κι έχει δημιουρ­γή­σει αρνη­τι­κές εντυ­πώ­σεις. Έχουμε κατα­γρά­ψει πάρα πολλά προ­βλή­ματα».

Το μόνο θετικό στοι­χείο σε όλη αυτή την δημιουρ­γη­θείσα κατά­σταση, όπως λέει ο κ. Εγγλέ­ζος, είναι ότι δεν σημειώ­θη­καν φέτος πολλές καταγ­γε­λίες, για κατα­βολή δεδου­λευ­μέ­νων. Ήταν μεμο­νω­μέ­νες και ελά­χι­στες περι­πτώ­σεις: «Αυτό, το συνα­ντή­σαμε –κυρίως- σε επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης. Στα ξενο­δο­χεία αν και υπάρ­χουν ακόμη προ­βλή­ματα, έχουν περιο­ρι­στεί. Σε κάποιες συγκε­κρι­μέ­νες περι­πτώ­σεις, με την παρέμ­βαση του ΕΚΡ λύθηκαν».

Την ίδια ώρα, το ΕΚΡ εκφρά­ζει την ικα­νο­ποί­ησή του για το γεγονός πως οι τοπικές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας που έχουν υπο­γρα­φτεί σε διά­φο­ρους κλάδους (και όχι μόνον στον του­ρι­σμό) εφαρ­μό­ζο­νται κανο­νικά, βελ­τιώ­νο­ντας την εργα­σιακή ειρήνη με την εργο­δο­σία. «Η Ρόδος εξα­κο­λου­θεί να είναι πρω­το­πόρα στις τοπικές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας. Είμαστε μια περιοχή, όπου έχουμε καλύψει περίπου το 80% των εργα­ζο­μέ­νων σε όλους τους κλάδους. Αυτό απο­τε­λεί ‘ρεκόρ’ σε πανελ­λα­δικό επίπεδο. Έχουμε υπο­γρά­ψει τοπικές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας στον επι­σι­τι­σμό, στον του­ρι­σμό, στους οδηγούς του­ρι­στι­κών λεω­φο­ρείων, στους οδηγούς ταξί, στα λεω­φο­ρεία της πρώην ΡΟΔΑ, στην ΔΕΥΑΡ, στους ξενα­γούς κ.λπ. Οι πρό­ε­δροι που δρα­στη­ριο­ποιού­νται σχεδόν σε όλα τα σωμα­τεία στο ΕΚΡ, έχουν κατα­φέ­ρει να υπο­γρά­ψουν τοπικές συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις εργα­σίας. Το μόνο που μένει ακόμη να καλύ­ψουμε, είναι στον χώρο των του­ρι­στι­κών κατα­στη­μά­των (εμπο­ρι­κών) και αυτό οφεί­λε­ται στο γεγονός πως δεν υπάρχει τοπικό σωμα­τείο για να καλύψει αυτές τις ανάγκες. Εμείς, σαν ΕΚΡ έχουμε δημιουρ­γή­σει ένα τέτοιο σωμα­τείο και το επόμενο διά­στημα θα είμαστε σε θέση να κάνουμε συμ­φω­νίες, ευελ­πι­στώ­ντας ότι θα υπο­γρά­ψουμε κι εκεί τοπική συλ­λο­γική σύμβαση εργα­σίας. Όλα αυτά, δια­σφα­λί­ζουν τους όρους εργα­σίας και αμοιβής –στο πλαίσιο όσων προ­βλέ­πει η Ευρω­παϊκή Οδηγία».

Κατα­λή­γο­ντας, ο κ Εγγλέ­ζος επι­σή­μανε ότι και φέτος, γι ακόμη μια χρονιά, το ΕΚΡ είχε παρου­σία σε όλα τα κοι­νω­νικά ζητή­ματα και τα προ­βλή­ματα του τόπου:

«Το ΕΚΡ είναι ένας φορέας, ο οποίος έχει την υπο­χρέ­ωση, όχι μόνον να προ­στα­τεύει τα εργα­σιακά δικαιώ­ματα αλλά και να ανα­δει­κνύει τα προ­βλή­ματα της τοπικής κοι­νω­νίας. Θεωρώ ότι το ΕΚΡ είναι πάντα παρόν, όπου απαι­τεί­ται και κρατάει ψηλά την σημαία του αγώνα και της διεκ­δί­κη­σης –όχι μόνον για τους εργα­ζό­με­νους αλλά και για τα προ­βλή­ματα του τόπου μας. αυτό, απο­δει­κνύ­ε­ται και από την ενεργή συμ­με­τοχή περισ­σο­τέ­ρων εργα­ζο­μέ­νων στα σωμα­τεία μας. οι εργα­ζό­με­νοι έχουν επι­στρέ­ψει στα σωμα­τεία, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι εμπι­στεύ­ο­νται το ΕΚΡ. Ενδει­κτικά, σας αναφέρω ότι τα τελευ­ταία τρία χρόνια, από 3.000 μέλη, φτάσαμε στα 9.000! Αυτό, σημαί­νει ότι κάτι καλό κάνουμε. Σίγουρα χρειά­ζε­ται κι άλλη δουλειά. Αυτό που θέλω να στείλει σαν μήνυμα στους εργα­ζό­με­νους, είναι να έρχο­νται στο ΕΚΡ, να το εμπι­στεύ­ο­νται και να μην φοβού­νται να διεκ­δι­κή­σουν τα δικαιώ­ματά τους».