Η έφεση του Ιωάννη Νισύριου για τη διαφορά συκοφαντικής δυσφήμησης κατά των Μιχαήλ Μανωλάκη και Εμμανουήλ Τσέρκη απορρίφθηκε

• Η απόφαση 328/2025 του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου κλείνει τον δεύτερο βαθμό κρί­νο­ντας εκπρό­θε­σμη την έφεση του τέως δημάρ­χου Καρ­πά­θου και επι­βάλ­λει κατά­πτωση παρα­βό­λου και δικα­στικά έξοδα υπέρ των αντι­δί­κων

Η δημόσια αντι­πα­ρά­θεση που γεν­νή­θηκε μέσα στην πολι­τική σκηνή της Καρ­πά­θου και εξε­λί­χθηκε σε δικα­στική διαφορά για συκο­φα­ντική δυσφή­μηση έλαβε νέα τροπή με την έκδοση της από­φα­σης 328/2025 από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου.

Το Δικα­στή­ριο απέρ­ριψε την έφεση του Ιωάννη Νισύ­ριου κατά της ορι­στι­κής πρω­τό­δι­κης από­φα­σης 6/2025 που είχε δικαιώ­σει εν μέρει τους Μιχαήλ Μανω­λάκη και Εμμα­νουήλ Τσέρκη, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι το ένδικο μέσο ασκή­θηκε πέραν της νόμιμης προ­θε­σμίας. Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται ένα δελτίο Τύπου και δημό­σιες ανα­φο­ρές που κατά τους ενά­γο­ντες έθιξαν ευθέως την τιμή και την υπόληψή τους, σε συνέ­χεια ρήξης μέσα στην παρά­ταξη «Νέα Πνοή».

Το ιστο­ρικό της δια­φο­ράς και η πρω­τό­δικη κρίση

Η αγωγή κατα­τέ­θηκε ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου στις 10-4-2023 και αφορά συκο­φα­ντική δυσφή­μηση σε βάρος των ενα­γό­ντων, με επί­κε­ντρο δηλώ­σεις και δημο­σί­ευμα σε τοπικό μέσο. Η πρω­τό­δικη απόφαση 6/2025 έκανε εν μέρει δεκτές τις αξιώ­σεις, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας ηθική βλάβη για 2 από τους 4 αρχι­κούς ενά­γο­ντες και επι­δι­κά­ζο­ντας απο­ζη­μί­ωση 5.000 ευρώ στον καθένα με τόκους από την επίδοση της αγωγής. Επι­πλέον επέβαλε δημο­σί­ευση δημό­σιας συγ­γνώ­μης και περί­λη­ψης της από­φα­σης στο ίδιο μέσο.

Κρί­σι­μος κόμβος της εφε­τεια­κής από­φα­σης ήταν ο χρόνος άσκησης του ενδίκου μέσου. Το Εφετείο δέχθηκε ότι η εκκα­λού­μενη απόφαση επι­δό­θηκε νομό­τυπα στον αντί­κλητο του ενα­γο­μέ­νου δικη­γόρο.

Η έφεση, ωστόσο, κατα­τέ­θηκε στη γραμ­μα­τεία του εκδό­ντος Δικα­στη­ρίου στις 2-6-2025, άρα εκπρό­θε­σμα. Το Δικα­στή­ριο σημειώ­νει ότι δεν προ­βλή­θηκε αίτημα επα­να­φο­ράς στην προ­θε­σμία ούτε αντέ­κρουση στη σχετική ένσταση των εφε­σί­βλη­των, οι οποίοι είχαν προ­σκο­μί­σει και πιστο­ποι­η­τικό περί μη άσκησης ενδίκων μέσων έως 14-4-2025.

Το δια­τα­κτικό της από­φα­σης και  οι άμεσες συνέ­πειες

Με σαφές δια­τα­κτικό, το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου δικάζει αντι­μω­λία των δια­δί­κων, απορ­ρί­πτει την έφεση κατά της από­φα­σης 6/2025, δια­τάσ­σει την εισα­γωγή στο Δημόσιο Ταμείο του ηλε­κτρο­νι­κού παρα­βό­λου της έφεσης ύψους 150 ευρώ και κατα­δι­κά­ζει τον εκγκα­λού­ντα στα δικα­στικά έξοδα των εφε­σί­βλη­των του παρό­ντος βαθμού, τα οποία ορίζει σε 600 ευρώ. Η απόφαση κρίθηκε και απο­φα­σί­στηκε στη Ρόδο στις 4-12-2025 και δημο­σιεύ­τηκε σε δημόσια συνε­δρί­αση στις 5-12-2025.

Πολι­τικό πλαίσιο και βαρύ­τητα της δικα­στι­κής κρίσης

Η υπόθεση δεν εκτυ­λί­χθηκε σε κενό πολι­τι­κής βαρύ­τη­τας. Προη­γή­θηκε περί­ο­δος έντασης μέσα στην παρά­ταξη «Νέα Πνοή», με εμπι­στευ­τική επι­στολή συνερ­γα­τών που φέρεται να διέρ­ρευσε, απο­μα­κρύν­σεις από αξιώ­ματα και δελτίο Τύπου που απο­τέ­λεσε πυρήνα της δια­φο­ράς. Το πρω­τό­δικο Δικα­στή­ριο έστειλε ήδη ένα μήνυμα για τα όρια του δημο­σίου λόγου μέσα στην τοπική αυτο­διοί­κηση και την υπο­χρέ­ωση σεβα­σμού της προ­σω­πι­κό­τη­τας. Η εφε­τειακή κρίση, παρότι τυπική ως προς τη βάση της, εδραιώ­νει την πρα­κτική συνέ­πεια για τον εγκα­λού­ντα και αφήνει σε πλήρη ισχύ τα απο­τε­λέ­σματα της πρω­τό­δι­κης νίκης για τους ενά­γο­ντες.

Τι μένει ανοικτό για τα μέρη

Με την απόρ­ριψη της έφεσης, η ουσία της πρω­τό­δι­κης κρίσης παρα­μέ­νει ως έχει. Οι οικο­νο­μι­κές επι­βα­ρύν­σεις σε επίπεδο παρα­βό­λου και δικα­στι­κών εξόδων για τον εγκα­λού­ντα είναι άμεσες, ενώ οι εφε­σί­βλη­τοι δια­τη­ρούν τα ανα­γνω­ρι­σμένα δικαιώ­ματά τους από την απόφαση 6/2025. Η εξέλιξη αυτή λει­τουρ­γεί απο­τρε­πτικά για βεβια­σμέ­νες ή εκπρό­θε­σμες κινή­σεις σε ευαί­σθη­τες δια­φο­ρές που γεν­νιού­νται μέσα από πολι­τική ένταση. Ταυ­τό­χρονα, υπο­γραμ­μί­ζει ότι ο δημό­σιος λόγος σε τοπικό επίπεδο οφείλει να υπη­ρε­τεί την κριτική χωρίς να εκτρέ­πε­ται σε προ­σβο­λές που θίγουν την προ­σω­πι­κό­τητα αντι­πά­λων ή πρώην συνερ­γα­τών.

Στην εφε­τειακή δια­δι­κα­σία ο Ιωάννης Νισύ­ριος εκπρο­σω­πή­θηκε από τον δικη­γόρο κ. Ηλία Σιδέρη, ενώ οι Μιχαήλ Μανω­λά­κης και Εμμα­νουήλ Τσέρκης από την δικη­γόρο κ. Επι­στήμη Για­ρί­μο­γλου.