Η δικαστική κρίση για τα έργα στα Λιβάδια της Τήλου έκλεισε με αθώωση της δημάρχου Μαρίας Καμμά

• Το δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε ότι δεν απο­δεί­χθη­κε ο ακρι­βής χρό­νος κα­τα­σκευ­ής ενώ η υπε­ρά­σπι­ση προ­έ­βα­λε ότι οι πα­ρεμ­βά­σεις ανά­γο­νται στα έτη 2010 και 2011

Το Μο­νο­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε χθες αθώα τη δή­μαρ­χο Τήλου κ. Μαρία Kαμμά, κα­τα­λή­γο­ντας ότι οι αμ­φι­βο­λί­ες γύρω από τον ακρι­βή χρόνο κα­τα­σκευ­ής των έργων στην πα­ρα­λια­κή ζώνη Λι­βά­δια δεν επέ­τρε­ψαν ασφα­λή κα­τα­δί­κη.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη μέσω του συ­νη­γό­ρου της κ. Φώτη Κω­στό­που­λου επέ­μει­νε ότι οι ερ­γα­σί­ες ανά­γο­νται στη δε­κα­ε­τία που προη­γή­θη­κε, συ­γκε­κρι­μέ­να στα έτη 2010 και 2011, θέση που έπαι­ξε κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στη δια­μόρ­φω­ση της τε­λι­κής κρί­σης.

Η δι­κο­γρα­φία άνοι­ξε με βάση κα­ταγ­γε­λί­ες και υπη­ρε­σια­κές ανα­φο­ρές για αυ­θαί­ρε­τες πα­ρεμ­βά­σεις σε κοι­νό­χρη­στη ζώνη αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας στην πε­ριο­χή Λι­βά­δια. Η έρευ­να οδή­γη­σε στην έκ­δο­ση κλη­τη­ρί­ου θε­σπί­σμα­τος για την εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης ενώ­πιον του Α Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου. Στον πυ­ρή­να της κα­τη­γο­ρί­ας βρι­σκό­ταν η θέση ότι σε μη ακρι­βώς προσ­διο­ρι­ζό­με­νο χρόνο μετά τον Ιού­λιο του 2020 και εκ νέου μετά τον Ια­νουά­ριο του 2024 ανε­γέρ­θη­καν τσι­με­ντέ­νιες προ­βλή­τες, απο­βά­θρα, τοι­χία και μικρό ισό­γειο πέ­τρι­νο κτί­σμα χωρίς τις απαι­τού­με­νες άδειες, με απο­τέ­λε­σμα με­τα­βο­λή της μορ­φο­λο­γί­ας του αι­για­λού και κα­τά­λη­ψη δη­μό­σιου κτή­μα­τος.

Η γραμ­μή άμυ­νας εστί­α­σε στο ζή­τη­μα του χρό­νου. Σύμ­φω­να με όσα εκτέ­θη­καν στο ακρο­α­τή­ριο, τα έργα που απο­τυ­πώ­θη­καν σε με­τα­γε­νέ­στε­ρους ελέγ­χους δεν απο­τε­λούν νε­ό­τε­ρες πα­ρεμ­βά­σεις αλλά κα­τα­σκευ­ές που ανά­γο­νται στην πε­ρί­ο­δο 2010 και 2011. Κομ­βι­κό ση­μείο ήταν ότι η κα­τη­γο­ρού­με­νη αρ­νή­θη­κε κάθε νε­ό­τε­ρη πράξη που θα μπο­ρού­σε να στοι­χειο­θε­τή­σει αυ­θαί­ρε­τη δό­μη­ση ή με­τα­βο­λή του αι­για­λού εντός των χρό­νων που ανέ­φε­ραν οι κα­τη­γο­ρί­ες.

Οι πρά­ξεις που απο­δό­θη­καν αφο­ρού­σαν τρεις κα­τη­γο­ρί­ες. Πρώ­τον, εκτέ­λε­ση ερ­γα­σιών δό­μη­σης σε δη­μό­σιο πα­ρα­λια­κό κτήμα χωρίς άδεια, με ανα­φο­ρές σε τρεις προ­βλή­τες, μια εκτε­τα­μέ­νη απο­βά­θρα, έξι τοι­χία και μικρό κτί­σμα απο­δυ­τη­ρί­ων. Δεύ­τε­ρον, με­τα­βο­λή του αι­για­λού και της πα­ρα­λί­ας χωρίς άδεια μέσω των πα­ρα­πά­νω κα­τα­σκευών. Τρί­τον, κα­τά­λη­ψη δη­μό­σιου κτή­μα­τος με πρό­θε­ση. Το πλαί­σιο κά­λυ­πτε τόσο την πε­ρί­ο­δο μετά τον Ιού­λιο του 2020 όσο και εκεί­νη μετά τον Ια­νουά­ριο του 2024, στη­ρι­ζό­με­νο σε υπη­ρε­σια­κά πο­ρί­σμα­τα και αυ­το­ψί­ες που εντό­πι­σαν τις κα­τα­σκευ­ές.

Το δι­κα­στή­ριο στάθ­μι­σε ότι το βάρος από­δει­ξης ως προς τον ακρι­βή χρόνο κα­τα­σκευ­ής δεν κα­λύ­φθη­κε. Η αμ­φι­βο­λία για το αν τα έργα πράγ­μα­τι δη­μιουρ­γή­θη­καν ή επε­κτά­θη­καν μετά το 2020 και το 2024 οδή­γη­σε στην εφαρ­μο­γή της αρχής υπέρ του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου. Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της υπε­ρά­σπι­σης ότι οι πα­ρεμ­βά­σεις ανά­γο­νται στο 2010 και το 2011 ανέ­δει­ξε κενά στη χρο­νο­λό­γη­ση των αυ­το­ψιών, στις αντι­στοι­χί­ες φω­το­γρα­φιών με ημε­ρο­μη­νί­ες και στην τε­χνι­κή διά­κρι­ση ανά­με­σα σε πα­λαιές και εν­δε­χό­με­να νε­ό­τε­ρες επι­σκευ­ές. Με αυτά τα δε­δο­μέ­να, δεν προ­έ­κυ­ψε η βε­βαιό­τη­τα που απαι­τεί­ται για κα­τα­δι­κα­στι­κή κρίση.