Ρόδος, Κως, Καλυμνος και Κάρπαθος στο επίκεντρο των προσφυγών ενώπιον της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου

Αναρ­τή­θη­καν χθες στην διαύ­γεια 6 απο­φά­σεις επί ισά­ριθ­μων προ­σφυ­γών που εξέδωσε η Ειδική Επι­τροπή του άρθρου 152 του ν.3463/2006, Νομού Δωδε­κα­νή­σου.

Η Επι­τροπή εξέτασε ειδι­κό­τερα 6 προ­σφυ­γές που κατα­τέ­θη­καν από νομικά πρόσωπα και φυσικά πρόσωπα κατά απο­φά­σεων της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης και των Δήμων Ρόδου, Κω, Καλύ­μνου και Καρ­πά­θου.

1. Υπόθεση Δημη­τρίου Αρβα­νίτη – Δήμος Ρόδου

Ο Δημή­τριος Αρβα­νί­της προ­σέ­βαλε τρεις απο­φά­σεις:

• την υπ’ αρ. πρωτ. 3607/07-02-2025 απόφαση της Γραμ­μα­τέως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου,

• την 351/2024 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Δήμου Ρόδου, και

• την 830/2024 απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής του ίδιου Δήμου.

Οι απο­φά­σεις αυτές αφορούν στην έγκριση συγκε­κρι­μέ­νων δια­χει­ρι­στι­κών και λει­τουρ­γι­κών θεμάτων του Δήμου Ρόδου και ειδι­κό­τερα την «Επιβολή και καθο­ρι­σμός του συντε­λε­στή του Ενιαίου Αντα­πο­δο­τι­κού Τέλους Καθα­ριό­τη­τας και Φωτι­σμού για το έτος 2025 και απαλ­λαγή των ευπαθών ομάδων από δημο­τι­κούς φόρους ή τέλη» και την «Επιβολή και καθο­ρι­σμός του συντε­λε­στή του Ενιαίου Αντα­πο­δο­τι­κού Τέλους Καθα­ριό­τη­τας και Φωτι­σμού για το έτος 2025 και απαλ­λαγή των ευπαθών ομάδων από δημο­τι­κούς φόρους ή τέλη».

Ο προ­σφεύ­γων ισχυ­ρί­στηκε ότι:

• υπήρξε παρα­τυ­πία στη δια­δι­κα­σία προ­συ­νε­δρί­α­σης,

• δεν τηρή­θη­καν οι υπο­χρε­ω­τι­κές δια­βου­λεύ­σεις,

• δεν του κοι­νο­ποι­ή­θηκε εγκαί­ρως το περιε­χό­μενο των απο­φά­σεων που τον αφορούν.

Η Επι­τροπή απέρ­ριψε την προ­σφυγή του Δημη­τρίου Αρβα­νίτη κρί­νο­ντας ότι δεν είχε έννομο συμ­φέ­ρον ως επι­κε­φα­λής συν­δι­κα­λι­στι­κής παρά­τα­ξης για την άσκηση της προ­σφυ­γής. Η προ­σφυγή απορ­ρί­φθηκε ως απα­ρά­δε­κτη.

2. Υπόθεση Ένωσης Ξενο­δό­χων Κω (Πρώτη Προ­σφυγή)

Η προ­σφυγή αφο­ρούσε στην υπ’ αρ. 192/2024 απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Δήμου Κω, σχετικά με τον καθο­ρι­σμό τελών και επι­βα­ρύν­σεων που επη­ρε­ά­ζουν τον ξενο­δο­χειακό κλάδο.

Η Ένωση ισχυ­ρί­στηκε:

• ότι δεν προη­γή­θηκε ουσια­στική δια­βού­λευση με τους επαγ­γελ­μα­τι­κούς φορείς,

• ότι οι επι­βα­ρύν­σεις που επι­βλή­θη­καν είναι αδι­καιο­λό­γητα υψηλές,

• ότι δεν υπάρχει σχετική οικο­νο­μο­τε­χνική μελέτη.

Παράλ­ληλα προ­σέ­βαλε και την απόφαση έγκρι­σης της Γραμ­μα­τέως με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 4914/20.02.2025.

Η Επι­τροπή απέρ­ριψε την προ­σφυγή, κρί­νο­ντας ότι είχε ασκηθεί εκπρό­θε­σμα και άρα ήταν απα­ρά­δε­κτη.

3. Υπόθεση Ένωσης Ξενο­δό­χων Κω (Δεύτερη Προ­σφυγή)

Αφορά στην απόφαση 193/2024 του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Δήμου Κω, σχετική με την έγκριση σχεδίου χωρο­θέ­τη­σης για του­ρι­στική χρήση. Η Ένωση υπο­στή­ριξε:

• ότι η δια­δι­κα­σία έλαβε χώρα χωρίς να ζητηθεί η άποψη του σωμα­τείου,

• ότι η απόφαση έχει επι­πτώ­σεις στη ρυμο­το­μία και στον αριθμό των του­ρι­στι­κών κλινών,

• ότι παρα­βιά­στη­καν οι κανόνες δημό­σιας δια­βού­λευ­σης.

Η προ­σφυγή στρά­φηκε και κατά της εγκρι­τι­κής από­φα­σης της Γραμ­μα­τέως με αριθμό 4796/19.02.2025.

Και αυτή η προ­σφυγή απορ­ρί­φθηκε ως απα­ρά­δε­κτη λόγω εκπρό­θε­σμης κατά­θε­σης.

4. Υπόθεση Χρι­στο­δού­λου Παντε­λε­ή­μονα – Δήμος Καλύ­μνου

Ο προ­σφεύ­γων ζήτησε την ακύρωση της υπ’ αρ. 34793/19-12-2024 από­φα­σης της Γραμ­μα­τέως και προ­σέ­βαλε την παρά­λειψη απά­ντη­σης από τον Δήμαρχο Καλύ­μνου σε αίτημα που είχε υπο­βά­λει στις 08-07-2024 (αρ. πρωτ. 15799).

Σύμφωνα με τον προ­σφεύ­γο­ντα:

• το αίτημά του αφο­ρούσε αδειο­δό­τηση δρα­στη­ριό­τη­τας που δεν απα­ντή­θηκε εντός νόμιμης προ­θε­σμίας,

• η σιωπηρή απόρ­ριψη συνιστά διοι­κη­τική παρά­λειψη,

• επλήγη η νομική του θέση.

Η προ­σφυγή του απορ­ρί­φθηκε. Η Επι­τροπή έκρινε ότι η προ­σβολή κατά της παρά­λει­ψης του Δημάρ­χου να απα­ντή­σει σε αίτημά του ήταν νομικά αβάσιμη.

5. Υπόθεση Μιχαήλ Μανω­λάκη – Δήμος Καρ­πά­θου

Η προ­σφυγή στρά­φηκε κατά της 287/2024 από­φα­σης της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής Δήμου Καρ­πά­θου και της εγκρι­τι­κής από­φα­σης της Γραμ­μα­τέως (2961/31-01-2025).

Ο Μανω­λά­κης ισχυ­ρί­στηκε:

• ότι η απόφαση αφο­ρούσε στην έγκριση ανά­θε­σης έργου με απευ­θείας δια­δι­κα­σία,

• ότι δεν τεκ­μη­ριώ­θηκε η κατε­πεί­γουσα ανάγκη,

• ότι δεν υπήρξε δημο­σιο­ποί­ηση της πρό­θε­σης ανά­θε­σης,

• και ότι επλήγη η αρχή της ισο­νο­μίας στους δια­γω­νι­σμούς.

Η προ­σφυγή απορ­ρί­φθηκε.

6. Υπόθεση ΔΕΥΑ Καλύ­μνου

Η ΔΕΥΑΚ προ­σέ­βαλε την απόφαση της Γραμ­μα­τέως (αρ. πρωτ. 32479/27-11-2024), η οποία ακύρωσε την απόφαση 65/2024 του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της επι­χεί­ρη­σης.

Σύμφωνα με την προ­σφυγή:

• η απόφαση 65/2024 αφο­ρούσε στη χρη­μα­το­δό­τηση έργου ύδρευ­σης,

• η ακύρωση βασί­στηκε σε έλλειψη στοι­χείων τεκ­μη­ρί­ω­σης,

• η επι­χεί­ρηση θεώρησε ότι είχε πλήρως αιτιο­λο­γή­σει την ανα­γκαιό­τητα της από­φα­σης,

• ότι πλη­ρώ­θη­καν οι δια­δι­κα­σίες δημό­σιας λογο­δο­σίας.

Η προ­σφυγή έγινε δεκτή. Η Επι­τροπή ακύρωσε την απόφαση της Γραμ­μα­τέως που είχε ακυ­ρώ­σει την απόφαση 65/2024 του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΚ, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας το αίτημα της επι­χεί­ρη­σης για έκτακτο δια­χει­ρι­στικό έλεγχο ως αιτιο­λο­γη­μένο.