Αρχίζουν εργασίες στον Προμαχώνα του Αποστόλου Παύλου και στον μόλο του Ναγιάκ

• Τα χρό­νια και η υγρα­σία, οι «εχθροί» των τει­χών στο θα­λασ­σι­νό μέ­τω­πο των με­σαιω­νι­κών οχυ­ρώ­σε­ων

Πα­ρεμ­βά­σεις στε­ρέ­ω­σης στις απο­διορ­γα­νω­μέ­να τμη­μά­των των επάλ­ξε­ων των κα­νο­νιο­θυ­ρί­δων και λι­θο­δο­μών των επι­θα­λάσ­σιων τει­χών, στο πλαί­σιο του ενταγ­μέ­νου στο Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας έργου, «Απο­κα­τά­στα­ση-ανά­δει­ξη των επι­θα­λάσ­σιων οχυ­ρώ­σε­ων της πόλης της Ρόδου από τον μόλο του Naillac έως τον μόλο των Μύλων» με σχε­τι­κή πρό­σκλη­ση εν­δια­φέ­ρο­ντος, προ­χώ­ρη­σε η Υπη­ρε­σία Νε­ο­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και Τε­χνι­κών Έργων Δω­δε­κά­νη­σου. Πρό­κει­ται για υπο­έρ­γο, καθώς στο σύ­νο­λο του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που απαι­τού­νται και είναι σε εξέ­λι­ξη αντί­στοι­χες διορ­θω­τι­κές απο­κα­τα­στά­σεις σε αρ­κε­τά ση­μεία της κα­στρο­πο­λι­τεί­ας της Ρόδου.

Ανα­λυ­τι­κά, η ανά­θε­ση υπη­ρε­σιών πε­ρι­λαμ­βά­νει τμη­μα­τι­κή συ­μπλή­ρω­ση λίθων και στε­ρέ­ω­ση επι­χρι­σμά­των με χρήση ασβε­στο­κο­νιά­μα­τος (άμμος λα­το­μεί­ου/ασβέ­στης πολ­τός), όπου απαι­τεί­ται, στις κα­νο­νιο­θυ­ρί­δες του προ­μα­χώ­να του Απο­στό­λου Παύ­λου, και στις επάλ­ξεις και τρα­πε­ζοει­δείς επάλ­ξεις του μόλου του Naillac, συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 100μ2.

Η συ­μπλή­ρω­ση θα γίνει με λίθο που θα πα­ρά­σχει η ΥΝΜ­ΤΕΔ. Στις υπη­ρε­σί­ες συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται όλα τα απα­ραί­τη­τα ικριώ­μα­τα, μη­χα­νή­μα­τα, ερ­γα­λεία, υλικά και μι­κρο­ϋ­λι­κά. Επί­σης η προ­μή­θεια και πα­ρά­δο­ση επί του τόπου του έργου ει­δι­κών κο­νιών και αδρα­νών για τα επι­σκευα­στι­κά κο­νιά­μα­τα, που ορί­ζο­νται στις εγκε­κρι­μέ­νες με­λέ­τες και μετά από επί τόπου πι­λο­τι­κές δο­κι­μές. O αvάδoχoς έχει την κύρια ευ­θύ­νη για την ασφά­λεια των ερ­γα­ζο­μέ­νων και υπο­χρε­ού­ται να λάβει όλα τα ανα­γκαία μέτρα προ­στα­σί­ας για απο­φυ­γή ατυ­χη­μά­των των ερ­γα­ζο­μέ­νων που θα δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν στο έργο. Οι υπο­ψή­φιοι οι­κο­νο­μι­κοί φο­ρείς οφεί­λουν να επι­σκε­φτούν τον χώρο του προ­μα­χώ­να του Απο­στό­λου Παύ­λου, αλλά και του μόλου του Να­γιάκ και να λά­βουν ίδια γνώση των το­πι­κών συν­θη­κών (του χώρου και της θέσης του έργου, τις υφι­στά­με­νες προ­σβά­σεις, τη δυ­να­τό­τη­τα δια­κί­νη­σης του απαι­τού­με­νου εξο­πλι­σμού, προ­σω­πι­κού και των μη­χα­νη­μά­των τους), των εκ­πο­νη­θέ­ντων με­λε­τών απο­κα­τά­στα­σης.

Οι πο­σό­τη­τες είναι εν­δει­κτι­κές και λόγω της ιδιαί­τε­ρης κα­τά­στα­σης του μνη­μεί­ου και της δυ­σχε­ρούς προ­μέ­τρη­σης γί­νε­ται σαφές ότι είναι πι­θα­νόν να υπάρ­χουν αυ­ξο­μειώ­σεις σε κά­ποιες πο­σό­τη­τες, οι οποί­ες όμως δεν θα επη­ρε­ά­σουν το οι­κο­νο­μι­κό αντι­κεί­με­νο της σύμ­βα­σης, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην σχε­τι­κή πρό­σκλη­ση εν­δια­φέ­ρο­ντος, που υπο­γρά­φει η ανα­πλη­ρώ­τρια προϊ­στα­μέ­νη της ΥΝΜ­ΤΕΔ Πα­ρα­σκευή Μω­ρα­ΐ­του. Στα τείχη της Ρόδου απο­τυ­πώ­νε­ται η εξέ­λι­ξη της οχυ­ρω­μα­τι­κής, συ­νέ­πεια ση­μα­ντι­κών αλ­λα­γών στην πο­λιορ­κη­τι­κή τέχνη. Η προ­σαρ­μο­γή της οχύ­ρω­σης έγινε στα­δια­κά και με πε­ριο­ρι­σμέ­να οι­κο­νο­μι­κά μέσα, υπό τη συ­νε­χή απει­λή εχθρι­κής επί­θε­σης. Έτσι, τα μέρη των τει­χών που δεν κιν­δύ­νευαν άμεσα δια­τή­ρη­σαν την κα­θα­ρά με­σαιω­νι­κή μορφή τους.

Η πο­λιορ­κία του 1522 που οδή­γη­σε στην πα­ρά­δο­ση της Ρόδου στους Οθω­μα­νούς Τούρ­κους και την ανα­χώ­ρη­ση των Ιω­αν­νι­τών προ­κά­λε­σε αρ­κε­τές ζη­μιές στα τείχη, κυ­ρί­ως στα μέ­τω­πα των οχυ­ρώ­σε­ων και σε αδύ­να­τα στοι­χεία όπως επάλ­ξεις και προ­τει­χί­σμα­τα. Mετά την κα­τά­λη­ψη της πόλης, οι Τούρ­κοι έκα­ναν αρ­κε­τές επι­σκευ­ές, αλλά δεν τρο­πο­ποί­η­σαν τα αμυ­ντι­κά στοι­χεία των οχυ­ρώ­σε­ων ενώ κατά την Ιτα­λι­κή κα­το­χή απο­ξη­λω­θη­καν οι οθω­μα­νι­κές κα­τα­σκευ­ές που επι­βά­ρυ­ναν τα τείχη. Όλα τα πε­τρό­κτι­στα κτή­ρια αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­μα­τα υγρα­σί­ας, «δη­μιουρ­γού­νται φθο­ρές και χά­νε­ται μέρος της πέ­τρας», οπότε, «κα­τα­βάλ­λε­ται προ­σπά­θεια επι­διόρ­θω­σης του πα­ρά­γο­ντα υγρα­σία που συ­νέ­χεια χρειά­ζε­ται πα­ρα­κο­λού­θη­ση. Αυτές οι επεμ­βά­σεις γί­νο­νται σε ετή­σια βάση ως επί το πλεί­στον, ση­μειώ­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα τη δυ­σκο­λία που προ­κύ­πτει για συ­χνές συ­ντη­ρή­σεις από την έλ­λει­ψη προ­σω­πι­κού που τα­λα­νί­ζει τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες (ΕΦΑ, ΥΝΜ­ΤΕΔ) συ­νέ­πεια να ανα­ζη­τού­νται ανά­δο­χοι για να κα­λύ­ψουν το κενό.