Βροχή τα «καρφώματα» στο ΣΔΟΕ – Στην πρώτη γραμμή οι τα «συγγενικά» καρφώματα!

Υπερ­φορ­τω­μέ­νες είναι οι τηλε­φω­νι­κές γραμμές καταγ­γε­λιών οι οποίες υπά­γο­νται σε δημο­σί­ους φορείς, με πρώτη το «1517» του ΣΔΟΕ, που δέχεται πλη­ρο­φο­ρίες πολιτών για φορο­λο­γι­κές παρα­βά­σεις άλλων πολιτών. Στην πρώτη γραμμή οι τα «συγ­γε­νικά» καρ­φώ­ματα!

Μέρες δόξας γνω­ρί­ζει η ειδική γραμμή για φορο­λο­γι­κές καταγ­γε­λίες του ΣΔΟΕ, σύμφωνα με δημο­σί­ευμα της Καθη­με­ρι­νής. Κάθε μέρα, δια­κό­σιοι συμπο­λί­τες μας σηκώ­νουν το τηλέ­φωνο για να «τα πουν» με τους ράμπο του ΣΔΟΕ.

Το συγκε­κρι­μένο τετρα­ψή­φιο υπάρχει από το 2008, αλλά την πρώτη χρονιά το κάλεσαν μόλις 4.000 άνθρω­ποι. Και μετά, ξεκί­νησε η απε­νο­χο­ποί­ηση: το 2009 τα τηλε­φω­νή­ματα έφτασαν τις 4.500, το 2010 τις 19.000 κλήσεις και φέτος 200 τηλέ­φωνα κάθε μέρα! Πράγμα που σημαί­νει πως μέσα σε ένα χρόνο θα έχουν καλέσει το νούμερο 70.000 άνθρω­ποι: περίπου ο πλη­θυ­σμός μιας πόλης σαν τα Τρίκαλα!

Καθώς αυξά­νε­ται ο αριθμός εκείνων που επι­διώ­κουν να βγάζουν τα φορο­λο­γικά άπλυτα των άλλων στην τηλε­φω­νική φόρα, τα στοι­χεία δεί­χνουν πως αυτό που κυρίως ανθεί είναι το «κάρφωμα» συγ­γε­νι­κού τύπου. Τα στα­τι­στικά στοι­χεία λένε πως 6 στους 10 τηλε­φω­νούν για να «συνε­τί­σουν» αντι­πα­θη­τι­κές πεθερές, «παρά­νο­μους» κου­μπά­ρους και άσπλα­χνα αδέλφια με τη βοήθεια των ράμπο του ΣΔΟΕ.

Οι χωρι­σμέ­νες και απα­τη­μέ­νες σύζυγοι που καρ­φώ­νουν τον άνδρα τους και ζουν για να δουν τον πόλεμο των Ρόουζ ν’ ανθεί στο σπίτι τους είναι αγα­πη­μέ­νες πελά­τισ­σες του 1517, καθώς η ατάκα «ο πρώην σύζυγός μου έχει βάλει τα λεφτά στη θυρίδα, και σας έχει αφήσει το χαράτσι απλή­ρωτο!» απο­τε­λεί φράση–φετίχ για τους τηλε­φω­νη­τές. Οποτε την ακούν, ξέρουν πως θ’ ακο­λου­θή­σει ποταμός απο­κα­λύ­ψεων. Αντι­στοί­χως, στο πλαίσιο έτερων συγ­γε­νι­κών «καρ­φω­μά­των», ο πεθερός που ξεπλέ­νει «μαύρο» χρήμα και ο θείος που «ξεχνάει» να κόψει απο­δεί­ξεις ανα­δει­κνύ­ο­νται σε πρω­τα­γω­νι­στές των τηλε­φω­νι­κών σου­ρε­α­λι­στι­κών συζη­τή­σεων.

Οταν ξεφύ­γουμε από τα στενά οικο­γε­νειακά όρια, περνάμε στις επαγ­γελ­μα­τι­κές αντι­ζη­λίες. Καθώς υπάρχει πάντοτε κάτι που μπορείς να κάνεις για να οδη­γή­σεις γρη­γο­ρό­τερα την κατσίκα του γείτονα στην τελευ­ταία της κατοι­κία, συχνοί συνο­μι­λη­τές των κυρίων που απα­ντούν στο 1517 είναι και οι εστιά­το­ρες της ημε­δα­πής: το 20% των τηλε­φω­νη­μά­των γίνεται από ιδιο­κτή­τες ταβερ­νών και καφε­τε­ριών, που έχουν βάλει στο μάτι το διπλανό μαγαζί, και καταγ­γέλ­λουν πως έχει να κόψει από­δειξη από τότε που ήταν της μόδας η καμπά­νια «Αγαπάς την Ελλάδα; Από­δειξη!».

Στο υπό­λοιπο 20% των καταγ­γε­λιών ανα­λαμ­βά­νουν δράση οι απο­λυ­μέ­νοι υπάλ­λη­λοι που παίρ­νουν τηλε­φω­νι­κώς τη μεγάλη τους εκδί­κηση, αλλά και οι λογι­στές που έμειναν απλή­ρω­τοι και απο­φά­σι­σαν να μοι­ρα­στούν με το ΣΔΟΕ όλ’ αυτά που γνω­ρί­ζουν για τον… φιλάρ­γυρο πρώην εργο­δότη τους.

euro2day.gr