Προτείνεται η απόρριψη του αιτήματος της Ρωσίδας συντρόφου του μητροκτόνου

Την απόρ­ρι­ψη του αι­τή­μα­τος της Ιakouleva Irini του Οleg και της Valentina, υπη­κό­ου Ρω­σί­ας, 36 ετών, μη­τέ­ρας δύο παι­διών, για την αντι­κα­τά­στα­ση της διά­τα­ξης της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου με την οποία δια­τά­χθη­κε η προ­σω­ρι­νή της κρά­τη­ση, ει­ση­γή­θη­κε στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η Αντει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Αι­μι­λία Σοφία Μέρη.

Η 36χρονη είναι κα­τη­γο­ρού­με­νη για άμεση συ­νέρ­γεια στην αν­θρω­πο­κτο­νία της 61χρο­νης Ευαγ­γε­λί­ας (Αν­τζε­λας) Ιε­ρο­βα­σί­λη του Γε­ωρ­γί­ου, το από­γευ­μα της 19ης Ιου­νί­ου 2012, στο σπίτι της, στο Γεν­νά­δι.

Η σύ­ντρο­φος του 26χρο­νου δο­λο­φό­νου Νι­κο­λά­ου Μπα­τζα­κά­κη του Ιω­άν­νη, γιού της Ιε­ρο­βα­σί­λη, υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν έχει καμία σχέση με το έγκλη­μα.

Σε προ­σφυ­γή της ανέ­φε­ρε ότι δεν έχει απα­σχο­λή­σει ποτέ τις διω­κτι­κές αρχές,  ότι είναι μία υπο­δειγ­μα­τι­κή μη­τέ­ρα και με­γα­λώ­νει τα παι­διά της, κυ­ριο­λε­κτι­κά μόνη της, από τη στιγ­μή που ο Έλ­λη­νας σύ­ζυ­γός της την εγκα­τέ­λει­ψε για μία νε­ώ­τε­ρη γυ­ναί­κα.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν έχει καμία  εμπλο­κή με τη συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση και υπο­στη­ρί­ζει ότι μο­να­δι­κό της σφάλ­μα ήταν η σύ­να­ψη σχέ­σης με έναν άν­θρω­πο εξαρ­τη­μέ­νο από τα ναρ­κω­τι­κά.

Δια­τεί­νε­ται πιο πέρα ότι δεν υπήρ­χε ου­δε­μία προ­με­λέ­τη καθώς το μόνο που γνώ­ρι­ζε ήταν το ότι θα επι­σκέ­πτο­ντο την μη­τέ­ρα του συ­ντρό­φου της για κοι­νω­νι­κούς λό­γους.

«Εφυγα με τα ρούχα που φο­ρού­σα, δεν υπήρ­ξε καμία συμ­με­το­χή εκ μέ­ρους μου ούτε τον βο­ή­θη­σα να συ­γκα­λύ­ψει τα ίχνη. Θεωρώ αθλιό­τη­τα τα όσα ελέ­χθη­σαν περί ψυ­χι­κής συν­δρο­μής, καθώς εγώ είχα πα­γώ­σει μπρο­στά στην πόρτα, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας έναν άν­θρω­πο ευ­ρι­σκό­με­νο σε κα­τά­στα­ση αμόκ να σκο­τώ­νει τη μη­τέ­ρα του», υπο­στη­ρί­ζει, και προ­σθέ­τει ότι είναι από­λυ­τα ψευ­δές ότι τον πα­ρό­τρυ­νε να της επι­φέ­ρει το τε­λευ­ταίο κτύ­πη­μα καθώς ευ­ρι­σκό­ταν σε κα­τά­στα­ση σοκ μη δυ­νά­με­νη ούτε να μι­λή­σει, καθώς είχε απέ­να­ντι της έναν άν­θρω­πο που κρα­τού­σε μα­χαί­ρι και σί­γου­ρα δεν θα δί­στα­ζε να την σκο­τώ­σει, αν προ­σπα­θού­σε να τον εμπο­δί­σει με οποιον­δή­πο­τε τρόπο.

Οι δύο δρά­στες σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, που τους έχει απαγ­γελ­θεί, την Τρίτη, 19 Ιου­νί­ου 2012 και πε­ρί­που απο­γευ­μα­τι­νές προς βρα­δι­νές ώρες και κα­τό­πιν προ­με­λε­τη­μέ­νου σχε­δί­ου, με­τέ­βη­σαν στην οικία του θύ­μα­τος, στο Γεν­νά­δι.

Βρή­καν το θύμα έξω από το σπίτι της, να πο­τί­ζει τον κήπο. Ο Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης ζή­τη­σε από τη μη­τέ­ρα του να του φτιά­ξει καφέ, με σκοπό να μπει στο σπίτι και να την αιφ­νι­διά­σει.

Η τε­λευ­ταία ει­σήλ­θε στο χώρο της κου­ζί­νας και τη στιγ­μή που γύ­ρι­σε την πλάτη της, ο 26χρο­νος άρ­χι­σε να την χτυ­πά­ει με το μα­χαί­ρι στο πίσω μέρος του σώ­μα­τός της. Από τους πρώ­τους αυ­τούς νυγ­μούς προ­κλή­θη­κε τραύ­μα στην πε­ριο­χή της αρι­στε­ρής της ωμο­πλά­της, από το οποίο το μα­χαί­ρι που χρη­σι­μο­ποί­η­σε ει­σήλ­θε στον άνω αρι­στε­ρό πνευ­μο­νι­κό λοβό και κα­τέ­λη­ξε στη διά­τρη­ση της πνευ­μο­νι­κής αρ­τη­ρί­ας εκ των έσω στην πύλη του αρι­στε­ρού πνεύ­μο­να, καθώς και τραύ­μα στη με­σο­ρά­χη.

Τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα τραύ­μα­τα ήταν αυτά που απο­δεί­χτη­καν θα­να­τη­φό­ρα, και είχαν σαν συ­νέ­πεια την πτώση του θύ­μα­τος στο πά­τω­μα και την αδυ­να­μία αντί­δρα­σης.

Στη συ­νέ­χεια και ενώ το θύμα βρι­σκό­ταν πε­σμέ­νο στο πά­τω­μα, ο Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης συ­νέ­χι­σε να επι­φέ­ρει σε αυτή πλήγ­μα­τα και στο μπρο­στι­νό μέρος του σώ­μα­τος της, κα­τα­φέρ­νο­ντας σε αυτήν συ­νο­λι­κά δε­κα­τρία τραύ­μα­τα (νυγ­μούς – τομές), βά­θους κυ­μαι­νό­με­νου από 3 έως και 14 εκα­το­στά, δη­λα­δή και μετά την αρ­χι­κή επί­θε­ση, επέ­μει­νε.

Από τα ανω­τέ­ρω πλήγ­μα­τα το θύμα δεν κα­τέ­λη­ξε αμέ­σως, αλλά βο­γκού­σε. Τότε η Ρω­σί­δα φέ­ρε­ται, ενώ πα­ρα­κο­λου­θού­σε απα­θής την ανω­τέ­ρω πράξη, εν­θαρ­ρύ­νο­ντας με την πα­ρου­σία της τον δρά­στη, να του ζή­τη­σε να την απο­τε­λειώ­σει, πα­ρο­τρύ­νο­ντας τον με την έκ­φρα­ση «απο­τε­λεί­ω­σέ την γιατί δεν αντέ­χω τις κραυ­γές».

Σύμ­φω­να με το ίδιο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, σε αντα­πό­κρι­ση των πα­ρο­τρύν­σε­ών της, ο δρά­στης προ­σέγ­γι­σε εκ νέου το θύμα και κα­τά­φε­ρε σ’ αυτήν ένα τραύ­μα στο λαιμό.

Αμέ­σως μετά και λόγω του ό,τι το πά­τω­μα είχε πλημ­μυ­ρί­σει από το αίμα του θύ­μα­τος, τη με­τέ­φε­ραν στα αρι­στε­ρά της κου­ζί­νας (όπου και ανευ­ρέ­θη), κα­θά­ρι­σαν τον τόπο του εγκλή­μα­τος και δη το αίμα και τα δα­χτυ­λι­κά τους απο­τυ­πώ­μα­τα, πέ­τα­ξαν τα ρούχα και τα πα­πού­τσια τους σε σα­κού­λες, πλύ­θη­καν και φό­ρε­σαν κα­θα­ρά ρούχα και υπο­δή­μα­τα.

Η Ρω­σί­δα φέ­ρε­ται να πρό­τει­νε να ανοί­ξουν τα συρ­τά­ρια της οι­κί­ας και να πε­τά­ξουν έξω τα ρούχα, ώστε να φανεί σαν λη­στεία. Στη συ­νέ­χεια απο­χώ­ρη­σαν από την οικία του θύ­μα­τος και αφού μοί­ρα­σαν τα πει­στή­ρια του εγκλή­μα­τος, και δη το μα­χαί­ρι, που χρη­σι­μο­ποί­η­σε και τα μα­τω­μέ­να τους ρούχα και πα­πού­τσια σε διά­φο­ρες σα­κού­λες, τα πέ­τα­ξαν σε κά­δους απορ­ριμ­μά­των, που βρί­σκο­νταν στα χωριά γύρω από το Γεν­νά­δι.

Κί­νη­τρο του φόνου, ήταν, σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, να πε­ριέλ­θει στην κυ­ριό­τη­τα του Νι­κό­λα­ου Μπα­τζα­κά­κη, μέρος της κλη­ρο­νο­μιάς της θα­νού­σας – μη­τρός του.