Σήμερα η κηδεία του πρώην βουλευτή ΠΑΣΟΚ Γ. Χιωτάκη

Ο θά­να­τός του προ­κά­λε­σε βα­θύ­τα­τη συ­γκί­νη­ση στις κοι­νω­νί­ες της Ρόδου και της Καρ­πά­θου και όχι μόνο

Απε­βί­ω­σε σε ηλι­κία 92 ετών ο πρώην βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ Γιώρ­γος Χιω­τά­κης, ο οποί­ος είχε εκλε­γεί βου­λευ­τής δύο φορές με το ΠΑΣΟΚ τη δε­κα­ε­τία του 1980, ενώ από το 1964 είχε δια­τε­λέ­σει δή­μαρ­χος Ρόδου. Γεν­νή­θη­κε στην Κάρ­πα­θο το 1922 και σπού­δα­σε νο­μι­κή ασκώ­ντας για πολ­λές δε­κα­ε­τί­ες το επάγ­γελ­μα του δι­κη­γό­ρου.

Ασχο­λή­θη­κε νωρίς με την πο­λι­τι­κή αρ­χι­κά με την Ένωση Κέ­ντρου και στην συ­νέ­χεια με το ΠΑΣΟΚ του οποί­ου υπήρ­ξε ιδρυ­τι­κό μέλος στη Ρόδο και ηγε­τι­κό στέ­λε­χος για 20 και πλέον χρό­νια. Νο­ση­λευό­ταν στην διάρ­κεια των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών στο νο­σο­κο­μείο της Ρόδου ενώ η κη­δεία του πρό­κει­ται να γίνει σή­με­ρα Τε­τάρ­τη.

Τη θλίψη του για τον θά­να­το του Γιώρ­γου Χιω­τά­κη, εξέ­φρα­σε ο πρό­ε­δρος του κόμ­μα­τος Βαγ­γέ­λης Βε­νι­ζέ­λος:

«Απο­χαι­ρε­τού­με με συ­γκί­νη­ση και σε­βα­σμό τον Γιώρ­γο Χιω­τά­κη, ένα ιστο­ρι­κό στέ­λε­χός μας και ιδρυ­τι­κό μέλος του ΠΑΣΟΚ στη Ρόδο, ο οποί­ος σε όλη του τη ζωή, υπη­ρέ­τη­σε τις ιδέες και τους στό­χους της δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης.

Ο Γιώρ­γος Χιω­τά­κης υπη­ρέ­τη­σε, εκτός από την κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή σκηνή, και την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, πάντα με την ίδια συ­νέ­πεια και αγω­νι­στι­κό­τη­τα. Στην οι­κο­γέ­νειά του απευ­θύ­νω τα θερμά συλ­λυ­πη­τή­ρια όλων των στε­λε­χών του ΠΑΣΟΚ».

Από την πλευ­ρά του ο δή­μαρ­χος Ρόδου Φώτης Χα­τζη­διά­κος δή­λω­σε:

«Με το θά­να­τό του τα Δω­δε­κά­νη­σα χά­νουν μια εμ­βλη­μα­τι­κή φυ­σιο­γνω­μία. Ο Γιώρ­γος Χιω­τά­κης θα πα­ρα­μεί­νει στην ιστο­ρία ως εξέ­χων άν­δρας που αφιέ­ρω­σε τον εαυτό του στην υπη­ρε­σία των πο­λι­τών και των νη­σιών μας. Πο­λυ­σχι­δής προ­σω­πι­κό­τη­τα, ση­μά­δε­ψε με τους πο­λι­τι­κούς και κοι­νω­νι­κούς του αγώ­νες, την ελευ­θε­ρία, τη δη­μο­κρα­τία και την πρό­ο­δο του τόπου μας. Γα­λου­χη­μέ­νος με έντο­να δη­μο­κρα­τι­κά αι­σθή­μα­τα, ήταν ένας ορα­μα­τι­κός πο­λι­τι­κός, σπου­δαί­ος επι­στή­μο­νας, ένας βαθιά προ­ο­δευ­τι­κός και ευαί­σθη­τος άν­θρω­πος, του οποί­ου και το πνευ­μα­τι­κό έργο είναι ανε­κτί­μη­το…».

Ψή­φι­σμα για τον θά­να­το του Γ. Χιω­τά­κη εξέ­δω­σε το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο Ρόδου, ενώ σε δη­λώ­σεις προ­έ­βη­σαν οι κ.κ. Δημ. Κρε­μα­στι­νός, Γ. Νι­κη­τιά­δης, Γ. Υψη­λά­ντης, Μαρία Καμμά-Αλει­φέ­ρη, Μάνος Κόν­σο­λας, Γ. Παπ­πάς, η ΝΟΔΕ Δωδ/σου κ.ά.

ΒΙΟ­ΓΡΑ­ΦΙ­ΚΟ ΣΗ­ΜΕΙΩ­ΜΑ ΓΕ­ΩΡ­ΓΙΟΥ ΧΙΩ­ΤΑ­ΚΗ του

ΛΟ­ΓΟ­ΘΕ­ΤΗ Π. ΒΟΥ­ΛΕΥ­ΤΗ ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΟΥ

Γεν­νή­θη­κε στο Απέρι Καρ­πά­θου τo 1922. Πα­τέ­ρας του ο Λο­γο­θέ­της Χιω­τά­κης και μη­τέ­ρα του η Βε­νε­τία Φι­λιπ­πί­δου, έχει 4 αδέλ­φια. Φοί­τη­σε στα Σχο­λεία της Καρ­πά­θου, της Ρόδου και της Σύμης. Σπού­δα­σε στην Νο­μι­κή Σχολή του Πα­νε­πι­στη­μί­ου της Αθή­νας μι­λού­σε την ιτα­λι­κή και την αγ­γλι­κή και είχε δί­πλω­μα του Ιτα­λι­κού Δι­δα­σκα­λεί­ου της Ρόδου. Υπη­ρέ­τη­σε για 3,5 χρό­νια σαν Δά­σκα­λος στα Σχο­λεία της Καρ­πά­θου και ήταν Δι­κη­γό­ρος στον Άρειο Πάγο στην Ρόδο μέχρι το 1997 που συ­ντα­ξιο­δο­τή­θη­κε. Πα­ντρε­μέ­νος με την Άννα Ιω­άν­νου Χήρας από το Απέρι και έχουν τέσ­σε­ρις κόρες και 10 εγ­γό­νια.

Ως Αρ­χη­γός της ένο­πλης ομά­δας του χω­ριού του στην Κάρ­πα­θο, πήρε μέρος στην αντί­στα­ση κατά των Ιτα­λών οπού τους υπο­χρέ­ω­σαν να κα­ταρ­γή­σουν την Ιτα­λι­κή Διοί­κη­ση και ανε­κή­ρυ­ξαν την 11η Οκτω­βρί­ου του 1944 την Ένωση της Καρ­πά­θου με την Μη­τέ­ρα Ελ­λά­δα. Με την υπο­γρα­φή της πα­ρά­δο­σης έληξε ου­σια­στι­κά η Ιτα­λι­κή Κα­το­χή στην Κάρ­πα­θο.

Σαν ασκού­με­νος Δι­κη­γό­ρος ακόμη, άρ­χι­σε να εν­δια­φέ­ρε­ται, να με­λε­τά και να αρ­θρο­γρα­φεί για τα το­πι­κά και εθνι­κά προ­βλή­μα­τα στον ημε­ρή­σιο και πε­ριο­δι­κό Τύπο της Δω­δε­κα­νή­σου (Πρό­ο­δος, Ρο­δια­κή, Δω­δε­κα­νη­σια­κή, Φρου­ρός της Δω­δε­κα­νή­σου, Τα Νέα της Δω­δε­κα­νή­σου κλπ.)

Το 1951 ίδρυ­σε στην Ρόδο την «Ένωση για την Του­ρι­στι­κή Ανά­πτυ­ξη της Δω­δε­κα­νή­σου» (ΕΤΑΔ) της οποί­ας, ως Πρό­ε­δρος, ορ­γά­νω­σε στην Ρόδο και στην Κω με τη συ­νερ­γα­σία εκα­το­ντά­δων εθε­λο­ντών από όλες στις συ­νοι­κί­ες της Ρόδου, τις Εορ­τές των Αν­θέ­ων από το 1952 μέχρι και το 1957 με πα­ρε­λά­σεις αν­θο­στο­λι­σμέ­νων αρ­μά­των, δια­γω­νι­σμούς αν­θο­κή­πων, γλα­στρών, βι­τρι­νών κα­τα­στη­μά­των και με διά­φο­ρες εκ­δη­λώ­σεις στα ξε­νο­δο­χεία των Ρόδων, Θέρ­μαι, στις Πηγές Καλ­λι­θέ­ας κτλ που έδω­σαν την πρώτη με­τα­πο­λε­μι­κή ώθηση στον Ρο­δια­κό Του­ρι­σμό.

Το 1959 και το 1964 εκλέ­χθη­κε Δη­μο­τι­κός Σύμ­βου­λος Ρόδου και το 1964 υπη­ρέ­τη­σε Δή­μαρ­χος Ρόδου. Την ίδια πε­ρί­ο­δο ήταν μέλος του Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου  Δω­δε­κα­νή­σου   σαν  εκ­πρό­σω­πος  της  Καρ­πά­θου   (1950-1959). Πρώ­τος πρό­ε­δρος του Α.Σ. Απε­ρί­ου ο Πρω­τέ­ας, Πρό­ε­δρος του Αθλη­τι­κού Συλ­λό­γου ο Νη­ρέ­ας Ρόδου, μέλος του Δ.Σ. του Κρα­τι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, Πρό­ε­δρος της Εφο­ρεί­ας του Εθνι­κού Στα­δί­ου Ρόδου, Πρό­ε­δρος του Πα­γκαρ­πα­θια­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κλπ. Νο­μι­κός Σύμ­βου­λος της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας και πολ­λών ορ­γα­νι­σμών. Πρό­ε­δρος τη Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής της Ενω­σης Κέ­ντρου από το 1961 και υπο­ψή­φιος Βου­λευ­τής της Ένω­σης Κέ­ντρου το 1963και 1964.

Φίλος και συ­νερ­γά­της του αγω­νι­στή της Δη­μο­κρα­τί­ας Νι­κη­φό­ρου Μαν­δη­λα­ρά που δο­λο­φο­νή­θη­κε απο την χού­ντα, ανα­γνώ­ρι­σε το πτώμα του και τον συ­νό­δε­ψε παρά την τρο­μο­κρα­τία στην τε­λευ­ταία του κα­τοι­κία. Την 21/4/1967 συ­νε­λή­φθη και οδη­γή­θη­κε στο Γ’ Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Πόλης Ρόδου. Η δι­κτα­το­ρία τον έδιω­ξε από την Εθνι­κή Τρά­πε­ζα Ελ­λά­δος και από τους άλ­λους Ορ­γα­νι­σμούς και με­τα­ξύ άλλων του αφαί­ρε­σε το δια­βα­τή­ριο και του απα­γό­ρευ­σε την έξοδο από την χώρα. Ανα­γνω­ρί­σθη­κε αντι­στα­σια­κός της πε­ριό­δου 1967-1974.

Στο Δι­κη­γο­ρι­κό του Γρα­φείο στην Ρόδο, ιδρύ­θη­κε η πρώτη Ομάδα πρω­το­βου­λί­ας του ΠΑΣΟΚ και υπο­γρά­φτη­κε η σχε­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη του Σε­πτεμ­βρί­ου του 1974 από 29 άτομα.

– Γραμ­μα­τέ­ας της Πρώ­της Ομά­δας Πρω­το­βου­λί­ας.

-Γραμ­μα­τέ­ας της Πρώ­της Το­πι­κής Ορ­γά­νω­σης Ρόδου.

-Υπο­ψή­φιος Βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ στα 1974 και 1977.

– Γραμ­μα­τέ­ας της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής ΠΑΣΟΚ Νό­τιας Δωδ/σου το 1975-1977 και 1979-1981.

Συμ­με­τεί­χε από το 1975 σε όλα τα προ­συ­νέ­δρια,συ­νέ­δρια και συν­δια­σκέ­ψεις του ΠΑΣΟΚ.

Στις 18/10/1981 εκλέ­χθη­κε πρώ­τος Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου και πρώ­τος Βου­λευ­τής το 1985 μέχρι το 1989.

– Διε­τέ­λε­σε μέλος και Γραμ­μα­τέ­ας πολ­λών Κοι­νο­βου­λευ­τι­κών Το­μέ­ων Ερ­γα­σί­ας (ΚΤΕ), Πρό­ε­δρος της Διαρ­κούς Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής των Υπουρ­γεί­ων Εξω­τε­ρι­κών, Εθνι­κής Άμυ­νας , Μα­κε­δο­νί­ας – Θρά­κης και Αι­γαί­ου και μέλος της Διαρ­κούς Επι­τρο­πής των Υπουρ­γεί­ων Προ­ε­δρί­ας της Κυ­βέρ­νη­σης, Δι­καιο­σύ­νης , Εσω­τε­ρι­κών και Δη­μο­σί­ας Τά­ξε­ως. Είχε έντο­νη Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πα­ρου­σία είτε σαν Ει­ση­γη­τής, είτε σαν Ομι­λη­τής σε πολλά ση­μα­ντι­κά Νο­μο­σχέ­δια και πήρε ενερ­γό μέρος στις συ­ζη­τή­σεις των Επι­τρο­πών και της Ολο­μέ­λειας της Βου­λής, συμ­βάλ­λο­ντας, με τις βα­θιές νο­μι­κές του γνώ­σεις και την επαγ­γελ­μα­τι­κή και κοι­νω­νι­κή του πείρα στη κα­λύ­τε­ρη και αρ­τιό­τε­ρη κα­τάρ­τι­ση των Νόμων. Μέλος της εξε­τα­στι­κής των Πραγ­μά­των Επι­τρο­πής της Βου­λής που ερεύ­νη­σε τις υπο­θέ­σεις της Τρά­πε­ζας Κρή­της και της εκ­δο­τι­κής Εται­ρεί­ας η ΓΡΑΜ­ΜΗ του Κο­σκω­τά. Πρό­ε­δρος της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής επι­τρο­πής της Έλ­λη­νο­κι­νε­ζι­κής φι­λί­ας. Ως μέλος της Ελ­λη­νι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Αντι­προ­σω­πεί­ας στην Βο­ρειο­α­τλα­ντι­κή Συμ­μα­χία (NATO), έλαβε μέρος στις συ­νε­δριά­σεις της Ολο­μέ­λειας και των Επι­τρο­πών του NATO στο Όσλο της Νορ­βη­γί­ας, στην Μα­δέ­ρα της Πορ­το­γα­λί­ας και στο Αμ­βούρ­γο της Δυτ. Γερ­μα­νί­ας υπο­στη­ρί­ζο­ντας τις ελ­λη­νι­κές θέ­σεις.

Ήταν πά­ντο­τε στα­θε­ρός και συ­νε­πής στις πο­λι­τι­κές του ιδέες και στις από­ψεις του , στά­θη­κε ακλό­νη­τος αγω­νι­στής στις Κοι­νο­βου­λευ­τι­κές επάλ­ξεις, ήταν παρών σε όλες τις ψη­φο­φο­ρί­ες (κρί­σι­μες και μη) στην Βουλή και υπήρ­ξε ατα­λά­ντευ­τος συ­νή­γο­ρος και υπε­ρα­σπι­στής των συμ­φε­ρό­ντων του Δω­δε­κα­νη­σια­κού Λαού. Δεν επη­ρε­ά­σθη­κε από πρό­σκαι­ρες πι­κρί­ες και απο­γοη­τεύ­σεις αλλά αγω­νί­σθη­κε για τα πι­στεύω του και την Δη­μο­κρα­τία. Ασχο­λή­θη­κε με αρ­θρο­γρα­φία στον Το­πι­κό Τύπο, και αρ­γό­τε­ρα με την Ποί­η­ση. Συ­νέ­γρα­ψε και εξέ­δω­σε 8 βι­βλία:

Στις   18-6-2008   σε   Ει­δι­κή  Πα­νη­γυ­ρι­κή   Συ­νε­δρί­α­ση  του   Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου του απο­νε­μή­θη­κε  με την υπ αρ.355/2008 από­φα­ση το Χρυσό Με­τάλ­λιο Τιμής της Πό­λε­ως Ρόδου.