Γιάννης Παρασκευάς: Το ΠΑΣΟΚ είναι ο μόνος πολιτικός πατριωτικός σχηματισμός, που θα μπορούσε να είναι ο φορέας αντεπιστροφής

Κύριε Παρα­σκευά, πώς βλέπετε τις εξε­λί­ξεις στο ΠΑΣΟΚ όπου εμφα­νί­ζε­ται πληθώρα υπο­ψη­φίων διεκ­δι­κη­τών της αρχη­γίας; Θεω­ρείτε ορθό ότι αυτή την φορά το σύνολο των υπο­ψη­φίων ετοι­μά­ζει από μια «πλατ­φόρμα» για το πώς και με ποιες προ­τά­σεις το ΠΑΣΟΚ θα απο­κτή­σει κυβερ­νη­τική προ­ο­πτική, αφή­νο­ντας πίσω του την «άχαρη» προ­σέγ­γιση της αύξησης των ποσο­στών του;

Τα απο­τε­λέ­σματα των Ευρω­ε­κλο­γών δημιούρ­γη­σαν ένα πολι­τικό σκηνικό, που καμιά σχέση δεν έχει με την «πραγ­μα­τική πολι­τική λει­τουρ­γία». Αυτήν που εχουν ανάγκη οι κοι­νω­νίες και αυτήν που μπορεί να δώσει απα­ντή­σεις στο φαι­νό­μενο των γεω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξεων» και ανα­κα­τά­ξεων.

Το όλο πολι­τικό σύστημα, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά σε Ευρώπη και σε ολό­κληρο τον κόσμο βρί­σκε­ται σε μια διαρκή «περι­δί­νηση» γιατί απε­μπο­λή­θη­καν, βασικές αρχές που καθό­ρι­ζαν τους στόχους, της πολι­τι­κής λει­τουρ­γίας των κομ­μά­των, που δεν είναι άλλοι από την «ευδαι­μο­νία» των πολιτών και με μεθό­δους και τρόπους ανί­ε­ρους, εξο­βέ­λι­σαν, το «Κοινό των Αξιών» που είναι ο πυρήνας και η γενε­σιουρ­γός αιτία «παρα­γω­γής πολι­τι­κής».

Η εμφά­νιση τόσων πολλών «σωτήρων» του σώματος του ΠΑΣΟΚ, θυμίζει ανθρώ­πινο Σώμα που έχει πληγεί από καθο­λικό καρκίνο, ανίατο και δήθεν Ιάτηρες πολλοί, σκύβουν στο κρεβάτι του ετοι­μο­θά­να­του.

Ελπίζω να μην επα­να­λη­φθεί, η επι­θυ­μία του Αλέ­ξαν­δρου, αυτοί να μετα­φέ­ρουν την σορό του ΠΑΣΟΚ, για να κατα­νο­ή­σουν ότι δεν ήταν οι κλητοί σωτήρες, αλλά μικροί και άβουλοι, κλει­σμέ­νοι στον μικρό­κο­σμο των φιλο­δο­ξιών τους.

Πώς μπορείς να γίνεις «θεράπων ιατρός» όταν έχεις πλήρη άγνοια του «τι είναι αυτό που πας να θερα­πεύ­σεις.

Τα λεγό­μενα των φιλό­δο­ξων Ταγών της παρά­τα­ξης, δεν συγκρο­τούν πολι­τική πλατ­φόρμα, αλλά ανα­μα­σή­ματα, δήθεν προ­τά­σεων, με άγνοια του αντι­κει­μέ­νου, με άγνοια των συν­θη­κών, του σήμερα και του αύριο.

Όνειδος Μωρο­φι­λο­δο­ξίας, μέτρη­σαν ποτέ το ανά­στημά τους, δυνα­τό­τη­τες και ικα­νό­τη­τες, πριν πάρουν την απόφαση, να ξεπε­ρά­σουν την κατάρα του Σίσυφου και να κατα­φέ­ρουν να οδη­γή­σουν την Κοι­νω­νία στην υψηλή κορφή;

Υπάρχει πρόσωπο που να έχει εκείνα τα χαρα­κτη­ρι­στικά, ώστε να προ­σελ­κύ­σει ψηφο­φό­ρους κι «έξω από το κουτί»; Διαβάζω ήδη ότι συνερ­γά­τες του κ. Δούκα και της κας Δια­μα­ντο­πού­λου, αλλά και πολι­τι­κοί ανα­λυ­τές, πιστεύ­ουν ακρά­δα­ντα ότι οι υπο­ψη­φιό­τη­τές τους ανοί­γουν το παι­χνίδι στο κεντρώο και κεντρο­α­ρι­στερό ακρο­α­τή­ριο που δεν έχει απα­ραί­τητα ψηφίσει ΠΑΣΟΚ στις τελευ­ταίες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις. Στην περί­πτωση δε της πρώην επι­τρό­που υπο­στη­ρί­ζουν ότι έχει και εμπει­ρία κυβερ­νη­σι­μό­τη­τας.

Μια πρώτη παρα­τή­ρηση, δεν δέχομαι τους Νεο­φυ­είς πολι­τι­κούς όρους, Κέντρο-Κεντροαριστερά, η φύση και οι Κοι­νω­νίες λει­τουρ­γούν με βάση τους Συμπα­ντι­κούς κανόνες λει­τουρ­γίας του Σύμπα­ντος και ο βασικός τους κανόνας είναι οι όροι της Φυσικής, Έλξη-Απώθηση, Θέση- Αντί­θεση.

Η απώθηση είναι η υψη­λό­τερη βασική άμυνα του ανθρώ­που που του επι­τρέ­πει να αρνεί­ται ενορ­μή­σεις που απει­λούν την Ακε­ραιό­τητά του.

Δεν έχουν κατα­νο­ή­σει, ποιο είναι το πρό­βλημα, δεν θέλουν να κατα­νο­ή­σουν τι είναι το ΠΑΣΟΚ και ποιος ο ρόλος του, ένας ρόλος που είναι κάλεσμα της ιστο­ρίας.

Πολλοί από αυτούς φέρουν τερά­στια Ευθύνη για τη Μεταλ­λαγ­μένη Πορεία του ΠΑΣΟΚ από το 1996 μέχρι σήμερα, ήταν συνο­δοι­πό­ροι και ακά­μα­τοι εργάτες της μετάλ­λα­ξης, αρνή­θη­καν το ιστο­ρικό του παρελ­θόν, αρνή­θη­καν την ιστο­ρική του υπο­χρέ­ωση και το οδή­γη­σαν, με μωρου­δί­στι­κες δικαιο­λο­γίες να κατα­στεί, ουραγός και συνο­δοι­πό­ρος της εξα­φά­νι­σης της Πολι­τι­κής από το προ­σκή­νιο εις βάρος του Κοι­νω­νι­κού Συνόλου και των προ­ο­πτι­κών της χώρας.

Ποιος πιστεύει πως άνθρω­ποι ταυ­τι­σμέ­νοι, με την κακή δια­χει­ρι­στική πολι­τική του σημε­ρι­νού πρω­θυ­πουρ­γού και περισ­σό­τερο από αυτόν, δήθεν Νεο­φι­λε­λεύ­θε­ροι, μπορούν να δώσουν τα χαρα­κτη­ρι­στικά πολι­τι­κού σχη­μα­τι­σμού ικανού να δώσει απα­ντή­σεις στα Κοι­νω­νικά Ζητού­μενα και απε­μπλο­κής από τις λογικές, βίαιης ανα­κα­τα­νο­μής του πλούτου, την υπερ­συσ­σώ­ρευση και την κατα­στολή πολι­τι­κών και ατο­μι­κών δικαιω­μά­των.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που συνέ­βα­λαν, καθο­δη­γού­με­νοι από Κέντρα και Παρά­κε­ντρα στην Ηθική Απα­ξί­ωση της Μεγάλης Παρά­τα­ξης.

Τον δρόμο του μέλ­λο­ντος, τον ανοίγει μια και μόνη πρόταση: Η Κατά­κτηση του Ηθικού Μεγα­λείου της Δημο­κρα­τι­κής–Πατριω­τι­κής Παρά­τα­ξης και η άσκηση πολι­τι­κών λει­τουρ­γιών με Υπό­βα­θρο την Ηθική, πολι­τική χωρίς Ηθική, δεν είναι μόνο Ανίερη Λει­τουρ­γία, αλλά οδηγεί στον δια­συρμό του πολίτη και την δημιουρ­γία Κοι­νω­νιών χωρίς δεσμούς και συναί­σθηση της απο­στο­λής των.

Θα πρέπει να γίνει κατα­νοητό, ότι ο κύκλος της ποδη­γέ­τη­σις των Κοι­νω­νιών, από το υφι­στά­μενο, μονο­κλω­νικό σύστημα Δια­χεί­ρι­σης του Παγκό­σμιου Πλούτου, μέσω των δήθεν Διεθνών Οργα­νι­σμών και της υπερ­δύ­να­μης της Αμε­ρι­κής, τείνει στην απο­δυ­νά­μωση, στην απο­μο­νω­τική πολι­τική και την άρνησή του από την πλειο­ψη­φία της Παγκό­σμιας Κοι­νό­τη­τας.

Ο πεντα­ε­τής κύκλος της στα­θε­ρο­ποί­η­σης της χώρας από τον Κ. Μητσο­τάκη κλείνει, ο ΣΥΡΙΖΑ αδυ­να­τεί να απα­ντή­σει στις προ­κλή­σεις και το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κατα­θέ­σει μια σοβαρή εναλ­λα­κτική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης, υπο­στη­ρί­ζουν στελέχη του Κινή­μα­τος. Ερωτώ έναν έμπειρο πολι­τικό που έχει υπη­ρε­τή­σει σε όλες τις βαθ­μί­δες εξου­σίας, μπορεί αυτό­νομο το ΠΑΣΟΚ, να ανα­λά­βει έναν τέτοιο ρόλο ή χρειά­ζε­ται συγκρό­τηση μιας κεντρο­α­ρι­στε­ρής συμ­μα­χίας;

Ο πεντα­ε­τής κύκλος του κ. Μητσο­τάκη δεν είναι κύκλος Στα­θε­ρο­ποί­η­σης, αλλά κύκλος απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης, με τον βιασμό της κοι­νω­νι­κής συνοχής και τον εξο­βε­λι­σμό των Αρχών και των Στα­θε­ρών που συμ­βάλ­λουν στις εύρυθ­μες κοι­νω­νι­κές σχέσεις, την συμ­με­τοχή του πολίτη στα κοινά, με απο­τέ­λε­σμα την απώλεια της έννοιας του Πολίτη και την δημιουρ­γία Υπηκόων, με ειδικά κατα­να­λω­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά, καθο­δη­γού­με­νοι από τους μεγά­λους δια­δι­κτυα­κούς συνε­ταί­ρους του Διε­θνούς Συστή­μα­τος.

Η σπάταλη κατ’ επιλογή διανομή Εθνικού Πλούτου και Δανει­κών, τα οποία θα κλη­θούμε να επι­στρέ­ψουμε πολ­λα­πλα­σίως, σε φίλους για την δημιουρ­γία πλέγ­μα­τος ομάδων στή­ρι­ξης του κ. Μητσο­τάκη, μιας δεύ­τε­ρης ομάδας για να κλεί­σουν το στόμα τους και μιας ομάδας ψηφο­φό­ρων εκμαυ­λι­σμέ­νων με τα διάφορα Επι­δό­ματα.

Ο κ. Μητσο­τά­κης τώρα καλεί­ται να Κυβερ­νή­σει και ίσως μέσα σε δυσκο­λό­τε­ρες συν­θή­κες το ’25. Μέχρι τώρα ήταν ο εκτε­λε­στής εντολών Άνωθεν, η ανι­κα­νό­τητά του στο ρόλο του Κυβερ­νήτη φάνηκε ήδη τους πρώτους μήνες του ‘24.

Δεν είναι μακριά η ώρα «που θα μας κου­νή­σει το μαντήλι της απο­χώ­ρη­σης και θα αφήσει άλλους να δια­χει­ρι­στούν την κρίση που έρχεται, Αρμα­γεδ­δών, αυτό είναι το μέλλον της χώρας και των κατοί­κων της, θα κρυφτεί για να απο­λαύ­σει, αυτός και όλη η Αγία Οικο­γέ­νεια, τα οφέλη της Κυβερ­νη­τι­κής του Θητείας.

Η φύση και οι κοι­νω­νίες δεν απο­δέ­χο­νται το κενό, το ΠΑΣΟΚ είναι ο μόνος πολι­τι­κός πατριω­τι­κός σχη­μα­τι­σμός, που θα μπο­ρούσε να είναι ο φορέας αντε­πι­στρο­φής, με την προ­ϋ­πό­θεση μετάλ­λα­ξης των σημε­ρι­νών του δομών και απε­μπλο­κής του, από τον ρόλο του εκτε­λε­στή άνωθεν εντολών.

Με τη λογική του συμ­βι­βα­σμού και την επι­θυ­μία κάποιοι να προ­α­χθούν από Δούκες σε Λου­δο­βί­κους και άλλους δήθεν μεταρ­ρυθ­μι­στές, που καλού­νται από ανίερα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα να παίξουν το ρόλο της δια­τή­ρη­σης των κακώς κεκτη­μέ­νων, δεν υπάρχει καμία τύχη, για την Αλλαγή της κατα­στρο­φι­κής πορείας σε όλα τα επίπεδα.

Δεν επιθυμώ να γίνω μάντης κακών, πέρασαν πενήντα χρόνια από την κατα­στροφή της Κύπρου και την υπο­δού­λωσή της, η επόμενη ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ, απο­τέ­λε­σμα των πολι­τι­κών επι­λο­γών των τελευ­ταίων ετών.

Κύριε Παρα­σκευά στις δημό­σιες παρεμ­βά­σεις σας επα­νέρ­χε­στε «συχνά-πυκνά» στο ζήτημα, χωρίς ακόμη αντα­πό­κριση. Πώς ερμη­νεύ­ετε την άρνηση του Δήμου Ρόδου να φέρει προς συζή­τηση στο δημο­τικό συμ­βού­λιο την επέ­κταση των όρων δόμησης της μαρίνας; Από τα συμ­φρα­ζό­μενά σας υπάρχει κενό ενη­μέ­ρω­σης, άγνοια ή κάτι βαθύ­τερο;

Δεν απο­δέ­χο­μαι την άρνηση ενη­μέ­ρω­σης οπου­δή­ποτε πολίτη, για το όποιο Θέμα από Φορέα Αυτο­διοί­κη­σης και μάλιστα για ένα θέμα που προ­σβάλ­λει, τη λογική, αντι­στρα­τεύ­ε­ται την Ελευ­θε­ρία της Βού­λη­σης και την έκφραση, θέσης και όχι άποψης, η άποψη είναι κάτι μεταξύ του καλού και του κακού που ο πατριώ­της μας Παναί­τιος την χαρα­κτη­ρί­ζει ίσως Εύλογη, για να άρει αντι­θέ­σεις.

Δεν είναι κατα­νοη­τοί οι λόγοι άρνησης, πιθανόν δεν θέλουν να πουν την αλήθεια, αρνού­νται την ενη­μέ­ρωση, ή κάτι έχουν να κρα­τή­σουν εν κρυπτώ και δεν θέλουν να θίξουν Υπόγεια Συμ­φέ­ρο­ντα.

Είναι σαφή και ξεκά­θαρα τα ερω­τή­ματά μου, δεν πρό­κει­ται να υπο­χω­ρήσω, θα κάνω χρήση Του Κανο­νι­σμού Λει­τουρ­γίας του Δήμου και θα τους ανα­γκάσω να απα­ντή­σουν Θέλουν δεν Θέλουν, είναι γνωστό εν τοις Ιου­δαί­οις, το πείσμα μου.

Πάλευα πάντα και υλο­ποιούσα τις επι­λο­γές μου χωρίς να υπο­λο­γίζω το όποιο πολι­τικό κόστος, δηλώνω πως και τώρα θα παλέψω, όπως θα συνε­χίσω να παλεύω και στο μέλλον, για το καλό και την προκοπή του τόπου.

Για ενη­μέ­ρωση των νεό­τε­ρων, δεν υπάρχει ουσια­στική παρέμ­βαση στα νησιά που να μην εχει την υπο­γραφή μου, σε λιμάνια, σε δρόμους σε σχολεία, στη κατα­σκευή του Νοσο­κο­μείου, σε κανο­νι­σμούς, σε οργα­νι­σμούς, σε εκδη­λώ­σεις παγκό­σμιου ενδια­φέ­ρο­ντος, «Δια­γό­ρεια», ολο­ή­μερα σχολεία, την μετα­τροπή των ορόφων της ΔΟΥ και την μετα­φορά από το κέντρο πολλών υπη­ρε­σιών και όλα όχι χωρίς αντιρ­ρή­σεις, αλλά με πολε­μική, αυτό το πείσμα έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν, οι κρυ­πτό­με­νοι αυτο­διοι­κη­τι­κοί και οι άλλοι πολι­τι­κοί Ταγοί.

Με προ­κα­λούν οι καιροί και θα κάνω μια μικρή αναφορά, στα μεγάλα έργα που ακύρωσε ο μετέ­πειτα ένοικος του κτηρίου της Νομαρ­χίας, δεν αναφέρω ούτε το όνομά του, ακύρωσε Τον Περι­με­τρικό Δρόμο Εισόδου στην Πόλη από Παστίδα Νοσο­κο­μείο, ακύρωσε την Ανι­σό­πεδη Διάβαση στο Τσαΐρι, ακύρωσε τον δρόμο από Τσαΐρι προς την Καλ­λι­θέα και πολλά άλλα, καθυ­στέ­ρησε την κατα­σκευή του εργο­στα­σίου της ΔΕΗ για περισ­σό­τερα από 15 χρόνια.

26 χρόνια μετά την ενα­σχό­λησή σας με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση, ποια είναι η άποψή σας για την εξέλιξη του τόπου; Ως πρώην νομάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου και παλαιό­τερα αντι­δή­μαρ­χος Ροδίων, σας ικα­νο­ποιεί η εικόνα που εμφα­νί­ζει το νησί;

Να θυμίσω κάτι, από όλους που ασχο­λή­θη­καν με τα κοινά, έχω την μικρό­τερη παρου­σία σε θέσεις ευθύνης, κάτι λιγό­τερο από τεσ­σε­ρά­μισι χρόνια, ως νομάρ­χης, έξι μήνες ως αντι­δή­μαρ­χος το ’83, και λιγό­τερο από τρία χρόνια ως βου­λευ­τής, αν και ο Λαός με εξέλεξε τρεις φορές, δεν υπήρξα ποτέ Πολι­τι­κός Μηχα­νι­κός ταυ­τό­χρονα, όταν υπη­ρε­τούσα την πολι­τική από θέσεις ευθύνης, την υπη­ρε­τούσα με πάθος και Όραμα, όταν ο λαός με έστελνε στο σπίτι μου ήμουν, ενεργός μηχα­νι­κός.

Η Μυθο­λο­γία διδά­σκει, το νησί μας, η πόλη μας, ήταν και ίσως είναι ακόμα σήμερα, ο αγα­πη­μέ­νος τόπος ΘΕΩΝ και Ανθρώ­πων, η σκεπή και η ευλογία τους δεν επι­τρέ­πει στους Απά­τρι­δες μεγα­λύ­τε­ρες κατα­στρο­φές, οι ευθύνες δεν είναι μονο­με­ρείς και δεν τις επιρ­ρί­πτω μόνο στους πολι­τι­κούς, οι ευθύνες είναι κοινές, Αρχό­ντων και Αρχο­μέ­νων, οι άρχο­ντες έχουν μια και μόνο ευθύνη, δε επι­ζη­τείς να ασχο­λη­θείς με τα κοινά, όταν σου λείπει η δυνα­τό­τητα αξιο­λο­γή­σεων και του δια­χω­ρι­σμού του προ­σω­πι­κού Μικρό­κο­σμου, με την μεγάλη εικόνα του Μέλ­λο­ντος.

Γιατί είσαστε περή­φα­νος από την θητεία σας στα κοινά, κύριε Παρα­σκευά;

Ειλι­κρινά δεν ξέρω αν είμαι υπε­ρή­φα­νος, λυπάμαι για εκείνες τις εκλογές του ‘98 που χάθηκαν, λόγω ΠΑΣΟΚ και Σημι­τι­κού Κατε­στη­μέ­νου, δεν με ήθελαν και την μετα­ο­μο­λο­γη­μένη αμαρτία τους, τη δικαιο­λο­γού­σαν με το γεγονός ότι δεν ήμουν δια­χει­ρί­σι­μος. Δήλωσα δημο­σίως πολλές φορές ότι θα είμαι ο τελευ­ταίος που θα κλείσω την πόρτα, ανα­φέ­ρο­μαι στο ΠΑΣΟΚ που εγώ πιστεύω και όχι στην Νεο­φι­λε­λεύ­θερη μετάλ­λαξή του. Μια και μόνο ικα­νο­ποί­ηση νοιώθω. Μου μιλούν και με χαι­ρε­τούν άνθρω­ποι φίλοι και κομ­μα­τι­κοί αντί­πα­λοι.

Με τη σοφία του χρόνου υπάρχει κάποιος άνθρω­πος που αδι­κή­σατε και θα του λέγατε προ­σω­πικά mea culpa; Τι θα είχατε προ­σπα­θή­σει να απο­φύ­γετε ή θα το προ­σεγ­γί­ζατε με άλλο τρόπο;

Σίγουρα Ναι, δεν αδίκησα όμως ποτέ, όπως και δεν έβρισα κάποιον εσκεμ­μένα ή από πρόθεση, αλλά είναι βέβαιο ότι η επιμονή μου για την εκτέ­λεση σοβαρών παρεμ­βά­σεων, ίσως αντι­στρα­τευό­ταν συγκε­κρι­μέ­νων συμ­φε­ρό­ντων. Τότε ισως δεν κατα­νο­ού­σαν τις προ­ο­πτι­κές. μεγάλο αμάρ­τημα αν προη­γεί­σαι του χρόνου και των νοο­τρο­πιών.

Αν δεν χανό­ντου­σαν οι εκλογές του ‘98 η εικόνα των νησιών μας θα ήταν δια­φο­ρε­τική, ο Νομός και ειδικά το νησί μας, έχει όλα τα πλε­ο­νε­κτή­ματα να κατα­στεί Κέντρο Πολι­τι­σμού, Παι­δείας, Πολυ­πο­λι­τι­σμική Πρω­τεύ­ουσα, των Χωρών της Λεκάνης της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου και Κέντρο Δια­θρη­σκευ­τι­κού Δια­λό­γου.

Κάποιοι για λόγους ιδιο­τε­λών συμ­φε­ρό­ντων, τορ­πί­λι­σαν την κατα­σκευή του Πανορ­θο­δό­ξου, το κρίμα ας τους συνο­δεύει.

Στα χρόνια της Ελλη­νι­στι­κής Περιό­δου, 323 π.χ μέχρι το 250 μ.χ ηταν το σοβα­ρό­τερο κέντρο παροχής παι­δείας και γνώσεων, μετα την πτώση των Αθηνών ήταν το πρώτο ελλη­νικό κέντρο και πατρίδα των πλέον επι­φα­νών ρητόρων, φιλο­σό­φων, καλ­λι­τε­χνών και αθλητών.

Όνειρό μου η δημιουρ­γία δίγλωσ­σου Ανθρω­πι­στι­κού Πανε­πι­στη­μίου Κάμπιγκ στο χώρο του Καλα­μώνα, για την ενί­σχυση των δεσμών με τα γύρω Έθνη.

Ποιοι ήταν οι πολι­τι­κοί που θεω­ρείτε ότι άφησαν το στίγμα τους στην πορεία ανά­πτυ­ξης της Δωδε­κα­νή­σου;

Η κρίση και η αξιο­λό­γηση δεν είναι δική μου, είναι η αξιο­λό­γηση ανθρώ­πων που ξέρουν την πολι­τική ιστορία του νησιού, σε έναν πολι­τικό γίνεται αναφορά, στον Γιάννη τον Ζίγδη, οι υπό­λοι­ποι μετά την ενσω­μά­τωση, ήλθαν και παρήλ­θαν χωρίς στίγμα, τα φιλιά και οι αγκα­λιές δεν είναι πολι­τική λει­τουρ­γία, όλοι ίσως να ήταν καλοί άνθρω­ποι, όχι όμως καλοί πολι­τι­κοί.

Τι θα συμ­βου­λεύ­ατε τον νέο δήμαρχο Ρόδου Αλέ­ξαν­δρο Κολιάδη. Προ­φα­νώς με βάση την τελευ­ταία δημόσια παρέμ­βασή σας να μην επι­τρέ­πει σε άλλους να κάνουν τον δήμαρχο εν κρυπτώ;

-Ο σημε­ρι­νός δήμαρ­χος, όπως και όλοι οι προη­γού­με­νοι, είναι βέβαιο ότι επι­θυ­μούν το καλό του νησιού, ίσως δεν γνω­ρί­ζουν τους τρόπους και τις μεθό­δους να το επι­τύ­χουν, είναι σοβαρό έλλειμα η έλλειψη πολι­τι­κής παι­δείας. Την αποκτάς όταν κατα­φέ­ρεις να απο­κτή­σεις εμπει­ρίες Διοί­κη­σης, ακόμα και μέσα από τα μικρά και απε­μπλα­κείς από την εξυ­πη­ρέ­τηση ιδιο­τε­λών συμ­φε­ρό­ντων. Η συναί­νεση για την δημιουρ­γία εκλο­γι­κών υπο­στη­ρι­κτών, φέρνει την απραξία και τις αδυ­να­μίες παρέμ­βα­σης. Οποιος ασχο­λεί­ται με τα κοινά, πρέπει να πάρει μια απόφαση, δεν με ενδια­φέ­ρει η επα­νε­κλογή, στόχος μου είναι το απο­τύ­πωμα που αφήνω πίσω μου.

Όπως έχει δια­μορ­φω­θεί το σκηνικό της Αυτο­διοί­κη­σης, ο δήμαρ­χος είναι ο βοσκός, που οφείλει να οδηγεί το κοπάδι, τα μικρά κριάρια που επι­βου­λεύ­ο­νται υπο­γείως τη θεση του, οφείλει να τα εξου­δε­τε­ρώ­σει, αν δεν θέλει να τον ξεκοι­λιά­σουν. Πιθανόν ο κ. δήμαρ­χος να πιστεύει πως δεν εχει ανάγκη ανταλ­λα­γής θέσεων και απόψεων, δικό του πρό­βλημα, δική του επιλογή.