Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον

Ισως έχουν πε­ρά­σει λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρα από εί­κο­σι χρό­νια (20) από την με­τε­γκα­τά­στα­ση του Νο­σο­κο­μεί­ου, ημέρα κατά την οποία αρ­χί­ζει ο Γολ­γο­θάς των πα­λαιών εγκα­τα­στά­σε­ων και η συ­νε­χής φθορά του.

Φθορά που δεν οφεί­λε­ται μόνο στον χρόνο, αλλά πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο στην αδρά­νεια των αρ­μο­δί­ων.

Δεν θα δια­φω­νή­σει κα­νείς, ότι πρό­κει­ται για ένα κτι­ρια­κό συ­γκρό­τη­μα ιδιαί­τε­ρης δομής και Αρ­χι­τε­κτο­νι­κού ύφους.

Κατά πε­ριό­δους ακού­στη­καν διά­φο­ρες προ­τά­σεις για το τί μέλ­λει γε­νέ­σθαι με το κτι­ρια­κό συ­γκρό­τη­μα, όλες σχε­δόν έπα­σχαν, γιατί κύριο μέ­λη­μα ήταν η στέ­γα­ση, Υπη­ρε­σιών ή Συλ­λό­γων ή η στέ­γα­ση Αστι­κού Κέ­ντρου Υγεί­ας.

Λόγω της θέσης του και του με­γέ­θους του, η χρήση η οποία θα απο­φα­σι­στεί, θα πρέ­πει να είναι ενταγ­μέ­νη σε ένα συ­νο­λι­κό σχε­δια­σμό χω­ρο­θέ­τη­σης, Υπη­ρε­σιών και δρα­στη­ριο­τή­των με αντι­κει­με­νι­κό στόχο, την απο­συμ­φό­ρη­ση, απο­συ­μπί­ε­ση του κέ­ντρου της πόλης.

Πι­στεύω πως είναι, αλλά αν δεν είναι, πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό πως το μέλ­λον του νη­σιού και της πόλης, εξαρ­τά­ται από την βιω­σι­μό­τη­τα του κέ­ντρου της πόλης.

Το ΜΑΝ­ΔΡΑ­ΚΙ και η γύρω εμπο­ρι­κή ζώνη, θα πρέ­πει να γί­νουν τα ση­μεία ανα­φο­ράς της πόλης, εύ­κο­λα προ­σβά­σι­μα, φι­λι­κά στον πο­λί­τη και τον επι­σκέ­πτη.

Το φως υπό τον μό­διον, για την προ­σέλ­κυ­ση επι­σκε­πτών, αυτό είναι η πόλη μας και ει­δι­κά το κέ­ντρο, το θέ­λου­με, δεν το θέ­λου­με.

Βε­βαί­ως και δεν απο­μειώ­νω τις άλλες φυ­σι­κές ομορ­φιές του νη­σιού, τους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους και το ιδιαί­τε­ρο ιστο­ρι­κό του βάρος.

Δεν στέ­κει στο βάρος κρι­τι­κής ανά­λυ­σης, η άποψη και θέση, κάτι, κά­ποιος, έχει ανά­γκη στέ­γα­σης και τον στε­γά­ζω σε οτι­δή­πο­τε είναι δια­θέ­σι­μο.

Προ­πα­το­ρι­κό το αμάρ­τη­μα, δό­θη­καν χώροι, στον χώρο του πα­λαιού Νο­σο­κο­μεί­ου, κακήν-κακώς, για την στέ­γα­ση ανο­μοί­ων πραγ­μά­των, χωρίς σχε­δια­σμό και χωρίς προ­ο­πτι­κή.

Ενο­χλεί όλους, η αρ­τσού­μπα­λη λει­τουρ­γία του Διοι­κη­τι­κού κέ­ντρου, ίσως πια εχει γίνει συ­νεί­δη­ση της με­γά­λης πλειο­ψη­φί­ας των πο­λι­τών, η ανά­γκη απο­συμ­φό­ρη­σης του, δεν αδειά­ζει από τα αυ­το­κί­νη­τα, όποια ρύθ­μι­ση κυ­κλο­φο­ρί­ας και αν εφαρ­μο­στεί.

Ο χώρος είναι πε­ριο­ρι­σμέ­νος, οι δρό­μοι δε­δο­μέ­νοι, δυό πράγ­μα­τα που δεν αλ­λά­ζουν, αυτό που μπο­ρεί να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί, είναι οι υφι­στά­με­νες δρα­στη­ριό­τη­τες.

Απο το 1993 έχει τεθεί το θέμα της στέ­γα­σης σε άλλο χώρο, εκτός κέ­ντρου των Δι­κα­στη­ρί­ων, χά­θη­καν και τότε κά­ποιες ευ­και­ρί­ες κα­τα­σκευ­ής νέου Δι­κα­στι­κού Με­γά­ρου, οι χώροι του πα­λαιού Νο­σο­κο­μεί­ου είναι η ευ­και­ρία.

Κα­τα­θέ­τω εκ νέου την πρό­τα­ση μου, πρώτη φορά την δια­τύ­πω­σα το 1999, τα Δι­κα­στή­ρια στο παλιό Νο­σο­κο­μείο, κα­τάρ­γη­ση του δρό­μου Ερυ­θρού Σταυ­ρού, ενο­ποί­η­ση του αύ­λειου χώρου του Νο­σο­κο­μεί­ου με το πάρκο της Ρο­δια­κής Έπαυ­λης και δια­μόρ­φω­ση του πάρ­κου σε χώ­ρους ανα­ψυ­χής.

Το γε­γο­νός της στέ­γα­σης του Κτη­μα­το­λο­γί­ου στον ίδιο χώρο, συμ­βάλ­λει θε­τι­κά.

Δεν θα δια­φω­νή­σει κα­νείς, ότι είναι απα­ρά­δε­κτο να στε­γά­ζε­ται η Πυ­ρο­σβε­στι­κή Υπη­ρε­σία στο κέ­ντρο της πόλης.

Υπάρ­χουν όχι και λίγοι χώροι εκτός πόλης που μπο­ρεί να στε­γα­στεί η Πυ­ρο­σβε­στι­κή, ιδα­νι­κό­τε­ρος χώρος ο δρό­μος Τσαί­ρι – Αε­ρο­δρό­μιο.

Μικρό το κό­στος με­τε­γκα­τά­στα­σης πολλά τα οφέλη.

Δεν έχουν λόγο ύπαρ­ξης οι Υπη­ρε­σί­ες Δήμου και Πε­ρι­φέ­ρειας στο κέ­ντρο της πόλης, καλό θα ήταν οι Υπο­ψή­φιοι Δή­μαρ­χοι να κα­τα­θέ­σουν τις δικές τους προ­τά­σεις.

Θα επα­να­λά­βω πα­λαιό­τε­ρη μου πρό­τα­ση, η διά­σπα­ση και δια­σπο­ρά των Δη­μο­τι­κών Υπη­ρε­σιών, είναι αντιοι­κο­νο­μι­κή, αντι­λει­τουρ­γι­κή, ανε­ξέ­λεγ­κτη και συμ­βάλ­λει στην συμ­φό­ρη­ση του κέ­ντρου.

Είναι αδή­ρι­τος ανά­γκη η κα­τα­σκευή στα όρια της πόλης, (π.χ Ασγού­ρου), νέου Διοι­κη­τι­κού κέ­ντρου, εύ­κο­λα προ­σβά­σι­μου και από Ανα­το­λι­κά και Δυ­τι­κά και από την πόλη.

Αυτά που έχουν ανά­γκη η πόλη και τα χωριά μας είναι πολλά, δια­νύ­ου­με μια προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο, οι πα­ρα­τά­ξεις και των δύο βαθ­μών, έχουν χρέος κα­τά­θε­σης συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­τά­σε­ων και όχι γε­νι­κό­λο­γων κα­τευ­θύν­σε­ων, ο κα­θέ­νας για τον χώρο ευ­θύ­νης του.

Κα­τα­νοώ την αγω­νία των εκ­προ­σώ­πων για την στέ­γα­ση των φο­ρέ­ων τους, θεωρώ όμως ότι η πρό­τα­ση για την στέ­γα­ση τους στο Νο­σο­κο­μείο δεν βοηθά στην επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζει η πόλη.

Το κτι­ρια­κό συ­γκρό­τη­μα στο τέλος, πάνω στο σταυ­ρό του, ως άλλος Ιη­σούς, θα πει,

Διε­με­ρί­σα­ντο τα ιμά­τια μου……..,θα γίνει η ταφή του, δεν θα υπάρ­ξει όμως ανά­στα­ση.

 

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης

Ρόδος, 18/9/2023