Επειδή η φωτιά ακόμα απλώνεται κάντε αντιπυρικές ζώνες γύρω απ τα χωριά μας

Ούτε αρ­μό­διοι στην πο­λι­τι­κή προ­στα­σία εί­μα­στε ούτε ορι­σμέ­νοι που­θε­νά, αλλά μέχρι και σή­με­ρα 23-7-2023 συ­νει­δη­το­ποιού­με την απου­σία της κρα­τι­κής μη­χα­νής και των αντα­να­κλα­στι­κών για τη διά­σω­ση του νη­σιού μας. Επει­δή οι εθε­λο­ντές πα­λεύ­ουν στην κυ­ριο­λε­ξία με τα θηρία και τον πύ­ρι­νο εφιάλ­τη που ξε­κί­νη­σε πριν έξι (6) ημέ­ρες άγνω­στο πως και μέχρι σή­με­ρα απει­λού­νται οι­κι­σμοί και χωριά της Ρόδου. …

Επει­δή με­γα­λώ­σα­με σε χωριά και ξέ­ρου­με πως λει­τουρ­γούν οι πυρ­κα­γιές και οι φω­τιές με απρό­σμε­νες συ­νέ­πειες όταν οι και­ρι­κές συν­θή­κες ευ­νο­ούν αέρας και μπο­φόρ, σε συν­δυα­σμό με το ανι­σό­πε­δο των χω­ριών μας, καλό θα ήταν όσοι μπο­ρού­με να δη­μιουρ­γή­σου­με αντι­πυ­ρι­κές ζώνες ακόμα και σή­με­ρα προ­κει­μέ­νου να δια­σω­θούν οι αν­θρώ­πι­νες πε­ριου­σί­ες των ρο­δι­τών που με τόσο μόχθο κα­τά­φε­ραν να κρα­τή­σουν και με τό­σους κα­τα­κτη­τές..

Επει­δή τα δέ­ντρα απο­τε­λούν το στε­ρέ­ω­μα της γης και του ου­ρα­νού και τώρα που κά­η­καν τόσα παρ­θέ­να δάση στο νησί μου θα ζή­σου­με με­γά­λες αλ­λα­γές..

Το συ­μπέ­ρα­σμά μας είναι ότι μέχρι σή­με­ρα απει­λού­νται οι­κι­σμοί. Ναι σώ­θη­καν ευ­τυ­χώς οι του­ρί­στες μας και δεν θρη­νή­σα­με αν­θρώ­πι­νες ζωές γιατί οι άν­θρω­ποι αυτοί έμε­ναν σε ξε­νο­δο­χεία και μπό­ρε­σαν να φύ­γουν. Οι μό­νι­μοι κά­τοι­κοι όμως της Ρόδου δεν εγκα­τα­λεί­πουν εύ­κο­λα τις εστί­ες τους γιατί όλα αυτά τα χρό­νια δου­λεύ­ουν νύχτα μέρα για να κρα­τή­σουν τις πε­ριου­σί­ες τους για τα παι­διά τους. Δεν θα εγκα­τα­λεί­ψουν τις εστί­ες τους εύ­κο­λα.

Και αν βρε­θή­κα­με ανέ­τοι­μοι να αντι­με­τω­πί­σου­με τη πύ­ρι­νη λαί­λα­πα για άλλη μια φορά για πολ­λούς λό­γους κι αφού τα μέ­τω­πα είναι πολλά και τα αε­ρο­πλά­να δεν επαρ­κούν για όλους ας δο­θούν του­λά­χι­στον οι εντο­λές να γί­νουν πύ­ρι­νες ζώνες την ύστα­τη στιγ­μή στους οι­κι­σμούς που απει­λού­νται από τη φωτιά.

Μασ­σα­ρε­νοί, Μα­λω­νί­τες και Αρ­χαγ­γε­λί­τες βλέ­πουν το θηρίο να πλη­σιά­ζει πάλι προς τη θά­λασ­σα, για να μην έχου­με τα χθε­σι­νο­βρα­δι­νά ας προ­λά­βου­με το κακό, αν αυτό βέ­βαια είναι εφι­κτό, ας κό­ψου­με τη φόρα της φω­τιάς ας πε­ριο­ρί­σου­με τα κα­μέ­να.

Η φωτιά αυτή που διέ­λυ­σε τα πάντα έχει την εστία της στους με­γά­λους γκρε­μούς με­τα­ξύ Ατ­τα­βύ­ρου και Προ­φή­τη Ηλία γι αυτό ήταν τόσο κα­τα­στρο­φι­κή και επει­δή δεν στα­μά­τη­σε ακόμα να καίει θα πρέ­πει να προ­λά­βου­με κι άλλες κα­τα­στρο­φές στα γύρω χωριά.. Όλα τα γύρω χωριά βρί­σκο­νται υπό την απει­λή όσο καίει η φωτιά.

Μη νο­μί­ζε­τε ότι αυτό δεν μας αφορά όλους, μην στε­κό­μα­στε στο σή­με­ρα γιατί το σή­με­ρα έχει συ­νέ­χεια κα­τα­στρο­φι­κή όπως φαί­νε­ται. Στη γεί­το­να Ιτα­λία μετά τις φω­τιές ήρθαν οι πλημ­μύ­ρες, μια γει­το­νιά εί­μα­στε δεν θα γλι­τώ­σου­με αν δεν προ­νο­ή­σου­με άμεσα.

Ας προ­λά­βου­με το κακό με τις φω­τιές που απει­λούν ακόμα οι­κι­σμούς ακόμα δεν τε­λειώ­σα­με..

Ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ στους χι­λιά­δες εθε­λο­ντές που δί­νουν τη ψυχή τους και όσους άλ­λους βο­ή­θη­σαν.

Ελένη Κ. Κα­ρα­γιάν­νη

Αθλή­τρια Τριά­θλου