Δεν αρκεί

Είναι αξιο­ση­μεί­ω­το το γε­γο­νός πώς μπο­ρεί μια φυ­σι­κή κα­τα­στρο­φή να απο­δο­μή­σει πο­λε­μι­κά αφη­γή­μα­τα, καλο-συ­ντη­ρη­μέ­νες έχθρες και αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Όπως και στους σει­σμούς του 1999 που χτύ­πη­σαν Τουρ­κία και Ελ­λά­δα, έτσι και σή­με­ρα ανα­δεί­χθη­κε το αυ­το­νό­η­το: ότι οι δύο λαοί δεν έχουν να χω­ρί­σουν τί­πο­τε. Όμως όπως το 1999 η «δι­πλω­μα­τία των σει­σμών» και η υιο­θέ­τη­ση της πο­λι­τι­κής τής βήμα προς βήμα προ­σέγ­γι­σης δεν οδή­γη­σε που­θε­νά. Είναι ωστό­σο, βέ­βαιο ότι το τρο­μα­κτι­κής διά­στα­σης πρό­βλη­μα που έχει να αντι­με­τω­πί­σει ο Ερ­ντο­γάν θα βγά­λει από το κάδρο την ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση. Γε­νι­κό­τε­ρα, η τουρ­κι­κή ηγε­σία είναι υπο­χρε­ω­μέ­νη να χα­μη­λώ­σει τον πήχη των «αυ­το­κρα­το­ρι­κών – νε­ο­ο­θω­μα­νι­κών ορα­μά­των». Ανα­ρω­τιού­νται ευ­λό­γως, πολ­λοί αν αυτή η φυ­σι­κή κα­τα­στρο­φή,  θα μπο­ρού­σε να οδη­γή­σει σε αλ­λα­γή των δι­με­ρών σχέ­σε­ων με τους γεί­το­νες. Δεν βρι­σκό­μα­στε σε αυτό το ση­μείο, λένε οι διε­θνο­λό­γοι. Και δεν βρι­σκό­μα­στε σε αυτό το ση­μείο με απο­κλει­στι­κή ευ­θύ­νη της Τουρ­κί­ας. Αν κά­ποιος οφεί­λει να δεί­ξει πραγ­μα­τι­κή διά­θε­ση να τεί­νει χείρα φι­λί­ας προς τον άλλο, αυτή είναι η Τουρ­κία. Είναι η Τουρ­κία αυτή που πρέ­πει να απο­δε­χθεί το Διε­θνές Δί­καιο ως μο­να­δι­κό ερ­γα­λείο για τη διευ­θέ­τη­ση της δια­φο­ράς που χω­ρί­ζει τις δύο χώρες. Δυ­στυ­χώς, δεν αρκεί η δι­πλω­μα­τία πάνω από τα συ­ντρίμ­μια. Πολλά θα εξαρ­τη­θούν και πως θα τα πάει ο Ερ­ντο­γάν στο εσω­τε­ρι­κό του, γιατί πα­ρα­μέ­νει υπαρ­κτός ο φόβος μήπως κα­τα­φύ­γει πάλι στην έντα­ση με στόχο την Ελ­λά­δα, για απο­προ­σα­να­το­λι­σμό και συ­σπεί­ρω­ση του κοι­νού πίσω του, αν οι Τούρ­κοι ψη­φο­φό­ροι του επιρ­ρί­ψουν ευ­θύ­νες για τις κα­τα­στρο­φές και θε­ω­ρή­σουν την κυ­βέρ­νη­ση ανε­παρ­κή στην επού­λω­ση των βα­θιών πλη­γών τους.