Κατατέθηκε το νομοσχέδιο για τις e-απάτες – Τι απαντούν οι τράπεζες

Κα­τα­τέ­θη­κε σή­με­ρα στη Βουλή από το υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης το νο­μο­σχέ­διο που πε­ρι­λαμ­βά­νει την επί­μα­χη διά­τα­ξη για τις ηλε­κτρο­νι­κές απά­τες, η οποία ανα­γνω­ρί­ζει για πρώτη φορά την υπο­χρέ­ω­ση των τρα­πε­ζών να απο­ζη­μιώ­νουν τους χρή­στες ακόμη και όταν η απάτη οφεί­λε­ται σε δική τους βαριά αμέ­λεια.

Στο άρθρο 22 για τον “πε­ριο­ρι­σμό της ευ­θύ­νης του πλη­ρω­τή για μη εγκε­κρι­μέ­νες πρά­ξεις πλη­ρω­μής (“phishing”) προ­στέ­θη­κε, κα­τό­πιν της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σης, πρό­βλε­ψη που απαλ­λάσ­σει τις τρά­πε­ζες από την υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής απο­ζη­μί­ω­σης στο θύμα της απά­της υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι εφαρ­μό­ζουν “πρό­σθε­τους και πιο εξε­λιγ­μέ­νους μη­χα­νι­σμούς ελέγ­χου των συ­ναλ­λα­γών” και, συ­γκε­κρι­μέ­να, τε­χνο­λο­γί­ες τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η προ­σθή­κη έχει ως εξής: “Το τέ­ταρ­το εδά­φιο δεν εφαρ­μό­ζε­ται, αν ο πά­ρο­χος απο­δεί­ξει ότι δια­θέ­τει και εφαρ­μό­ζει πρό­σθε­τους και πιο εξε­λιγ­μέ­νους μη­χα­νι­σμούς ελέγ­χου των συ­ναλ­λα­γών, από αυ­τούς που εφαρ­μό­ζει για την ισχυ­ρή ταυ­το­ποί­η­ση των συ­ναλ­λα­γών, για συ­ναλ­λα­γές που μπο­ρούν να προ­κα­λέ­σουν ζημία άνω των χι­λί­ων (1.000) ευρώ, όπως ιδίως μη­χα­νι­σμούς ελέγ­χου που αξιο­ποιούν τε­χνο­λο­γί­ες τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης.”.

Η νέα δια­τύ­πω­ση, ωστό­σο, δεν φαί­νε­ται να κα­θη­συ­χά­ζει τις τρά­πε­ζες που προει­δο­ποιούν ότι, εφό­σον ψη­φι­στεί ως έχει, κιν­δυ­νεύ­ει να σύρει πο­λί­τες και τρά­πε­ζες στα δι­κα­στή­ρια.

Υψη­λό­βαθ­μες πηγές του κλά­δου εξη­γούν στο Capital.gr ότι η “τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη” είναι ένας εξαι­ρε­τι­κά ασα­φής όρος ο οποί­ος μπο­ρεί να πε­ρι­λαμ­βά­νει από τα πιο απλά συ­στή­μα­τα ανά­λυ­σης συ­ναλ­λα­κτι­κών μο­τί­βων έως πολύ σύν­θε­τα και εξε­λιγ­μέ­να συ­στή­μα­τα. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το­νί­ζουν, δεν πε­ρι­γρά­φει κα­νέ­ναν συ­γκε­κρι­μέ­νο μέτρο και καμιά δι­κλεί­δα ασφα­λεί­ας, γε­γο­νός που ανοί­γει για τους κα­τα­να­λω­τές την οδό των δι­κα­στη­ρί­ων.

Ένα πα­ρά­δειγ­μα απλής τε­χνο­λο­γί­ας ΑΙ θα ήταν, για πα­ρά­δειγ­μα, η τρά­πε­ζα να απορ­ρί­πτει συ­ναλ­λα­γές πάνω από 1.000 ευρώ οι οποί­ες πραγ­μα­το­ποιού­νται από τον χρή­στη πρώτη φορά – δεν πα­ρου­σιά­ζουν δη­λα­δή ένα επα­να­λαμ­βα­νό­με­νο μο­τί­βο. Επει­δή, όμως, κάτι τέ­τοιο απο­κλεί­ει με­γά­λο αριθ­μό συ­ναλ­λα­γών, όπως η κρά­τη­ση ξε­νο­δο­χεί­ου ή η αγορά μιας ακρι­βής τη­λε­ό­ρα­σης, θε­ω­ρεί­ται ιδιαι­τέ­ρως προ­βλη­μα­τι­κό για την εμπει­ρία του χρή­στη.

Πηγές του κλά­δου ανα­φέ­ρουν, πά­ντως, ότι σε επι­στο­λή που έστει­λαν στον υπουρ­γό Ανά­πτυ­ξης Άδωνι Γε­ωρ­γιά­δη προ­τεί­νουν μια σειρά από εφι­κτά μέτρα που δια­σφα­λί­ζουν τόσο τις τρά­πε­ζες όσο και τους χρή­στες των ψη­φια­κών υπη­ρε­σιών – του­λά­χι­στον στον βαθμό που μπο­ρεί να απο­τρα­πεί η απάτη όταν ένας χρή­στης πα­ρέ­χει οι­κειο­θε­λώς όλα τα προ­σω­πι­κά δε­δο­μέ­να που απαι­τού­νται για μια συ­ναλ­λα­γή.

Ου­σια­στι­κά, οι τρά­πε­ζες προ­τεί­νουν την εφαρ­μο­γή ενός τρί­του βή­μα­τος ταυ­το­ποί­η­σης, πέραν των δύο που ισχύ­ουν ήδη. Αυτό θα μπο­ρού­σε να είναι ένα στα­τι­κό δε­δο­μέ­νο που γνω­ρί­ζει μόνο ο χρή­στης, όπως κά­ποια στοι­χεία από τον αριθ­μό της χρε­ω­στι­κής κάρ­τας ή κά­ποια ψηφία του pin της, κά­ποια από τα ψηφία του αριθ­μού ταυ­τό­τη­τας ή του ΑΦΜ κ.ο.κ.

Στην ίδια επι­στο­λή ζη­τούν, επί­σης, να εξει­δι­κευ­τεί ο νόμος σε μια σειρά από ση­μεία που πα­ρα­μέ­νει ασα­φής, όπως για πα­ρά­δειγ­μα εάν το όριο των 1.000 ευρώ θα εφαρ­μο­στεί ανά συ­ναλ­λα­γή.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, πηγές του κλά­δου δια­τυ­πώ­νουν την προσ­δο­κία τους η νο­μο­θε­σία να λάβει υπόψη της τους προ­βλη­μα­τι­σμούς που έχουν δια­τυ­πω­θεί και ανα­μέ­νε­ται να ανα­λυ­θούν πε­ραι­τέ­ρω κατά τη δια­δι­κα­σία της συ­ζή­τη­σης του ν/σ στη Βουλή, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στούν με τον πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κό τρόπο τρά­πε­ζες και πο­λί­τες.

Πηγή capital.gr