Ολοκληρώθηκαν οι Χριστουγεννιάτικες περιηγήσεις με ηλεκτροκίνητα στον εορταστικό διάκοσμο του ιστορικού τόπου της Ρόδου

Μοι­ρά­ζο­ντας χαμό­γελα σε μικρούς και μεγά­λους ολο­κλη­ρώ­θη­καν την Παρα­σκευή 06η Ιανουα­ρίου 2023, οι προ­κα­θο­ρι­σμέ­νες δια­δρο­μές με ηλε­κτρο­κί­νητα οχήματα του Δήμου Ρόδου και της ΔΕΣ ΡΟΔΑ στον εορ­τα­στικό διά­κο­σμο του ιστο­ρι­κού κέντρου.

Η πρω­το­βου­λία του Δημάρ­χου Ρόδου Αντώνη Β. Καμπου­ράκη και του Αντι­δη­μάρ­χου Πολι­τι­στι­κών Μνη­μείων και Υπη­ρε­σίας Δόμησης Δρα. Στέ­φα­νου Ι. Δράκου, στέ­φθηκε με απόλυτη επι­τυ­χία, καθώς οι δια­δρο­μές που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στις 28, 29 και 30 Δεκεμ­βρίου 2022 και στις 4, 5 και 6 Ιανουα­ρίου 2023 από τις 18.30 έως και τις 22.00, ήταν γεμάτες με απο­τέ­λε­σμα να δρο­μο­λο­γη­θεί και τέταρτο (4ο) ηλε­κτρο­κί­νητο όχημα για την εξυ­πη­ρέ­τησή τους κατά το δυνατόν. Συγκε­κρι­μένα, την επόμενη κιόλας ημέρα από την ανα­κοί­νωση διε­νέρ­γειας της δρα­στη­ριό­τη­τας, μέσα σε μία ώρα, οι θέσεις και για τις έξι (6) ημέρες είχαν εξα­ντλη­θεί (!)

Οι προ­κα­θο­ρι­σμέ­νες περι­η­γή­σεις στον εορ­τα­στικό διά­κο­σμο του ιστο­ρι­κού κέντρου, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν ανά περίπου 40’ και η δημο­τική αρχή του Αντώνη Β. Καμπου­ράκη, προ­σέ­φερε εντελώς δωρεάν στους πολίτες εκτός από τη δια­δρομή με τα όμορφα στο­λι­σμένα ηλε­κτρο­κί­νητα στην εορ­τα­στική Ρόδο, χρι­στου­γεν­νιά­τικο κέρασμα, εορ­τα­στική μουσική, κου­βερ­τά­κια φλις για την προ­στα­σία τους από το κρύο και ένα μικρό συμ­βο­λικό δώρο.

Σε ότι αφορά στους πολίτες που δεν ήταν δυνατόν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν και να απο­λαύ­σουν τις εορ­τα­στι­κές δια­δρο­μές, ζητούμε ειλι­κρινά συγνώμη και δεσμευό­μα­στε τα Χρι­στού­γεννα του 2023, να προ­σφέ­ρουμε περισ­σό­τε­ρες ημέρες και θέσεις.

Στους πολίτες, που περι­η­γή­θη­καν στον ιστο­ρικό διά­κο­σμο με τα ηλε­κτρο­κί­νητα οχήματα, παρα­δό­θηκε και ένα φυλ­λά­διο, στο οποίο περι­γρα­φό­ταν το πρό­γραμμα της εορ­τα­στι­κής περι­ή­γη­σης συνο­δευό­μενο από φωτο­γρα­φικό υλικό, όπως αυτό παρου­σιά­ζε­ται παρα­κάτω:

 

Το πρό­γραμμα της εορ­τα­στι­κής περι­ή­γη­σης

1. Φάτνη Χρι­στου­γέν­νων, Πάρκο Βύρωνος, (Σημείο Έναρξης Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κης Δια­δρο­μής).

Η πρώτη προ­σέγ­γιση νομο­θε­τι­κού χαρα­κτήρα από την ιταλική διοί­κηση των θεμάτων που σχε­τί­ζο­νται με τις ζώνες πρα­σί­νου του ιστο­ρι­κού συνόλου, τέθηκε με το διά­ταγμα της 22.04.1920. Το διά­ταγμα αυτό, ορίζει ως μνη­μειακή ζώνη τα τείχη και την περιοχή περι­με­τρικά της Μεσαιω­νι­κής πόλης. Η περιοχή, μετα­τρέ­πε­ται σε δημόσιο πάρκο, συμ­βάλ­λο­ντας στην προ­σπά­θεια ορισμού προ­στα­τευ­μέ­νης ζώνης μεταξύ του ιστο­ρι­κού τει­χι­σμέ­νου συνόλου και της ανα­πτυσ­σό­με­νης νέας πόλης. Στο συγκε­κρι­μένο σημείο επι­λέ­χθηκε να τοπο­θε­τη­θεί η φάτνη των Χρι­στου­γέν­νων ως σημείο έναρξης του ιστο­ρι­κού τόπου και λόγω του ιδιαί­τε­ρου φυσικού περι­βάλ­λο­ντος που συνα­ντά­ται στην περιοχή και συνάδει με το σημείο γέν­νη­σης Του Θεαν­θρώ­που.

2. Φωτεινό Αστέρι, Θαλασ­σινή πύλη.

Η κατα­σκευή της θαλασ­σι­νής πύλης ολο­κλη­ρώ­θηκε το 1478 και απο­τε­λεί μία κομψή και εξε­λιγ­μένη προ­σαρ­μογή του τύπου της «καστρό­πορ­τας», θεω­ρεί­ται δε η ωραιό­τερη του κάστρου της Ρόδου. Το άνοιγμα της, το περι­βάλ­λουν εσω­τε­ρικά και εξω­τε­ρικά δύο ψηλοί ημι­κυ­λιν­δρι­κοί πύργοι, σκαρ­πω­τοί στη βάση τους με πολε­μί­στρες στην κορυφή τους. Πάνω από το άνοιγμα της κυρίας όψης της είχε τοπο­θε­τη­θεί μεγάλη ανά­γλυφη σύνθεση με τις μορφές της Πανα­γίας με το θείο βρέφος, του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Πέτρου, με τους θυρεούς της Γαλλίας του Τάγ­μα­τος και του d’ Aubusson. Το σημείο δια­κο­σμή­θηκε με ένα φωτεινό επι­δα­πέ­διο αστέρι.

3. Ενα­έ­ριος διά­κο­σμος Ιστο­ρι­κού Κέντρου.

Στον εναέριο διά­κο­σμο της ιστο­ρι­κής πόλης, τοπο­θε­τή­θηκε το ελάφι dama-dama της Ρόδου, σύμβολο του νησιού. Σύμφωνα με τον μύθο, τα ελάφια ήρθαν στη Ρόδο σαν προ­στά­τες του νησιού και των ανθρώ­πων κατόπιν εντολής Θεού για να απαλ­λά­ξει τον τόπο από τα φίδια (!) αφού η Ρόδος ήταν γνωστή και ως οφιούσα. Από τότε το νησί απο­κα­λεί­ται και ελα­φούσα.

4. Ο λαμπε­ρός τρούλος της Νέας Αγοράς.

Ο Ιταλός αρχι­τέ­κτο­νας Florestano di Fausto κατόπιν εντολής του κυβερ­νήτη Mario Lago έκανε τα πρώτα σχέδια για την αγορά το 1924, το έργο ξεκί­νησε το 1925 και ολο­κλη­ρώ­θηκε μέσα σε ένα χρόνο (!). Ο τρούλος της, φωτί­ζε­ται σήμερα επί δημαρ­χίας Αντώνη Β. Καμπου­ράκη σε συνερ­γα­σία με τον αντι­δή­μαρχο Δρ. Στέφανο Ι. Δράκο, στα πρότυπα του αρχικού της στο­λι­σμού.

5. Τα ελάφια dama – dama της Ρόδου, Ευαγ­γε­λι­σμός.

Το πλατώνι ή επι­στη­μο­νικά dama – dama δια­φέ­ρει από το κοινό ελάφι, που είναι δια­φο­ρε­τικό είδος. Το πλατώνι της Ρόδου είναι ιδιαί­τερο γιατί προ­έρ­χε­ται από έναν αρχαίο πλη­θυ­σμό ο οποίος ζώντας απο­μο­νω­μέ­νος στο νησί απέ­κτησε ένα δια­κριτό DNA (γενε­τικό υλικό). Τα πλα­τώ­νια της Ρόδου, είναι σύμβολο του νησιού και απο­τε­λούν κομμάτι της ιστο­ρίας του. Στο σημείο που τοπο­θε­τή­θη­καν τα εορ­τα­στικά ελάφια, ένα θηλυκό και ένα αρσε­νικό, βρί­σκε­ται ο ναός του Ευαγ­γε­λι­σμού της Θεο­τό­κου που οικο­δο­μή­θηκε την περίοδο 1925-1929 και απο­τε­λεί μία πιο σύγ­χρονη απόδοση του ναού του Αγίου Ιωάννη των ιπποτών της Μεσαιω­νι­κής πόλης Ρόδου. Νότια της εισόδου του ναού – στον ελεύ­θερο χώρο της πλα­τείας – βρί­σκε­ται το σιντρι­βάνι, αντί­γραφο της μεσαιω­νι­κής κρήνης (1279) Fontana grande της πόλης Viterbo της Ιταλίας. Το Ιταλικό Υπουρ­γείο Παι­δείας δώρισε το σιντρι­βάνι στην πόλη της Ρόδου το 1925. Όπισθεν, στην είσοδο του παλιού λιμένα της Ρόδου, βρί­σκο­νται δύο κίονες με χάλκινα αγάλ­ματα ελαφιών στην κορυφή τους, επίσης ένα θηλυκό και ένα αρσε­νικό.

6. Χρι­στού­γεννα στην Πλατεία Δημαρ­χείου.

Το συγκρό­τημα του Δημαρ­χια­κού Μεγάρου και του Δημο­τι­κού Θεάτρου της Ρόδου κατα­σκευά­στηκε στα μέσα της δεκα­ε­τίας του 1930, στη δυτική πλευρά της πλα­τείας Αυτο­κρα­το­ρίας (piazza impero) σημε­ρινή πλατεία Ελευ­θε­ρίας. Η έναρξη των εργα­σιών έγινε στις 15 Νοεμ­βρίου 1937, με αρχι­τέ­κτονα τον Armando Bernabiti και το κτίριο παρα­δό­θηκε στις 28 Ιουλίου 1939. Κατά τη διάρ­κεια των εορτών, η πλατεία βάζει τα γιορ­τινά της, συγκε­ντρώ­νο­ντας τα βλέμ­ματα πλήθους κόσμου.

7. Το παρα­δο­σιακό καράβι των εορτών, Ενυ­δρείο.

Το 1934 κατά την Ιταλική κατοχή της Ρόδου και με απόφαση του κυβερ­νήτη Mario Lago ξεκί­νησε η κατα­σκευή του «Reale istituto di Ricerche Biologiche di Rodi» (Βασι­λικό Ινστι­τούτο Θαλάσ­σιας Βιο­λο­γίας Ρόδου), η οποία ολο­κλη­ρώ­θηκε το 1935 και ήταν έργο του ιταλού αρχι­τέ­κτονα Armando Bernabiti. Από το 1963 λει­τουρ­γεί ως ενυδρείο-μουσείο με την ονο­μα­σία «Υδρο­βιο­λο­γι­κός Σταθμός Ρόδου» και ως ερευ­νη­τική μονάδα του Ελλη­νι­κού κέντρου θαλασ­σίων ερευνών (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε). Το σημείο επι­λέ­χθηκε να δια­κο­σμη­θεί με ένα εορ­τα­στικό καράβι, παρα­δο­σιακό σύμβολο εορ­τα­σμού των Χρι­στου­γέν­νων των Ελλήνων, που επίσης συν­δέ­ε­ται άρρηκτα με το φυσικό περι­βάλ­λον της περιο­χής που αφορά στο θαλάσ­σιο πλούτο.

8. Μαθη­τικά Χρι­στού­γεννα, πλατεία Ακα­δη­μίας.

Το κτίριο “INSTITUTO MAGISTRALE” ήταν έργο του αρχι­τέ­κτονα Florestano di Fausto και ολο­κλη­ρώ­θηκε το 1926. Κατά τη διάρ­κεια της ιτα­λι­κής κατοχής στέγασε το βασι­λικό σχολείο αρρένων. Μετά την απε­λευ­θέ­ρωση της Δωδε­κα­νή­σου η Ελλη­νική διοί­κηση μερί­μνησε για την ίδρυση της Παι­δα­γω­γι­κής Ακα­δη­μίας Ρόδου και των Προ­τύ­πων Δημο­τι­κών Σχο­λείων. Στο σημείο για την περίοδο των εορτών, τοπο­θε­τή­θηκε μία μαθή­τρια με τη σχολική της τσάντα και τα κοτσι­δά­κια της, η οποία κρατάει ένα αστέρι, επι­χει­ρώ­ντας να το τοπο­θε­τή­σει στην κορυφή ενός χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου δέντρου που στέ­κε­ται δίπλα της, πίσω της, δεξιά της, γύρω της, λαμπερά φωτάκια για … το παιδί που μετράει τ’ άστρα, (Λου­ντέ­μης Μενέ­λαος, Ελλη­νική Λογο­τε­χνία).

9. Χρι­στου­γεν­νιά­τικο χωριό, ΘΕΡΜΑΙ.

Το «ΘΕΡΜΑΙ» χαρα­κτη­ρί­στηκε ως δια­τη­ρη­τέο με την ΥΑ ΥΠΕΧΩΔΕ/80837/5125/02.12.1986 – ΦΕΚ 40/Δ/30.01.1987, διότι: «παρου­σιά­ζει ιδιαί­τερο μορ­φο­λο­γικό αρχι­τε­κτο­νικό ενδια­φέ­ρον και πιστο­ποιεί την εν γένει πολε­ο­δο­μική και κοι­νω­νι­κοϊ­στο­ρική εξέλιξη της περιο­χής». Φέτος στο πάρκο του «ΘΕΡΜΑΙ» φιλο­ξε­νεί­ται το χρι­στου­γεν­νιά­τικο χωριό με πλήθος εκδη­λώ­σεων.

10. Ο Ιβίσκος της Ρόδου, ΗΧΟΣ και ΦΩΣ.

Ο Ιβίσκος της Ρόδου, που κοσμεί το ΗΧΟΣ και ΦΩΣ, απο­τε­λεί λου­λούδι – σύμβολο της Ρόδου και δια­θέ­τει πέντε (5) μεγάλα πέταλα σε κόκκινο χρώμα. Το ΗΧΟΣ και ΦΩΣ, θέατρο και ανθό­κη­πος, δημιουρ­γή­θηκε στη διάρ­κεια της ιτα­λι­κής κατοχής στον κήπο της βόρειας πλευράς του παλα­τιού του μεγάλου μαγί­στρου.

11. Η μονα­δι­κό­τητα της Μεσαιω­νι­κής πόλης.

Η μεσαιω­νική πόλη της Ρόδου άρχισε να δια­μορ­φώ­νε­ται τον 7ο αιώνα μ.Χ. πάνω στα λείψανα του λαμπρού ελλη­νι­στι­κού οικι­σμού την τελική μορφή της όμως την παίρνει την περίοδο της ιππο­το­κρα­τίας (1309-1522), οπότε και παίρνει ένα σχεδόν κυκλικό σχήμα με τα τείχη και την τάφρο να την περι­κλεί­ουν. Από το 1985 μέχρι σήμερα εξε­λίσ­σε­ται ένα πρό­γραμμα παρέμ­βα­σης στα μνημεία, τις οχυ­ρώ­σεις, την κατοι­κία και τους ελεύ­θε­ρους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους στη Μεσαιω­νική πόλη της Ρόδου. Το 1988 έχει εντα­χθεί στον κατά­λογο των πόλεων Παγκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO. Σήμερα έχει περί τους 2.500 κατοί­κους και δια­θέ­τει γύρω στις 700 του­ρι­στι­κές και εμπο­ρι­κές επι­χει­ρή­σεις. Σεβό­με­νοι την ιστορία της, ο διά­κο­σμός της είναι ήπιος και σε χρω­μα­τι­κές απο­χρώ­σεις θερμού λευκού. Για τον στο­λι­σμό της, αξιο­ποιεί­ται ο φυσικός της πλούτος (φωτι­σμός δέντρων), οι αρχι­τε­κτο­νι­κές της γραμμές, ενώ την κεντρική της πλατεία κοσμεί ένα χρι­στου­γεν­νιά­τικο δέντρο. Στον επι­στύ­λιο διά­κο­σμο της, τοπο­θε­τεί­ται το άστρο της Βηθλεέμ.

12. Φάτνη Χρι­στου­γέν­νων, Πάρκο Βύρωνος (Σημείο Λήξης Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κης Δια­δρο­μής).

 

Σε ότι αφορά στη συγκε­κρι­μένη πρω­το­βου­λία ευχα­ρι­στούμε για τη συνερ­γα­σία τον πρόεδρο της ΔΕΣ ΡΟΔΑ Γιάννη Καμπούρη και ιδιαί­τερα τους εργα­ζό­με­νους όπως αυτοί εκπρο­σω­πού­νται από το Συν­δι­κάτο Εργα­ζο­μέ­νων της Επι­χεί­ρη­σης, για τη συν­δρομή τους.

 

Ο Αντι­δή­μαρ­χος Πολι­τι­στι­κών Μνη­μείων και Υπη­ρε­σίας Δόμησης

Δρ. Στέ­φα­νος Ι. Δράκος Δρ. Πολι­τι­κός Μηχα­νι­κός ΑΠ