Πρωτότυπο έθιμο στον Μονόλιθο με τα κάλαντα των Φώτων

Ανα­βί­ω­σε και φέτος, χθες πα­ρα­μο­νή των Φώτων, στην δη­μο­τι­κή κοι­νό­τη­τα Μο­νο­λί­θου το πρω­τό­τυ­πο έθιμο που θέλει την νε­ο­λαία του χω­ριού να ψέλ­νει τα κά­λα­ντα αργά το βράδυ, μέχρι τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες.

Η νε­ο­λαία βγαί­νει μετά τις 10 το βράδυ και πόρτα-πόρτα σε όλα τα σπί­τια του χω­ριού, ψέλ­νει τα κά­λα­ντα των Φώτων, τα οποία έχουν την ρίζα τους στα πολύ παλιά χρό­νια. Με τα χρή­μα­τα που συ­γκε­ντρώ­νο­νται, αμέ­σως μετά στή­νουν τρι­κού­βερ­το γλέ­ντι μέχρι τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες, ενώ εί­θι­σται μέρος των χρη­μά­των να αξιο­ποιεί­ται για καλό σκοπό.

Κάθε χρόνο, πέρα από τους νέους που δια­μέ­νουν στο χωριό, με­γά­λος αριθ­μός νέων που δια­μέ­νουν είτε στην πόλη της Ρόδου είτε σε άλλες πε­ριο­χές, με­τα­βαί­νει στο χωριό για να κρα­τή­σει ζω­ντα­νό το παλιό αυτό έθιμο και βε­βαί­ως όλοι οι κά­τοι­κοι… ξε­νυ­χτούν κρα­τώ­ντας τα σπί­τια τους ανοι­κτά για να τους υπο­δε­χθούν και να ακού­σουν τα πρω­τό­τυ­πα κά­λα­ντα των Φώτων. Όπως λένε οι πα­λιοί του χω­ριού, τα κά­λα­ντα αυτά είναι κα­τα­γε­γραμ­μέ­να μόνο στον Μο­νό­λι­θο και στο Αγιο Ορος.

ΚΑ­ΛΑ­ΝΤΑ ΦΩΤΩΝ

ΜΟ­ΝΟ­ΛΙ­ΘΟΥ

– Κα­λη­σπέ­ρα Πά­ντες, ώ αδερ­φοί ακού­σα­τε την σή­με­ρον εορτή, ~Ακού­σα­τε την σή­με­ρον την χαρά και την εορτή την Δε­σπο­τι­κή,

– Εν αρχή που έκα­μεν ο Θεός, έκα­μεν την γη και τον Ου­ρα­νό,

– Δεύ­τε­ρο δε πάλιν από αυτά έκα­μεν τα δέ­ντρα και τα φυτά,

– Της ημέ­ρας έκα­μεν δε το φώτος, το δε σκό­τος έκαμε της νυ­κτός,

– Τέ­ταρ­τον δε πάλι με αρ­μο­νήν εσύ­να­ξε το ύδωρ από τη γη,

– Θά­λασ­σα δε πέμ­πτον και πο­τα­μούς τον Μέγα Ιορ­δά­νη κι αλ­λούς πολ­λούς,

– Έκτον δε τον άν­θρω­πον απο γης και εις όλ’αυτά εξου­σια­στής,

– ο Αδάμ κι Εύα ημαρ­τη­σαν και την αμαρ­τί­αν μας άφη­σαν,

– και του Θεού δεν είπαν πως έφται­ξαν μόνο εις το όφιν το έρι­ξαν,

– Και ο Οφις ήτο δια­βο­λος των πο­νη­ρών Δαι­μό­νων δι­δά­σκα­λος,

– Δια να αρ­πά­ζου­σιν τα ψυχάς τας ανα­μαρ­τή­τους και κα­θα­ράς,

– Σή­με­ρον Τα Φώτα κι ο Φω­τι­σμος και του Ιησού μας ο Βα­πτι­σμός,

– Σή­με­ρον τα Άστρα Φω­τί­ζο­νται και όλα τα νερά Αγιά­ζο­νται,

– Σή­με­ρον βα­πτί­ζε­ται ο Χρι­στός εις τον Ιορ­δά­νη τον Πο­τα­μό,

– Ιω­άν­νη Πρό­δρο­με λέγω σε και στον Βα­πτι­σμό μου γυ­ρεύω σε,

– Πως να σε βα­πτί­σω Ιησού όπου εγεν­νή­θη­κα γω εκ σου,

– Πως τολμώ να βάλω την Χείρα μου εις τον Ιησού τον Σω­τή­ρα μου,

– Κι έμει­νεν εις δύο ο πο­τα­μός έως να τε­λειώ­σει ο Βα­πτι­σμός,

– Και Φωνήν εκού­στη εκ του Πα­τρός τού­τος είναι ο Υιός μου Αγα­πη­τός,

– Τότε τ’Αγιο Πνεύ­μα κα­τέ­βη­κε και στην κε­φα­λήν του εκά­θι­σε,

– βλέπω τους Αγ­γέ­λους να ψάλ­λου­σι και το Αλ­λη­λού­ια να κρά­ζου­σι,

– Λοι­πόν πα­ρα­κα­λού­με Χρι­στια­νοί να Πα­νη­γυ­ρί­σου­μεν εορτή,

– Να πα­νη­γυ­ρί­σου­μεν την χαράν και την εορ­τήν την Δε­σπο­τι­κήν,

– Τότε το πτω­χών το μνη­μό­συ­νον και τον Ιη­σούν τον Πα­ντο­φρό­συ­νον,

– Τότε ο Ιη­σούς μας χαί­ρε­τε και εις τον πα­ρά­δει­σον μας δέ­χε­ται.

(ΦΩΤΟ ΑΡ­ΧΕΙΟΥ)