Η δασκάλα στο μονοθέσιο σχολείο στο Αγαθονήσι και ο δύσκολος και πολυδιάστατος ρόλος της

Η Νι­κο­λέ­τα Πιτσά είναι η δα­σκά­λα στο μο­νο­θέ­σιο σχο­λείο στο Αγα­θο­νή­σι που κα­λεί­ται να δια­δρα­μα­τί­σει έναν δύ­σκο­λο και πο­λυ­διά­στα­το ρόλο

Οταν έφθα­σε το 2017 η Νι­κο­λέτ­τα Πιτσά πρώτη φορά στο Αγα­θο­νή­σι ως ανα­πλη­ρώ­τρια δα­σκά­λα στο Μο­νο­θέ­σιο Δη­μο­τι­κό του νη­σιού, μπήκε σε μια αί­θου­σα, που θύ­μι­ζε «απο­θή­κη».

Μέσα σε δυο μήνες κα­τά­φε­ρε να φτιά­ξει και να πε­ρι­ποι­η­θεί την τάξη, «για να μπαί­νουν τα παι­δά­κια σε μια ζεστή “φω­λί­τσα”, όπως η καρ­δού­λα τους», θυ­μά­ται η κ. Πιτσά, μι­λώ­ντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορ­μή τη βρά­βευ­σή της από την Ακα­δη­μία Αθη­νών για το σύ­νο­λο της εκ­παι­δευ­τι­κής και κοι­νω­νι­κής της δρά­σης.

Η κ. Πιτσά, τε­λι­κά έμει­νε στο Αγα­θο­νή­σι, το οποίο σή­με­ρα είναι «δεύ­τε­ρη πα­τρί­δα της», καθώς γνώ­ρι­σε τον άντρα της, ο οποί­ος ερ­γά­ζε­ται στη μο­νά­δα ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας του νη­σιού και πα­ντρεύ­τη­καν, ενώ το σχο­λείο το αι­σθά­νε­ται «δεύ­τε­ρό της σπίτι».

Μετά από τέσ­σε­ρα χρό­νια και συ­γκε­κρι­μέ­να τον Αύ­γου­στο του 2021, διο­ρί­στη­κε ως μό­νι­μη στο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Αγα­θο­νη­σί­ου, με ορ­γα­νι­κή θέση, «μετά την Οδύσ­σεια των 11 χρό­νων ανά την Ελ­λά­δα» που προη­γή­θη­καν, όπου ερ­γά­στη­κε, όπως πε­ρι­γρά­φει, σε πολ­λές πε­ριο­χές, όπως Εύ­βοια, Ρόδο, Λα­κω­νία, Αθήνα, Κάσο, Κάρ­πα­θο, Κά­λυ­μνο, Πάτμο, Κα­στελ­λό­ρι­ζο, πριν το Αγα­θο­νή­σι.

Μέσα στα πέντε χρό­νια που δου­λεύ­ει στο ακρι­τι­κό νησί, η κ. Πιτσά ερ­γά­στη­κε με αγάπη και ζήλο για τους μα­θη­τές της, όπως σε όλες τις θέ­σεις που έχει το­πο­θε­τη­θεί. Με πρω­το­βου­λί­ες της ανα­δια­μορ­φώ­θη­κε, με­τα­ξύ άλλων, το προ­αύ­λιο του σχο­λεί­ου, το­πο­θε­τή­θη­καν παι­χνί­δια, υπο­λο­γι­στές για μά­θη­μα πλη­ρο­φο­ρι­κής, χλο­ο­τά­πη­τας, τρα­πέ­ζι για να τρώνε οι μα­θη­τές, κα­τα­σκευά­στη­καν γή­πε­δα μπά­σκετ και πο­δο­σφαί­ρου, ενώ πια υπάρ­χει μια πλή­ρης βι­βλιο­θή­κη. Εντυ­πω­σια­κές κα­τα­σκευ­ές παι­διών, από ξύλα θα­λάσ­σης και βό­τσα­λα, που υπάρ­χουν άφθο­να στο νησί, δια­κο­σμούν το σχο­λείο.

Η αγάπη της για το Αγα­θο­νή­σι, απο­δει­κνύ­ε­ται κυ­ρί­ως μέσω της δου­λειάς της. Από την πρώτη χρο­νιά, χωρίς να είναι μό­νι­μη κά­τοι­κος και δη­μό­τισ­σα, έγρα­ψε ένα πα­ρα­μύ­θι για το νησί, «Η Υε­τού­σα του πευ­κό­με­λου και της πορ­φύ­ρας», το οποίο έχει βρα­βευ­τεί. Επί­σης έχει δη­μιουρ­γή­σει ιστο­λό­γιο του Πα­νελ­λή­νιου Σχο­λι­κού Δι­κτύ­ου, «όπου πα­ρου­σιά­ζου­με τη δου­λειά μας και τις όμορ­φες στιγ­μές που ζούμε μέσα στο σχο­λείο μας».

Πα­ράλ­λη­λα, η κ. Πιτσά συμ­με­τέ­χει ενερ­γά και στην πο­λι­τι­κή ζωή του τόπου από το 2019, όταν και εκλέ­χτη­κε δη­μο­τι­κή σύμ­βου­λος «φρο­ντί­ζο­ντας για την αξιο­πρε­πή δια­βί­ω­ση όλων των κα­τοί­κων του νη­σιού», όπως ανα­φέ­ρει.

«Ο δά­σκα­λος στο μο­νο­θέ­σιο σχο­λείο κα­λεί­ται να δια­δρα­μα­τί­σει έναν δύ­σκο­λο και πο­λυ­διά­στα­το ρόλο»

Για να μπο­ρέ­σει να αντα­πε­ξέλ­θει στο ρόλο της, ως εκ­παι­δευ­τι­κός τεσ­σά­ρων δια­φο­ρε­τι­κών τά­ξε­ων και προϊ­στα­μέ­νη, πή­γαι­νε στο σχο­λείο από τις πέντε το πρωί. Κι ακόμη και σή­με­ρα, το ίδιο ωρά­ριο ερ­γα­σί­ας έχει. «Ο δά­σκα­λος στο μο­νο­θέ­σιο σχο­λείο κα­λεί­ται να δια­δρα­μα­τί­σει έναν δύ­σκο­λο και πο­λυ­διά­στα­το ρόλο», λέει η κ. Πιτσά.

«Το σχο­λείο μου το έχω ως φρο­ντι­στή­ριο. Είναι μα­γι­κό να βλέ­που­με τους μα­θη­τές μας στην Α’ Δη­μο­τι­κού, να προ­σπα­θού­με μαζί με το χέρι μας, να μα­θαί­νου­με τη φορά των γραμ­μά­των, να δια­βά­ζου­με φω­νή­μα­τα, συλ­λα­βές, λέ­ξεις, προ­τά­σεις, κεί­με­να και μετά από έξι χρό­νια να τα απο­χαι­ρε­τά­με σε άλλη βαθ­μί­δα εκ­παί­δευ­σης. Χρειά­ζε­ται πολύ προ­σπά­θεια, αφο­σί­ω­ση, υπο­μο­νή κι επι­μο­νή! Η επι­τυ­χία των μα­θη­τών μας είναι η αντα­μοι­βή μας κι η με­γα­λύ­τε­ρη ηθική ικα­νο­ποί­η­ση», υπο­γραμ­μί­ζει η κ. Πιτσά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Να προ­σπα­θού­με να μα­θαί­νουν γράμ­μα­τα τα παι­δά­κια, γιατί κι εμείς στους εκ­παι­δευ­τι­κούς του σχο­λεί­ου στη­ρι­ζό­μα­σταν, αφού δεν υπήρ­χαν χρή­μα­τα για φρο­ντι­στή­ρια»

Το βρα­βείο της Ακα­δη­μί­ας Αθη­νών η κ. Πιτσά το αφιε­ρώ­νει στους γο­νείς της και ιδιαί­τε­ρα στη μνήμη του πα­τέ­ρα της, «που μας δί­δα­ξε την ει­λι­κρί­νεια, την ερ­γα­τι­κό­τη­τα και το φι­λό­τι­μο», επι­ση­μαί­νει.

«Οι συμ­βου­λές των γο­νιών μου, όταν απο­φοί­τη­σα, ήταν επί λέξει “να προ­σπα­θού­με να μα­θαί­νουν γράμ­μα­τα τα παι­δά­κια, γιατί κι εμείς στους εκ­παι­δευ­τι­κούς του σχο­λεί­ου στη­ρι­ζό­μα­σταν, αφού δεν υπήρ­χαν χρή­μα­τα για φρο­ντι­στή­ρια”», ως αγρό­τες που σπού­δα­σαν τρεις κόρες ανα­φέ­ρει η κ. Πιτσά.

Η κ. Πιτσά κα­τά­γε­ται από την Κοι­λά­δα Αρ­γο­λί­δας, όπου εκεί με­γά­λω­σε και απο­φοί­τη­σε από το Λύ­κειο Κρα­νι­δί­ου. Το 1991, μέσω πα­νελ­λα­δι­κών εξε­τά­σε­ων, μπήκε με υπο­τρο­φία στη Φι­λοφ­σο­φι­κή Ρε­θύ­μνου, όπου πήρε με­τεγ­γρα­φή στη Φι­λο­σο­φι­κή Ιω­αν­νί­νων, επει­δή σπού­δα­ζαν οι δύο με­γα­λύ­τε­ρες αδελ­φές της, στη Φι­λο­σο­φι­κή και στο Μα­θη­μα­τι­κό.

Ως από­φοι­τη Φι­λο­σο­φι­κής, ερ­γά­στη­κε στον ιδιω­τι­κό τομέα στην Αθήνα.

Το 2007, έδωσε κα­τα­τα­κτή­ριες στο Παι­δα­γω­γι­κό Τμήμα Ιω­αν­νί­νων και ήταν η πρώτη επι­τυ­χού­σα μέσα σε 300 εξε­τα­ζό­με­νους. Τον Ιού­νιο του 2010, απο­φοί­τη­σε ως αρι­στού­χος από τη Σχολή. Τον Σε­πτέμ­βριο του 2010, διο­ρί­στη­κε ως ανα­πλη­ρώ­τρια στην Εύ­βοια σε μο­νο­θέ­σιο σχο­λείο, στα λε­γό­με­να δυ­σπρό­σι­τα, για να συ­γκε­ντρώ­σει μόρια για τον πο­λυ­πό­θη­το διο­ρι­σμό.

«Ζούμε σε μια γρα­φι­κή κου­κί­δα γης της Ελ­λά­δας, με δύ­σκο­λους χει­μώ­νες»

Το Αγα­θο­νή­σι έχει κα­τα­γε­γραμ­μέ­νο πλη­θυ­σμό 220 άτομα, αν και το χει­μώ­να μέ­νουν πε­ρί­που 120-130 άν­θρω­ποι. «Ζούμε σε μια γρα­φι­κή κου­κί­δα γης της Ελ­λά­δας, με δύ­σκο­λους χει­μώ­νες.

Τολμώ να λέω ότι σε πε­ρι­πτώ­σεις άσχη­μων και­ρι­κών συν­θη­κών, όλοι μας φο­βό­μα­στε για τη ζωή μας», εκ­μυ­στη­ρεύ­ε­ται η κ. Πιτσά. Πέρσι για ένα μήνα το νησί είχε μεί­νει χωρίς ακτο­πλοϊ­κή σύν­δε­ση, ενώ την πρώτη χρο­νιά που έζησε στο νησί, για δυό­μι­ση μήνες δεν υπήρ­χε πλοίο.

Η κ. Πιτσά το­νί­ζει, ότι οφεί­λει ένα με­γά­λο «ευ­χα­ρι­στώ» στη Διεύ­θυν­ση Πρω­το­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου και στον διευ­θυ­ντή, Χα­ρά­λα­μπο Ψαρά, στη συ­ντο­νί­στρια Εκ­παί­δευ­σης Πε­ρι­φέ­ρειας Σταυ­ρού­λα Πο­ζα­πα­λί­δου, τη Μαρ­κέ­λα Πα­ρα­μυ­θιώ­του στην Εκ­παι­δευ­τι­κή Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, στο δή­μαρ­χο Αγα­θο­νη­σί­ου, Ευάγ­γε­λο Κότ­το­ρο, ο οποί­ος είναι και συ­ντα­ξιού­χος εκ­παι­δευ­τι­κός και «τρέ­φει μια ιδιαί­τε­ρη ευαι­σθη­σία για την ευ­η­με­ρία και την πρό­ο­δο των μα­θη­τών και των εκ­παι­δευ­τι­κών που ερ­γά­ζο­νται στο νησί μας».