Ολο το σκεπτικό της μη έκδοσης στην Τουρκία του εκζητούμενου δημοσιογράφου Οlgun Akin

Η δράση του κατά του καθε­στώ­τος Eρντογάν τον κατέ­στησε στόχο

Mε την υπ’ αρίθμ. 48/2022 απόφαση του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, που καθα­ρο­γρά­φηκε χθες μετά από δημόσια συνε­δρί­αση, γνω­μο­δο­τεί κατά της έκδοσης στις δικα­στι­κές αρχές της Τουρ­κίας του εκζη­του­μέ­νου δημο­σιο­γρά­φου Οlgun Akin του Kanber, 47 ετών κατόχου δια­βα­τη­ρίου των αρχών του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο αίρει την κράτηση που επι­βλή­θηκε δυνάμει της από 14 Οκτω­βρίου 2022 εντολής προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης του Εισαγ­γε­λέα Εφετών Δωδε­κα­νή­σου και δια­τάσ­σει την απο­φυ­λά­κισή του.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η δια­δι­κα­σία κινή­θηκε κατόπιν του από 19 Οκτω­βρίου 2022 αιτή­μα­τος έκδοσης της Γενικής Εισαγ­γε­λίας της Κων/πόλεως το οποίο δια­βι­βά­στηκε στο Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης με το από 13 Νοεμ­βρίου 2022 email του τμή­μα­τος Interpol της Διεύ­θυν­σης Διε­θνούς Αστυ­νο­μι­κής Συνερ­γα­σίας με τα οποία ζητεί­ται η έκδοσή του καθ’ όσον διώ­κε­ται με το από 1 Ioυλίου 2011 ένταλμα σύλ­λη­ψης προ­κει­μέ­νου να εκτε­λε­στεί αμε­τά­κλητη απόφαση του 12ου Κακουρ­γιο­δι­κείου της Κων/πόλεως, με την οποία του επι­βλή­θηκε η ποινή της ισόβιας κάθειρ­ξης για το αδίκημα της «Επι­χεί­ρη­σης ανα­τρο­πής της συνταγ­μα­τι­κής τάξης με βία».

Μεταξύ άλλων, στην πολυ­σέ­λιδη απόφαση γίνεται αναφορά στις θέσεις που πρόβαλε ο εκζη­τού­με­νος Τούρκος δια της συνη­γό­ρου του κ. Ελπίδας Κύρ­μπαση (σχετικά έγραψε η «δημο­κρα­τική») και τονί­ζε­ται ότι ο δημο­σιο­γρά­φος εκζη­τεί­ται από τις τουρ­κι­κές αρχές, όχι για τις κατη­γο­ρίες που του προ­σά­πτο­νται, που είναι όλες κατα­σκευα­σμέ­νες, αλλά αρχικά λόγω των αρι­στε­ρών και φιλο­κουρ­δι­κών ιδεών, τόσο των δικών του όσο και της οικο­γέ­νειάς του, και μετα­γε­νέ­στερα ήδη λόγω συνα­φούς δημο­σιο­γρα­φι­κής και δημό­σιας πολι­τι­κο­κοι­νω­νι­κής δρα­στη­ριό­τη­τάς του.

Δια­τεί­νε­ται μάλιστα ότι ποτέ έως τις 5 Οκτω­βρίου 2022 δεν είχε εκδοθεί ερυρθά αγγελία για τον εντο­πι­σμό και την σύλληψή του στα είκοσι και πλέον χρόνια που έχει φύγει από την Τουρκία, ούτε καν δεν είχε κληθεί στο σχετικό δικα­στή­ριο και ξαφνικά, αμέσως μόλις επέ­κρινε δημόσια τον γαμπρό του προ­έ­δρου Ερντο­γάν για το τερά­στιο σκάν­δαλο της εξα­φά­νι­σης τόσο της δικής του όσο – συνεκδοχικά- και των 124 δισε­κα­τομ­μυ­ρίων δολ­λα­ρίων, η κοι­μώ­μενη έως τότε τουρ­κική πολι­τεία απο­φά­σισε να εκδώσει ερυθρά αγγελία στις 6 Οκτω­βρίου 2022 μόλις μια μέρα αφού είχε κλείσει τα εισι­τή­ριά του για την Ρόδο!

Άλλωστε την πολι­τική δίωξή του έχει εκθέσει και ενώπιον των βρε­τα­νι­κών αρχών, οι οποίες ανα­γνώ­ρι­σαν ότι διώ­κε­ται στην Τουρκία για λόγους πολι­τι­κούς και του χορή­γη­σαν άσυλο το 2005.

Η απόφαση ανα­γνώ­ρι­σής του ως πρό­σφυγα σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 από τις βρε­τα­νι­κές αρχές, όπως τόνισε, απο­τε­λεί ατρά­ντα­κτη από­δειξη της δίωξης του στην Τουρκία για λόγους πολι­τι­κούς.

Το δικα­στή­ριο έκρινε τα εξής:

Ο ανωτέρω, από το έτος 1994 άρχισε να δρα­στη­ριο­ποιεί­ται πολι­τικά δια­μαρ­τυ­ρό­με­νος δημο­σίως για την κατα­πί­εση που δεχόταν η κουρ­δική κοι­νό­τητα, γεγονός που τον στο­χο­ποί­ησε στις τουρ­κι­κές αρχές.

Το Δεκέμ­βριο του ίδιου έτους συνε­λή­φθη και οδη­γή­θηκε στις φυλακές χωρίς να έχει δικα­στεί, όπου κρα­τή­θηκε μέχρι το Δεκέμ­βριο του 2001, οπότε αφέθηκε ελεύ­θε­ρος κατόπιν ενερ­γειών βου­λευ­τών της αντι­πο­λί­τευ­σης της Τουρ­κίας και ανθρω­πι­στι­κών οργα­νώ­σεων, καθώς καθ’ όλο το διά­στημα της κρά­τη­σής του υπέστη βασα­νι­στή­ρια και εξευ­τε­λι­στι­κές για την ανθρώ­πινη ζωή συμπε­ρι­φο­ρές. Αμέσως μετά την έξοδό του από τις φυλακές έφυγε από την Τουρκία, και αρχές του 2002 βρέθηκε στο Ηνωμένο Βασί­λειο, το οποίο του χορή­γησε άσυλο τον Απρίλιο του ίδιου έτους (ήτοι μετά από ιδιαί­τερα σύντομο χρονικό διά­στημα), κατόπιν του από 2-4-2002 πρα­κτι­κού εξέ­τα­σης, στο οποίο μετά από την ανά­πτυξη του αιτή­μα­τος εκ μέρους του εκζη­τού­με­νου, ανα­φέ­ρε­ται ότι πρέπει να του χορη­γη­θεί πλήρες καθε­στώς ασύλου, καθώς εάν επέ­στρεφε στην Τουρκία θα έβαζε σε κίνδυνο τη ζωή του, ενώ θα παρα­βιά­ζο­νταν τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματά του. Εν συνε­χεία με το από 2-4-2002 έγγραφο, η Διεύ­θυνση Μετα­νά­στευ­σης και Εθνι­κό­τη­τας του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου, πλη­ρο­φό­ρησε τον εκζη­τού­μενο ότι του χορη­γή­θηκε άδεια αορί­στου διαρ­κείας ώστε να παρα­μεί­νει σε αυτό ως πρό­σφυ­γας, ανα­γνω­ρι­σμέ­νος από τη Σύμβαση των Ηνω­μέ­νων Εθνών του 1951 του Πρω­το­κόλ­λου του 1967. Το έτος 2008 πολι­το­γρα­φή­θηκε ως Βρε­τα­νός πολίτης δυνάμει του 5657196/30-7-2008 πιστο­ποι­η­τι­κού του Υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών του Η.Β.. Δια­μέ­νει στο Ηνωμένο Βασί­λειο για 20 και πλέον έτη, όπου εργά­ζε­ται ως συγ­γρα­φέας έχοντας συγ­γρά­ψει 5 βιβλία και ως δημο­σιο­γρά­φος σε διά­φο­ρες εφη­με­ρί­δες (Cumhuriyet, Bir Gun, Yeni Ozgur Politika κ.ά.), δημο­σιεύ­ο­ντας άρθρα κυρίως πολι­τι­κού περιε­χο­μέ­νου, ενώ έχει συνάψει γάμο με την Nur Yazici Olgun.

Τα παρα­πάνω απο­δει­χθέ­ντα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, σε συν­δυα­σμό με το γεγονός ότι η ανα­γνώ­ριση του Akin Olgun ως πρό­σφυγα, δικαιού­χου διε­θνούς προ­στα­σίας του­λά­χι­στον μεταξύ των συμ­βαλ­λο­μέ­νων στη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 κρατών, στα οποία συγκα­τα­λέ­γο­νται η Ελλάδα και το Ηνωμένο Βασί­λειο και η χορή­γηση σε αυτόν ασύλου κατόπιν έρευνας από τις αρμό­διες βρε­τα­νι­κές αρχές, της συν­δρο­μής ή όχι των προ­ϋ­πο­θέ­σεων απο­νο­μής στο πρόσωπό του του παρα­πάνω εξαι­ρε­τι­κού καθε­στώ­τος του πρό­σφυγα, σαφώς συνη­γο­ρούν κατά την κρίση του παρό­ντος συμ­βου­λίου υπέρ του ό,τι με την τυχόν επα­να­προ­ώ­θησή του στην Τουρκία υπάρχει βάσιμος φόβος να διωχθεί εκ νέου, να απει­λη­θεί η σωμα­τική του ακε­ραιό­τητα και η ελευ­θε­ρία του λόγω των πολι­τι­κών του πεποι­θή­σεων».