Αλόγιστη χρήση

Η κα­κο­και­ρία «Εύα» πέ­ρα­σε κι εμείς πε­ρά­σα­με το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο, με τον ανα­τρι­χια­στι­κό ήχο του 112 να μας ει­δο­ποιεί για απο­φυ­γή άσκο­πων με­τα­κι­νή­σε­ων,  για μια «κα­κο­και­ρία» που παλιά τη λέ­γα­με φθι­νο­πω­ρι­νή βροχή. Είναι Νο­έμ­βρης και η κα­κο­και­ρία, είναι φυ­σιο­λο­γι­κή. Το αφύ­σι­κο, ήταν οι θερ­μο­κρα­σί­ες που εί­χα­με ως τώρα. Και κάπως έτσι οι συ­ζη­τή­σεις ότι η υπό­θε­ση αυτή έχει κα­τα­ντή­σει να μοιά­ζει με την ιστο­ρία του ψεύτη βο­σκού, φού­ντω­σαν: όταν θα είναι πραγ­μα­τι­κά έκτα­κτη ανά­γκη, κα­νέ­νας πια δεν θα δώσει ση­μα­σία στο 112. Βέ­βαια μη μας φαί­νε­ται πε­ρί­ερ­γος όλος αυτός ο πα­νι­κός κάθε φορά που ο και­ρός “χα­λά­ει” λίγο η πε­ρισ­σό­τε­ρο, τα μη­νύ­μα­τα από το 112, το κλεί­σι­μο σχο­λεί­ων, κα­τα­στη­μά­των, δρό­μων. Φυ­σι­κό δεν είναι σε μια χώρα με κα­κο­τε­χνί­ες στους δρό­μους, φρε­ά­τια ακα­θά­ρι­στα, ρέ­μα­τα και πο­τά­μια φραγ­μέ­να, απο­χε­τευ­τι­κό ετών που αδυ­να­τεί να κα­λύ­ψει τις αυ­ξα­νό­με­νες ανά­γκες, έλ­λει­ψη αντι­πλημ­μυ­ρι­κών έργων, να προει­δο­ποιούν και να με­τα­κυ­λούν την ευ­θύ­νη στον κα­θέ­να μας για την προ­στα­σία του, αν έστω και ένα αε­ρά­κι ή μια ψι­χά­λα πάρει και ση­κώ­σει τον κου­ρε­λια­σμέ­νο μπερ­ντέ; Οπότε σου λέει: «ας στεί­λω εγώ ένα 112 να υπάρ­χει και αν το πα­ρα­κού­σουν και εγκλω­βι­στούν σε κα­νέ­ναν πλημ­μυ­ρι­σμέ­νο δρόμο από τα βου­λω­μέ­να φρε­ά­τια, πρό­βλη­μά τους».