Ο καθένας για πάρτη του

Δυστυ­χώς, στην Ευρώπη, κάθε χώρα-μέλος ακο­λου­θεί το δικό της δρόμο. Ειδικά η Γερ­μα­νία εκτο­πί­ζει τους πάντες και κινεί­ται  μόνη της. Πώς; επι­βά­λει πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου στη γερ­μα­νική αγορά, και λίγες ώρες προτού ξεκι­νή­σουν οι συζη­τή­σεις των υπουρ­γών Ενέρ­γειας των «27» ανα­κοι­νω­νό­ταν  πακέτο μέτρων  για την στήριξη επι­χει­ρή­σεων και νοι­κο­κυ­ριών ύψους 200 δις ευρώ. Η Ισπανία και η Πορ­το­γα­λία έχουν λάβει εξαι­ρέ­σεις -και μπράβο τους-από την ΕΕ  και έχουν απε­μπλα­κεί από τα προ­βλή­ματα της ενερ­γεια­κής κρίσης. Κάθε χώρα μέλος τρέχει να βρει λύση μόνη της. Τι απο­μέ­νει λοιπόν για την Ευρώπη; Αντί για πλαφόν , οι 27  οι συμ­φώ­νη­σαν σε ένα σχέδιο μείωσης της κατα­νά­λω­σης ενέρ­γειας σε εθε­λο­ντική βάση κατά 10% και υπο­χρε­ω­τικά 5% στις ώρες αιχμής.  Οποια χώρα έχει τη δυνα­τό­τητα θα δίνει ότι μπορεί από όπου μπορεί στους πολίτες της. Οι άλλοι δεν θα κρυώ­σουν απλά, αλλά θα απει­λη­θεί και η δημο­σιο­νο­μική τους στα­θε­ρό­τητα. Οι Γάλλοι έχουν μια έκφραση που περι­γρά­φει ιδανικά την – έως τώρα! – αντα­πό­κριση της Ευρώπης στο ενερ­γειακό σοκ: «Chaqu’un pour soi et Dieu pour tous!». Σε ελεύ­θερη μετά­φραση: «Ο καθένας για πάρτη του, κι ο Θεός ας φρο­ντί­σει για όλους». Ίσως ται­ριά­ζει απόλυτα για να περι­γρά­ψει την κατά­σταση στην Ευρώπη.