Υπόθεση Siemens: Η καθυστέρηση οδήγησε στην απαλλαγή

Την πικρή γεύση της αδυ­να­μί­ας του πο­λι­τι­κού και δι­κα­στι­κού συ­στή­μα­τος να ολο­κλη­ρώ­σει με επι­τυ­χία τη διε­ρεύ­νη­ση ενός σκαν­δά­λου, αφή­νει η από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των της Αθή­νας, που απάλ­λα­ξε το σύ­νο­λο των εμπλε­κο­μέ­νων που δι­κά­στη­καν για τα «μαύρα» τα­μεία της Siemens.

Η από­φα­ση, απο­τέ­λε­σμα πο­λύ­μη­νης δι­κα­στι­κής δια­δι­κα­σί­ας, προ­κά­λε­σε αί­σθη­ση, καθώς η απαλ­λα­γή των δι­κα­ζό­με­νων βα­σί­στη­κε κατά κύριο λόγο στην πα­ρα­γρα­φή των αδι­κη­μά­των τους, αφού έχει πα­ρέλ­θει χρό­νος πλέον της 20ετίας από τη διά­πρα­ξή τους και κα­νέ­να αδί­κη­μα, ακόμη και φόνος, δεν μπο­ρεί να «ζήσει» έπει­τα από τόσα χρό­νια. Βε­βαί­ως η από­φα­ση αθώ­ω­σε και κα­τη­γο­ρού­με­νους και επί της ου­σί­ας.

Το δι­κα­στή­ριο απάλ­λα­ξε όλα τα με­γα­λο­στε­λέ­χη του γερ­μα­νι­κού κο­λοσ­σού, Γερ­μα­νούς υπη­κό­ους, που δι­κά­στη­καν στην Ελ­λά­δα για πα­ρά­νο­μες πλη­ρω­μές της Siemens, με έμ­φα­ση τον Ορ­γα­νι­σμό Τη­λε­πι­κοι­νω­νιών Ελ­λά­δας, όπως και όλα τα με­γα­λο­στε­λέ­χη της εται­ρεί­ας, που υπήρ­ξαν επι­κε­φα­λής της θυ­γα­τρι­κής της Siemens στη χώρα μας, ανά­με­σά τους ο πολύς Μι­χά­λης Χρι­στο­φο­ρά­κος που έχει ήδη δι­κα­στεί και από γερ­μα­νι­κά δι­κα­στή­ρια και ου­δέ­πο­τε εκ­δό­θη­κε στη χώρα μας.

Η πα­ρα­γρα­φή που πα­ρέ­συ­ρε τα πάντα σε ποι­νι­κό επί­πε­δο για μια υπό­θε­ση που απο­τέ­λε­σε αντι­κεί­με­νο σκλη­ρό­τα­της και μα­κρο­χρό­νιας πο­λι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης, επήλ­θε σε εφαρ­μο­γή των βα­σι­κών δια­τά­ξε­ων του Ποι­νι­κού μας Κώ­δι­κα, αφού τα αδι­κή­μα­τα, ξέ­πλυ­μα «μαύ­ρου» χρή­μα­τος, δω­ρο­δο­κί­ες και λοιπά, εντο­πί­στη­καν από τις έρευ­νες ότι δια­πρά­χθη­καν από το 1998 και πά­ντως έως το 2002.

16 χρό­νια ερευ­νών

Για τα «μαύρα» τα­μεία της Siemens οι δι­κα­στι­κές έρευ­νες ξε­κί­νη­σαν στην Ελ­λά­δα το 2006, όταν ο ει­σαγ­γε­λέ­ας Πρω­το­δι­κών Πα­να­γιώ­της Αθα­να­σί­ου άνοι­ξε τον φά­κε­λο και άρ­χι­σαν έρευ­νες που οδή­γη­σαν κατά το ανα­κρι­τι­κό στά­διο σε προ­φυ­λα­κί­σεις που είχαν, τότε, προ­κα­λέ­σει αί­σθη­ση, καθώς είχαν προ­σω­ρι­νά κρα­τη­θεί και συγ­γε­νι­κά πρό­σω­πα με­γα­λο­στε­λε­χών της Siemens. Η ανά­κρι­ση σφρα­γί­στη­κε, πέραν της με­γά­λης διάρ­κειάς της, από τη δια­φυ­γή του Μι­χά­λη Χρι­στο­φο­ρά­κου στη Γερ­μα­νία (ήταν Γερ­μα­νός υπή­κο­ος) και την εξα­φά­νι­ση του Χρή­στου Κα­ρα­βέ­λα, επί­σης με­γα­λο­στε­λέ­χους της Siemens, που μέχρι σή­με­ρα δεν έχει εντο­πι­στεί.

Τη σκυ­τά­λη της δι­καιο­σύ­νης πήραν κοι­νο­βου­λευ­τι­κές έρευ­νες που κο­ρυ­φώ­θη­καν τα αμέ­σως επό­με­να χρό­νια, χωρίς ου­δέ­πο­τε να απο­δει­χθούν δη­μο­σιο­γρα­φι­κές απο­κα­λύ­ψεις για χρη­μα­το­δο­τή­σεις πο­λι­τι­κών και κομ­μά­των.

Η μόνη απο­κά­λυ­ψη που επι­βε­βαιώ­θη­κε σε ό,τι αφορά τη δια­κί­νη­ση πο­λι­τι­κού χρή­μα­τος, ήταν το ποσό που έλαβε ο Θε­ό­δω­ρος Τσου­κά­τος, στέ­λε­χος του ΠΑΣΟΚ, όχι προς ίδιον όφε­λος αλλά για τα κομ­μα­τι­κά τα­μεία, κάτι που ο κα­τη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ρι­ξε εξαρ­χής και για τον λόγο αυτό αθω­ώ­θη­κε με την από­φα­ση του πρω­το­βάθ­μιου δι­κα­στη­ρί­ου.

Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι η δίκη σε πρώτο βαθμό κρά­τη­σε περί τα τρία χρό­νια, ενώ το σύ­νο­λο της δι­κα­στι­κής δια­δρο­μής της υπό­θε­σης ήταν 16 χρό­νια, με εν­διά­με­σα κενά λόγω των κοι­νο­βου­λευ­τι­κών ερευ­νών που διε­νερ­γή­θη­καν κατά και­ρούς, πυ­ρο­δο­τώ­ντας πο­λι­τι­κές συ­γκρού­σεις και πο­λι­τι­κές σπι­λώ­σεις κατά κομ­μά­των και προ­σώ­πων.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, οι αργοί ρυθ­μοί λει­τουρ­γί­ας της δι­καιο­σύ­νης, οι πο­λι­τι­κές συ­γκρού­σεις που οδή­γη­σαν σε πολ­λές κοι­νο­βου­λευ­τι­κές διε­ρευ­νή­σεις της υπό­θε­σης και η ανά­γκη αλ­λε­πάλ­λη­λων δι­κα­στι­κών συν­δρο­μών με τη γερ­μα­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, υπήρ­ξαν οι κα­θο­ρι­στι­κοί πα­ρά­γο­ντες για τη χθε­σι­νή από­φα­ση, που στη­ρί­χθη­κε στην πα­ρα­γρα­φή, αλλά και πέραν αυτής και στην αθώ­ω­ση των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, καθώς για τα δι­κα­ζό­με­να τότε στε­λέ­χη του ΟΤΕ κρί­θη­κε ότι τε­λι­κά δεν απο­δεί­χθη­κε αν πήραν και πόσα από τα «μαύρα» τα­μεία της Siemens.

Απαλ­λά­χθη­καν οι: Μι­χα­ήλ Χρι­στο­φο­ρά­κος, Πρό­δρο­μος Μαυ­ρί­δης, Αλέ­ξαν­δρος Αθα­να­σιά­δης, Karl Friedrich Eduard Pierer von Esch, Thomas Ganswindt, Michael Kutschenreuter, Reinhard Herbert Siekaczek, Wolfgang Paul Wilhelm Rudolph, Heinz Wolfgang Ernst Keil Von Jagemann, Franz Joseph Richter, Γιώρ­γος Σκαρ­πέ­λης, Νι­κό­λα­ος ΝΙΝΤΟ, Γιώρ­γος Αρ­γυ­ρό­που­λος, Δη­μή­τριος Κου­βά­τσος, Πα­να­γιώ­της Νι­κά­κης, Γιώρ­γος Καλ­δής, Αλέ­ξαν­δρος Λέ­τσας, Φάνης Λυ­γι­νός, Jean Claude Oswald, Μάρθα Δη­μη­τριά­δη-Κα­ρα­βέ­λα, Χρή­στος Κα­ρα­βέ­λας, Δημ. Γυ­φτό­που­λος (έχει απο­βιώ­σει).

Πηγή kathimerini.gr

Ιω­άν­να Μάν­δρου