Γιατί η Άγκυρα στοχοποιεί Κίναρο, Κανδελιούσσα

Μηνύ­ματα για τη δυνα­τό­τητα των τουρ­κι­κών ενόπλων δυνά­μεων (ΤΕΔ) ότι έχουν άμεση επι­χει­ρη­σιακή εικόνα και πρό­σβαση ακόμα και σε σημεία στα οποία θεω­ρη­τικά στοι­χεία των ελλη­νι­κών Ενόπλων Δυνά­μεων (Ε.Δ.) μπορεί να παρέμ­βουν απο­τε­λε­σμα­τικά και άμεσα απο­τε­λούν τα μπαράζ υπερ­πτή­σεων πάνω από ακα­τοί­κητα ή και κατοι­κη­μένα μικρο­νή­σια, όπως αυτά έχουν κατα­γρα­φεί τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες. Μόνο χθες και προχθές η Κίναρος και η Καν­δε­λιούσσα Νισύρου έγιναν στόχος υπερ­πτή­σεων τουρ­κι­κών UAV συνο­λικά επτά φορές (πέντε και δύο αντι­στοί­χως). Από τις αρχές του χρόνου, τουρ­κικά UAV και κάποιες φορές και μαχη­τικά F-16 πέταξαν 29 φορές πάνω από την Κίναρο και την παρα­κεί­μενη νησίδα Γλάρος και 23 πάνω από την Καν­δε­λιούσσα. Φυσικά η Κίναρος και η Καν­δε­λιούσσα δεν είναι τα μόνα μικρο­νή­σια που βρί­σκο­νται στο στό­χα­στρο της Αγκυρας. Κατά καιρούς στο­χο­ποιού­νται το Φαρ­μα­κο­νήσι, το Αγα­θο­νήσι και οι Οινούσ­σες με την Παναγιά στα ανα­το­λικά της Χίου.

Οι βασικοί λόγοι για τη στο­χο­ποί­ηση αυτών των δύο μικρών νησιών τις τελευ­ταίες ημέρες είναι οι εξής:

– Πρώτον, για να υπο­στη­ρί­ξουν στην πράξη τη γενι­κό­τερη τουρ­κική θέση περί «γκρίζων ζωνών», δηλαδή περί νησιών ακα­θό­ρι­στης κυριαρ­χίας στο Αιγαίο, κατη­γο­ρία στην οποία, κατά την Αγκυρα, εμπί­πτουν τόσο η Κίναρος όσο και η Καν­δε­λιούσσα. Την τουρ­κική πλευρά ενοχλεί το γεγονός ότι και τα δύο μικρο­νή­σια δια­θέ­τουν υπο­δο­μές. Η Κίναρος είναι κατοι­κη­μένο νησί, καθώς ζει μόνιμα εκεί η Ειρήνη Κατσο­τούρχη, το σπίτι της οποίας ανα­κα­τα­σκευά­στηκε, μάλιστα, τον περα­σμένο Φεβρουά­ριο από τη Μονάδα Μελετών και Κατα­σκευών (ΜΟΜΚΑ) του ΓΕΕΘΑ. Η Καν­δε­λιούσσα δια­θέ­τει επίσης κάποιες κτι­ρια­κές υπο­δο­μές και συγκε­κρι­μένα ένα φάρο.

Η θεωρία των «γκρίζων ζωνών», η προβολή των δυνα­το­τή­των των Bayraktar και οι κατα­σκο­πευ­τι­κές απο­στο­λές τους, η προ­σπά­θεια «απά­ντη­σης» σε ελλη­νι­κές ασκή­σεις ανα­κα­τά­λη­ψης νησίδων.

– Δεύ­τε­ρον, προ­κει­μέ­νου να δείξουν ότι η εμβέ­λεια των Bayraktar είναι τέτοια που μπορεί να επι­χει­ρή­σουν με άνεση και άμεσο έλεγχο από τους σταθ­μούς διοί­κη­σής τους στα μικρα­σια­τικά παράλια ακόμα και σε σημεία που βρί­σκο­νται πέρα από το στενά νοού­μενο Ανα­το­λικό Αιγαίο. Απο­τε­λεί, επίσης, έναν φθηνό τρόπο επι­τή­ρη­σης του Αιγαίου, καθώς τα Bayraktar έχουν ιδιαί­τερα χαμηλό κόστος πτήσης ανά ώρα.

– Τρίτον, προ­κει­μέ­νου να δείξουν ότι σε περί­πτωση κατά­λη­ψης από τις ΤΕΔ ενός από αυτά τα νησιά ή αντι­στρό­φως σχε­δια­σμού οχύ­ρω­σής τους προς απο­φυ­γήν, τα τουρ­κικά UAV είναι σε θέση να επι­χει­ρή­σουν με επι­τυ­χία. Και στα δύο μικρο­νή­σια έχουν γίνει ασκή­σεις των ελλη­νι­κών Ενόπλων Δυνά­μεων, και ιδιαί­τερα στην Καν­δε­λιούσσα στο παρελ­θόν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν σενάρια ανα­κα­τά­λη­ψης νησίδας σε περί­πτωση πολε­μι­κής κρίσης. Οι πτήσεις τουρ­κι­κών UAV απο­τε­λούν μήνυμα και προς απά­ντηση αυτών των σενα­ρίων.

– Τέταρ­τον, το γεγονός ότι τα τουρ­κικά UAV πραγ­μα­το­ποιούν επι­χει­ρή­σεις απο­τύ­πω­σης της κατά­στα­σης σε περιο­χές που κατά καιρούς οι ΤΕΔ προσ­διο­ρί­ζουν ως υψηλού ενδια­φέ­ρο­ντος. Εν ολίγοις τα UAV πραγ­μα­το­ποιούν κατα­σκο­πευ­τι­κές απο­στο­λές προ­κει­μέ­νου να απο­τυ­πώ­σουν σε εικόνα υψηλής ευκρί­νειας κινή­σεις που μπορεί να κάνουν ή υπο­λο­γί­ζουν ότι μπορεί να σχε­διά­ζουν στην περιοχή οι ελλη­νι­κές Ενοπλες Δυνά­μεις. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι τους τελευ­ταί­ους μήνες το τουρ­κικό υπουρ­γείο Εθνικής Αμυνας δημο­σιο­ποιεί κατά καιρούς υλικό που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για προ­πα­γαν­δι­στι­κούς σκοπούς, όπως, για παρά­δειγμα, «απο­δεί­ξεις» ότι το Λιμε­νικό Σώμα προ­χω­ρεί σε βίαιες επα­να­προ­ω­θή­σεις μετα­να­στών (pushbacks).

Οι υπερ­πτή­σεις, δεδο­μέ­νου ότι συμ­βαί­νουν σε κενό επι­κοι­νω­νίας μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας, αυξά­νουν και τις πιθα­νό­τη­τες ατυ­χή­μα­τος. Ακόμα και αυτός ο δίαυλος μεταξύ των υπουρ­γών Εθνικής Αμυνας Νίκου Πανα­γιω­τό­που­λου και Χου­λουσί Ακάρ φαί­νε­ται ότι αδρανεί, λόγω, βέβαια, του γενι­κευ­μέ­νου επι­θε­τι­κού κλί­μα­τος από την πλευρά της Αγκυρας.

Αυξη­μένη χρήση UAV και τις νυχτε­ρι­νές ώρες

Τα τουρ­κικά UAV, κυρίως τα TB-2 Bayraktar και ANKA-S που αξιο­ποιού­νται κατά κόρον για επι­χει­ρή­σεις επι­τή­ρη­σης και απο­τύ­πω­σης της κατά­στα­σης στο Ανα­το­λικό Αιγαίο, απο­τε­λούν έναν φθηνό τρόπο και για την πραγ­μα­το­ποί­ηση νυχτε­ρι­νών υπερ­πτή­σεων.

Μόνο εντός του Σεπτεμ­βρίου, δηλαδή σε λιγό­τε­ρες από τρεις εβδο­μά­δες, τουρ­κικά UAV έχουν πετάξει νυχτε­ρι­νές και μετα­με­σο­νύ­χτιες ώρες πάνω από την Κίναρο συνο­λικά ένδεκα φορές.

Τα UAV για να απο­γειω­θούν δεν χρειά­ζο­νται παρά ελά­χι­στη προ­ε­τοι­μα­σία, ενώ αντι­στρό­φως η ανα­χαί­τισή τους από την Πολε­μική Αερο­πο­ρία (Π.Α.), η οποία είναι επι­φορ­τι­σμένη και με αυτό το έργο, είναι πάντα δαπα­νηρή.

Οι επι­χει­ρή­σεις επι­τή­ρη­σης, ανα­γνώ­ρι­σης και –εφόσον χρεια­στεί– κοι­νο­ποί­η­σης των στόχων σε εχθρι­κές μονάδες που ακο­λου­θούν δεν είναι οι μονα­δι­κές απο­στο­λές που μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν τα τουρ­κικά UAV. Σε περί­πτωση στρα­τιω­τι­κής σύγκρου­σης κάποια –από τα συνο­λικά περίπου 200– UAV που δια­θέ­τουν οι τουρ­κι­κές δυνά­μεις μπορεί να ομα­δο­ποι­η­θούν σε σμήνη προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν επι­θέ­σεις κορε­σμού ενα­ντίον μονάδων όχι μόνο στην επι­φά­νεια της θάλασ­σας (φρε­γά­τες κ.ά.) αλλά και στο έδαφος.

Τα συστή­ματα αντι­με­τώ­πι­σης των UAV που τοπο­θε­τή­θη­καν αθόρυβα τους προη­γού­με­νους μήνες στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου απο­τε­λούν μέτρο που απα­ντάει στις τοπικές επι­χει­ρη­σια­κές ανάγκες, δεν μπορούν, όμως, παρά να συν­δυα­στούν και με πιο δρα­στικά μέτρα, πέρα από την παρέμ­βαση στο προ­γραμ­μα­τι­σμένο σχέδιο πτήσης. Εντός και εκτός υπουρ­γείου Εθνικής Αμυνας γίνο­νται συζη­τή­σεις για την ανά­πτυξη δυνα­το­τή­των σχετικά με παρεμ­βά­σεις σε ακόμα μεγα­λύ­τερο εύρος.

Εξε­τά­ζε­ται, ακόμα, η απειλή που ίσως απο­τε­λέ­σουν τα τουρ­κικά UAV σε περί­πτωση εμπλο­κής, η οποία μπορεί να συμβεί όταν κατα­στεί επι­χει­ρη­σιακά λει­τουρ­γικό το ελι­κο­πτε­ρο­φόρο «TCG Anadolu», το οποίο θα μετα­φέ­ρει όχι μόνο ελι­κό­πτερα αλλά και UAV. Δεδο­μέ­νου ότι πρό­κει­ται για πλοίο ανοι­χτής θαλάσ­σης, το αρνη­τικό σενάριο περι­λαμ­βά­νει την κίνηση του «Anadolu» μεταξύ Τρί­πο­λης στη Λιβύη και Πασά Λιμάν στον Αυλώνα Αλβα­νίας (όπου η Τουρκία έχει δυνα­τό­τητα διευ­κο­λύν­σεων στο λιμάνι από το 1992) και την επίθεση προς τις ελλη­νι­κές δυνά­μεις από τα δυτικά, σε περί­πτωση εμπλο­κής στο Αιγαίο. Πρό­κει­ται για ένα ενδε­χό­μενο που ανήκει αυτή τη στιγμή απο­κλει­στικά στη σφαίρα των σενα­ρίων, το οποίο όμως μελε­τά­ται πολύ σοβαρά από τους αρμο­δί­ους στην Αθήνα.

Πηγή kathimerini.gr

Βασίλης Νέδος