Εμμένουν οι πρόεδροι στη διάσπαση του ενιαίου Δήμου Ρόδου – Έτοιμη η ενιαία πρόταση

Το ένα μετά το άλλο συ­νε­δριά­ζουν τα το­πι­κά συμ­βού­λια του ενιαί­ου Δήμου της Ρόδου για να υπο­γρά­ψουν την κοινή πρό­τα­ση με την οποία ζη­τούν τη διά­σπα­σή του σε πέντε μι­κρό­τε­ρους.

Όπως εκτι­μά­ται, την κοινή πρό­τα­ση -την οποία πα­ρου­σιά­ζει σή­με­ρα η «δη­μο­κρα­τι­κή»- θα έχουν υπο­γρά­ψει τα το­πι­κά συμ­βού­λια μέχρι το τέλος Ιου­νί­ου προ­κει­μέ­νου να ακο­λου­θή­σει η προ­ώ­θη­ση του αι­τή­μα­τος στο Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών και στο Γρα­φείο του πρω­θυ­πουρ­γού.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, την ενιαία πρό­τα­ση θα υπο­γρά­ψει η πλειο­ψη­φία των το­πι­κών κοι­νο­τή­των με τους προ­έ­δρους των Δ.Κ. Αφά­ντου και Βα­τί­ου να δια­χω­ρί­ζουν τη θέση τους από το εγ­χεί­ρη­μα.

Η ΕΝΙΑΙΑ ΠΡΟ­ΤΑ­ΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟ­Ε­ΔΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑ­ΣΠΑ­ΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΟΔΟΥ

Υπάρ­χουν πολ­λοί λόγοι που «πρέ­πει» να σπά­σει ο Δήμος Ρόδου και αυτό θα γίνει.

Η αντι­με­ταρ­ρύθ­μι­ση του «Καλ­λι­κρά­τη» ήταν αυτή που έβαλε την τα­φό­πλα­κα στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση.

Συ­νε­χί­ζο­ντας το έργο της προη­γού­με­νης με­ταρ­ρύθ­μι­σης δηλ. του Κα­πο­δί­στρια ου­σια­στι­κά ήρθε να «κου­μπώ­σει» με την λο­γι­κή της συ­γκέ­ντρω­σης εξου­σί­ας «προς τα πάνω».

Από την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση στο κε­ντρι­κό κρά­τος, από τις κοι­νό­τη­τες στον κε­ντρι­κό δήμο. Έτσι δη­μιουρ­γή­θη­κε ένας Δήμος-«τέρας» με απο­τέ­λε­σμα να με­γε­θύ­νει στο έπα­κρο τις αδυ­να­μί­ες της Τ.Α., την υπο­στε­λέ­χω­ση ή κακή στε­λέ­χω­ση των υπη­ρε­σιών, την κακή ορ­γά­νω­ση, την γρα­φειο­κρα­τία. Το σπά­σι­μο του Δήμου Ρόδου θα έλθει κά­ποια στιγ­μή, σαν η ανα­γκαία απο­κα­τά­στα­ση μιας κο­ντό­φθαλ­μης λο­γι­κής.

Η συ­ζή­τη­ση για την αυ­ρια­νή ει­κό­να της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης στην Ρόδο ανοί­γει. Ο κάθε ένας και η κάθε μία θα κρι­θεί, όχι από τις φωνές που θα βγά­λει για τον αριθ­μό των «νέων Δήμων» αλλά για την ουσία. Δη­λα­δή από το πώς θα στα­θεί απέ­να­ντι στις με­γά­λες τομές που επι­χει­ρού­νται.

Στις 5 Μαρ­τί­ου 2019 κα­τα­τέ­θη­κε τρο­πο­λο­γία στην Βουλή των Ελ­λή­νων για το σπά­σι­μο των 5 Δήμων της χώρας και συ­γκε­κρι­μέ­να: Λέ­σβου, Σάμου, Κέρ­κυ­ρας, Κε­φα­λο­νιάς και Σερ­βί­ων Βελ­βε­ντού.

Τα προ­βλή­μα­τα πολλά, εγκα­τά­λει­ψη, έλ­λει­ψη πόρων κ.τ.λ. Ο ρόλος των αι­ρε­τών προ­έ­δρων, απλά «δια­κο­σμη­τι­κός», με την έν­νοια της έλ­λει­ψης ου­σια­στι­κών αρ­μο­διο­τή­των για την επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των της πε­ριο­χής.

Ωστό­σο ο πο­λί­της, ζητά δι­καιω­μα­τι­κά την επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τός του από την Κοι­νό­τη­τα, πι­στεύ­ο­ντας πως είναι όπως πα­λαιό­τε­ρα. Τον Μάρ­τιο του 2019 ήρθε η με­γά­λη ευ­και­ρία για τη διά­σπα­ση του Δήμου όπως έγινε και με τους άλ­λους νη­σιω­τι­κούς Δή­μους.

Το τότε Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο συ­νε­δρί­α­σε; Πήρε από­φα­ση; Οι τρεις κυ­βερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές του Σύ­ρι­ζα τι πρό­τα­ση έκα­ναν;

Τί­θε­νται τα εξής ερω­τή­μα­τα:

1. Μας αρέ­σει αυτή η ερή­μω­ση και η απο­μό­νω­ση των χω­ριών; Όλα να εξαρ­τώ­νται από τον κε­ντρι­κό Δήμο;

2. Είναι ει­κό­να πρώην Δήμου να μην μπο­ρεί να κάνει τα στοι­χειώ­δη, π.χ. ερή­μω­ση διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών, έλ­λει­ψη γραμ­μα­τεια­κής υπο­στή­ρι­ξης των αι­ρε­τών, ερή­μω­ση των γρα­φεί­ων, πο­λί­τες να μην μπο­ρούν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν κ.τ.λ.

3. Ερ­γα­το­ϋ­παλ­λη­λι­κό προ­σω­πι­κό γε­ρα­σμέ­νο, ΑΜΕΑ και χωρίς όρεξη για ερ­γα­σία. Ερή­μω­ση όρχων, σταθ­μού οχη­μά­των, απο­θή­κες υλι­κού εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νες, αυ­το­κί­νη­τα σε ακι­νη­σία, χωρίς ελα­στι­κά και ανταλ­λα­κτι­κά, έλ­λει­ψη χει­ρι­στών βα­ρέ­ων οχη­μά­των για την επί­λυ­ση προ­βλη­μά­των, π.χ. αγρο­τι­κή οδο­ποι­ία, κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα, κα­θα­ριό­τη­τα κ.τ.λ.

4. Πρό­ε­δρος και Το­πι­κό Συμ­βού­λιο να γνω­μο­δο­τεί μόνο, χωρίς να έχει τύχη η λήψη της από­φα­σης, εάν δεν απο­φα­σί­σει η κε­ντρι­κή διοί­κη­ση.

5. Γιατί δεν θέ­λουν να ακού­σουν οι βου­λευ­τές, το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο, ο υπουρ­γός, την φωνή του πο­λί­τη της υπαί­θρου για την εγκα­τά­λει­ψη και την ερή­μω­ση του τόπου τους;

Προ­τεί­νου­με λοι­πόν το «σπά­σι­μο του Δήμου Ρόδου» σε επι­μέ­ρους Δή­μους, για την επί­τευ­ξη του έργου μας, γιατί ο στό­χος μας είναι ο πο­λί­της, ο συ­νάν­θρω­πός μας, που πρέ­πει να έχει τις ίδιες πα­ρο­χές υπη­ρε­σιών, στο πλαί­σιο της ισο­νο­μί­ας και ισο­πο­λι­τεί­ας, αρχές που διέ­πουν το Δη­μο­κρα­τι­κό μας πο­λί­τευ­μα.

Κύ­ριοι αι­ρε­τοί Α’, Β’ βαθ­μού, βου­λευ­τές όλων των κομ­μά­των μην προ­σπε­ρά­σε­τε ή μην απα­ξιώ­σε­τε την πρό­τα­σή μας ως άκαι­ρη, άκυρη και ανέ­φι­κτη, γιατί οι με­γά­λοι νη­σιω­τι­κοί Δήμοι τον Μάρ­τιο του 2019 «έσπα­σαν» 89 ημέ­ρες πριν τις εκλο­γές του Μαΐου του 2019.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, «έσπα­σε» η Κέρ­κυ­ρα (με 105.000 κα­τοί­κους) σε 4 Δή­μους, η Κε­φα­λο­νιά (με 43.000 κα­τοί­κους) σε 3 Δή­μους, η Λέ­σβος (με 85.000 κα­τοί­κους) σε 2 Δή­μους, επί­σης ο ηπει­ρω­τι­κός Δήμος Κο­ζά­νης σε δύο δή­μους.

Το ερώ­τη­μά μας είναι γιατί δεν έσπα­σε ο Δήμος της Ρόδου με 140.000 κα­τοί­κους;

Προ­τεί­νου­με, λοι­πόν, την δη­μιουρ­γία μιας επι­τρο­πής επα­νε­ξέ­τα­σης των διοι­κη­τι­κών ορίων των Ο.Τ.Α. α’ βαθ­μού.

Δεν τί­θε­νται ερω­τή­μα­τα σχε­τι­κά με την δια­χεί­ρι­ση και επί­λυ­ση προ­βλη­μά­των που τα­λα­νί­ζουν το νησί όπως δια­χεί­ρι­ση νερού, φράγ­μα Γα­δου­ρά, βιο­λο­γι­κός κ.τ.λ. Εί­μα­στε ενω­μέ­νοι έτσι και αλ­λιώς, χωρίς αγκυ­λώ­σεις και βα­ρί­δια, που αυτά έχουν σχέση μόνο με το πα­ρελ­θόν.

Ως νέοι αυ­το­διοι­κη­τι­κοί, έχου­με όραμα και ρε­α­λι­σμό στην δια­χεί­ρι­ση κοι­νών προ­βλη­μά­των που τα­λα­νί­ζουν χρό­νια το νησί μας.

Οι προ­τει­νό­με­νοι Δήμοι που θα προ­κύ­ψουν μετά τη διά­σπα­ση είναι οι πα­ρα­κά­τω:

1. Ρόδου-Καλ­λι­θέ­ας

2. Ια­λυ­σού-Πε­τα­λού­δων

3. Κα­μεί­ρου-Ατα­βύ­ρου

4. Αρ­χαγ­γέ­λου-Αφά­ντου

5. Λίν­δου- Νό­τιας Ρόδου

Νο­μι­κή Τεκ­μη­ρί­ω­ση

2.1 Νο­μο­λο­γία

Κατά την πάγια νο­μο­λο­γία του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ 545/2001, ΟλΣτΕ 38/2013) δεν είναι επι­τρε­πτή κατά το Σύ­νταγ­μα η δη­μιουρ­γία πρω­το­βάθ­μιων ΟΤΑ τόσο ευ­ρεί­ας πε­ρι­φέ­ρειας, ώστε να κα­ταρ­γεί­ται ου­σια­στι­κά η, απο­τε­λού­σα τον πυ­ρή­να των σχε­τι­κών συ­νταγ­μα­τι­κών ρυθ­μί­σε­ων, έν­νοια της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης.

Η το­πι­κό­τη­τα, δη­λα­δή η αυ­το­διοί­κη­ση των το­πι­κών κοι­νω­νιών σε ένα πρώτο επί­πε­δο της πόλης, υπό στενή ή ευ­ρύ­τε­ρη έν­νοια (μι­κρών ή με­γα­λύ­τε­ρων γει­το­νι­κών οι­κι­στι­κών μο­νά­δων που αλ­λη­λο­ε­ξαρ­τώ­νται και μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σουν λει­τουρ­γι­κή, διοι­κη­τι­κή και πο­λε­ο­δο­μι­κή ενό­τη­τα), απο­τε­λεί τον προ­στα­τευό­με­νο πυ­ρή­να των σχε­τι­κών συ­νταγ­μα­τι­κών δια­τά­ξε­ων και, ως εκ τού­του, οι εκά­στο­τε αυ­το­διοι­κη­τι­κοί σχη­μα­τι­σμοί δεν μπο­ρούν να τεί­νουν, από άποψη με­γέ­θους, σε αυ­το­διοι­κη­τι­κά σχή­μα­τα ανώ­τε­ρων βαθ­μί­δων.

Κρι­τή­ριο στην από­φα­ση ανα­συ­γκρό­τη­σης της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, είτε δη­λα­δή προς την κα­τεύ­θυν­ση της συ­νέ­νω­σης είτε της διά­σπα­σης δήμων, πρέ­πει να είναι η προ­σφο­ρό­τε­ρη και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρη διοί­κη­ση των το­πι­κών υπο­θέ­σε­ων προς τον σκοπό της τή­ρη­σης της συ­νταγ­μα­τι­κής αρχής της ισό­τη­τας των πα­ρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών από τους ΟΤΑ προς τους πο­λί­τες όλης της επι­κρά­τειας. Αυτό είναι το βα­σι­κό κρι­τή­ριο.

2.2 Απο­φά­σεις και Κρι­τή­ρια

Οι εκά­στο­τε υφι­στά­με­νοι δήμοι, όπως και οι κοι­νό­τη­τες, δεν κα­το­χυ­ρώ­νο­νται συ­νταγ­μα­τι­κά ούτε έχουν υπο­χρε­ω­τι­κό μέ­γε­θος ή ορ­γα­νω­τι­κό σχήμα, αφού οι σχε­τι­κές συ­νταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις κα­το­χυ­ρώ­νουν τον θεσμό της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης με βάση το απο­κε­ντρω­μέ­νο σύ­στη­μα, κα­τα­λεί­πο­ντας στον κοινό νο­μο­θέ­τη την επι­μέ­ρους διαί­ρε­ση της επι­κρα­τεί­ας σε το­πι­κά αυ­το­διοι­κη­τι­κά σχή­μα­τα με βάση τις ανά­γκες και τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες -το­πι­κές και εθνι­κές- και με γνώ­μο­να το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον (ΣτΕ 545/2001).

Αυτές ακρι­βώς οι το­πι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, αλλά και το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον, λή­φθη­καν υπόψη σε συν­δυα­σμό και με μια σειρά κρι­τη­ρί­ων, τα οποία είχε επε­ξερ­γα­στεί η τότε Κε­ντρι­κή Ένωση Δήμων και Κοι­νο­τή­των Ελ­λά­δος σε συ­νέ­δριο το 2007 κατά την δια­βού­λευ­ση για τον «Καλ­λι­κρά­τη» και τα οποία έχουν κάνει δεκτά και η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας με την υπ’ αριθ­μόν 38/2013 από­φα­σή της.

Τα κρι­τή­ρια είναι:

• Πλη­θυ­σμια­κά (ο αριθ­μός των δη­μο­τών, ο αριθ­μός των κα­τοί­κων, η πλη­θυ­σμια­κή πυ­κνό­τη­τα, η κα­τα­νο­μή των κα­τοι­κιών),

• Κοι­νω­νι­κά (το μέσο μέ­γε­θος νοι­κο­κυ­ριού, οι μορ­φω­τι­κοί δεί­κτες, το πο­σο­στό αλ­λο­δα­πών),

• Οι­κο­νο­μι­κά (η απα­σχό­λη­ση, η δομή της απα­σχό­λη­σης, η ερ­γα­σια­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα, το ει­σό­δη­μα),

• Γε­ω­γρα­φι­κά ( το σχήμα, η προ­σβα­σι­μό­τη­τα, τα δί­κτυα υπο­δο­μών),

• Ανα­πτυ­ξια­κά (η δομή της το­πι­κής οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και γε­νι­κό­τε­ρα της το­πι­κής ανά­πτυ­ξης, η ύπαρ­ξη εκ­παι­δευ­τι­κών και ερευ­νη­τι­κών φο­ρέ­ων, η συμ­με­το­χή σε κοι­νο­τι­κά και εθνι­κά προ­γράμ­μα­τα),

• Λει­τουρ­γι­κά και βιω­σι­μό­τη­τας του νέου δήμου (πόροι και εν­δο­γε­νές δυ­να­μι­κό),

• Πο­λι­τι­κά, ιστο­ρι­κά και

• Χω­ρο­τα­ξι­κά κρι­τή­ρια.

Όλα όσα ανα­φέρ­θη­καν πα­ρα­πά­νω και τα οποία δεν «αξί­ζουν» στην πε­ριο­χή μας και την ιστο­ρία της:

• Μας υπο­χρε­ώ­νουν να σκε­φτού­με μ’ ένα δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο απ’ αυτόν που επέ­βα­λε η στα­σι­μό­τη­τα και η οι­κο­νο­μία των αριθ­μών.

• Μας υπο­χρε­ώ­νουν να σκε­φτού­με δια­φο­ρε­τι­κά για να σχε­διά­σου­με με προ­ο­πτι­κή.

• Μας υπο­χρε­ώ­νουν να σκε­φτού­με δια­φο­ρε­τι­κά για να ενερ­γή­σου­με απο­τε­λε­σμα­τι­κά.

Με βάση όσα ανα­φέρ­θη­καν πα­ρα­πά­νω, ζη­τού­με τη διά­σπα­ση του ενιαί­ου Δήμου Ρόδου σε πέντε επι­μέ­ρους Δή­μους.