Σπασμοί θανάτου και ωδύνες τοκετού

Δεν ήταν κε­ραυ­νός εν αι­θρία. Ήταν ανα­με­νό­με­νο, ότι κάτι θα συμ­βεί, το μέ­γε­θος και η έντα­ση ήταν υπό διε­ρεύ­νη­ση.

Η έναρ­ξη των εχθρο­πρα­ξιών, ανή­κει πλέον στο πα­ρελ­θόν, του γιατί προ­έ­κυ­ψε, το τι έγινε και το τι δεν έγινε που θα την απέ­τρε­πε, ίσως θα πρέ­πει να είναι το ση­με­ρι­νό ζη­τού­με­νο.

Η γνώση των πρά­ξε­ων και πα­ρα­λεί­ψε­ων, στους χρό­νους προ της έναρ­ξης των εχθρο­πρα­ξιών είναι βέ­βαιο, ότι μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει τον οδηγό, για το τι πρέ­πει να γίνει από εδώ και πέρα.

Η όλη δια­χεί­ρη­ση των γε­γο­νό­των, φα­νε­ρών και κρυ­φών και από τις δύο πλευ­ρές, οδη­γεί αβί­α­στα σε ένα συ­μπέ­ρα­σμα.

-«Οι πο­λι­τι­κές Ηγε­σί­ες της ΔΥΣΗΣ, όχι μόνο υπο­λεί­πο­νται και εμ­φα­νί­ζο­νται μι­κρές και άβου­λες, αλλά είναι και ανι­στό­ρη­τες και ανί­κα­νες δια­χεί­ρη­σης προ­βλη­μα­τι­κών κα­τα­στά­σε­ων και εξε­λί­ξε­ων».

Η ΕΕ απο­δεί­χθη­κε ανί­κα­νη στην δια­μόρ­φω­ση ΣΤΡΑ­ΤΗ­ΓΙ­ΚΗΣ και κοι­νής ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΚΗΣ για θέ­μα­τα που αφο­ρούν την ίδια και τις σχέ­σεις της με τους γεί­το­νες της.

Το μέλ­λον της δεν δια­γρά­φε­ται ευοί­ω­νο, οι ισχυ­ροί οι οποί­οι έχουν την ευ­θύ­νη με­τάλ­λα­ξη της, την επι­θυ­μούν ως «ζώνη οι­κο­νο­μι­κών συ­ναλ­λα­γών» και όχι σαν μια με­γά­λη οι­κο­νο­μι­κή, στρα­τιω­τι­κή και πο­λι­τι­κή δύ­να­μη.

Ο αριθ­μός των κρα­τών-μελών της και το μέ­γε­θος του ΑΕΠ της, η ιστο­ρία της και η γε­ω­γρα­φι­κή της θέση, εάν υπήρ­χε η πο­λι­τι­κή βού­λη­ση και συ­ναί­νε­ση θα μπο­ρού­σε να δια­μορ­φω­θεί στον ισχυ­ρό­τε­ρο πο­λι­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κό πόλο.

Σε αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση θα πα­ρα­μέ­νει στην «ουρά των εξε­λί­ξε­ων».

Πρώ­τοι οι Λαοί της Ευ­ρώ­πης, θα βιώ­σουν τις οδυ­νη­ρές οι­κο­νο­μι­κές προ­ε­κτά­σεις αυτής της κρί­σης και τις αδυ­να­μί­ες αντι­με­τώ­πι­σης τους.

Βέ­βαιο είναι, ότι θα γίνει η με­τα­κύ­λι­ση του κό­στους, στις πλά­τες των οι­κο­νο­μι­κά ασθε­νών πο­λι­τών και όχι στους μι­κρούς και με­γά­λους παί­κτες του οι­κο­νο­μι­κού συ­στή­μα­τος.

Τα όσα συμ­βαί­νουν στην ΟΥ­ΚΡΑ­ΝΙΑ και στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, έχουν τις ρίζες τους στο βά­θους του χρό­νου και τις ιστο­ρι­κές και κοι­νω­νι­κές κα­τα­βο­λές των Λαών τους.

Η από­δο­ση ευ­θυ­νών για τα όσα συμ­βαί­νουν, «στην προ­βλη­μα­τι­κή ψυ­χο­σω­μα­τι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα του ΠΟΥ­ΤΙΝ, είναι ανι­στό­ρη­τη και μια προ­σπά­θεια συ­γκά­λυ­ψης ευ­θυ­νών άλλων και συ­γκά­λυ­ψης των νέων «τε­κτο­νι­κών αλ­λα­γών, πο­λι­τι­κών και οι­κο­νο­μι­κών που βρί­σκο­νται πρό των πυλών».

Αντί­πα­λοι στο πο­λε­μι­κό πεδίο δεν είναι ΔΥΣΗ-ΑΝΑ­ΤΟ­ΛΗ, αντί­πα­λοι είναι, οι δύο νέες δια­μορ­φού­με­νες μορ­φές ΚΑ­ΠΙ­ΤΑ­ΛΙ­ΣΜΟΥ, που η κάθε μία επι­διώ­κει την όσο το δυ­να­τόν επέ­κτα­ση του δικού της «ζω­τι­κού χώρου».

Οι πο­λε­μι­κές συρ­ρά­ξεις, είναι δυ­στυ­χώς τα μόνα όπλα υλο­ποί­η­σης αυτών των οι­κο­νο­μι­κών επε­κτα­τι­κών πο­λι­τι­κών.

Θύ­μα­τα τους πάντα, οι λε­γό­με­νες «πα­ρά­πλευ­ρες απώ­λειες», κα­λέ­στε στις μνή­μες σας το πόσες φορές δεν ακού­σα­με αυτή τη φράση, σε όλες τις δήθεν «Δη­μο­κρα­τι­κές πο­λε­μι­κές πα­ρεμ­βά­σεις» της ΔΥΣΗΣ, σε διά­φο­ρες πε­ριο­χές και διά­φο­ρα ανε­ξάρ­τη­τα κράτη.

ΣΕΡ­ΒΙΑ, ΙΡΑΝ, ΙΡΑΚ, ΛΙΒΥΗ, ΑΦ­ΓΑ­ΝΙ­ΣΤΑΝ, χωρίς καμιά ανα­φο­ρά στις το­πι­κές συρ­ρά­ξεις στην ΑΦΡΙ­ΚΗ, δυ­τι­κή μπο­ρεί να χα­ρα­κτη­ρι­στεί και η επέμ­βα­ση των Τούρ­κων στην ΚΥΠΡΟ, είχε την αμέ­ρι­στη ευ­λο­γία Αμε­ρι­κα­νών και Εγ­γλέ­ζων.

(Τα λάθη της ΧΟΥ­ΝΤΑΣ δεν τα πα­ρα­βλέ­πω, αλλά ήταν λάθη προ­τρο­πών)

Τις δι­καιο­λο­γί­ες των ΔΥ­ΤΙ­ΚΩΝ χρη­σι­μο­ποιεί ο ΠΟΥ­ΤΙΝ, το Να­ζι­στι­κό κα­θε­στώς της Ου­κρα­νί­ας θέλω να ανα­τρέ­ψω, ισχυ­ρί­ζε­ται, τους ΔΙ­ΚΤΑ­ΤΟ­ΡΕΣ ήθελε η ΔΥΣΗ να ανα­τρέ­ψει.

Ίδιες μέ­θο­δοι, ίδιοι στό­χοι, επέ­κτα­ση ζω­τι­κών χώρων, ενί­σχυ­ση του ΣΤΡΑ­ΤΟ­ΒΙΟ­ΜΗ­ΧΑ­ΝΙ­ΚΟΥ ΜΠΛΟΚ και των με­γά­λων παι­κτών του Κα­πι­τα­λι­στι­κού Συ­στή­μα­τος.

Το τι θα φέρει το αύριο είναι προς διε­ρεύ­νη­ση, η χώρα μας βρί­σκε­ται μέσα στον πυ­ρή­να των νέων τε­κτο­νι­κών αλ­λα­γών, γε­ω­πο­λι­τι­κών, οι­κο­νο­μι­κών, πο­λι­τι­κών.

Η έλ­λει­ψη στρα­τη­γι­κής είναι εμ­φα­νής, η επι­λο­γή της ΚΥ­ΒΕΡ­ΝΗ­ΣΗΣ και ει­δι­κά του κ. ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗ να εμ­φα­νί­ζε­ται «βα­σι­λι­κό­τε­ρος του Βα­σι­λέ­ως», Βα­σι­λιάς οι Αμε­ρι­κά­νοι, έχω την αί­σθη­ση, με μια προ­ο­πτι­κή στο μέλ­λον, ότι δεν είναι και η πλέον συμ­φέ­ρου­σα για τη χώρα θέση.

Τα Ου­κρα­νι­κά τε­κται­νό­με­να, προ­σο­μοιά­ζουν με «σπα­σμούς θα­νά­του και ωδύ­νες το­κε­τού», θά­να­τος των όσων μέχρι σή­με­ρα γνω­ρί­ζα­με και ωδύ­νες το­κε­τού για αυτό που γεν­νιέ­ται.

Πε­θαί­νει ο «πο­λυ­πο­λι­κός κό­σμος» και γεν­νιέ­ται ο κό­σμος των δύο μπλόκ.

Δε­δο­μέ­νη θα πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται η σύ­μπρα­ξη και συ­νερ­γα­σία ΚΙΝΑΣ και ΡΩ­ΣΙΑΣ και δε­δο­μέ­νη, η ανά­πτυ­ξη του ιδιό­τυ­που ΚΑ­ΠΙ­ΤΑ­ΛΙ­ΣΜΟΥ που λει­τουρ­γεί σε αυτές τις δύο χώρες, που στο μέλ­λον θα είναι το αντί­πα­λο δέος.

Οι όποιες οι­κο­νο­μι­κές κυ­ρώ­σεις που επέ­βα­λε η ΔΥΣΗ, θα εν­σω­μα­τω­θούν στα νέα οι­κο­νο­μι­κά συ­στή­μα­τά και τις επι­πτώ­σεις των με­ταλ­λά­ξε­ων, θα τις βιώ­σουν οι Λαοί σε Ανα­το­λή και Δύση.

Πο­λι­τι­κή, ση­μαί­νει πρό­βλε­ψη, όποιος αδυ­να­τεί να προ­βλέ­ψει, πλη­ρώ­νει την αδυ­να­μία του.

 

Πα­ρα­σκευάς Γιάν­νης

Ρόδος 1/3/2022