Πάλι καλά που το παραδέχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ

Με­ρι­κές φορές εί­μα­στε τυ­χε­ροί ως λαός που μι­λά­με μία από τις πλου­σιό­τε­ρες γλώσ­σες του πλα­νή­τη με υπερ­χι­λιε­τή ιστο­ρία. Εί­μα­στε τυ­χε­ροί γιατί μπο­ρού­με να απο­τυ­πώ­νου­με σύν­θε­τες έν­νοιες και νο­ή­μα­τα με μία μόνο λέξη. Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση η πα­ρα­πά­νω ιδιό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής γλώσ­σας απέ­κτη­σε εφαρ­μο­γή και στην πο­λι­τι­κή, η οποία επί­σης γεν­νή­θη­κε πριν χι­λιά­δες χρό­νια στην Ελ­λά­δα.

Ο εξά­δελ­φος του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού, Γιώρ­γος Τσί­πρας κατά τη διάρ­κεια της συ­ζή­τη­σης στη Βουλή την πε­ρα­σμέ­νη Τρίτη, είπε από το βήμα του κοι­νο­βου­λί­ου. «Η άμυνα της χώρας δεν είναι αυ­το­σκο­πός». Στο ση­μείο αυτό γεν­νά­ται ένα αυ­το­νό­η­το ερώ­τη­μα για τον το­με­άρ­χη Άμυ­νας της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Δεν ξέρει τι ση­μαί­νει η λέξη αυ­το­σκο­πός ή ξέρει και σκό­πι­μα τη χρη­σι­μο­ποί­η­σε.

Στην πρώτη πε­ρί­πτω­ση, αν δεν το έχει ήδη κάνει βλέ­πο­ντας τις δια­στά­σεις που πήρε η δή­λω­σή του, είναι εξαι­ρε­τι­κά εύ­κο­λο να μάθει την ακρι­βή ση­μα­σία της λέξης. Δη­λα­δή ότι ο αυ­το­σκο­πός έχει σκοπό τον ίδιο του τον εαυτό και δεν γί­νε­ται για να εξυ­πη­ρε­τή­σει κάτι άλλο. Αν μπο­ρού­σε κά­ποιος να το πα­ρο­μοιά­σει με την πο­λι­τι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κατά τη διάρ­κεια της δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας, είναι η Συμ­φω­νία των Πρε­σπών η οποία εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος δεν έχει εξυ­πη­ρε­τή­σει το εθνι­κό συμ­φέ­ρον παρά μόνο την ιδε­ο­λο­γία όσων την υπέ­γρα­ψαν και την υπο­στη­ρί­ζουν ακόμα και σή­με­ρα.

Στη δεύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση τα πράγ­μα­τα γί­νο­νται πιο σο­βα­ρά και ορια­κά επι­κίν­δυ­να. Σε μία πε­ρί­ο­δο που η Ανα­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη βρί­σκε­ται σε ένα κρί­σι­μο σταυ­ρο­δρό­μι και με έναν γεί­το­να που έχει πλέον ως κα­θη­με­ρι­νή συ­νή­θεια τις προ­κλή­σεις, όταν η αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση ενός κρά­τους-μέ­λους της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης και του ΝΑΤΟ υπο­στη­ρί­ζει ότι «η άμυνα της χώρας δεν είναι αυ­το­σκο­πός» είναι μεί­ζον πρό­βλη­μα. Είναι μεί­ζον πρό­βλη­μα για τη δη­μο­κρα­τία μας και για το απο­τύ­πω­μα της Ελ­λά­δας στην πε­ριο­χή. Ένα απο­τύ­πω­μα το οποίο από το 2019 μέχρι σή­με­ρα ενι­σχύ­ε­ται απο­φα­σι­στι­κά. Αρκεί μόνο να ανα­λο­γι­στού­με πώς δια­βά­ζουν μία τέ­τοια δή­λω­ση οι γεί­το­νες της Ελ­λά­δας που δεν την βλέ­πουν και με το κα­λύ­τε­ρο μάτι.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση όμως, ο Γιώρ­γος Τσί­πρας έκανε κάτι που έπρε­πε να έχει γίνει εδώ και χρό­νια. Απο­κά­λυ­ψε τι πραγ­μα­τι­κά πι­στεύ­ουν στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ή ότι δεν γνω­ρί­ζουν τι λένε. Στην πε­ρί­ο­δο δια­κυ­βέρ­νη­σης πα­ρα­σύρ­θη­καν από τις εθνι­κο­λαϊ­κι­στι­κές σει­ρή­νες του κυ­βερ­νη­τι­κού τους εταί­ρου. Φά­νη­καν πλέον ξε­κά­θα­ρα οι λόγοι για τους οποί­ους ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι κα­τώ­τε­ρος των ελά­χι­στων πε­ρι­στά­σε­ων και ακόμα και στα έδρα­να της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης είναι επι­κίν­δυ­νος. Στο ση­μείο που εί­μα­στε όμως, δεν υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ριο ούτε για λάθη, ούτε για ιδε­ο­λη­ψί­ες, πόσο μάλ­λον για δεύ­τε­ρη φορά που θα είναι αλ­λιώς.