Σε χειμερία νάρκη

Ως κατα­στρο­φική χαρα­κτη­ρί­ζουν τη φετινή χρονιά οι εκπρό­σω­ποι των ξενο­δό­χων στους χει­με­ρι­νούς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρας. Οι πλη­ρό­τη­τες την καλύ­τερη περίοδο γι’ αυτούς ήταν το δεκα­πεν­θή­μερο των εορτών, 60%-65%, ενώ εκτι­μούν την μέση πλη­ρό­τητα για το σύνολο της χει­με­ρι­νής περιό­δου, μόλις στο 12%.  Χρόνια τώρα ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός μπαίνει σε “χει­με­ρία νάρκη”, άλλοτε λίγο νωρί­τερα άλλοτε λίγο αργό­τερα. Μπορεί τα εκα­τομ­μύ­ρια των του­ρι­στών που επι­σκέ­πτο­νται τη χώρα μας κάθε καλο­καίρι να αγνοούν το γεγονός ότι έχουμε βουνά με όμορφα χωριά και χιο­νο­δρο­μικά κέντρα, όμως αυτό δεν είναι το μόνο ζητού­μενο για τον ταξι­διώτη του χειμώνα. Προ­φα­νώς δύσκολα θα έρθει κάποιος  για να κατέβει τις πίστες του Παρ­νασ­σού, όμως εύκολα θα πήγαινε σε οποιο­δή­ποτε μικρό ή μεγάλο νησί του νοτίου Αιγαίου. Γατί δεν πάει; Απλό: Πάει αλλού που είναι ανοικτά και τον περι­μέ­νουν. Που; Ισπανία, Τουρκία, αλλά και Πορ­το­γα­λία, Κύπρο. Προ­φα­νώς και δεν μπορεί η Ελλάδα να έχει μαζικό του­ρι­σμό για σκι, όμως σίγουρα θα μπο­ρούσε να προ­σελ­κύει του­ρί­στες που ανα­ζη­τούν τον ήλιο και τον ήπιο καιρό που έχουμε τον χειμώνα, τη φύση. Τα ελλη­νικά νησιά ερή­μω­ναν και εξα­κο­λου­θούν να ερη­μώ­νουν τους χει­μώ­νες, με χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους του του­ρι­σμού να μένουν άνεργοι, ή στην καλύ­τερη περί­πτωση με ένα επίδομα από το ταμείο ανερ­γίας. Ολό­κλη­ρες περιο­χές βυθί­ζο­νται στο σκοτάδι Το κράτος χάνει τερά­στια έσοδα και αδυ­να­τεί να αντα­πε­ξέλ­θει στον υπερ­του­ρι­σμό των τριών κύριων μηνών του καλο­και­ριού. Τα σχεδόν 34 εκατ. του­ρί­στες που ήρθαν το 2019, μέσα σε λίγους μήνες, έφεραν στα όρια τους τις υπο­δο­μές και ουδείς πραγ­μα­τικά γνω­ρί­ζει το πόσο κόστι­σαν στη χώρα, σε σχέση με το πόσα χρήματα άφησαν στη χώρα. Και ενώ οι εναλ­λα­κτι­κές μορφές του­ρι­σμού, που δεν απαι­τούν μεγάλες επεν­δύ­σεις και νέες υπο­δο­μές, όπως ο περι­πα­τη­τι­κός του­ρι­σμός και γενι­κό­τερα ο του­ρι­σμός στη φύση, ο θρη­σκευ­τι­κός του­ρι­σμός κ.α.  κυρίως στα μεγάλα νησιά, δεν υπάρχει πρόθεση οργά­νω­σης τους.