Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών: Να μην γίνει κατηγορία στους Κουνάκη – Ανανία

Στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η δικο­γρα­φία για ψευδή κατα­μή­νυση και συκο­φα­ντική δυσφή­μιση του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου Χατζη­μάρ­κου

Στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου εισήχθη την 20η Δεκεμ­βρίου 2021 για τελική κρίση η υπόθεση με κατη­γο­ρού­με­νους για ψευδή κατα­μή­νυση και συκο­φα­ντική δυσφή­μιση του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου τους ανε­ξάρ­τη­τους περι­φε­ρεια­κούς συμ­βού­λους κ.κ. Πανα­γιώτη Κουνάκη και Άγγελο Ανανία.

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η υπόθεσή τους είχε εισα­χθεί στο πινάκιο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου την 26η Νοεμ­βρίου 2021 και απο­σύρ­θηκε ενόψει της κρίσεως επί της προ­σφυ­γής που άσκησαν κατά του κύρους του κλη­τη­ρίου θεσπί­σμα­τος, δια του γνωστού ποι­νι­κο­λό­γου κ. Μιχάλη Καντι­δε­νού.

Η προ­σφυγή τους έγινε δεκτή από τον αντει­σαγ­γε­λέα Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, που εξέδωσε και κοι­νο­ποί­ησε σχετική διάταξη.

Ο Αντει­σαγ­γε­λέας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου σε συνέ­χεια της ως άνω δια­τά­ξεως εισή­γαγε την 20ή Δεκεμ­βρίου 2021 απαλ­λα­κτική εισή­γηση για αμφό­τε­ρους τους κατη­γο­ρού­με­νους στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Στην εισή­γηση του κ. Αντει­σαγ­γε­λέα επι­ση­μαί­νε­ται συνο­πτι­κώς ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι εκλέ­χθη­καν περι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι Νοτίου Αιγαίου με τον συν­δυα­σμό του εγκα­λού­ντος. Ο εγκαλών από 12-09-2014 ανέθεσε στον Πανα­γιώτη Κουνάκη ως εντε­ταλ­μένο σύμ­βουλο, τις αρμο­διό­τη­τες που αφορούν στην παρα­κο­λού­θηση και δια­χεί­ριση θεμάτων επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και στον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο Αγγελο Ανανία ως εντε­ταλ­μένο σύμ­βουλο, τις αρμο­διό­τη­τες που αφορούν σε Θέματα Δια Βίου Μάθησης και Παι­δείας και Απα­σχό­λη­σης της Διεύ­θυν­σης Ανά­πτυ­ξης Κυκλά­δων.

Στις ανωτέρω αρμο­διό­τη­τες, που ανα­τέ­θη­καν σε αμφό­τε­ρους τους κατη­γο­ρού­με­νους, προ­στέ­θη­καν και νέες, με νεό­τε­ρες τρο­πο­ποι­η­τι­κές από 04-08-2015 και 19-08-2015 απο­φά­σεις. Ασκησαν τα καθή­κο­ντα που τους ανα­τέ­θη­καν έως και τον μήνα Μάρτιο του έτους 2017, οπότε, όπως προ­κύ­πτει από το από 06-03-2017 δελτίο τύπου, ο εγκαλών ανέθεσε στον πρώτο κατη­γο­ρού­μενο ως εντε­ταλ­μένο σύμ­βουλο τις αρμο­διό­τη­τες της Πολι­τι­κής της Κρουα­ζιέ­ρας, ανα­νε­ώ­νο­ντας συγ­χρό­νως τις αρμο­διό­τη­τες παρα­κο­λού­θη­σης της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας στο σύνολο της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και στον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο εντε­ταλ­μένο σύμ­βουλο τις αρμο­διό­τη­τες Πολι­τι­σμού Δωδε­κα­νή­σου, ανα­νε­ώ­νο­ντας τις αρμο­διό­τη­τες της Δια Βίου Μάθησης Δωδε­κα­νή­σου, πλην όμως η σχετική απόφαση του εγκα­λού­ντος δεν δημο­σιεύ­θηκε ποτέ στο ΦΕΚ, ώστε να απο­κτή­σει νόμιμη υπό­σταση, συνε­πεία της άρνησης τους να απο­δε­χτούν τις νέες αρμο­διό­τη­τες.

Έκτοτε, λόγω κυρίως πολι­τι­κών δια­φο­ρών, οι σχέσεις τους διερ­ρή­χθη­σαν και ξεκί­νησε από αμφό­τε­ρες τις πλευρές ανταλ­λαγή ανα­κοι­νώ­σεων και δελτίων τύπου.

Αφού γίνεται μνεία από τον Εισαγ­γε­λέα στο περιε­χό­μενο δελτίων τύπου τονί­ζε­ται ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι θεω­ρώ­ντας ότι συντά­κτης υπήρξε ο ίδιος ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου υπέ­βα­λαν σε βάρος του έγκληση ζητώ­ντας την ποινική δίωξη του για το αδίκημα της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μη­σης δια του τύπου κατά συρροή και κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Η έγκλησή τους απορ­ρί­φθηκε ως νόμω αβάσιμη, με Διάταξη της Αντει­σαγ­γε­λέως Πρω­το­δι­κών Ρόδου, η οποία ως προς το ενδια­φέ­ρον αυτής μέρος έχει επί λέξει:

«…Το γεγονός ότι άπαντες (εγκα­λού­ντες και εγκα­λού­με­νος) καθώς και οι προ­τει­νό­με­νοι από αμφό­τε­ρες τις πλευρές μάρ­τυ­ρες, είναι πολι­τι­κοί παρά­γο­ντες, σημαί­νει ότι η ανοχή τους στη δημόσια κριτική θα πρέπει να είναι αυξη­μένη σε σχέση με αυτή των απλών πολιτών ακόμα και όταν υπερ­βαί­νει κάποια όρια και αγγίζει αυτά της προ­σβο­λής, αφού ακόμα και σε επίπεδο βου­λευ­τών ή κυβέρ­νη­σης και αντι­πο­λί­τευ­σης, η ανταλ­λαγή χαρα­κτη­ρι­σμών είναι ιδιαί­τερα βαριά παρότι προ­βάλ­λε­ται από τα εθνικά ΜΜΕ, ωστόσο, παρα­μέ­νει ανεκτή λόγω της ιδιό­τη­τας των εμπλε­κο­μέ­νων ως δημόσια πρόσωπα, οι οποίοι θα πρέπει να είναι λιγό­τερο εύθι­κτοι. Συνεπώς, τα ανα­φε­ρό­μενα από τον εγκα­λού­μενο στα δύο υπό κρίση δελτία τύπου, τα οποία εστά­λη­σαν σε απά­ντηση δελτίου τύπου των εγκα­λού­ντων, δεν ξεπερ­νούν τα όρια της ανεκτής κρι­τι­κής δημο­σίων και δη πολι­τι­κών προ­σώ­πων αλλά εντάσ­σο­νται στη σφαίρα της ανα­με­νό­με­νης αντι­πα­ρά­θε­σης μεταξύ τέτοιων ατόμων και συνεπώς δε δύνα­νται να στοι­χειο­θε­τή­σουν το αδίκημα της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μη­σης (362-363 ΠΚ)».

Κατά της ανωτέρω απορ­ρι­πτι­κής Διά­τα­ξης οι κατη­γο­ρού­με­νοι δεν άσκησαν προ­σφυγή.

Ο Εισαγ­γε­λέας έκρινε ότι οι δια­λαμ­βα­νό­με­νοι στα δελτία τύπου χαρα­κτη­ρι­σμοί εις βάρος τους είναι προ­σβλη­τι­κοί ως προς το πρόσωπό τους και μπο­ρού­σαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή τους. Εκρινε παρα­πέρα ότι στην υπο­βλη­θείσα έγκλησή τους οι κατη­γο­ρού­με­νοι περιο­ρί­στη­καν σε ανα­φο­ρές, οι οποίες υπο­γράμ­μι­ζαν την αξιο­λο­γική και ηθική σημασία των εκφρά­σεων και χαρα­κτη­ρι­σμών που είχαν δια­τυ­πω­θεί δημο­σίως από τον εγκα­λού­ντα.

Τονίζει δε ότι με την υποβολή της έγκλη­σής τους είχαν απο­κλει­στικό σκοπό να προ­στα­τέ­ψουν την τιμή και την υπόληψή τους και όχι να πετύ­χουν τον ποινικό κολασμό του εγκα­λού­ντος, εάν και γνώ­ρι­ζαν ότι ουδέν αξιό­ποινο διέ­πραξε σε βάρος τους ο εγκαλών περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, ούτε επε­δί­ω­καν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη του τελευ­ταίου ως ανθρώ­που και ως περι­φε­ρειάρχη.