ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αποχαιρετισμός του Γ. Νικητιάδη στον Γιώργο Μαυρή

news room 1 λεπτό ανάγνωση
ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ ΟΜΙΛΙΑ

Με αφορμή το θάνατο του στε­λέ­χους του ΠΑΣΟΚ και αγα­πη­μέ­νου φίλου Γιώργου Μαυρή, ο τ. Υφυ­πουρ­γός Πολιτισμού-Τουρισμού Γιώργος Νικη­τιά­δης απευ­θύ­νει τον παρα­κάτω τελευ­ταίο χαι­ρε­τι­σμό.

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΙΩΡΓΟ (Μπλάκη μου)

Υπάρ­χουν αγω­νι­στές που παρά την τερά­στια, διαρκή και ανι­διο­τελή προ­σφορά τους, δεν διεκ­δί­κη­σαν ποτέ ούτε αξιώ­ματα, ούτε ανα­γνώ­ριση. Πάντοτε παρό­ντες, μόνιμα προ­σφέ­ρο­ντες και ουδέ­ποτε ανα­μέ­νο­ντες κάτι για τον εαυτό τους. Σε αυτό το σπάνιο είδος ανθρώ­που συγκα­τα­λέ­γε­ται ο απο­βιώ­σας σήμερα (Σάββατο) Γιώργος Μαυρής.

Απλό μέλος του ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του, συνεχώς συμ­μέ­το­χος στους αγώνες μέχρι τη στιγμή που άφησε την τελευ­ταία του πνοή.

Με τον Γιώργο Μαυρή δεν με συνέδεε απλώς η πολι­τική μας ταύτιση, κυρίως ήτανε φίλος. Φίλος στις χαρού­με­νες, φίλος και στις δύσκο­λες στιγμές. Φιλό­τι­μος, ευέ­ξα­πτος όταν ετί­θε­ντο θέματα αρχών, υπε­ρή­φα­νος, πει­σμα­τά­ρης αλλά πάνω απ’ όλα ΑΝΘΡΩΠΟΣ με κεφα­λαία. Όταν θα ζητούσε κάτι ποτέ δεν αφο­ρούσε τον ίδιο και ποτέ δεν σχε­τι­ζό­ταν με ιδιο­τέ­λειες τόσο γνωστές δυστυ­χώς στον κόσμο που ζούμε. Του άρεσε να με προ­σφω­νεί «αφε­ντικό», μία προ­σφώ­νηση που δεν είχε βεβαίως σχέση με εξαρ­τή­σεις, αλλά οριο­θε­τούσε την κομ­μα­τική ιεραρ­χία όπως ο ίδιος την αντι­λαμ­βα­νό­τανε. «Αφε­ντικό, πρέπει να τοπο­θε­τη­θείς για το ένα θέμα, για το άλλο…» «Αφε­ντικό, τι θα κάνεις στις εκλογές;» «Αφε­ντικό, να έρθω να σε πάρω από το αερο­δρό­μιο;» «Αφε­ντικό, δεν μου αρέσει αυτός που είδα δίπλα σου…».

Πάντα ευθύς, πάντα ειλι­κρι­νής, πάντα πρό­θυ­μος. Στην πρώτη εκλογή μου ως Βου­λευτή, έκλαιγε ώρες από χαρά. Με τον ίδιο τρόπο έκλαιγε από λύπη όταν για πρώτη φορά δεν εκλέ­χτηκα. Το κλάμα του ανθρώ­που με τον βαθειά συναι­σθη­μα­τικό εσω­τε­ρικό κόσμο. Τα δάκρυα του αλη­θι­νού φίλου. Τα ίδια δάκρυα, αφήνω και εγώ αγα­πη­μένε μου Γιώργο, γρά­φο­ντας πολύ λιγό­τερα από όσα πραγ­μα­τικά αξίζεις.

Θα σε θυμάμαι πάντα «Μπλάκη» μου, όπως σου άρεσε να σε φωνάζω μετα­φρά­ζο­ντας το επώνυμό σου στα αγγλικά και αστειευό­με­νος μαζί σου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.