Το ΚΙΝΑΛ για τον Τάσο ΑΛΙΦΕΡΗ, τον οικογενειάρχη, τον γιατρό, τον ΔΗΜΑΡΧΟ

Εννιά χρό­νια πέ­ρα­σαν και ακόμη πο­νά­με. Εννιά χρό­νια από την ημέρα (4 Μαρ­τί­ου 2012) που ο Δή­μαρ­χος Τήλου, ο για­τρός Τάσος Αλι­φέ­ρης, μας «άφησε». Το νησί που τόσο αγά­πη­σε και τόσο τον αγά­πη­σε, δεν είναι το μόνο που ένιω­σε την απώ­λεια. Όλη η Δω­δε­κά­νη­σος πό­νε­σε εκεί­νη την ημέρα.

Άν­θρω­πος της αυ­το­διοί­κη­σης, πρω­το­πό­ρος σε ιδέες, πρά­ξεις, μά­γευε όσους είχαν την τύχη να τον ακού­σουν. Να μι­λά­ει για τα όνει­ρα του, για αυτόν τον τόπο, την Τήλο, τα Δω­δε­κά­νη­σα. Τον τόπο που δεν ήταν ο δικός του, αλλά εν τέλει ήταν.

Γεν­νη­μέ­νος στο Λά­χιον Λα­κω­νί­ας στις 12 Νο­εμ­βρί­ου 1951, πα­ντρε­μέ­νος με την Χρύσα και πε­ρή­φα­νος πα­τέ­ρας του Σπύ­ρου και της Αν­δρο­μά­χης. Σπού­δα­σε στην Ια­τρι­κή Σχολή της Σιέ­νας στην Ιτα­λία και έκανε με­τα­πτυ­χια­κό στο Πα­νε­πι­στή­μιο της Ρώμης.

Μέλος της ΕΔΗΝ από τη δε­κα­ε­τία του 1960, στη Λα­κω­νία, για ότι αυτό σή­μαι­νε εκεί­νη την εποχή. Πλή­ρω­σε και αυτός το τί­μη­μα των πο­λι­τι­κών του επι­λο­γών. Πά­λε­ψε για την επι­βί­ω­ση, ερ­γα­ζό­με­νος πα­ντού, σε φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νία, σι­δη­ρο­κα­τα­σκευ­ές, οι­κο­δο­μή, φορ­το­εκ­φορ­τώ­σεις, σε ερ­γο­τά­ξια.

Ιδρυ­τι­κό μέλος του ΠΑΣΟΚ, στην Ορ­γά­νω­ση του Πει­ραιά, πρό­ε­δρος της ΠΑΣΠ Σιέν­νας επί 4 χρό­νια, πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ελ­λή­νων Φοι­τη­τών, μέλος το­πι­κής και Νο­μαρ­χια­κής ορ­γά­νω­σης ΠΑΣΟΚ Ιτα­λί­ας και αρ­γό­τε­ρα στην Τήλο, γραμ­μα­τέ­ας Συ­ντο­νι­στι­κής Επι­τρο­πής Το­πι­κής Ορ­γά­νω­σης και μέλος της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου.

Γνή­σιος σο­σια­λι­στής, δεν μπο­ρού­σε να επι­λέ­ξει τον εύ­κο­λο δρόμο της πο­λι­τι­κής και επαγ­γελ­μα­τι­κής κα­ριέ­ρας στην Αθήνα. Ζή­τη­σε από τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου να τον στεί­λει σε ένα μικρό νησί, κά­νο­ντας πράξη το σύν­θη­μα του ΠΑΣΟΚ για απο­κέ­ντρω­ση, για υπο­στή­ρι­ξη των απο­μα­κρυ­σμέ­νων πε­ριο­χών της Ελ­λά­δας, την ανα­ζω­ο­γό­νη­ση της εσχα­τιάς της Ελ­λά­δας.

Ήταν ο Δή­μαρ­χος της Τήλου από το 1995 έως τον θά­να­τό του, το 2012. Επί δη­μαρ­χί­ας του, ο πλη­θυ­σμός της Τήλου αυ­ξή­θη­κε με ανα­πτυ­ξια­κούς δεί­κτες πρω­το­φα­νείς για πα­ρα­με­θό­ριο ακρι­τι­κή πε­ριο­χή.

Συ­νι­δρυ­τής του Ελ­λη­νι­κού Δι­κτύ­ου Μι­κρών Νη­σιών και ανα­πλη­ρω­τής Εκ­πρό­σω­πός του στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ομο­σπον­δία Δι­κτύ­ων Μι­κρών Νη­σιών. Πρό­ε­δρος του ΣΥ.Ν.Δ.ΚΕ (Συμ­βού­λιο Νη­σιώ­τι­κων Δήμων και Κοι­νο­τή­των Ελ­λά­δας) από το 2006 έως και τον θά­να­το του το 2012, πά­λε­ψε όσο κα­νέ­νας για τη θε­σμο­θέ­τη­ση του Με­τα­φο­ρι­κού Ισο­δύ­να­μου. Του πραγ­μα­τι­κού με­τα­φο­ρι­κού ισο­δύ­να­μου (και όχι ψήγμα αυτού που κα­θιε­ρώ­θη­κε προ­κει­μέ­νου να κα­τα­πιού­με το χάπι της κα­τάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ). Τον θεσμό που θα έκανε τους νη­σιώ­τες και κυ­ρί­ως των μι­κρών νη­σιών, ισο­δύ­να­μους ερ­γα­ζό­με­νους, επι­χει­ρη­μα­τί­ες, πο­λί­τες, με τους υπό­λοι­πους έλ­λη­νες της ηπει­ρω­τι­κής Ελ­λά­δας. Δεν ζη­τού­σε την επι­λε­κτι­κή με­τα­χεί­ρι­ση, αλλά «ότι απο­λαμ­βά­νει ο πο­λί­της της ηπει­ρω­τι­κής Ελ­λά­δας, να το έχει στο ίδιο κό­στος, το ίδιο προ­σβά­σι­μο και ο νη­σιώ­της». Απλό, σαφές και … τίμιο.

Δή­μαρ­χε θα σε θυ­μό­μα­στε πάντα. Τα όνει­ρά σου, ζουν στις ψυχές μας.

ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗΣ

ΝΟ­ΜΑΡ­ΧΙΑ­ΚΗ ΕΠΙ­ΤΡΟ­ΠΗ

νο­τί­ου συ­γκρο­τή­μα­τος ΔΩ­ΔΕ­ΚΑ­ΝΗ­ΣΟΥ