Στον «αέρα» οι άδειες καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στη Μεσαιωνική Πόλη!

Στον «αέρα» βρί­σκο­νται όλες οι άδειες κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος που έχουν εκ­δο­θεί από το Δήμο Ρόδου, μετά την 28η Μαΐου 2009 στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη της Ρόδου ενώ πα­ρα­νό­μως επι­λαμ­βά­νε­ται θε­μά­των που αφο­ρούν τη λει­τουρ­γία του συ­νό­λου των κα­τα­στη­μά­των της πε­ριο­χής, η Επι­τρο­πή Ποιό­τη­τας Ζωής!!

Το θέμα, που φέρ­νει στο φως της δη­μο­σιό­τη­τας σή­με­ρα η «δη­μο­κρα­τι­κή», είναι εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό και θα έχει μεί­ζο­νες συ­νέ­πειες για τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται εντός των τει­χών.

«Πο­νο­κέ­φα­λο» έχει προ­κα­λέ­σει συ­γκε­κρι­μέ­να στη δη­μο­τι­κή αρχή και κυ­ρί­ως στη νο­μι­κή υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου, το πε­ριε­χό­με­νο διά­τα­ξης της Αντει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κ. Μα­ρί­ας Σο­φί­ας Βαϊ­τση, που αφορά τη λει­τουρ­γία κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος στον κη­ρυγ­μέ­νο ως αρ­χαιο­λο­γι­κό χώρο της Λίν­δου (ανα­λυ­τι­κό ρε­πορ­τάζ δη­μο­σί­ευ­σε πρό­σφα­τα η «δη­μο­κρα­τι­κή») αφού κατ’ αντι­δια­στο­λή έχει πλήρη εφαρ­μο­γή και στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη.

Ο πρώην Δήμος Ρο­δί­ων, επί θη­τεί­ας του πρώην δη­μάρ­χου κ. Χατζή Χα­τζηευ­θυ­μί­ου, είχε κα­τα­βά­λει συ­γκε­κρι­μέ­να προ­σπά­θειες για τη λήψη μέ­τρων, με τη ψή­φι­ση τρο­πο­λο­γί­ας, για την άρση των δυ­σμε­νών συ­νε­πειών που προ­κά­λε­σε στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, από­φα­ση της 28ης Μαΐου 2009, με την οποία κη­ρύ­χθη­κε ως αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος, κυ­ρί­ως για την προ­στα­σία των εμπο­ρι­κών μι­σθώ­σε­ων.

Οι προ­σπά­θειες αυτές εγκα­τα­λεί­φθη­καν από τη δη­μο­τι­κή αρχή του Καλ­λι­κρα­τι­κού Δήμου που αγνό­η­σε μά­λι­στα το από 7 Σε­πτεμ­βρί­ου 2009 έγ­γρα­φο της 4ης Εφο­ρεί­ας Βυ­ζα­ντι­νών Αρ­χαιο­τή­των, το οποίο κα­θι­στού­σε σαφές ότι «αρ­μο­διό­τη­τα χο­ρή­γη­σης αδειών ίδρυ­σης και λει­τουρ­γί­ας καθώς και ανά­κλη­σης αυτών εντός της Με­σαιω­νι­κής Πόλης έχει απο­κλει­στι­κά και μόνο η Αρ­χαιο­λο­γία».

Πώς έχουν, όμως, ακρι­βώς τα πράγ­μα­τα;

Η Αντει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κα­θι­στά σαφές με τη διά­τα­ξη που εξέ­δω­σε για τον οι­κι­σμό της Λίν­δου ότι έχει κη­ρυ­χθεί «ιστο­ρι­κό δια­τη­ρη­τέο συ­γκρό­τη­μα» από το έτος 1960 (με τη με αριθ­μό 94262/ 5720/28-12-1959 από­φα­ση δη­μο­σιευ­θεί­σα στο Φ.Ε.Κ. 24Β/22-1-1960).

Το 2003 η ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του οι­κι­σμού, κη­ρύ­χθη­κε ως «αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος» βάσει του άρ­θρου 14 του Ν.3028/2002 «για την προ­στα­σία των αρ­χαιο­τή­των και εν γένει της Πο­λι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς», η Λίν­δος απο­τε­λεί δε «ενερ­γό οι­κι­σμό εντός αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου», και επο­μέ­νως, σύμ­φω­να με το άρθρο 14 §5 του ιδίου νόμου, στους αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους απα­γο­ρεύ­ο­νται δρα­στη­ριό­τη­τες καθώς και χρή­σεις κτι­σμά­των, των ελεύ­θε­ρων χώρων τους και των κοι­νό­χρη­στων χώρων, οι οποί­ες δεν εναρ­μο­νί­ζο­νται με το χα­ρα­κτή­ρα και τη δομή των επι­μέ­ρους κτι­σμά­των ή χώρων ή του συ­νό­λου.

Στην πα­ρά­γρα­φο δε 8 του ιδίου άρ­θρου προ­βλέ­πε­ται ότι για τον κα­θο­ρι­σμό της χρή­σης κτί­σμα­τος ή ελεύ­θε­ρου χώρου ή κοι­νό­χρη­στου χώρου ενός αρ­χαιο­λο­γι­κού οι­κι­σμού χο­ρη­γεί­ται άδεια με από­φα­ση του Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού, η οποία εκ­δί­δε­ται ύστε­ρα από γνώμη του Συμ­βου­λί­ου.

Επο­μέ­νως, καθ’ ύλην αρ­μό­διο για τη χο­ρή­γη­ση αδειών λει­τουρ­γί­ας κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος ήδη, από το έτος 2003, μέχρι και σή­με­ρα, είναι το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού μέσω του συλ­λο­γι­κού ορ­γά­νου του, το οποίο, στην πε­ρί­πτω­ση της Λίν­δου είναι το Το­πι­κό Συμ­βού­λιο Μνη­μεί­ων Δω­δε­κα­νή­σου.

Όπως δε προ­κύ­πτει από εγκύ­κλιο του Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού με αριθ­μό ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ /ΑΡΧ/Β1/Φ40/105606/5210/12-12-2005, το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού (δια της εδρεύ­ου­σας στη Ρόδο 4ης Εφο­ρεί­ας Βυ­ζα­ντι­νών Αρ­χαιο­τή­των), δι­καιού­ται σε ανά­κλη­ση αδειών τις οποί­ες το ίδιο, υπό το νέο νο­μο­θε­τι­κό κα­θε­στώς, χο­ρή­γη­σε σε κα­τα­στή­μα­τα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, εφό­σον δια­πι­στώ­νουν πα­ρά­βα­ση της αρ­χαιο­λο­γι­κής νο­μο­θε­σί­ας από την κα­τα­σκευή αυ­θαί­ρε­των κτι­σμά­των ή την αλ­λα­γή της επι­τρε­πό­με­νης από την έγκρι­ση χρή­σης, ή την πα­ρά­βα­ση των τε­θέ­ντων όρων λει­τουρ­γί­ας κατά την αρ­χαιο­λο­γι­κή νο­μο­θε­σία.

Η ανά­κλη­ση δε αυτή σύμ­φω­να με την ανω­τέ­ρω εγκύ­κλιο, χωρεί ανε­ξάρ­τη­τα από την ισχύ της πο­λε­ο­δο­μι­κής ή άλλης άδειας, δη­μιουρ­γεί­ται δε υπο­χρέ­ω­ση στην Πο­λε­ο­δο­μία και τον εκά­στο­τε Δήμο να ανα­κα­λέ­σουν και τη χο­ρη­γη­θεί­σα από την πλευ­ρά τους άδεια. (βλ.σχετ. ΣτΕ 1317/1976 και ΣτΕ 1495/1980).

Επί­σης, το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού έχει το δι­καί­ω­μα να δια­τά­ξει τη δια­κο­πή λει­τουρ­γί­ας ενός κα­τα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος, εφό­σον δια­πι­στω­θεί, έστω και εκ των υστέ­ρων, ότι η λει­τουρ­γία του προ­κα­λεί ή δύ­να­ται να προ­κα­λέ­σει άμεση ή έμ­με­ση βλάβη σε μνη­μείο, αρ­χαιο­λο­γι­κό χώρο ή ιστο­ρι­κό τόπο, ή ότι πα­ρα­βιά­στη­κε όρος που τέ­θη­κε από την αρ­χαιο­λο­γι­κή υπη­ρε­σία κατά τη χο­ρή­γη­ση της άδειας.

Η κ. Ει­σαγ­γε­λέ­ας έκρι­νε έτσι ότι οι άδειες λει­τουρ­γί­ας που δια­θέ­τουν τα κα­τα­στή­μα­τα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος στη Λίνδο, που έχουν χο­ρη­γη­θεί στους ιδιο­κτή­τες τους κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα προ­γε­νέ­στε­ρο του έτους 2003, από τον αρ­μό­διο τότε Δήμο (ή Κοι­νό­τη­τα πα­λαιό­τε­ρα) Λίν­δου, δεν χά­νουν την ισχύ τους αυ­το­δί­καια με την κή­ρυ­ξη της Λίν­δου ως ιστο­ρι­κού αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου ήδη από το έτος 2003, έκτο­τε δε, η αρ­μό­δια πλέον 4η Εφο­ρεία Βυ­ζα­ντι­νών Αρ­χαιο­τή­των είναι εκεί­νη που νο­μι­μο­ποιεί­ται σε ελέγ­χους νο­μι­μό­τη­τας της λει­τουρ­γί­ας των κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος που λει­τουρ­γούν στον οι­κι­σμό Λίν­δου, και ει­δι­κό­τε­ρα σε έλεγ­χο πο­λε­ο­δο­μι­κών πα­ρα­βά­σε­ων και πα­ρα­βί­α­σης ή ου­σιώ­δους τρο­πο­ποί­η­σης των όρων λει­τουρ­γί­ας τους κατά πα­ρά­βα­ση των αρ­χαιο­λο­γι­κών δια­τά­ξε­ων.

Στην πε­ρί­πτω­ση της Με­σαιω­νι­κής Πόλης το κα­θε­στώς είναι ακρι­βώς το ίδιο αν και η δη­μο­τι­κή αρχή επέ­λε­ξε μέχρι σή­με­ρα να αγνο­ή­σει το νόμο…

Με την υπ΄α­ριθμ. ΥΠΠΟ/ ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ29/ 48764 /2052 από­φα­ση που δη­μο­σιεύ­θη­κε στο αριθμ. πρωτ. Α.Α.Π. 277/2009 ΦΕΚ είχε εγκρι­θεί η οριο­θέ­τη­ση της Με­σαιω­νι­κής Πόλης της Ρόδου ως αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου.

Για την έκ­δο­ση της ως άνω από­φα­σης ελή­φθη­σαν υπό­ψιν οι δια­τά­ξεις του ν. 3028/2002 «Για την προ­στα­σία των Αρ­χαιο­τή­των και εν γένει της Πο­λι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς», η υπ’ αριθμ. ΥΑ 94262/5720/ 28.12.1959 (ΦΕΚ 24/Β/ 22.1.1960) υπουρ­γι­κή από­φα­ση κή­ρυ­ξης ιστο­ρι­κών δια­τη­ρη­τέ­ων μνη­μεί­ων Πό­λε­ως Ρόδου, η εγ­γρα­φή της Με­σαιω­νι­κής πόλης της Ρόδου στον Κα­τά­λο­γο της Πα­γκό­σμιας Κλη­ρο­νο­μιάς της UNESCO αλλά και η ομό­φω­νη γνω­μο­δό­τη­ση του Κε­ντρι­κού Αρ­χαιο­λο­γι­κού Συμ­βου­λί­ου, όπως δια­τυ­πώ­θη­κε στην υπ’ αριθμ. 12/7.4.2009 συ­νε­δρία του.

Μετά την έκ­δο­ση της ως άνω από­φα­σης η Με­σαιω­νι­κή Πόλη της Ρόδου είναι οριο­θε­τη­μέ­νος αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος. Αυτό αυ­τό­μα­τα ση­μαί­νει ότι όλες οι άδειες ίδρυ­σης και λει­τουρ­γί­ας κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος εντός του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου της Με­σαιω­νι­κής Πόλης χο­ρη­γού­νται απο­κλει­στι­κά από τον Yπουρ­γό Πο­λι­τι­σμού, όπως προ­α­να­φέρ­θη­κε.

Εκ­κρε­μό­τη­τα υφί­στα­ται και με το κα­θε­στώς τον εμπο­ρι­κών μι­σθώ­σε­ων στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη αφού δεν υπά­γο­νται στις προ­στα­τευό­με­νες, όπως αυτές προσ­διο­ρί­ζο­νται από το Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα 34/1995.

Όλες οι μι­σθώ­σεις εξα­κο­λου­θούν να εμπί­πτουν στην κα­τη­γο­ρία των μη προ­στα­τευό­με­νων μι­σθώ­σε­ων και ως εκ τού­του χά­νουν τα προ­νό­μια που απο­λαμ­βά­νουν μι­σθω­τές κα­τα­στη­μά­των εκτός των τει­χών.

Συ­γκε­κρι­μέ­να όλες οι εμπο­ρι­κές μι­σθώ­σεις στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη θε­ω­ρού­νται πλέον απλές αστι­κές μι­σθώ­σεις και όχι επαγ­γελ­μα­τι­κές. Αυτό ση­μαί­νει πρα­κτι­κά ότι η ανα­γκα­στι­κή διάρ­κεια των 12 ετών που ισχύ­ει για τις επαγ­γελ­μα­τι­κές μι­σθώ­σεις και μετά από πα­ρά­τα­ση για 16ετία όταν δεν κα­τα­βλη­θεί απο­ζη­μί­ω­ση δεν ισχύ­ει πλέον.

Η διάρ­κεια της μί­σθω­σης είναι πλέον συμ­βα­τι­κή και πε­ριο­ρί­ζε­ται στο χρόνο που ανα­φέ­ρε­ται στο συμ­βό­λαιο μί­σθω­σης και μόνο. Πε­ραι­τέ­ρω δεν προ­βλέ­πο­νται απο­ζη­μιώ­σεις με τη λήξη της συμ­βα­τι­κής μί­σθω­σης και οι μι­σθω­τές είναι πλέον άμεσα εξω­στέ­οι.

Ση­μειω­τέ­ον ότι το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο Ρο­δί­ων έχει ομό­φω­να λάβει από­φα­ση με την οποία ζητά να λη­φθεί μέ­ρι­μνα για το θέμα της προ­στα­σί­ας των επαγ­γελ­μα­τι­κών μι­σθώ­σε­ων στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη της Ρόδου ύστε­ρα από την οριο­θέ­τη­σή της ως αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου.