The Hill: Οι Έλληνες σέβονται στους ηλικιωμένους – Πάρτε το παράδειγμά τους

Στην επι­τυ­χη­μέ­νη προ­σπά­θεια της Ελ­λά­δας στην αντι­με­τώ­πι­ση του κο­ρο­ναϊ­ού, ανα­φέ­ρε­ται δη­μο­σί­ευ­μα της ιστο­σε­λί­δας The Hill, το­νί­ζο­ντας πως η χώρα μας σέ­βε­ται τους ηλι­κιω­μέ­νους και πως η Αμε­ρι­κή θα μπο­ρού­σε να πα­ρα­δειγ­μα­τι­στεί και να μάθει πολλά από τους Έλ­λη­νες.

«Στην Ελ­λά­δα, στα γε­νέ­θλια, οι άν­θρω­ποι εύ­χο­νται ‘να τα εκα­το­στή­σεις’. Ο κό­σμος σέ­βε­ται τους ηλι­κιω­μέ­νους και ακού­ει την γνώμη τους» γρά­φει ο Πίτερ Καλ­ντές, πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος του American Society of Aging. Μήπως θα έπρε­πε να πα­ρα­δειγ­μα­τι­στού­με και να μά­θου­με από τους Έλ­λη­νες φί­λους μας στην αντι­με­τώ­πι­ση της παν­δη­μί­ας; διε­ρω­τά­ται και εξη­γεί γιατί.

Η μη­τέ­ρα μου έγινε 70 χρο­νών αυτό το Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο. Όπως είναι τυ­πι­κό την εποχή του κο­ρο­ναϊ­ού, της ευ­χη­θή­κα­με δια­δι­κτυα­κά. Για να είμαι ει­λι­κρι­νής, είναι εξαι­ρε­τι­κά τυ­χε­ρή. Με τον πα­τέ­ρα μου, την οι­κο­γέ­νεια και τους φί­λους της αλλά και τον ψη­φια­κό της εξο­πλι­σμό, είναι σε θέση να χει­ρι­στεί τον νέο τρόπο ζωής μας στην εποχή της παν­δη­μί­ας. Αυτό που με λυπεί είναι ότι η Αμε­ρι­κή δεν είναι καλά εξο­πλι­σμέ­νη για να την αντι­με­τω­πί­σει σε πε­ρί­πτω­ση που νο­σή­σει με κο­ρο­ναϊό.

Σύμ­φω­να με το Ίδρυ­μα Kaiser Family, πε­ρισ­σό­τε­ροι από 50 εκα­τομ­μύ­ρια ενή­λι­κες άνω των 65 ετών, έχουν πε­ρισ­σό­τε­ρες πι­θα­νό­τη­τες να νο­σή­σουν από μία σο­βα­ρή ασθέ­νεια λόγω του κο­ρο­ναϊ­ού λόγω της τάσης τους για προ­ϋ­πάρ­χου­σες χρό­νιες πα­θή­σεις όπως ο δια­βή­της και οι καρ­δια­κές πα­θή­σεις. Το Journal of thw American Medical Association, ανα­κοί­νω­σε πρό­σφα­τα πως το πο­σο­στό θα­νά­των όσων είναι ηλι­κί­ας άνω των 65 ετών που νο­ση­λεύ­τη­κε με κο­ρο­ναϊο στην Νέα Υόρκη, ήταν σχε­δόν 27%. Δεν είναι δύ­σκο­λο να δει κα­νείς πώς ο κο­ρο­ναϊ­ός θα μπο­ρού­σε να σκο­τώ­σει σχε­δόν το ¼ του πλη­θυ­σμού των ΗΠΑ άνω των 65 ετών.

Η απο­τυ­χία των ΗΠΑ

Ωστό­σο, αντι­μέ­τω­ποι με τον δυ­σα­νά­λο­γο αντί­κτυ­πο στους ηλι­κιω­μέ­νους ενή­λι­κες με κο­ρο­ναϊό που πα­ρα­τη­ρού­νται στην Κίνα, το Ιράν και την Ιτα­λία, οι ηγέ­τες αυτής της χώρας (των ΗΠΑ) απέ­τυ­χαν να προ­ε­τοι­μα­στούν. Όχι μόνο δεν υπήρ­χε κα­νέ­να σχέ­διο για όλους τους Αμε­ρι­κα­νούς, όπως μια εστια­σμέ­νη προ­σπά­θεια για την κα­τα­σκευή προ­στα­τευ­τι­κού εξο­πλι­σμού, ανα­πνευ­στή­ρων ή αντι­δρα­στη­ρί­ων για τεστ, αλλά επί­σης αγνο­ή­θη­καν ακόμη και βα­σι­κά μέτρα προ­στα­σί­ας για τους ηλι­κιω­μέ­νους.

Πο­λι­τεί­ες όπως η Φλό­ρι­ντα, η Νότια Κα­ρο­λί­να και το Μέιν, που έχουν με­γά­λο πο­σο­στό ηλι­κιω­μέ­νων κα­τοί­κων, κα­θυ­στέ­ρη­σαν να επι­βά­λουν μέτρα κοι­νω­νι­κής από­στα­σης και κατ’ οίκον πα­ρα­μο­νής, παρά το γε­γο­νός ότι τα στοι­χεία έδει­χναν πως για τους ηλι­κιω­μέ­νους με χρό­νιες πα­θή­σεις, η επαφή με κόσμο αυ­ξά­νει τον κίν­δυ­νο εμ­φά­νι­σης του κο­ρο­ναϊ­ού. Και τώρα, που έχουν λη­φθεί πλέον αυτά τα μέτρα, πολ­λοί ηλι­κιω­μέ­νοι που βρί­σκο­νται σε απο­μό­νω­ση, πει­νά­νε και βα­σί­ζο­νται σε φι­λαν­θρω­πι­κά προ­γράμ­μα­τα σί­τι­σης.

Επί­σης, υπάρ­χουν εκεί­νοι οι ηλι­κιω­μέ­νοι που ζουν σε γη­ρο­κο­μεία, τα οποία έχουν γίνει εστία εξά­πλω­σης του κο­ρω­νοϊ­ού. Αυτοί οι ηλι­κιω­μέ­νοι είναι συχνά απο­μο­νω­μέ­νοι στα δω­μά­τιά τους, χωρίς να μπο­ρούν να δε­χθούν επι­σκέ­ψεις και πε­θαί­νουν μόνοι τους. Μέχρι πρό­σφα­τα, δεν υπήρ­χε η υπο­χρέ­ω­ση να ανα­φέ­ρο­νται τα κρού­σμα­τα κο­ρω­νοϊ­ού από τα γη­ρο­κο­μεία. Τώρα, γνω­ρί­ζου­με ότι η χώρα μας έχει πε­ρισ­σό­τε­ρους από 16.000 θα­νά­τους που σχε­τί­ζο­νται με κο­ρω­νο­ϊό, μόνο στα γη­ρο­κο­μεία – πε­ρισ­σό­τε­ρο από τον συ­νο­λι­κό αριθ­μό των γνω­στών θα­νά­των από covid-19 στην Γερ­μα­νία, το Ιράν ή την Κίνα.

Όταν οι για­τροί πρέ­πει να απο­φα­σί­σουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πε­θά­νει

Και σαν να μην έφτα­νε αυτό, έρ­χε­ται και το θέμα των ερ­γα­ζο­μέ­νων στον τομέα της υγειο­νο­μι­κής πε­ρί­θαλ­ψης. Δεν υπάρ­χει εθνι­κό πλαί­σιο για την κα­τα­νο­μή των κλι­νών ΜΕΘ και ανα­πνευ­στή­ρων εν μέσω μιας παν­δη­μί­ας. Επο­μέ­νως, οι πο­λι­τεί­ες και τα νο­σο­κο­μεία πρέ­πει να επι­νο­ούν τις δικές τους με­θό­δους για να προσ­διο­ρί­σουν ποιος θα ζήσει και ποιος όχι.

Άτομα με σο­βα­ρή άνοια και άλλα με σο­βα­ρή καρ­δια­κή ανε­πάρ­κεια ή χρό­νια πε­νυ­μο­νι­κή νόσο – ασθέ­νειες που συ­να­ντώ­νται σε ηλι­κιω­μέ­νους – ση­μαί­νει πως οι με­γα­λύ­τε­ροι σε ηλι­κία θε­ω­ρού­νται χα­μη­λής προ­τε­ραιό­τη­τας και δεν θα είχαν καμία πρό­σβα­ση σε ανα­πνευ­στή­ρα εάν αντι­με­τώ­πι­ζαν επι­πλο­κές από τον κο­ρο­ναϊό.

Δεν μπο­ρού­με, λέει ο αρ­θρο­γρά­φος, να φτά­σου­με σε μια κα­τά­στα­ση όπου τέ­τοια κρι­τή­ρια θα κα­θί­στα­νται απα­ραί­τη­τα. Ο Τζό Μπάι­ντεν συμ­φω­νεί, γρά­φο­ντας στο Twitter: «Δεν θα πρέ­πει να επι­τρέ­ψου­με την υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη να κάνει δια­κρί­σεις λόγω ηλι­κί­ας ή ανα­πη­ρί­ας». Εάν οι Αμε­ρι­κα­νοί, εκτι­μού­σα­με την ηλι­κία στην εποχή μας όπως κά­νου­με με τα δο­λά­ρια στους τρα­πε­ζι­κούς μας λο­γα­ρια­σμούς, μήπως θα ήμα­σταν κα­λύ­τε­ρα προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι; διε­ρω­τά­ται ο αρ­θρο­γρά­φος.

Το πα­ρά­δειγ­μα της Ελ­λά­δας και ο σε­βα­σμός στους ηλι­κιω­μέ­νους

Κοι­τάξ­τε την Ελ­λά­δα. Παρά την πα­γκό­σμια γε­λοιο­ποί­η­ση για δε­κα­ε­τί­ες κακής οι­κο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης, έχει απο­τρέ­ψει μέχρι στιγ­μής την κα­τα­στρο­φή, ενώ έχει έναν από τους υψη­λό­τε­ρους αριθ­μούς ηλι­κιω­μέ­νων στην Ευ­ρώ­πη. Στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, οι ηλι­κιω­μέ­νοι και η καλή υγεία εκτι­μώ­νται εξί­σου. Στις ευχές των γε­νε­θλί­ων ακού­γε­ται η φράση «να τα εκα­το­στή­σεις» και κάθε γεύμα ξε­κι­νά με ένα «στην υγεία σας». Είναι εύ­κο­λο να υπο­θέ­σου­με πως αυτές οι αξίες είχαν απο­τε­λέ­σμα­τα, καθώς μέχρι τις 28 Απρι­λί­ου, υπήρ­χαν μόνο 2.534 επι­βε­βαιω­μέ­να κρού­σμα­τα και 136 θά­να­τοι, έναν από τους χα­μη­λό­τε­ρους αριθ­μούς στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

Η Αμε­ρι­κή θα μπο­ρού­σε να μάθει πολλά από τους Έλ­λη­νες φί­λους μας. Ίσως εάν δί­να­με προ­τε­ραιό­τη­τα στους ηλι­κιω­μέ­νους και δε­χό­μα­σταν την γνώμη, την εμπει­ρία και την σοφή συμ­βου­λή τους σε πε­ριό­δους κρί­σης) εξάλ­λου πολ­λοί από αυ­τούς επέ­ζη­σαν από πο­λέ­μους, οι­κο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές τα­ρα­χές), θα τους εκτι­μού­σα­με αντί να τους θυ­σιά­σου­με στην ανά­γκη μας να συ­νε­χί­σου­με την ζωή μας. Μήπως τώρα ήρθε η ώρα όπου αντί να υιο­θε­τή­σου­με κρι­τή­ρια απο­κλει­σμού που προ­ε­ξο­φλούν πρώτα τους ηλι­κιω­μέ­νους, να εφαρ­μό­σου­με τα μέτρα κοι­νω­νι­κής από­στα­σης για έναν ακόμη μήνα και να κρα­τή­σου­με τους ηλι­κιω­μέ­νους εκτός των νο­σο­κο­μεί­ων;

Κλεί­νο­ντας, ο αρ­θρο­γρά­φος ανα­φέ­ρε­ται και πάλι στην μη­τέ­ρα του και γρά­φει: «Ανε­ξάρ­τη­τα από το πόσο κρατά απο­στά­σεις και αν φορά την νέα κομψή μάσκα της, η μη­τέ­ρα μου δια­τρέ­χει με­γα­λύ­τε­ρο κίν­δυ­νο να προ­σβλη­θεί από κορoναϊό. Έκλα­ψε όταν είδε την 9χρονη εγ­γο­νή της να της τρα­γου­δά­ει το Happy Birthday στο FaceTime, αλλά είναι άν­θρω­πος και της λεί­πουν οι ζε­στές, στορ­γι­κές αγκα­λιές των εγ­γο­νών της. Το όνομα της μη­τέ­ρας μου είναι Zoi που ση­μαί­νει Ζωή στα ελ­λη­νι­κά – ένα κα­τάλ­λη­λο όνομα επει­δή εκτι­μά την ζωή. Η χώρα μας πρέ­πει να κάνει πε­ρισ­σό­τε­ρα για να εκτι­μή­σει την δική της.

Πηγή in.gr