Πόσο επηρεάζει η πανδημία του κορωνοϊού τον Πολιτισμό – Pόδιοι καλλιτέχνες μιλούν στη “δ”

«Δεν είμαστε χομπί­στες» δηλώ­νουν οι άνθρω­ποι που ανήκουν στον καλ­λι­τε­χνικό χώρο και στον χώρο του Πολι­τι­σμού. Ο λόγος που ξεκί­νησε μια μεγάλη κινη­το­ποί­ηση από όλους όσοι ανήκουν σε διά­φο­ρους χώρους της Τέχνης είναι ότι αρχικώς, δεν είχαν περι­λη­φθεί στην οικο­νο­μική ενί­σχυση που έδωσε η κυβέρ­νηση. Ωστόσο, το ΥΠΠΟ απο­φά­σισε να χορη­γή­σει το οικο­νο­μικό βοήθημα –το οποίο δεν είναι αρκετό- ενώ το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο προχωρά σε ανά­λο­γες δράσεις.

Ρόδιοι καλ­λι­τέ­χνες, άνθρω­ποι που υπη­ρε­τούν την Τέχνη. κλή­θη­καν να απα­ντή­σουν στην «δημο­κρα­τική» για το θέμα και συγκε­κρι­μένα στην εξής ερώτηση:

• Πόσο δύσκολο είναι για έναν άνθρωπο που έχει αφιε­ρω­θεί στην Τέχνη να επι­βιώ­σει υπό αυτές τις συν­θή­κες της καρα­ντί­νας; Αρκεί αυτή η οικο­νο­μική ενί­σχυση των 800 ευρώ από το κράτος;

ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΑΣ,

ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ

«Η απά­ντηση σίγουρα είναι αυτο­νό­ητη. Δεν μπορεί να ζήσει με 800 ευρώ όχι μόνο ο καλ­λι­τέ­χνης, αλλά και ο κάθε βιο­πα­λαι­στής. Το βασικό πρό­βλημα είναι το ποιος ήταν, είναι και θα είναι ο ρόλος του καλ­λι­τέ­χνη απέ­να­ντι στην ίδια την τέχνη, στον κόσμο και στο κράτος. Είναι δια­σκε­δα­στής; Είναι ατζέ­ντης του εαυτού του; Μην ξεχνάμε και τον ρόλο του οργα­νωτή, ή ακόμα υπεύ­θυ­νος και για την καθα­ριό­τητα του χώρου; Ποιος είναι τελικά; Μάλλον Υπε­ράν­θρω­πος… Γιατί αν πιστεύ­ουμε πως είναι κάτι άλλο από αυτά που προ­α­να­φέρω, τότε ζούμε σε άλλη πραγ­μα­τι­κό­τητα. Οπότε σε έναν κλάδο όπως της τέχνης, που εδώ και χρόνια πλήτ­τε­ται και απα­ξιώ­νε­ται, οτι­δή­ποτε άλλο αρνη­τικό όπως αυτό που ζούμε τώρα, προ­στε­θεί πάνω του, το μόνο που θα κατα­φέ­ρει είναι να μεγα­λώ­σει και άλλο την πληγή του. Και όπως φαί­νε­ται, αυτή η πληγή θα πάρει καιρό να για­τρευ­τεί. Σίγουρα λοιπόν δεν είναι θέμα ταρίφας, αλλά θέμα αντί­λη­ψης, νοο­τρο­πίας και απα­ξί­ω­σης της τέχνης. Ας ελπί­σουμε λοιπόν πως αυτές οι δύσκο­λες στιγμές που ζούμε τώρα, θα γίνουν αφορμή ώστε μετά να γίνουμε πιο ανθρώ­πι­νοι, πιο ταπει­νοί, να αφή­σουμε πίσω όλες αυτές τις πλα­σμα­τι­κές επι­θυ­μίες και να είμαστε συνεχώς απα­σχο­λη­μέ­νοι με τα ανούσια, να προ­σπα­θή­σουμε να βρούμε την ισορ­ρο­πία μέσα μας, να γίνει όλο αυτό που ζούμε τώρα η αφορμή για μια νέα αρχή, μία ανα­γέν­νηση του εαυτού μας και της τέχνης μας.

Το τρο­μα­κτικό είναι, η ανυ­παρ­ξία όχι προς τον καλ­λι­τέ­χνη, αλλά απέ­να­ντι στην τέχνη και τον Πολι­τι­σμό. Μείνετε δυνατοί! – Καλή αντά­μωση».

ΚΩΣΤΗΣ ΣΑΒΒΙΔΑΚΗΣ, ΗΘΟΠΟΙΟΣ

«Κανένας άνθρω­πος δεν μπορεί να επι­βιώ­σει κάτω από αυτές τις συν­θή­κες, είτε είναι ηθο­ποιός, είτε σερ­βι­τό­ρος, είτε εργο­λά­βος οικο­δο­μών, είτε νοσο­κό­μος, είτε συντα­ξιού­χος, είτε οτι­δή­ποτε άλλο. Δυστυ­χώς, έτσι όπως το πάνε… θα μας αφα­νί­σουν! Θα αφα­νί­σουν τον λαό μας, την κουλ­τούρα μας, τον πολι­τι­σμό μας! Αυτό φαί­νε­ται να είναι το σχέδιό τους: να μας αφα­νί­σουν! Και το χει­ρό­τερο είναι ότι αυτό το επι­διώ­κουν πιο πολύ αυτοί που μας κυβερ­νούν τα τελευ­ταία χρόνια… Ο πολι­τι­σμός μάς κάνει να σκε­φτό­μα­στε, μας κάνει εξυ­πνό­τε­ρους, και αυτό δεν είναι καλό, δεν το θέλουν φαί­νε­ται, γιατί οι έξυπνοι άνθρω­ποι, και οι ξύπνιοι πολίτες είναι επι­κίν­δυ­νοι. Δεν εξη­γεί­ται δια­φο­ρε­τικά… Γιατί δεν μπορεί να υπάρ­χουν χρη­μα­το­δο­τή­σεις και οικο­νο­μι­κές ενι­σχύ­σεις για τους μετα­νά­στες και τους πρό­σφυ­γες, να τους παρέ­χουν π.χ. στέγη και μηνιά­τικο, (και καλά κάνουν, δεν λέω…) και να αφήνουν τους Έλληνες να ζητάνε τα αυτο­νό­ητα, και να επαι­τούν κυριο­λε­κτικά αυτά που τους ανήκουν, αυτά που τόσα χρόνια πλη­ρώ­νουν με τις εισφο­ρές και τους φόρους τους – είναι ντροπή και αίσχος! Και το θέμα δεν είναι μόνο τα 800 ευρώ ως ενί­σχυση — που όλοι γνω­ρί­ζουμε ότι με 800 ευρώ δεν προ­λα­βαί­νεις να πλη­ρώ­σεις τίποτα. Είναι και το γεγονός ότι έχουν ‘παγώσει’ τα πάντα, τα πάντα όμως! Εκτός… από τις τρά­πε­ζες, τα δάνεια, και τους φόρους! Έχουν “παγώσει” όχι μόνο τον πολι­τι­σμό, αλλά τα πάντα και παντού! Οπότε, πρέπει όλοι όσοι μας κυβερ­νούν, να το δουν πάλι από την αρχή, με ψυχραι­μία! Να δώσουν μεγα­λύ­τερο βάρος στην χώρα μας, που είναι το σπίτι μας, η πατρίδα μας! Να φρο­ντί­σουν πρω­τί­στως τους Έλληνες πολίτες! Και, μετά, αφού σιγου­ρευ­τούμε ότι όλοι, σε αυτόν τον ευλο­γη­μένο τόπο είμαστε καλά, τότε βεβαίως να φρο­ντί­σουμε -και θα φρο­ντί­σουμε!- και τον φιλο­ξε­νού­μενο…

Και επι­τέ­λους, ας στα­μα­τή­σουν να απει­λούν και να φοβί­ζουν τον κόσμο με πρό­στιμα!…

Ας έχουν κατά νου, ότι οι Έλληνες είναι αυτοί που έβαλαν πλάτη, και κλει­δώ­θη­καν οικειο­θε­λώς εντέλει στα σπίτια τους, για να μπο­ρέ­σουμε να το ξεπε­ρά­σουμε όλο αυτό με όσο το δυνατόν λιγό­τερα θύματα. Έβαλαν όλοι οι Ελληνες πλάτη, στη­ρί­ζο­ντας τις προ­σπά­θειες της τωρινής κυβέρ­νη­σης, και προ­σπερ­νώ­ντας τα λάθη που έχουν κάνει οι κυβερ­νή­σεις των τελευ­ταίων χρόνων, τότε, όταν απέλυαν για­τρούς, νοσο­κό­μους, κατα­στρέ­φο­ντας έτσι την δημόσια υγεία».

ΚΑΛΛΙΟΠΗ

ΒΟΥΤΖΑΛΗ,

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ –

ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

«Αρχικά τα δικαιώ­ματα των καλ­λι­τε­χνών και το σοβαρό θέμα επι­βί­ω­σής τους δεν είναι κάτι το οποίο παρου­σιά­στηκε ξαφνικά αυτό τον μήνα εγκλει­σμού λόγω COVID19. Είναι μια καθη­με­ρι­νό­τητα την οποία αντι­με­τω­πί­ζουμε όλοι εμείς οι «δια­σκε­δα­στές» ή «δια­κο­σμη­τές» όπως μας θεωρούν ή μας χαρα­κτη­ρί­ζουν. Είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα η οποία έγινε εμφανώς πιο σκληρή αυτή την δύσκολη χρονική περίοδο. Το επίδομα των 800 ευρώ ακόμη και μετά τις κινη­το­ποι­ή­σεις δεν καλύ­πτει το σύνολο των συνα­δέλ­φων μας. Υπάρ­χουν καλ­λι­τέ­χνες οι οποίοι εργά­ζο­νται για πάνω από πέντε ή έξι μήνες για να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν μια συναυ­λία μια εικα­στική έκθεση, μια θεα­τρική ή χορευ­τική παρά­σταση, οι οποίοι δεν τηρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να λάβουν το εν λόγω επίδομα, σύμφωνα πάντα με τις εξαγ­γε­λίες των αρμό­διων φορέων. Μια συναυ­λία ή μια εικα­στική έκθεση προ­ϋ­πο­θέ­τει μήνες προβών και ατε­λεί­ω­τες ώρες εργα­σίας οι οποίες φυσικά δεν καλύ­πτο­νται από κανέναν εργο­δότη. Δεν μπορεί να απο­δει­χθεί ο κόπος και οι ώρες εργα­σίας μέσω ενσήμων όπως συμ­βαί­νει στα υπό­λοιπα επαγ­γέλ­ματα, παρά μόνο την ημέρα των παρα­στά­σεων ή των εγκαι­νίων της έκθεσης όπου βλέπουν το τελικό απο­τέ­λε­σμα.

Οι καλ­λι­τέ­χνες, δημιουρ­γοί και όλοι οι εργα­ζό­με­νοι στον ευρύ­τερο χώρο του πολι­τι­σμού (σκη­νο­θέ­τες, μου­σι­κοί, συγ­γρα­φείς, ηθο­ποιοί, χορευ­τές, τεχνι­κοί, συν­θέ­τες, σκη­νο­γρά­φοι, ενδυ­μα­το­λό­γοι, μου­σι­κοί, εικα­στι­κοί, σενα­ριο­γρά­φοι, τρα­γου­δι­στές, εκδότες, μετα­φρα­στές, επι­με­λη­τές, στι­χουρ­γοί, κινη­μα­το­γρα­φι­στές, ηχο­λή­πτες, πολι­τι­στι­κοί δια­χει­ρι­στές, διορ­γα­νω­τές συναυ­λιών, χορευ­τές, χορο­γρά­φοι, φωτο­γρά­φοι, φωτι­στές, κομ­μω­τές, make up artists, παρα­γω­γοί, υπεύ­θυ­νοι γρα­φείων Τύπου & επι­κοι­νω­νίας, αφη­γη­τές, κου­κλο­παί­κτες, καρα­γκιο­ζο­παί­κτες) έχουμε ανα­γκα­στεί να ανα­στεί­λουμε όλες τις εργα­σίες μας επ’ αόρι­στον και από την έκβαση των πραγ­μά­των θα παρα­μεί­νουμε άνεργοι για πάνω από ένα εξάμηνο το λιγό­τερο.

Αν και θεω­ρού­μα­στε ‘χομπίστες’ όλος ο καλ­λι­τε­χνι­κός κόσμος είναι αυτό που πρώτος αντα­πο­κρί­θηκε και στήριξε την καμπά­νια #μένουμε_σπίτι, με πρώτο μέλημα την δημόσια υγεία, ακυ­ρώ­νο­ντας συναυ­λίες, θεα­τρι­κές παρα­στά­σεις, εκθέ­σεις και δια­φό­ρων ειδών ψυχα­γω­γι­κές εκδη­λώ­σεις, προ­σφέ­ρο­ντας δια­δι­κτυακά τη δυνα­τό­τητα στον κόσμο να παρα­κο­λου­θή­σει και να έχει πρό­σβαση σε όλο το σύνολο της δου­λειάς τους. Εμψυ­χώ­νο­ντας με αυτό τον τρόπο αυτούς που ήταν στην πρώτη γραμμή αντι­με­τώ­πι­σης του ιού, αλλά και όσους έμειναν μέσα υπεύ­θυνα με τις οικο­γέ­νειες τους. Ζητάμε την στήριξη των ανθρώ­πων που παρά­γουν και προ­ω­θούν τον πολι­τι­σμό.

Δεν είμαστε δια­σκε­δα­στές ούτε χομπί­στες. ‘Σιωπή Τεχνών’ λοιπόν μέχρι να εκτι­μη­θεί η αξία των καλ­λι­τε­χνών και της προ­σφο­ράς τους στον πολι­τι­σμό».

ΒΙΚΥ ΘΕΟΛΟΓΗ,

ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΟΣ –

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

«Ο χώρος του πολι­τι­σμού πλήτ­τε­ται από την αρχή της νέας κατά­στα­σης καθώς τα πρώτα που έπαψαν την λει­τουρ­γία τους ήταν τα θέατρα και οι πολι­τι­στι­κοί χώροι. Παρα­στά­σεις, συναυ­λίες, και άλλες καλ­λι­τε­χνι­κές δράσεις ματαιώ­θη­καν επ’ αόρι­στον καθι­στώ­ντας χιλιά­δες καλ­λι­τέ­χνες αλλά και ανθρώ­πους που στη­ρί­ζουν επαγ­γελ­μα­τικά την τέχνη, άνερ­γους.

Λόγω πολυ­πλο­κό­τη­τας οι εργα­ζό­με­νοι στον χώρο του πολι­τι­σμού δεν είναι όλοι σε θέση να απο­δεί­ξουν τα 15 ένσημα και την εργασία τους προ­κει­μέ­νου να λάβουν το επίδομα των 800 ευρώ. Αυτό έχει να κάνει με παρα­γω­γές οι οποίες είτε ματαιώ­θη­καν είτε πρό­κει­ται να ανα­προ­σαρ­μο­στούν στις απαι­τού­με­νες προ­δια­γρα­φές που θα ορίσει το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού για τις πολι­τι­στι­κές δράσεις που θα έχουν ως απο­τέ­λε­σμα την μείωση προ­σω­πι­κού τόσο σε καλ­λι­τε­χνικό όσο και σε τεχνικό.

Ο καλ­λι­τε­χνι­κός κλάδος και οι άνθρω­ποι που επλή­γη­σαν από την πρω­το­φανή κρίση ζητούν να προ­βλε­φθεί ειδικό κονδύλι για τις ενδε­χό­με­νες αλλαγές και ανα­προ­σαρ­μο­γές καθώς και την άμεση στήριξη των εργα­ζο­μέ­νων που δεν θα δου­λέ­ψουν την θερινή σεζόν και για την οποία είχαν υπο­γρά­ψει συμ­φω­νη­τικό με εται­ρεία παρα­γω­γής. Ευελ­πι­στούμε η Τέχνη, η οποία συντρό­φεψε τον κόσμο κατά την περίοδο της καρα­ντί­νας, με όλες τις εκφάν­σεις (λογο­τε­χνία, φωτο­γρα­φία, μουσική, θέατρο κ.ά.) να μην παρα­γκω­νι­στεί αυτή την καίρια στιγμή από την κυβέρ­νηση και να μπο­ρέ­σει να προ­σφέ­ρει το μερίδιό της στις κοσμοϊ­στο­ρι­κές στιγμές που ζούμε εμψυ­χώ­νο­ντας, ψυχα­γω­γώ­ντας και εμπνέ­ο­ντας».